What do you think?
Rate this book
Czarny Wygon #3
Czarny Wygon. Bisy
Bisy zawierają kontynuację losów dziennikarza Witolda Uchmanna, jego przyjaciela Adama Nawrota, który wyruszył na poszukiwanie zaginionego kolegi, a także mieszkańców Starzyzny, zawieszonej w czasie wioski, nad którą ciąży upiorna klątwa.
Umiejętnie podtrzymując napięcie, autor wprowadza do fabuły także nowe postacie i nowe miejsca akcji. W finałowych scenach czytelnicy dowiedzą się, czy klątwa, która zagraża córeczce Rafała Gielmudy, przestała działać i czy dawni mieszkańcy Starzyzny są już bezpieczni?
Umiejętnie podtrzymując napięcie, autor wprowadza do fabuły także nowe postacie i nowe miejsca akcji. W finałowych scenach czytelnicy dowiedzą się, czy klątwa, która zagraża córeczce Rafała Gielmudy, przestała działać i czy dawni mieszkańcy Starzyzny są już bezpieczni?
296 pages, Paperback
First published November 15, 2012
4 people are currently reading
61 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 9 of 9 reviews
June 26, 2019
No i to by było na tyle, jeśli chodzi o klimat grozy i ciekawą fabułę. Autor wybitnie wyprztykał się z pomysłów i powinien zakończyć historię Słonecznej Doliny na dwóch pierwszych tomach.
Przez pierwsze pół książki próbowałam zorientować się o co właściwie chodzi, w którym miejscu jestem, kto jest kim itd. Autor skutecznie mi to uniemożliwił gmatwając wszystko na potęgę. Gdy po połowie(sic!) w końcu się wyjaśniło o czym będzie fabuła tym razem, historia się rozlazła i przeobraziła w radosną wycieczkę po Roztoczu, a nie, jak miało być, powieść grozy. Pomyślałam - "wszystko 'w rekach' zakończenia!", ale niestety, jedyne co mnie czekało przy końcu to otwarty wątek głównego bohatera wskazujący na nieuchronne pojawienie się kolejnej części tej serii.. Niedobrze.
Przez pierwsze pół książki próbowałam zorientować się o co właściwie chodzi, w którym miejscu jestem, kto jest kim itd. Autor skutecznie mi to uniemożliwił gmatwając wszystko na potęgę. Gdy po połowie(sic!) w końcu się wyjaśniło o czym będzie fabuła tym razem, historia się rozlazła i przeobraziła w radosną wycieczkę po Roztoczu, a nie, jak miało być, powieść grozy. Pomyślałam - "wszystko 'w rekach' zakończenia!", ale niestety, jedyne co mnie czekało przy końcu to otwarty wątek głównego bohatera wskazujący na nieuchronne pojawienie się kolejnej części tej serii.. Niedobrze.
December 18, 2025
Tom drugi zostawił nas ze sporą ilością pytań. Teraz, po dwóch latach, dowiadujemy się co stało się z każdą z postaci oraz, że sprawa wciąż nie jest rozwiązana. Tym razem nie trafiamy do starszyzny. Nie znaczy to jednak, że bohaterowie nie mają się czego bać. Bo jest to dalekie od prawdy.
Wszyscy kombinują, jak wszystko naprawić, jednak musimy poczekać na kolejny tom, by otrzymać zakończenie.
Wszyscy kombinują, jak wszystko naprawić, jednak musimy poczekać na kolejny tom, by otrzymać zakończenie.
September 30, 2015
Zachęcam do zapoznania się z moją recenzją w/w książki na moim blogu: http://magicznyswiatksiazki.pl/czarny... Zapraszam :)
December 6, 2020
Ta seria powinna się skończyć na drugiej części - teraz wszystko zaczyna się dłużyć. Główny bohater ciągle jeździ tam i z powrotem, bez prawa jazdy, wcześniej nie ma mowy o tym, żeby miał jakieś doświadczenie jako kierowca, i ani razy nie zgasł mu silnik na środku skrzyżowania? Jasne. Trzecia część wprowadza jakieś sto pobocznych wątków, które nie mają większego wpływu na fabułę, i ogólnie niby dużo się dzieje, ale na końcu książki nikt nie jest bliżej rozwiązania problemu.
September 10, 2017
Za co te trzy gwiazdki? Fabuła jest całkiem niezła i bardzo szybko czyta się każdą z książek - dłuższe popołudnie i po tomie.
Dlaczego tak mało? Pierwsze moje skojarzenie jest takie że autor rozsiewa dla nas po calej ksiazce wskazówki. Ale są one tak oczywiste a Witek tak mało domyślny... To irytujące.
Plus jest sporo naiwnej treści.
Ogółem-czytadło. Ale całkiem niezłe.
Dlaczego tak mało? Pierwsze moje skojarzenie jest takie że autor rozsiewa dla nas po calej ksiazce wskazówki. Ale są one tak oczywiste a Witek tak mało domyślny... To irytujące.
Plus jest sporo naiwnej treści.
Ogółem-czytadło. Ale całkiem niezłe.
September 9, 2019
Nie tak dobre jak pierwsze dwie części, ale mimo wszystko czyta się błyskiem. Ot czytadło na weekend :)
May 19, 2020
Nudnawa i nijaka, chociaż nie tak chaotyczna jak poprzednia część. Raczej zmęczona niż przeczytana.
January 2, 2026
Dwa pierwsze tomy cyklu uważam za znakomite, pełne napięcia, folkloru i świetnie budującej się atmosfery. Niestety w przypadku Bisów wyraźnie czuć spadek jakości. Przede wszystkim brakuje tu elementu grozy – tego, co wcześniej tak mocno działało na wyobraźnię. Postać Czarnego jeszcze w pewnym stopniu spełnia swoją rolę, ale to jedynie drobny akcent w ogromnym morzu słów. Autor powinien był zamknąć wątek Starzyzny w poprzednim tomie, pozostawiając czytelnikowi przestrzeń na własne interpretacje i domysły. Tymczasem Bisy powstały jako książka przegadana, pozbawiona tej intensywności, która wcześniej czyniła cykl wyjątkowym.
November 2, 2025
Trzecia część cyklu powieściowego Czarny Wygon, niestety, bardzo nieudana, bardzo rozczarowująca. Brak grozy, brak żywej fabuły, brak ciekawych postaci. A jeszcze będzie część czwarta….
+
Dziennikarz Wiktor Uchman, który w drugim tomie (Starzyzna) został uwięziony w uniwersum przeklętej wioski, jakoś się z niej wydostaje ale zamiast wrócić do Warszawy ponownie kręci się naokoło Czarnego Wygonu, czując się odpowiedzialnym za uwięzionego w Zaświacie przyjaciela i licząc, że uda się go stamtąd wyciągnąć (może zmyślam, już prawie nic nie pamiętam z tej wątłej fabuły). Tymczasem w miejsce przeklętego księdza ze Starzyzny (courtesy of Miasto Żywych Trupów Lucio Fulciego) wchodzi, jako główny Złol powieści sam wujek Szatan-isław, występujący tu pod postacią upiora zmarłego włóczęgi, Czarnego. Ale specjalnie straszyć też nie będzie, ot, pojawi się raz w piwnicy i ponuro coś pomamrocze.
+
Zacznijmy od tego, że "Bisów" się samych z siebie czytać nie da. To nie jest kolejna powieść cyklu, mająca samodzielną linię fabularną. To jest ewidentnie środek dużej, ciągnącej się poprzez kolejne tomy, historii. Jeżeli ktoś usiadł do niej nie w ramach grubaśnego wydania zbiorczego a na solo, no to to będzie miał za swoje… Jako że streszczenia, wprowadzenia żadnego nie ma, czytelnik z marszu zaczyna być bombardowany nazwiskami i zdarzeniami, które albo słabo pamięta, albo wcale nie zna. Czekanie, aż w końcu fabuła pójdzie “na swoje”, aż zacznie dziać się cos samodzielnego, jest bezowocne, do samego końca prawie nic się nie wydarzy i nic się nie wyjaśni (no bo czeka na nas jeszcze kolejna część, Bisy II. O nieeee….)
Grozy w powieści nie ma prawie wcale, na pierwszym planie toczy się krindżowy “romans” mocno dojrzałego Uchmana z równie mocno dojrzałą, stateczną, zamężną, 50letnią gospodynią ze wschodniopolskiej wsi (yikes!). Napisać, że się z tą książką rozmijam, to niedopowiedzenie roku. Niestety, jak zasługi Stefana Dardy dla polskiej grozy bardzo doceniam i autorowi wszelkiego powodzenia życzę, tak cykl Czarny Wygon generalnie oceniam bardzo źle. Owszem, pierwsza część - Słonecza Dolina, była całkiem udana, ale później opowieść pognała w okropne pieczarki. Już “Starzyznę” czytało się fatalnie, a “Bisy” jeszcze pogarszają sprawę.
+
Dziennikarz Wiktor Uchman, który w drugim tomie (Starzyzna) został uwięziony w uniwersum przeklętej wioski, jakoś się z niej wydostaje ale zamiast wrócić do Warszawy ponownie kręci się naokoło Czarnego Wygonu, czując się odpowiedzialnym za uwięzionego w Zaświacie przyjaciela i licząc, że uda się go stamtąd wyciągnąć (może zmyślam, już prawie nic nie pamiętam z tej wątłej fabuły). Tymczasem w miejsce przeklętego księdza ze Starzyzny (courtesy of Miasto Żywych Trupów Lucio Fulciego) wchodzi, jako główny Złol powieści sam wujek Szatan-isław, występujący tu pod postacią upiora zmarłego włóczęgi, Czarnego. Ale specjalnie straszyć też nie będzie, ot, pojawi się raz w piwnicy i ponuro coś pomamrocze.
+
Zacznijmy od tego, że "Bisów" się samych z siebie czytać nie da. To nie jest kolejna powieść cyklu, mająca samodzielną linię fabularną. To jest ewidentnie środek dużej, ciągnącej się poprzez kolejne tomy, historii. Jeżeli ktoś usiadł do niej nie w ramach grubaśnego wydania zbiorczego a na solo, no to to będzie miał za swoje… Jako że streszczenia, wprowadzenia żadnego nie ma, czytelnik z marszu zaczyna być bombardowany nazwiskami i zdarzeniami, które albo słabo pamięta, albo wcale nie zna. Czekanie, aż w końcu fabuła pójdzie “na swoje”, aż zacznie dziać się cos samodzielnego, jest bezowocne, do samego końca prawie nic się nie wydarzy i nic się nie wyjaśni (no bo czeka na nas jeszcze kolejna część, Bisy II. O nieeee….)
Grozy w powieści nie ma prawie wcale, na pierwszym planie toczy się krindżowy “romans” mocno dojrzałego Uchmana z równie mocno dojrzałą, stateczną, zamężną, 50letnią gospodynią ze wschodniopolskiej wsi (yikes!). Napisać, że się z tą książką rozmijam, to niedopowiedzenie roku. Niestety, jak zasługi Stefana Dardy dla polskiej grozy bardzo doceniam i autorowi wszelkiego powodzenia życzę, tak cykl Czarny Wygon generalnie oceniam bardzo źle. Owszem, pierwsza część - Słonecza Dolina, była całkiem udana, ale później opowieść pognała w okropne pieczarki. Już “Starzyznę” czytało się fatalnie, a “Bisy” jeszcze pogarszają sprawę.
Displaying 1 - 9 of 9 reviews