Μια γυναίκα ταξιδεύει συνεχώς με την πλάτη γυρισμένη στο χρόνο και το χώρο. Ένα κοριτσάκι θέλει να γίνει Χριστός, και μέχρι ένα σημείο δεν τα πάει κι άσχημα. Μια γιαγιά ξυπνά από τη νάρκωση μιλώντας Γαλλικά. Ένα πλημμυρισμένο δωμάτιο. Μια συναυλία στο "Γκαγκάριν". Μια αγγελία. Δυο Άγγελοι. Ο ένας φανταστικός, ο άλλος ψεύτικος. Ένα τρένο που διασχίζει ένα δωμάτιο. Μια πρόταση γάμου. "Ο Μαχαιρωμένος Χρόνος" και μια σειρά υπόπτων. "Μια Ανίδεη Νεράιδα". Ο "Κήπος των Εφήμερων Απολαύσεων". Το πιο θανάσιμο αμάρτημα.
Μια παράξενη ιστορία παραβίασης, όπου η πραγματικότητα αντανακλά τη φαντασία, το χιούμορ την αγωνία και η μυθοπλασία τη ζωγραφική, σ' ένα βιβλίο που παγιδεύει τον αναγνώστη, όπως θα τον καθήλωνε ένα μπαρόκ δωμάτιο με κάτοπτρα.
Η Έλενα Μαρούτσου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1967. Σπούδασε Ιστορία στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών κι έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στη Λογοτεχνία και στις Εικαστικές Τέχνες στο Reading University της Αγγλίας. Ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με τη φωτογραφία και το κολάζ. Ζει και εργάζεται ως εκπαιδευτικός στην Αθήνα.
Είναι τόσο μαγική και χαρακτηριστική η πένα της κυρίας Μαρούτσου, που σίγουρα πλέον αποτελεί μία από τις αγαπημένες μου σύγχρονες Ελληνίδες συγγραφείς.
Δεν εννοώ πως το τρένο φλέγεται, πού και πού γίνεται βέβαια κι αυτό, μια φορά θυμάμαι στο Λονδίνο, ας τ' αφήσουμε, είχανε βάλει μια βόμβα, ας τ' αφήσουμε
«Θα μπορούσα να παρομοιάσω το έργο αυτό με μια καλοστημένη κατασκευή από κάτοπτρα, όπου πραγματικότητα, ζωγραφική και λογοτεχνία αλληλοκαθρεφτίζονται φιλοχωρώντας η μια την άλλη. () Εδώ τίθενται ερωτήματα για τη γλώσσα, τη φιλοσοφία της τέχνης, το χρόνο μέχρι και η λογοτεχνική μορφή του εγκιβωτισμού πασάρεται υπό μορφήν μεταφοράς...». Η συζήτηση δύο κωφάλαλων μπροστά στα έκπληκτα μάτια της συγγραφέως.
Έλενα Μαρούτσου λοιπόν, Ρενέ Μαγκρίτ και Τάσος Λειβαδίτης δημιουργούν ένα ταξιδιωτικό κοκτέιλ...μεταξύ συρμού και αποβάθρας. Μια συνταγή με μεγάλη επιτυχία, η οποία έχει εξελιχθεί και σε άλλα μυθιστορηματικά αριστουργήματα, με παρόμοιες φόρμες, από την περίτεχνη πένα της συγγραφέως.
Εγώ απλά αγαπώ πολύ Έλενα Μαρούτσου. Γιατί μέσα από την αγάπη μαθαίνω. Μαθαίνω να αγαπώ τη ζωή.
Παράτησα το βιβλίο αυτό από τη σελίδα 95 από τις 340κάτι. Πρόκειται για την ιστορία μιας κοπέλας που ζει στο Λονδίνο και γυρίζει στην Αθήνα για διάφορες προσωπικές υποθέσεις. Ο χαρακτήρας της κοπέλας μου φάνηκε βαρετός και η ιστορία επίσης, ενώ η γλώσσα μου φάνηκε υπερβολικά επιτηδευμένη.
Ενώ με «έβρισκε» πολλές φορές (έβρισκα πολλά κοινά με τον εαυτό μου πριν από 20 χρόνια, σε ορισμένες φάσεις του βιβλίου) κι ενώ είχε συχνά πολύ ενδιαφέρον η εμπλοκή τέχνης, ποίησης, καθημερινότητας, στο τέλος με «έχασε».