Χιόνι τον Αύγουστο

by Νίκος Μούρας

Σε ένα απροσδιόριστο μέλλον τα πάντα μοιάζουν διαφορετικά. Το κλίμα έχει αλλάξει δραματικά με αποτέλεσμα σχεδόν όλο το χρόνο οι θερμοκρασίες να είναι χαμηλές. Οι άνθρωποι έχουν αλλάξει επίσης. Έννοιες όπως θρησκεία, όνειρα, φαντασία έχουν ουσιαστικά παραγκωνιστεί, σχεδόν εξαλειφθεί.
Ο Άντονυ και η Λίντια αισθάνονται διαφορετικοί, είναι διαφορετικοί, ο καθένας με τον τρόπο του. Προσπαθούν να βρουν τον εαυτό τους σε πείσμα των καιρών, να καταλάβουν τη θέση τους σ' αυτόν τον κόσμο. Όταν οι δρόμοι τους θα συναντηθούν, κάτι πολύ έντονο γεννιέται, κάτι που ίσως αλλάξει το μέλλον του κόσμου στον οποίο ζουν. Οι ίδιοι δεν το καταλαβαίνουν, παρά μόνο όταν βρίσκουν τους εαυτούς τους εγκλωβισμένους ανάμεσα στα θέλω άλλων

126 pages, Paperback

First published August 1, 2011

About the author

Ο Νίκος Μούρας γεννήθηκε στη Μυτιλήνη το 1983, όπου και πέρασε την παιδική του ηλικία. Στη συνέχεια ολοκλήρωσε σπουδές μηχανικού στη Θεσσαλονίκη, όπου διαμένει μέχρι και σήμερα. Με το γράψιμο ξεκίνησε να ασχολείται το 2002, με διηγήματα και ελεύθερη ποίηση. Έχει συμμετάσχει στην ανθολογία «Τρόμος και φαντασία στη Θεσσαλονίκη» και ήταν εκ των συντελεστών του φεστιβάλ «The mini festival of horror and grotesque» που έγινε στη Θεσσαλονίκη το 2013. Αγαπά τη φωτογραφία και τη μέταλ μουσική. Διηγήματα και ποιήματά του μπορείτε επίσης να διαβάσετε στο προσωπικό του ιστολόγιο nikosmouras.blogspot.com.

Reviews

[Takis Tsiatsis · Rating 5 out of 5]

Σκοτεινό και γρήγορο, πολυεπίπεδο μα τελικά ξεκάθαρο, το «Χιόνι τον Αύγουστο» είναι ένα βιβλίο που κατά τη γνώμη μου, χάρη στην οξυδερκή αφήγηση που κυλάει αβίαστα, στο έντονο παιχνίδι με το χρόνο και τις μεταβάσεις από απλώς αιωρούμενες σκέψεις σε κινηματογραφικά καρέ δράσης, στο μεγαλύτερο μέρος του βιώνεται σαν ταινία. Σε κάποια σημεία δε, όπου η ένταση κλιμακώνεται, πραγματικά είναι πολύ δύσκολο για τον αναγνώστη να μην αποσπαστεί από το χωροχρόνο και να χαθεί μέσα στις σελίδες του βιβλίου, με όλες τις τις μυρωδιές, τα χρώματα και τα συναισθήματα του.

Η πλοκή του βιβλίου θα έλεγα πως είναι ιδιότυπη και αυθεντική -αν μου ζητούσαν να δώσω μια περίληψη, θα έγραφα πως «Οι μικρές ανησυχίες και υποψίες των ηρώων θα τυλιχτούν μαζί και όταν θα έρθουν αναπόφευκτα αντιμέτωπες με τα σχέδια μιάς «θρησκευτικής» οργάνωσης θα πρέπει είτε να κρυφτούν είτε να μεταλλαχθούν τολμηρά σε ένα παιχνίδι που μερικά «εγώ» απο μόνα τους είναι αδύνατον να τα καταφέρουν». Δε θέλω να δώσω παραπάνω στοιχεία για να μην αποκαλύψω την μεστή από συμβολισμούς πλοκή, που δεν είναι μόνο ανατρεπτική σε αρκετά σημεία αλλά επίσης συνδυαστική και βαθιά και ολοκληρώνεται με ένα αντάξιό της φινάλε. Ένιωσα επίσης σε πολλά σημεία τον εαυτό μου να αντικατοπτρίζεται στην ιστορία.

Κλείνω με μια φράση από το βιβλίο που νομίζω πως χαρακτηρίζει τη διάθεση του συγγραφέα: «Τίποτα πιο δελεαστικό δεν υπάρχει από μια άδεια κόλλα χαρτί...»

[Ευλαμπία Τσιρέλη · Rating 4 out of 5]

Σε μια απροσδιόριστη μελλοντική εποχή, ο κόσμος είναι πολύ πιο διαφορετικός από τον σημερινό. Και δεν είναι διαφορετικός επειδή έχει προχωρήσει η τεχνολογία, αλλά επειδή οι άνθρωποι έχουν χάσει ό,τι πολυτιμότερο έχουν. Ένας άντρας και μια γυναίκα αντιλαμβάνονται ότι κάτι δεν πάει καλά και προσπαθούν τουλάχιστον να διορθώσουν την ύπαρξή τους. Αναπόφευκτα οι δρόμοι τους συναντιούνται και τότε όλα αλλάζουν όχι μόνο για αυτούς, αλλά για ολόκληρο τον κόσμο. Το χιόνι τον Αύγουστο συμβολίζει τον τόσο αλλόκοτο κόσμο στον οποίο έχει εξελιχθεί ό,τι γνωρίζουμε, συμβολίζει την παγωνιά στην ψυχοσύνθεση των ανθρώπων, αλλά και το κάτι διαφορετικό, το κάτι εξαιρετικό που πρόκειται να συμβεί που θα φέρει την κάθαρση και την χαμένη ευτυχία στις ζωές των ανθρώπων, όπως το χιόνι φέρνει το χαμόγελο στα πρόσωπα των παιδιών. Η διπλή αυτή χρήση αυτού του συμβόλου από τον συγγραφέα Νίκο Μούρα, υποδηλώνει την διττή έννοια όλων των πραγμάτων. Τίποτα δεν είναι δεδομένο και απόλυτο, ειδικά στα όνειρα. Μέσα σε μια τέτοια ατμόσφαιρα ονείρου κινείται και όλη η πλοκή καθώς ο χρόνος και ο τόπος είναι έννοιες που σχεδόν απουσιάζουν στο μυθιστόρημα. Ένα πρωτότυπο βιβλίο που διαβάζεται πολύ ευχάριστα.