What do you think?
Rate this book
Το δείπνο
Ένα δείπνο μεταξύ φίλων μια όμορφη καλοκαιρινή βραδιά. Αβρότητες, γέλια,
ανάλαφρες κουβέντες… Μέχρι που η εικόνα ανατρέπεται.
Αυτό είναι ένα βιβλίο για το τυχαίο και την ευθύνη. Κανένα από τα πρόσωπα
της ιστορίας δεν φαντάζεται την απρόβλεπτη αλληλουχία γεγονότων που θα θέσει
σε τροχιά εκείνη η βραδιά ούτε τον καθοριστικό ρόλο
που θα παίξει η επιλογή του ενός στη ζωή του άλλου.
Μέσα από ημερολογιακές καταγραφές, εξιστορήσεις και εσωτερικούς μονόλογους,
μια αρχαιολόγος, ένας αποτυχημένος μουσικός, μια οικιακή βοηθός από την Άπω Ανατολή ξετυλίγουν το μίτο της αφήγησης σε τρεις διαφορετικούς τόπους:
τη σύγχρονη Αθήνα, τον αρχαιολογικό χώρο της Κέρου και τη Νέα Υόρκη.
Το αφήγημα της Λίλας Κονομάρα είναι ένα βιβλίο
για την ανθρώπινη συνθήκη σ’ έναν κόσμο που κλονίζεται και καταρρέει.
Για το σώμα και τη βία, τον έρωτα, τη φθορά.
Για ήρωες που αδυνατούν να ζήσουν τα όνειρά τους.
ανάλαφρες κουβέντες… Μέχρι που η εικόνα ανατρέπεται.
Αυτό είναι ένα βιβλίο για το τυχαίο και την ευθύνη. Κανένα από τα πρόσωπα
της ιστορίας δεν φαντάζεται την απρόβλεπτη αλληλουχία γεγονότων που θα θέσει
σε τροχιά εκείνη η βραδιά ούτε τον καθοριστικό ρόλο
που θα παίξει η επιλογή του ενός στη ζωή του άλλου.
Μέσα από ημερολογιακές καταγραφές, εξιστορήσεις και εσωτερικούς μονόλογους,
μια αρχαιολόγος, ένας αποτυχημένος μουσικός, μια οικιακή βοηθός από την Άπω Ανατολή ξετυλίγουν το μίτο της αφήγησης σε τρεις διαφορετικούς τόπους:
τη σύγχρονη Αθήνα, τον αρχαιολογικό χώρο της Κέρου και τη Νέα Υόρκη.
Το αφήγημα της Λίλας Κονομάρα είναι ένα βιβλίο
για την ανθρώπινη συνθήκη σ’ έναν κόσμο που κλονίζεται και καταρρέει.
Για το σώμα και τη βία, τον έρωτα, τη φθορά.
Για ήρωες που αδυνατούν να ζήσουν τα όνειρά τους.
264 pages, Paperback
First published October 1, 2012
About the author
Λίλα Κονομάρα
18 books1 followerΗ Λίλα Κονομάρα γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε σύγχρονη λογοτεχνία στο Παρίσι και εργάστηκε ως καθηγήτρια στο Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών.
Ως λογοτέχνης πρωτοεμφανίστηκε το 2002 με το βιβλίο Μακάο (Πόλις 2002, Μεταίχμιο 2005, Κέδρος 2019), για το οποίο τιμήθηκε με το βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα του περιοδικού ΔΙΑΒΑΖΩ. Το 2004 εξέδωσε το μυθιστόρημα Τέσσερις εποχές - Λεπτομέρεια (Μεταίχμιο), το 2005 το παιδικό μυθιστόρημα Στις 11 & 11’ ακριβώς (Παπαδόπουλος). Η αναπαράσταση (Μεταίχμιο, 2009) συμπεριλήφθηκε στη βραχεία λίστα για το βραβείο μυθιστορήματος του περιοδικού ΔΙΑΒΑΖΩ, Το δείπνο (Κέδρος, 2012) και Οι ανησυχίες του γεωμέτρη (Κέδρος, 2014) συμπεριλήφθηκαν αντίστοιχα στις βραχείες λίστες Μυθιστορήματος και Διηγήματος των Λογοτεχνικών Βραβείων του ηλεκτρονικού περιοδικού Ο ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ. Το 2018 εκδόθηκε το μυθιστόρημά της Ο χάρτης του κόσμου στο μυαλό σου (Κέδρος).
Παράλληλα, μεταφράζει γαλλική λογοτεχνία και αρθρογραφεί σε εφημερίδες και λογοτεχνικά περιοδικά.
Ως λογοτέχνης πρωτοεμφανίστηκε το 2002 με το βιβλίο Μακάο (Πόλις 2002, Μεταίχμιο 2005, Κέδρος 2019), για το οποίο τιμήθηκε με το βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα του περιοδικού ΔΙΑΒΑΖΩ. Το 2004 εξέδωσε το μυθιστόρημα Τέσσερις εποχές - Λεπτομέρεια (Μεταίχμιο), το 2005 το παιδικό μυθιστόρημα Στις 11 & 11’ ακριβώς (Παπαδόπουλος). Η αναπαράσταση (Μεταίχμιο, 2009) συμπεριλήφθηκε στη βραχεία λίστα για το βραβείο μυθιστορήματος του περιοδικού ΔΙΑΒΑΖΩ, Το δείπνο (Κέδρος, 2012) και Οι ανησυχίες του γεωμέτρη (Κέδρος, 2014) συμπεριλήφθηκαν αντίστοιχα στις βραχείες λίστες Μυθιστορήματος και Διηγήματος των Λογοτεχνικών Βραβείων του ηλεκτρονικού περιοδικού Ο ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ. Το 2018 εκδόθηκε το μυθιστόρημά της Ο χάρτης του κόσμου στο μυαλό σου (Κέδρος).
Παράλληλα, μεταφράζει γαλλική λογοτεχνία και αρθρογραφεί σε εφημερίδες και λογοτεχνικά περιοδικά.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 of 1 review
April 26, 2014
http://www.dreamersandco.com/2013/07/...
Όλα ξεκίνησαν από την περιέργεια μου να μάθω πόσα μπορεί να γράψει κανείς γύρω από ένα δείπνο και πόσο πολύ μπορεί να εμπλακούν οι ιστορίες των ανθρώπων που πήραν μέρος ώστε να συναρπάσουν!
Λοιπόν πρόκειται για… τρείς διαφορετικές ιστορίες μιας και το βιβλίο αποτελείται από τρεις διαφορετικές αφηγήσεις που θα έλεγα πως μόνο λίγο εμπλέκονται μεταξύ τους. Έτσι δεν σας κρύβω πως απογοητεύτηκα λίγο όταν κατάλαβα πως η πλοκή θα είναι λίγο πιο ξεκάθαρη από όσο περίμενα, μα οφείλω να ομολογήσω πως κάθε μια ξεχωριστά είναι ικανή να σε κάνει να ξεφυλλίζεις ταχύτατα (με έμφαση στην τελευταία που καταφέρνει να σε κάνει να γουρλώσεις τα μάτια και είτε να χάσεις τη μιλιά σου είτε να γελάσεις δυνατά!).
Το δείπνο αυτό μας φέρνει μια καλοκαιρινή νύχτα στην Αθήνα καθισμένους εκεί ανάμεσα στους καλεσμένους και να ακούμε τον Αντώνη, έναν όχι και τόσο επιτυχημένο μουσικό, να μας συστήνει τους υπόλοιπους φωτογραφίζοντας τους λιγάκι καυστικά. Καθώς κυλάει η βραδιά οι συζητήσεις δίνουν και παίρνουν, οι θέσεις εναλλάσσονται και φυσικά από όλο αυτό δε θα μπορούσε να λείπει μια πολιτική συζήτηση που καταλήγει σε καβγά. Μεταξύ αυτών ο αφηγητής μας μεθά, ταλαιπωρείται και ταλαιπωρεί τους γύρω του μέχρι που η βραδιά φτάνει στο τέλος της.
Η επόμενη αφήγηση μας καθίζει για μερικούς μήνες δίπλα από τη Λήδα, αρχαιολόγο με βάση την Κέρο, να την παρατηρούμε να γράφει στο ημερολόγιο της όλα όσα έκανε μα και θα ήθελε να πει στον εραστή της –ω ναι, σ’ αυτό το κεφάλαιο του βιβλίου, πολλές γυναίκες αναγνώστριες θα γνέψετε το κεφάλι καταφατικά σφίγγοντας τα χείλια-. Ο εραστής ήταν παρόν και εκείνος στο δείπνο και να πως οι ιστορίες εμπλέκονται λιγάκι, ενώ οι προβληματισμοί/συναισθηματισμοί της αφηγήτριας και η πλοκή του ειδυλλίου πραγματικά σε κάνουν να πιστεύεις πως όλες οι ιστορίες είναι ίδιες απλά επαναλαμβάνονται με άλλους πρωταγωνιστές.
Τέλος, ακούγοντας όλα όσα έχει να μας πει η οικιακή βοηθός του σπιτιού στο οποίο έλαβε χώρα το δείπνο, εντυπωσιαζόμαστε με τα βάσανα και τις κακουχίες που μπορεί να περάσει κανείς μα πιο πολύ εντυπωσιαζόμαστε με το που είναι ικανά όλα αυτά να σε οδηγήσουν. Ένα πρόσωπο που στην αρχική αφήγηση δεν δώσαμε παρά την παραμικρή σημασία αποδεικνύεται το πρόσωπο κλειδί της ιστορίας. Σ’ αυτές τις 88 σελίδες που της ανήκουν μονολογεί έχοντας ακροατή έναν γέρο που προσέχει, του οποίου όμως την φωνή δεν ακούμε ποτέ. Το γιατί αξίζει να το ανακαλύψετε μόνοι σας!
Όλα τα πρόσωπα της ιστορίας είναι καταπιεσμένα, ο πρώτος γιατί πίνει και το μετανιώνει, η δεύτερη γιατί θέλει κάποιον που δε μπορεί να έχει αλλά αδυνατεί να βγει από αυτήν την ιστορία και η τελευταία γιατί η επιθυμία της να ζήσει μια αξιόλογη ζωή την κάνει να κλέψει, να τραπεί σε φυγή και κατά κάποιο τρόπο να σκοτώσει. Παρ’ όλα αυτά όμως τολμώ να πω πως το βιβλίο δεν σου περνάει κανέναν αρνητισμό και η συγγραφέας Λίλα Κονομάρα το έχει κάνει παραπάνω από ευανάγνωστο.
Όλα ξεκίνησαν από την περιέργεια μου να μάθω πόσα μπορεί να γράψει κανείς γύρω από ένα δείπνο και πόσο πολύ μπορεί να εμπλακούν οι ιστορίες των ανθρώπων που πήραν μέρος ώστε να συναρπάσουν!
Λοιπόν πρόκειται για… τρείς διαφορετικές ιστορίες μιας και το βιβλίο αποτελείται από τρεις διαφορετικές αφηγήσεις που θα έλεγα πως μόνο λίγο εμπλέκονται μεταξύ τους. Έτσι δεν σας κρύβω πως απογοητεύτηκα λίγο όταν κατάλαβα πως η πλοκή θα είναι λίγο πιο ξεκάθαρη από όσο περίμενα, μα οφείλω να ομολογήσω πως κάθε μια ξεχωριστά είναι ικανή να σε κάνει να ξεφυλλίζεις ταχύτατα (με έμφαση στην τελευταία που καταφέρνει να σε κάνει να γουρλώσεις τα μάτια και είτε να χάσεις τη μιλιά σου είτε να γελάσεις δυνατά!).
Το δείπνο αυτό μας φέρνει μια καλοκαιρινή νύχτα στην Αθήνα καθισμένους εκεί ανάμεσα στους καλεσμένους και να ακούμε τον Αντώνη, έναν όχι και τόσο επιτυχημένο μουσικό, να μας συστήνει τους υπόλοιπους φωτογραφίζοντας τους λιγάκι καυστικά. Καθώς κυλάει η βραδιά οι συζητήσεις δίνουν και παίρνουν, οι θέσεις εναλλάσσονται και φυσικά από όλο αυτό δε θα μπορούσε να λείπει μια πολιτική συζήτηση που καταλήγει σε καβγά. Μεταξύ αυτών ο αφηγητής μας μεθά, ταλαιπωρείται και ταλαιπωρεί τους γύρω του μέχρι που η βραδιά φτάνει στο τέλος της.
Η επόμενη αφήγηση μας καθίζει για μερικούς μήνες δίπλα από τη Λήδα, αρχαιολόγο με βάση την Κέρο, να την παρατηρούμε να γράφει στο ημερολόγιο της όλα όσα έκανε μα και θα ήθελε να πει στον εραστή της –ω ναι, σ’ αυτό το κεφάλαιο του βιβλίου, πολλές γυναίκες αναγνώστριες θα γνέψετε το κεφάλι καταφατικά σφίγγοντας τα χείλια-. Ο εραστής ήταν παρόν και εκείνος στο δείπνο και να πως οι ιστορίες εμπλέκονται λιγάκι, ενώ οι προβληματισμοί/συναισθηματισμοί της αφηγήτριας και η πλοκή του ειδυλλίου πραγματικά σε κάνουν να πιστεύεις πως όλες οι ιστορίες είναι ίδιες απλά επαναλαμβάνονται με άλλους πρωταγωνιστές.
Τέλος, ακούγοντας όλα όσα έχει να μας πει η οικιακή βοηθός του σπιτιού στο οποίο έλαβε χώρα το δείπνο, εντυπωσιαζόμαστε με τα βάσανα και τις κακουχίες που μπορεί να περάσει κανείς μα πιο πολύ εντυπωσιαζόμαστε με το που είναι ικανά όλα αυτά να σε οδηγήσουν. Ένα πρόσωπο που στην αρχική αφήγηση δεν δώσαμε παρά την παραμικρή σημασία αποδεικνύεται το πρόσωπο κλειδί της ιστορίας. Σ’ αυτές τις 88 σελίδες που της ανήκουν μονολογεί έχοντας ακροατή έναν γέρο που προσέχει, του οποίου όμως την φωνή δεν ακούμε ποτέ. Το γιατί αξίζει να το ανακαλύψετε μόνοι σας!
Όλα τα πρόσωπα της ιστορίας είναι καταπιεσμένα, ο πρώτος γιατί πίνει και το μετανιώνει, η δεύτερη γιατί θέλει κάποιον που δε μπορεί να έχει αλλά αδυνατεί να βγει από αυτήν την ιστορία και η τελευταία γιατί η επιθυμία της να ζήσει μια αξιόλογη ζωή την κάνει να κλέψει, να τραπεί σε φυγή και κατά κάποιο τρόπο να σκοτώσει. Παρ’ όλα αυτά όμως τολμώ να πω πως το βιβλίο δεν σου περνάει κανέναν αρνητισμό και η συγγραφέας Λίλα Κονομάρα το έχει κάνει παραπάνω από ευανάγνωστο.
Displaying 1 of 1 review