What do you think?
Rate this book
Dobre dziecko
Intymne wyznanie nastoletniej „dziewczynki w czerwonym płaszczyku”. Autorka odkrywa w niej nowy, do tej pory skrywany, fragment historii swojego życia. To opowieść o niezwykle emocjonalnej więzi córki z matką, o dojrzewaniu nastolatki, miłości, samotności i cierpieniu.
Punktem wyjścia jest odkrycie przez córkę romansu matki z żonatym mężczyzną. Roma, dojrzewająca nastolatka, czuje się przez matkę zdradzona. Przeraża ją cielesność i zmysłowość miłości, szpieguje więc matkę, aby uniemożliwić ten związek, ale też by poznać nieznane oblicze najbliższej jej osoby. Niezgoda na rzeczywistość jest w Romie tak wielka, że prowadzi ją do anoreksji. Autorka śmiało i szczerze po raz pierwszy opowiada o tym doświadczeniu i walce z pragnieniem śmierci.
Dziewczyna musi także stanąć do walki o życie swojej matki, która nie wytrzymując presji otoczenia i dramatyzmu sytuacji, podejmuje próby samobójcze. Jest to dla wrażliwej nastolatki przyspieszona lekcja dorosłego życia.
W powieść wkomponowane są fragmenty Pamiętnika Anny Abrahamerowej – babci Romy. Jest to piękny opis przedwojennego żydowskiego świata Krakowa: bale, stroje, luksus… Lektura pamiętnika jest dla Romy ucieczką od rzeczywistości, przeniesieniem się do ulubionego świata wyobraźni, ale też do historii własnej rodziny.
Punktem wyjścia jest odkrycie przez córkę romansu matki z żonatym mężczyzną. Roma, dojrzewająca nastolatka, czuje się przez matkę zdradzona. Przeraża ją cielesność i zmysłowość miłości, szpieguje więc matkę, aby uniemożliwić ten związek, ale też by poznać nieznane oblicze najbliższej jej osoby. Niezgoda na rzeczywistość jest w Romie tak wielka, że prowadzi ją do anoreksji. Autorka śmiało i szczerze po raz pierwszy opowiada o tym doświadczeniu i walce z pragnieniem śmierci.
Dziewczyna musi także stanąć do walki o życie swojej matki, która nie wytrzymując presji otoczenia i dramatyzmu sytuacji, podejmuje próby samobójcze. Jest to dla wrażliwej nastolatki przyspieszona lekcja dorosłego życia.
W powieść wkomponowane są fragmenty Pamiętnika Anny Abrahamerowej – babci Romy. Jest to piękny opis przedwojennego żydowskiego świata Krakowa: bale, stroje, luksus… Lektura pamiętnika jest dla Romy ucieczką od rzeczywistości, przeniesieniem się do ulubionego świata wyobraźni, ale też do historii własnej rodziny.
- GenresPolish LiteratureFiction
286 pages, Paperback
First published January 1, 2012
45 people want to read
About the author
Roma Ligocka
20 books35 followersA Polish costume designer, writer, and painter and the cousin of Roman Polański.
She was born in a Jewish family in Cracow a few years before the WWII. During the German occupation of Poland her family was persecuted by the Nazis - her father was incarcerated, first in the Płaszów and then Auschwitz concentration camps. In 1940 she was taken with her mother to the Kraków Ghetto but before the end of the ghetto in 1943 they fled and hid with a Polish family.
In 1965 she and her husband Jan Biczycki left the Communist Poland and moved to Munich, Germany where she continued with her set design assignments.
The traumatic war experiences are reflected in her personal life. For some time in her life she was addicted to various drugs but she recovered.
She was born in a Jewish family in Cracow a few years before the WWII. During the German occupation of Poland her family was persecuted by the Nazis - her father was incarcerated, first in the Płaszów and then Auschwitz concentration camps. In 1940 she was taken with her mother to the Kraków Ghetto but before the end of the ghetto in 1943 they fled and hid with a Polish family.
In 1965 she and her husband Jan Biczycki left the Communist Poland and moved to Munich, Germany where she continued with her set design assignments.
The traumatic war experiences are reflected in her personal life. For some time in her life she was addicted to various drugs but she recovered.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 8 of 8 reviews
September 4, 2024
Nie sądziłam, że ta część autobiografii Romy Ligockiej wstrząśnie mną bardziej niż „Dziewczynka w czerwonym płaszczyku”. Tak jak ujęła to sama autorka, Holokaust był tylko początkiem jej tragedii, zaledwie częściowo wypełnionym workiem, z którym musiała pójść w dalszą drogę.
March 20, 2016
Tak jak nie ciekawią mnie autobiografie, tak „Dobre dziecko” wciągnęło mnie bez reszty. Pewnie to ignorancja z mojej strony, ale wcześniej nie słyszałam o kimś takim, jak pani Roma Ligocka. Straszny, niewybaczalny błąd.
Gdybym chciała napisać, o czym jest ta książka, dostałabym kompleksów. Powieść jest tak wielowątkowa i wielopłaszczyznowa, że jakakolwiek próba stworzenia krótkiego opisu spaliłaby na panewce (nie mówiąc już o tym, że byłaby zwykłą obelgą dla autorki). Chociaż zwykle zwracam uwagę na technikę pisarza/pisarki, tutaj nie byłam w stanie. Ta książka to przede wszystkim olbrzymi ładunek emocjonalny. Odczucia, stany i doznania atakują czytelnika ze wszystkich stron. Niektóre z nich są tak złożone i tak niecodzienne, że ciężko znaleźć dla nich jakąś sensowną nazwę. Chociaż wyraźnie czuć ich obecność, raczej nie da się ich zaszufladkować.
Postacie. Po tych wszystkich thrillerach i powieściach fantastycznych uderzyło mnie to, co w biografiach jest najsilniejszą stroną. Autentyczni bohaterowie, zmagający się z prawdziwymi problemami. Relacja autorki z własną matką jest tak silna i destrukcyjna jednocześnie, że nie można obok niej przejść obojętnie. To dziwne, że coś, co jest tak toksyczne, może być jednocześnie jedyną siłą, która trzyma nas przy życiu.
Pozycję polecam wszystkim nastolatkom, którzy sądzą, że mają ciężko, bo rodzice nie kupili im iPada. Wybierzcie się z autorką na mentalną wędrówkę do przeszłości i zrozumcie, co naprawdę jest ważne w życiu. Bo bywały w historii i takie czasy, kiedy największym marzeniem ludzi w Waszym wieku był własny kąt i chociaż szczątkowe poczucie bezpieczeństwa.
Gdybym chciała napisać, o czym jest ta książka, dostałabym kompleksów. Powieść jest tak wielowątkowa i wielopłaszczyznowa, że jakakolwiek próba stworzenia krótkiego opisu spaliłaby na panewce (nie mówiąc już o tym, że byłaby zwykłą obelgą dla autorki). Chociaż zwykle zwracam uwagę na technikę pisarza/pisarki, tutaj nie byłam w stanie. Ta książka to przede wszystkim olbrzymi ładunek emocjonalny. Odczucia, stany i doznania atakują czytelnika ze wszystkich stron. Niektóre z nich są tak złożone i tak niecodzienne, że ciężko znaleźć dla nich jakąś sensowną nazwę. Chociaż wyraźnie czuć ich obecność, raczej nie da się ich zaszufladkować.
Postacie. Po tych wszystkich thrillerach i powieściach fantastycznych uderzyło mnie to, co w biografiach jest najsilniejszą stroną. Autentyczni bohaterowie, zmagający się z prawdziwymi problemami. Relacja autorki z własną matką jest tak silna i destrukcyjna jednocześnie, że nie można obok niej przejść obojętnie. To dziwne, że coś, co jest tak toksyczne, może być jednocześnie jedyną siłą, która trzyma nas przy życiu.
Pozycję polecam wszystkim nastolatkom, którzy sądzą, że mają ciężko, bo rodzice nie kupili im iPada. Wybierzcie się z autorką na mentalną wędrówkę do przeszłości i zrozumcie, co naprawdę jest ważne w życiu. Bo bywały w historii i takie czasy, kiedy największym marzeniem ludzi w Waszym wieku był własny kąt i chociaż szczątkowe poczucie bezpieczeństwa.
March 24, 2025
,,Nasza teraźniejszość jest przecież naszą przeszłością - zbudowaną tylko z trochę innych kamieni.”
🫶
Czy przeszłość rzeczywiście okazała się nieskończonym wspomnieniem, towarzyszącym w dojrzewaniu osamotnienia w świecie dziecka wojny? Złe czy dobre dziecko, często sugerujemy się jego zachowaniem, ale zapominamy o jego przeżyciach. Wzruszająca historia, z którą osobiście jako jej odbiorca się związałam po przeczytaniu już ,,Dziewczynki w czerwonym płaszczyku”. Nieokreślone wtenczas choroby lub brak akceptacji własnej osoby nieraz odciskało piętno, którego stan zaostrzany był pozornie nic nie znaczącymi słowami ciągłej krytyki. Zagłada, której Roma była świadkiem - tak jak inne dzieci wojny - stała się dla niej obrazem, z którym wiązała później podstawowe czynności czy nawet odczuwania wzajemności bliźniemu. Świat wsparcia nie odnajdowała w najbliższej jej mamie, lecz przede wszystkim w literaturze.
…
🫶
Czy przeszłość rzeczywiście okazała się nieskończonym wspomnieniem, towarzyszącym w dojrzewaniu osamotnienia w świecie dziecka wojny? Złe czy dobre dziecko, często sugerujemy się jego zachowaniem, ale zapominamy o jego przeżyciach. Wzruszająca historia, z którą osobiście jako jej odbiorca się związałam po przeczytaniu już ,,Dziewczynki w czerwonym płaszczyku”. Nieokreślone wtenczas choroby lub brak akceptacji własnej osoby nieraz odciskało piętno, którego stan zaostrzany był pozornie nic nie znaczącymi słowami ciągłej krytyki. Zagłada, której Roma była świadkiem - tak jak inne dzieci wojny - stała się dla niej obrazem, z którym wiązała później podstawowe czynności czy nawet odczuwania wzajemności bliźniemu. Świat wsparcia nie odnajdowała w najbliższej jej mamie, lecz przede wszystkim w literaturze.
…
April 1, 2024
na poczatku zastanawialam sie po co pisac ajtobiografie jesli nie jest sie znanym (moze ona jest a ja jestem niedouczona) ale THIS HIT TOO HARD dosl tyle emocji to wywolalo we mnie istg niesamowita i bolesna
December 15, 2025
Rereading. No coz. Straciła gwiazdkę. Była dość dziwna. Uważam, że to naprawdę jest ciężka książka
Displaying 1 - 8 of 8 reviews