What do you think?
Rate this book
Το τέρας κι εγώ
Ήταν, νομίζω, άνοιξη του 2007, λίγο πριν τελειώσει η τηλεοπτική σεζόν, όταν μου ζητήθηκε μια συνέντευξη από έναν τηλεοπτικό σταθμό, για να κάνω το γνωστό απολογισμό της χρονιάς που πέρασε.
Η παρουσιάστρια, συμπαθέστατη, που δούλευε σε ανταγωνιστικό κανάλι, με πήγε πολύ μαλακά με τις γνωστές ερωτήσεις. Προς το τέλος της συνέντευξης η παρουσιάστρια άρχισε να πλέκει το εγκώμιό μου.
"Δημιουργήσατε τα παράθυρα, διευθύνατε όλα τα μεγάλα κανάλια και τώρα κάνετε άλλη μια επιτυχία στο STAR. Δημιουργήσατε ένα νεανικό lifestyle πρόγραμμα, το οποίο θεωρείται επιτυχημένο. Άρα, πρέπει να αισθάνεστε ευτυχισμένος".
Η αυθόρμητη απάντησή μου πρέπει να τη σόκαρε.
"Όχι, αγαπητή μου, δεν αισθάνομαι ευτυχισμένος".
Το κορίτσι σώπασε κι εγώ συνέχισα:
"Ποτέ δεν ήμουν ευτυχισμένος! Μια ζωή οι φίλοι μου με ρωτούσαν τι έχω. Κι εγώ ήμουν λυπημένος. Κι όταν εσύ μου λες για τη μεγάλη επιτυχία του ΣΚΑΪ και τα παράθυρα, θέλω να σου πω ότι τότε έπασχα από βαθιά κατάθλιψη. Όταν όλοι οι άνθρωποι νόμιζαν ότι απολάμβανα τη μεγάλη μου επιτυχία, εγώ ήμουν άτομο με ειδικές ανάγκες που δεν μπορούσα να βγω ούτε από το σπίτι μου. Και πάλευα από το πρωί μέχρι το βράδυ με το τέρας της κατάθλιψης".
Η παρουσιάστρια, συμπαθέστατη, που δούλευε σε ανταγωνιστικό κανάλι, με πήγε πολύ μαλακά με τις γνωστές ερωτήσεις. Προς το τέλος της συνέντευξης η παρουσιάστρια άρχισε να πλέκει το εγκώμιό μου.
"Δημιουργήσατε τα παράθυρα, διευθύνατε όλα τα μεγάλα κανάλια και τώρα κάνετε άλλη μια επιτυχία στο STAR. Δημιουργήσατε ένα νεανικό lifestyle πρόγραμμα, το οποίο θεωρείται επιτυχημένο. Άρα, πρέπει να αισθάνεστε ευτυχισμένος".
Η αυθόρμητη απάντησή μου πρέπει να τη σόκαρε.
"Όχι, αγαπητή μου, δεν αισθάνομαι ευτυχισμένος".
Το κορίτσι σώπασε κι εγώ συνέχισα:
"Ποτέ δεν ήμουν ευτυχισμένος! Μια ζωή οι φίλοι μου με ρωτούσαν τι έχω. Κι εγώ ήμουν λυπημένος. Κι όταν εσύ μου λες για τη μεγάλη επιτυχία του ΣΚΑΪ και τα παράθυρα, θέλω να σου πω ότι τότε έπασχα από βαθιά κατάθλιψη. Όταν όλοι οι άνθρωποι νόμιζαν ότι απολάμβανα τη μεγάλη μου επιτυχία, εγώ ήμουν άτομο με ειδικές ανάγκες που δεν μπορούσα να βγω ούτε από το σπίτι μου. Και πάλευα από το πρωί μέχρι το βράδυ με το τέρας της κατάθλιψης".
- GenresNonfictionPsychology
240 pages, Paperback
First published October 1, 2012
3 people are currently reading
29 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 14 of 14 reviews
December 29, 2012
Ο Σταμάτης Μαλέλης δεν είναι συγγραφέας. Τα γεγονότα που εξιστορεί είναι προσωπικά του βιώματα και ως τέτοια δεν τα σχολιάζω.
Χαίρομαι όμως πάρα πολύ που ένας "διάσημος" αποφάσισε να γράψει δημόσια για τον γολγοθά που πέρασε για δεκαετίες με την κατάθλιψη.
Πρέπει να πάψει αυτό το ύπουλο "τέρας" να αποτελεί ταμπού και να καταστρέφει ζωές, τόσο του ιδίου του καταθλιπτικού όσο και του περιβάλλοντός του.
Η γλώσσα που γράφει είναι απλή, κατανοητή και περιγράφει ακριβώς πως νιώθει ένας καταθλιπτικός. Ίσως κάποιος αναρωτηθεί "μα πως είναι δυνατόν να αφήνει να προχωρά έτσι η ζωή του και να μην κάνει κάτι νωρίτερα?". Και όμως ακριβώς αυτό συμβαίνει και είναι ένα από τα ισχυρά όπλα του "τέρατος".
Απόλαυσα κάθε σελίδα του βιβλίου και το συστήνω τόσο σε όσους έχουν περάσει οι ίδιοι από αυτό το στάδιο αλλά κυρίως σε αυτούς που θέλουν να κατανοήσουν και να βοηθήσουν κάποιον δικό τους που υποφέρει.
Χαίρομαι όμως πάρα πολύ που ένας "διάσημος" αποφάσισε να γράψει δημόσια για τον γολγοθά που πέρασε για δεκαετίες με την κατάθλιψη.
Πρέπει να πάψει αυτό το ύπουλο "τέρας" να αποτελεί ταμπού και να καταστρέφει ζωές, τόσο του ιδίου του καταθλιπτικού όσο και του περιβάλλοντός του.
Η γλώσσα που γράφει είναι απλή, κατανοητή και περιγράφει ακριβώς πως νιώθει ένας καταθλιπτικός. Ίσως κάποιος αναρωτηθεί "μα πως είναι δυνατόν να αφήνει να προχωρά έτσι η ζωή του και να μην κάνει κάτι νωρίτερα?". Και όμως ακριβώς αυτό συμβαίνει και είναι ένα από τα ισχυρά όπλα του "τέρατος".
Απόλαυσα κάθε σελίδα του βιβλίου και το συστήνω τόσο σε όσους έχουν περάσει οι ίδιοι από αυτό το στάδιο αλλά κυρίως σε αυτούς που θέλουν να κατανοήσουν και να βοηθήσουν κάποιον δικό τους που υποφέρει.
July 21, 2021
Σταμάτης Μαλέλης - Το Τέρας κι Εγώ (2019, 2015)
[ 21 Ιουλ, 2021 ]
Το διάβασα γιατί με ενδιαφέρει το θέμα της κατάθλιψης και γιατί διαφημίστηκε πολύ από τα ΜΜΕ, την περίοδο της πρώτης έκδοσης του 2015. Όταν ολοκλήρωσα το διάβασμα αναρωτήθηκα γιατί και για ποιόν γραφτηκε το βιβλίο.
Το βιβλίο εξυπηρετεί σαν πληροφοριακό υλικό περισσότερο ένα τίτλο για παράδειγμα
«Η ιδιωτική τηλεόραση και η δημοσιογραφία στην Ελλάδα, όπως την βίωσα και την διαμόρφωσε η κατάθλιψή μου (1982 - 2015)»,
παρά το θέμα της κατάθλιψης per se, γράφει δηλαδή πάρα πολύ περισσότερα για την τηλεόραση και την δημοσιογραφία. Όταν, ειδικά συνειδητοποιεί ο αναγώστης οτι η δημοσιογραφία και η τηλεόραση διαμορφώθηκε από την συμβολή τουλάχιστον ενός καταθλιπτικού διευθυντή χωρίς προσωπική ζωή για 3+ δεκαετίες, τότε θεωρώ οτι το βιβλίο γίνεται πραγματικά αποκαλυπτικό.
Προσπεράστε το ή διαβάστε το χωρίς προσδοκίες εάν έχετε ενδιαφέρον για το θέμα της κατάθλιψης.
Βαθμολογία (2/5)
(α) Σαν Λογοτεχνικό έργο λυπάμαι αλλά δεν διέκρινα οτι έχει να δώσει τίποτε. (1/5)
(β) Σαν βιογραφία, επίσης το κείμενο είναι πολύ φτωχό και ψυχρό, παγωμένο, νεκρό θα έλεγα. Υπάρχουν εκτενείς αλλά κενές περιγραφές τρίτων προσώπων συνεργατών, καταστάσεων που είχαν να κάνουν με τις επαγγελματικές μεταγραφές του συγγραφέα από κανάλι σε κανάλι, υπάρχει επίσης μιά περιγραφή του κάδρου για την πολιτικής κατάσταση, κάθε φορά, για την αριστερά το ΠΑΣΟΚ, την ΝΔ. Σφηνώνει και κάποιους συγγραφείς με βιβλία ενδιάμεσα στο κείμενο χωρίς επιτυχία.
Λείπουν εντελώς οι εκτενείς αναφορές στην οικογένεια, στην σύντροφο στα παιδιά και τους φίλους του συγγραφέα και τα συναισθήματά του. Θεωρώ πώς όταν κάποιος αποφασίσει να γράψει για την κατάθλιψη κυρίως γράφει για τα συναισθήματα και το πως βιώνει την καθημερινότητα, τα αγαπημένα του πρόσωπα για να εξυπηρετήσει και τους θεραπευτικούς λόγους της γραφής. (1/5)
Εάν εξετάσουμε από την άλλη, το κείμενο, σαν την περιγραφή του κόσμου και της ζωή από τα μάτια ενός καταθλιπτικού συγγραφέα που λείπουν όλα τα συναισθήματα από το κείμενο γιατί δεν έχει επαφή με αυτά, τότε θα έβαζα καλύτερο βαθμό. (2/5)
Σε κάθε περίπτωση υπάρχουν καλύτεροι καταθλιπτικοί συγγραφείς.
(γ) Σαν πλοκή και ιστορία δεν έχει ενδιαφέρον γιατί δεν υπάρχει ιστορία. (1/5)
(δ) Σαν 'coming out' του συγγραφέα που μιλά ανοικτά για την κατάθλιψη, θεωρώ οτι είναι πολύ γενναία πράξη και πολλοί αναγνώστες θα νιώσουν οτι δεν είναι μόνοι.
Ο ΠΟΥ σήμερα μετρά παγκόσμια 264 εκ. ανθρώπου με προβλήματα κατάθλιψης από τους οποίους οι 800.000 αυτοκτονούν κάθε χρόνο. (5/5)
[ 21 Ιουλ, 2021 ]
Το διάβασα γιατί με ενδιαφέρει το θέμα της κατάθλιψης και γιατί διαφημίστηκε πολύ από τα ΜΜΕ, την περίοδο της πρώτης έκδοσης του 2015. Όταν ολοκλήρωσα το διάβασμα αναρωτήθηκα γιατί και για ποιόν γραφτηκε το βιβλίο.
Το βιβλίο εξυπηρετεί σαν πληροφοριακό υλικό περισσότερο ένα τίτλο για παράδειγμα
«Η ιδιωτική τηλεόραση και η δημοσιογραφία στην Ελλάδα, όπως την βίωσα και την διαμόρφωσε η κατάθλιψή μου (1982 - 2015)»,
παρά το θέμα της κατάθλιψης per se, γράφει δηλαδή πάρα πολύ περισσότερα για την τηλεόραση και την δημοσιογραφία. Όταν, ειδικά συνειδητοποιεί ο αναγώστης οτι η δημοσιογραφία και η τηλεόραση διαμορφώθηκε από την συμβολή τουλάχιστον ενός καταθλιπτικού διευθυντή χωρίς προσωπική ζωή για 3+ δεκαετίες, τότε θεωρώ οτι το βιβλίο γίνεται πραγματικά αποκαλυπτικό.
Προσπεράστε το ή διαβάστε το χωρίς προσδοκίες εάν έχετε ενδιαφέρον για το θέμα της κατάθλιψης.
Βαθμολογία (2/5)
(α) Σαν Λογοτεχνικό έργο λυπάμαι αλλά δεν διέκρινα οτι έχει να δώσει τίποτε. (1/5)
(β) Σαν βιογραφία, επίσης το κείμενο είναι πολύ φτωχό και ψυχρό, παγωμένο, νεκρό θα έλεγα. Υπάρχουν εκτενείς αλλά κενές περιγραφές τρίτων προσώπων συνεργατών, καταστάσεων που είχαν να κάνουν με τις επαγγελματικές μεταγραφές του συγγραφέα από κανάλι σε κανάλι, υπάρχει επίσης μιά περιγραφή του κάδρου για την πολιτικής κατάσταση, κάθε φορά, για την αριστερά το ΠΑΣΟΚ, την ΝΔ. Σφηνώνει και κάποιους συγγραφείς με βιβλία ενδιάμεσα στο κείμενο χωρίς επιτυχία.
Λείπουν εντελώς οι εκτενείς αναφορές στην οικογένεια, στην σύντροφο στα παιδιά και τους φίλους του συγγραφέα και τα συναισθήματά του. Θεωρώ πώς όταν κάποιος αποφασίσει να γράψει για την κατάθλιψη κυρίως γράφει για τα συναισθήματα και το πως βιώνει την καθημερινότητα, τα αγαπημένα του πρόσωπα για να εξυπηρετήσει και τους θεραπευτικούς λόγους της γραφής. (1/5)
Εάν εξετάσουμε από την άλλη, το κείμενο, σαν την περιγραφή του κόσμου και της ζωή από τα μάτια ενός καταθλιπτικού συγγραφέα που λείπουν όλα τα συναισθήματα από το κείμενο γιατί δεν έχει επαφή με αυτά, τότε θα έβαζα καλύτερο βαθμό. (2/5)
Σε κάθε περίπτωση υπάρχουν καλύτεροι καταθλιπτικοί συγγραφείς.
(γ) Σαν πλοκή και ιστορία δεν έχει ενδιαφέρον γιατί δεν υπάρχει ιστορία. (1/5)
(δ) Σαν 'coming out' του συγγραφέα που μιλά ανοικτά για την κατάθλιψη, θεωρώ οτι είναι πολύ γενναία πράξη και πολλοί αναγνώστες θα νιώσουν οτι δεν είναι μόνοι.
Ο ΠΟΥ σήμερα μετρά παγκόσμια 264 εκ. ανθρώπου με προβλήματα κατάθλιψης από τους οποίους οι 800.000 αυτοκτονούν κάθε χρόνο. (5/5)
July 21, 2021
Ενδιαφέρον περισσότερο για την εικόνα πίσω από τις κάμερες, παρά για το θέμα της κατάθλιψης, ίσως επειδή προσωπικά δεν με αγγίζει κιόλας. Μου το δάνεισε μια φίλη, και παρόλο ξεκίνησα να το διαβάζω από υποχρέωση σε αυτή περισσότερο, το απόλαυσα αρκετά. Ευκολοδιάβαστο και κάποιες απόψεις του συγγραφέα με έβαλαν σε σκέψεις εκεί που δεν το περίμενα.
May 17, 2016
Το τέρας και εγώ είναι μια αυτοβιογραφία του Σταμάτη Μαλέλη που αφορά τον αγώνα του με την κατάθλιψη. Δεν ξέρω γιατί έχει τόσο χαμηλή βαθμολογία στο Goodreads αλλά σίγουρα δεν του αξίζει. Ίσως αυτοί που το βαθμολόγησαν χαμηλά δεν γνώριζαν τι βιβλίο πήραν να διαβάσουν και το πιο πιθανό είναι να μην γνωρίζουν τι εστί πραγματική κατάθλιψη.
Ο κ.Μαλέλης καταθέτει πολύ γνήσια πως είναι να έχει κάποιος πραγματικά κατάθλιψη και σε τι σημείο μπορεί να σε οδηγήσει με την εκδήλωση σοβαρών ψυχοσωματικών προβλημάτων και φοβιών με αποτέλεσμα να απομακρύνεσαι και να αποφεύγεις σιγά σιγά πολλές καθημερινές καταστάσεις και απολαύσεις της ζωής που για όλους είναι φυσιολογικές αλλά για εσένα δύσκολες να συμμετάσχεις.
Εξιστορεί με λεπτομέρεια πόσο δύσκολο είναι να αντιμετωπίσεις αυτές τις καταστάσεις και ακόμα πόσο πιο δύσκολο είναι να αποδεχτείς ότι έχεις ένα πρόβλημα που δεν μπορείς να το λύσεις από μόνος σου, όσο σκληρά και να προσπαθήσεις.
Αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης είναι να προσπαθείς να το αντιμετωπίσεις με τρόπους διαφυγής ή να μην το αναγνωρίζεις σαν πρόβλημα και να οδηγείσαι σε προσωρινές λύσεις όπως το αλκοόλ, τα ναρκωτικά και γενικώς εφήμερες απολαύσεις που απλά σε κάνουν να νοιώθεις για λίγο καλά και την επόμενη απλά οξύνουν το πρόβλημα με τις ενοχές που έχεις και την αδυναμία σου να αντιμετωπίσεις το πραγματικό πρόβλημα.
Αυτό το βιβλίο είναι εξαιρετικό για όποιον/α πάσχει από κατάθλιψη, είτε χρόνια είτε εφήμερη, και σου δίνει να καταλαβείς ότι είναι κάτι που αντιμετωπίζεται και δεν πρέπει να το βλέπεις σαν στίγμα και να φοβάσαι να ζητήσεις βοήθεια από ειδικούς και από την οικογένειά σου. Κατά την γνώμη μου, πρέπει να το διαβάσει και ο πάσχων και οι κοντινοί του άνθρωποι για να καταλάβουν γιατί είναι τόσο δύσκολο να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα. Πολλοί βλέπουν έναν με κατάθλιψη και θεωρούν ότι είναι "αδύναμος¨ ή "υπερβολικός" στις αντιδράσεις του, ενώ η αιτία της συμπεριφοράς αυτής βασίζεσαι σε κάτι πιο βαθύ και δύσκολο να αντιμετωπιστεί.
Μπράβο στον κ.Μαλέλη που το έκανε δημόσια γνωστό και μπόρεσε να βοηθήσει πολλούς ανθρώπους με αυτό το βιβλίο του και άλλες προσπάθειες του. Ελπίζω να διαβαστεί από πολλούς και να πάρουν δύναμη βλέποντας πως ακόμα και όταν φτάσεις σε πολύ άσχημη κατάσταση, πάντα υπάρχουν τρόποι να ξεφύγεις από αυτήν αρκεί να αποφασίσεις ότι πρώτον έχεις πραγματικό πρόβλημα και δεύτερον να θελήσεις να το αντιμετωπίσεις σωστά και υπεύθυνα με το να δεχτείς βοήθεια από τρίτους. Καλό κουράγιο σε όσους κάνουν αυτόν τον αγώνα και να θυμάστε ότι υπάρχει φως στο τέλος του τούνελ.
Ο κ.Μαλέλης καταθέτει πολύ γνήσια πως είναι να έχει κάποιος πραγματικά κατάθλιψη και σε τι σημείο μπορεί να σε οδηγήσει με την εκδήλωση σοβαρών ψυχοσωματικών προβλημάτων και φοβιών με αποτέλεσμα να απομακρύνεσαι και να αποφεύγεις σιγά σιγά πολλές καθημερινές καταστάσεις και απολαύσεις της ζωής που για όλους είναι φυσιολογικές αλλά για εσένα δύσκολες να συμμετάσχεις.
Εξιστορεί με λεπτομέρεια πόσο δύσκολο είναι να αντιμετωπίσεις αυτές τις καταστάσεις και ακόμα πόσο πιο δύσκολο είναι να αποδεχτείς ότι έχεις ένα πρόβλημα που δεν μπορείς να το λύσεις από μόνος σου, όσο σκληρά και να προσπαθήσεις.
Αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης είναι να προσπαθείς να το αντιμετωπίσεις με τρόπους διαφυγής ή να μην το αναγνωρίζεις σαν πρόβλημα και να οδηγείσαι σε προσωρινές λύσεις όπως το αλκοόλ, τα ναρκωτικά και γενικώς εφήμερες απολαύσεις που απλά σε κάνουν να νοιώθεις για λίγο καλά και την επόμενη απλά οξύνουν το πρόβλημα με τις ενοχές που έχεις και την αδυναμία σου να αντιμετωπίσεις το πραγματικό πρόβλημα.
Αυτό το βιβλίο είναι εξαιρετικό για όποιον/α πάσχει από κατάθλιψη, είτε χρόνια είτε εφήμερη, και σου δίνει να καταλαβείς ότι είναι κάτι που αντιμετωπίζεται και δεν πρέπει να το βλέπεις σαν στίγμα και να φοβάσαι να ζητήσεις βοήθεια από ειδικούς και από την οικογένειά σου. Κατά την γνώμη μου, πρέπει να το διαβάσει και ο πάσχων και οι κοντινοί του άνθρωποι για να καταλάβουν γιατί είναι τόσο δύσκολο να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα. Πολλοί βλέπουν έναν με κατάθλιψη και θεωρούν ότι είναι "αδύναμος¨ ή "υπερβολικός" στις αντιδράσεις του, ενώ η αιτία της συμπεριφοράς αυτής βασίζεσαι σε κάτι πιο βαθύ και δύσκολο να αντιμετωπιστεί.
Μπράβο στον κ.Μαλέλη που το έκανε δημόσια γνωστό και μπόρεσε να βοηθήσει πολλούς ανθρώπους με αυτό το βιβλίο του και άλλες προσπάθειες του. Ελπίζω να διαβαστεί από πολλούς και να πάρουν δύναμη βλέποντας πως ακόμα και όταν φτάσεις σε πολύ άσχημη κατάσταση, πάντα υπάρχουν τρόποι να ξεφύγεις από αυτήν αρκεί να αποφασίσεις ότι πρώτον έχεις πραγματικό πρόβλημα και δεύτερον να θελήσεις να το αντιμετωπίσεις σωστά και υπεύθυνα με το να δεχτείς βοήθεια από τρίτους. Καλό κουράγιο σε όσους κάνουν αυτόν τον αγώνα και να θυμάστε ότι υπάρχει φως στο τέλος του τούνελ.
August 6, 2020
Ένα βιβλίο-εξομολόγηση για τον αγώνα που έδωσε ο συγγραφέας απέναντι στο «τέρας» της κατάθλιψης. Η πορεία από την υποψία έως την παραδοχή και την καταπολέμηση. Μία αφοπλιστική μαρτυρία για το πώς βιώνει ο ασθενής την κατάθλιψη και για την υπέρβαση που απαιτείται να λάβει χώρα προκειμένου να μετέχει εκ νέου αυτός της πολυπόθητης κανονικότητας. Θα τολμήσω να πω, πως το βιβλίο από μόνο του αποτελεί την ύψιστη επιβεβαίωση για την νίκη του συγγραφέα επί της νόσου καθώς η άνεση και η ειλικρίνεια με την οποία περιγράφει τα βιώματά του καταδεικνύουν πως οι άσχημες μέρες πέρασαν ανεπιστρεπτί και πως το μέλλον φαντάζει πλέον αισιόδοξο και απαλλαγμένο από τις μαύρες σκέψεις που γεννά άθελα του το μυαλό όταν νοσεί.
November 3, 2016
Ενα βιβλίο που μας δίνει ανάγλυφα πως είναι η ζωή ενός ανθρώπου που ζει με κρίσεις πανικού και συμβιώνει με την κατάθλιψη, η οποία θα είναι και η ασθένεια του μέλλοντος και μάλλον οι φορείς υγείας, οφείλουν να το δουν πολύ προσεκτικά αυτό..Ειναι ίδια η κολαση και ο ανθρωπος αυτός εδωσε μάχη ! Πολλοί πιστεύουν πως η κατάθλιψη ειναι μια απλή αρρωστεια, κάνουν λάθος, όντως παλεύεις με θηρίο και είναι άνιση καποιες φορες η μάχη ειδικά για ανθρωπους που δεν εχουν λεφτα να απευθυνθούν σε ψυχοθεραπευτέ�� και ζουν στο σπίτι τους εγκλωβισμένοι και μοναχοί/ ελπίζω να μην δουμε την καταθλιψη ως ενα θέμα ταμπού μιας και λόγω της κρίσης πια απασχολεί μεγάλες μάζες ανθρωπων και πρεπει να υπάρξει ενημέρωση !
September 28, 2021
Bαρεθηκα και δεν το τελείωσα ποτέ
October 16, 2022
Κρίσεις πανικού, ναι. Κατάθλιψη, αμφιβάλλω, τουλάχιστον από αυτά που γράφει. Ένα συνονθύλευμα από γεγονότα στη δουλειά, το πόσο όλοι αναγνώριζαν την αξία του και το πόσο καλά τα πήγαινε χωρίς να κάνει λάθος ακομα κι εκεί που νόμιζε οτι έκανε λάθος. Επιφανειακό και χωρίς συνοχή. Καμία αναφορά σε συναισθήματα και το πώς πραγματικά βίωνε αυτό που ονομάζει κατάθλιψη, αλλά φαίνεται να είναι κρίσεις πανικού.
June 3, 2025
Μια αυτοβιογραφία ενός ανθρώπου που πάσχει από κρίσεις πανικού και αναπτύσσει παράλληλα την ελληνική τηλεόραση από εμβρυακό στάδιο, σε αυτό που έχει μετουσιωθεί σήμερα.
Όσον αφορά, το θέμα της κατάθλιψης, το αγγίζει επιφανειακά, ανακαλώντας τα συμπτώματα που επηρέασαν την καθημερινότητα του, χωρίς να μπαίνει σε βάθος.
Το πιο ενδιαφέρον κομμάτι του βιβλίου είναι η εσωτερική ματιά στις ίντριγκες που δημιουργήθηκαν την περίοδο 1982 - 2005 ανάμεσα στους καναλάρχες και στα στελέχη της τηλεόρασης.
Υ.Γ. Έχει πολύ ωραίο γούστο στα βιβλία/συγγραφείς ο κος Μαλέλης.
Όσον αφορά, το θέμα της κατάθλιψης, το αγγίζει επιφανειακά, ανακαλώντας τα συμπτώματα που επηρέασαν την καθημερινότητα του, χωρίς να μπαίνει σε βάθος.
Το πιο ενδιαφέρον κομμάτι του βιβλίου είναι η εσωτερική ματιά στις ίντριγκες που δημιουργήθηκαν την περίοδο 1982 - 2005 ανάμεσα στους καναλάρχες και στα στελέχη της τηλεόρασης.
Υ.Γ. Έχει πολύ ωραίο γούστο στα βιβλία/συγγραφείς ο κος Μαλέλης.
December 27, 2023
Κίνητρό μου για να διαβάσω το βιβλίο ήταν η περιέργειά μου για τα γεγονότα που μπορεί να ωθήσουν έναν καταξιωμένο άνθρωπο στο να βιώσει κατάθλιψη και να μπει στη διαδικασία να γράψει βιβλίο για την εμπειρία του αυτή. Μου άρεσε το αυτοβιογραφικό κομμάτι, πέρα από αυτό όμως δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο. Ίσως κάποιοι βέβαια να βοηθηθούν διαβάζοντάς και συνειδητοποιώντας ότι δεν είναι μόνοι στον Γολγοθά αυτό.
August 25, 2018
Τελικά είμαστε πολλοί! Ένα βιβλίο που σε κάνει να πεις δεν είμαι ο μόνος άνθρωπος που το έχει περάσει!! Ευχαριστούμε κύριε Μαλέλη για την απλόχερη "μοιρασιά".
January 5, 2023
Εξαιρετικό!!
January 17, 2015
Πολύ ωραίο ανάγνωσμα, πολυσχιδής και ενδιαφέρουσα η ζωή του συγγραφέα και φαντάζομαι μεγάλο βοήθημα για τους ανθρώπους που υποφέρουν από κατάθλιψη και δεν έχουν βρει τη δύναμη να ζητήσουν βοήθεια από κάποιον ειδικό.
Displaying 1 - 14 of 14 reviews