What do you think?
Rate this book
Cuatro relatos fantásticos: Ligeia- Berenice-Morella- Eleonora
Los cuatro cuentos reunidos en este volumen están relacionados entre sí por una clara correspondencia en el esquema narrativo básico: amor, muerte y resurrección son los temas fundamentales que configuran la unidad de estos relatos, escritos por Edgar Allan Poe (Boston, 1809-Baltimore, 1849), uno de los mayores genios de la ficción de todos los tiempos, considerado el escritor maldito por excelencia y calificado por el poeta francés Stephanie Mallormé como el dios intelectual de su siglo.
137 pages, Paperback
First published January 1, 2011
About the author
Edgar Allan Poe
10.5k books29.3k followersThe name Poe brings to mind images of murderers and madmen, premature burials, and mysterious women who return from the dead. His works have been in print since 1827 and include such literary classics as The Tell-Tale Heart, The Raven, and The Fall of the House of Usher. This versatile writer’s oeuvre includes short stories, poetry, a novel, a textbook, a book of scientific theory, and hundreds of essays and book reviews. He is widely acknowledged as the inventor of the modern detective story and an innovator in the science fiction genre, but he made his living as America’s first great literary critic and theoretician. Poe’s reputation today rests primarily on his tales of terror as well as on his haunting lyric poetry.
Just as the bizarre characters in Poe’s stories have captured the public imagination so too has Poe himself. He is seen as a morbid, mysterious figure lurking in the shadows of moonlit cemeteries or crumbling castles. This is the Poe of legend. But much of what we know about Poe is wrong, the product of a biography written by one of his enemies in an attempt to defame the author’s name.
The real Poe was born to traveling actors in Boston on January 19, 1809. Edgar was the second of three children. His other brother William Henry Leonard Poe would also become a poet before his early death, and Poe’s sister Rosalie Poe would grow up to teach penmanship at a Richmond girls’ school. Within three years of Poe’s birth both of his parents had died, and he was taken in by the wealthy tobacco merchant John Allan and his wife Frances Valentine Allan in Richmond, Virginia while Poe’s siblings went to live with other families. Mr. Allan would rear Poe to be a businessman and a Virginia gentleman, but Poe had dreams of being a writer in emulation of his childhood hero the British poet Lord Byron. Early poetic verses found written in a young Poe’s handwriting on the backs of Allan’s ledger sheets reveal how little interest Poe had in the tobacco business.
For more information, please see http://en.wikipedia.org/wiki/Edgar_al...
Just as the bizarre characters in Poe’s stories have captured the public imagination so too has Poe himself. He is seen as a morbid, mysterious figure lurking in the shadows of moonlit cemeteries or crumbling castles. This is the Poe of legend. But much of what we know about Poe is wrong, the product of a biography written by one of his enemies in an attempt to defame the author’s name.
The real Poe was born to traveling actors in Boston on January 19, 1809. Edgar was the second of three children. His other brother William Henry Leonard Poe would also become a poet before his early death, and Poe’s sister Rosalie Poe would grow up to teach penmanship at a Richmond girls’ school. Within three years of Poe’s birth both of his parents had died, and he was taken in by the wealthy tobacco merchant John Allan and his wife Frances Valentine Allan in Richmond, Virginia while Poe’s siblings went to live with other families. Mr. Allan would rear Poe to be a businessman and a Virginia gentleman, but Poe had dreams of being a writer in emulation of his childhood hero the British poet Lord Byron. Early poetic verses found written in a young Poe’s handwriting on the backs of Allan’s ledger sheets reveal how little interest Poe had in the tobacco business.
For more information, please see http://en.wikipedia.org/wiki/Edgar_al...
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 10 of 10 reviews
January 10, 2022
Libro de relatos de Edgar Allan Poe centrado en la añoranza y la obsesión por el amor perdido. Son cuatro relatos con nombre de mujer. Cada uno de ellos tiene el tema central del amor, pero difieren en la manera de afrontarlo: añoranza, obsesión, pasión, odio, desasosiego, ... Poe recurre a toda su maestría para presentarnos cuatro relatos bien estructurados y de mucha profundidad. Poe te obliga a buscar continuamente frases en latín o recurrir a la historia de la mitología.
El uso del lenguaje que hace Poe es perfecto. Para ponerle una pega, abusa mucho de conceptos etéreos de difícil comprensión como el alma y, a la vez, tiene un punto de incoherencia ya que para justificar sus relatos a veces es un poco rebuscado. De todas maneras, leer a Poe es garantía de éxito.
---------------------------
A book of short stories by Edgar Allan Poe centred on longing and obsession for lost love. There are four stories named after women. Each of them has the central theme of love, but they differ in the way they deal with it: longing, obsession, passion, hatred, uneasiness, ... Poe uses all his mastery to present us with four well-structured stories of great depth. Poe forces you to continually look up Latin phrases or turn to the history of mythology.
Poe's use of language is perfect. To put a downside, he abuses a lot of ethereal concepts that are difficult to understand such as the soul and, at the same time, he has a touch of incoherence, as he is sometimes a bit stilted in order to justify his stories. In any case, reading Poe is a guarantee of success.
El uso del lenguaje que hace Poe es perfecto. Para ponerle una pega, abusa mucho de conceptos etéreos de difícil comprensión como el alma y, a la vez, tiene un punto de incoherencia ya que para justificar sus relatos a veces es un poco rebuscado. De todas maneras, leer a Poe es garantía de éxito.
---------------------------
A book of short stories by Edgar Allan Poe centred on longing and obsession for lost love. There are four stories named after women. Each of them has the central theme of love, but they differ in the way they deal with it: longing, obsession, passion, hatred, uneasiness, ... Poe uses all his mastery to present us with four well-structured stories of great depth. Poe forces you to continually look up Latin phrases or turn to the history of mythology.
Poe's use of language is perfect. To put a downside, he abuses a lot of ethereal concepts that are difficult to understand such as the soul and, at the same time, he has a touch of incoherence, as he is sometimes a bit stilted in order to justify his stories. In any case, reading Poe is a guarantee of success.
September 6, 2020
La contraportada nos da la mejor definición de este libro: "Cuatro relatos Fantásticos de Edgar Allan Poe que son un ejemplo de sus mejores cualidades como escritor y que impactan al lector por la fuerza de su trama y su ambientación sobrenatural." Todos los relatos tienen en común el amor, la muerte y la resurrección. Así conoceremos cuatro historias con nombre de mujer:
Ligeia: el protagonista conoce a su amada como la mujer perfecta, bella, inteligente, de voz armoniosa, apasionada... nada más necesita de la vida, sólo a ella. Pero Lady Ligeia cae presa de una terrible enfermedad que provoca su muerte prematura. Nuestro protagonista buscará consuelo en los brazos de Lady Rowena Trevanion, pero no hallará en ella el amor ni la pasión de su amada Ligeia. Lady Rowena también caerá presa de una terrible enfermedad que la lleva al abismo de la muerte para después....
Berenice: El protagonista es un chico joven, de familia adinerada que tiene una peculiar enfermedad que le hacer pasar horas, días o semanas estudiando las cosas más insignificantes y no percatarse de las importantes. En su misma casa vive su prima Berenice, una joven llena de vida y alegría en la que nuestro protagonista no depara hasta que cae presa de una terrible enfermedad que deforma su belleza y carácter. Ella muere y posteriormente aparece su tumba abierta...
Morella: Un joven matrimonio basado en la amistad y la admiración. El tiempo hace que ella demuestre cada día que su inteligencia es superior a la de su marido creando en el un sentimiento de celos que va calando cada día más hondo. Un hombre que cuando su mujer enferma llega a desearle la muerte. Una maldición en el lecho de muerte mientras nace su única hija y a la misma vez muere la madre. Una hija que es la copia fiel de su madre...
Eleonora: Dos niños que se crían juntos lejos de la sociedad, crecen se enamoran y ella enferma gravemente. En su lecho de muerte el le promete fidelidad eterna y ella le promete que lo visitará a menudo. El tiempo y la soledad hacen que se olvide de su amor ...
Maravilloso y necesario, así es Poe y su universo.
Ligeia: el protagonista conoce a su amada como la mujer perfecta, bella, inteligente, de voz armoniosa, apasionada... nada más necesita de la vida, sólo a ella. Pero Lady Ligeia cae presa de una terrible enfermedad que provoca su muerte prematura. Nuestro protagonista buscará consuelo en los brazos de Lady Rowena Trevanion, pero no hallará en ella el amor ni la pasión de su amada Ligeia. Lady Rowena también caerá presa de una terrible enfermedad que la lleva al abismo de la muerte para después....
Berenice: El protagonista es un chico joven, de familia adinerada que tiene una peculiar enfermedad que le hacer pasar horas, días o semanas estudiando las cosas más insignificantes y no percatarse de las importantes. En su misma casa vive su prima Berenice, una joven llena de vida y alegría en la que nuestro protagonista no depara hasta que cae presa de una terrible enfermedad que deforma su belleza y carácter. Ella muere y posteriormente aparece su tumba abierta...
Morella: Un joven matrimonio basado en la amistad y la admiración. El tiempo hace que ella demuestre cada día que su inteligencia es superior a la de su marido creando en el un sentimiento de celos que va calando cada día más hondo. Un hombre que cuando su mujer enferma llega a desearle la muerte. Una maldición en el lecho de muerte mientras nace su única hija y a la misma vez muere la madre. Una hija que es la copia fiel de su madre...
Eleonora: Dos niños que se crían juntos lejos de la sociedad, crecen se enamoran y ella enferma gravemente. En su lecho de muerte el le promete fidelidad eterna y ella le promete que lo visitará a menudo. El tiempo y la soledad hacen que se olvide de su amor ...
Maravilloso y necesario, así es Poe y su universo.
May 12, 2018
Four fantastic Poe stories, three of them are creepy. The one I like most is Berenice one of Poe's best tales in my opinion.
Berenice
Wowww
a tale which had censored paragraphs at the time of its publication for being criticized as overly repulsive.
In this tale Poe does a macabre dance between obsession, sanity and insanity.
Perhaps the first or one of the pioneering stories about the development of dual criminal personalities.
A great story to getting creepy.
____
Morella
Great!
A Gothic story laden with mysteries that may require a rereading of the text or a greater attention on the narrative.
Curse, magic, the power of an invocation and above all: what we give strength and power in our minds.
Life, death, consciousness and fate meet in this beautiful and scary story.
___
Ligella
A tale we could classify it by theme and title in the class of a kind of "muses" of Poe, with Berenice and Morella.
The central point in this story is to some extent the obsession, but this time Poe develops in a lighter and platonic way, without such violence or horror, as we read in Berenice and Morella.
But even so, all supernatural and the way we view reality according to our thoughts and in the case of this tale - from our free will, we shape our reality.
We live under our choices, not only the obvious ones, those that we have to choose between two paths, but also the most obscure ones that free us from the past or permeate our illusions.
As Poe points out in another tale, "the memory of past happiness is the anguish of today
____
Eleonora
A more idyllic tale, somewhat different from other Poe works. A close line is the tale The Visionary, but that is more complex and follows in the form of a puzzle that requires more attention.
Berenice
Wowww
a tale which had censored paragraphs at the time of its publication for being criticized as overly repulsive.
In this tale Poe does a macabre dance between obsession, sanity and insanity.
Perhaps the first or one of the pioneering stories about the development of dual criminal personalities.
A great story to getting creepy.
____
Morella
Great!
A Gothic story laden with mysteries that may require a rereading of the text or a greater attention on the narrative.
Curse, magic, the power of an invocation and above all: what we give strength and power in our minds.
Life, death, consciousness and fate meet in this beautiful and scary story.
___
Ligella
A tale we could classify it by theme and title in the class of a kind of "muses" of Poe, with Berenice and Morella.
The central point in this story is to some extent the obsession, but this time Poe develops in a lighter and platonic way, without such violence or horror, as we read in Berenice and Morella.
But even so, all supernatural and the way we view reality according to our thoughts and in the case of this tale - from our free will, we shape our reality.
We live under our choices, not only the obvious ones, those that we have to choose between two paths, but also the most obscure ones that free us from the past or permeate our illusions.
As Poe points out in another tale, "the memory of past happiness is the anguish of today
____
Eleonora
A more idyllic tale, somewhat different from other Poe works. A close line is the tale The Visionary, but that is more complex and follows in the form of a puzzle that requires more attention.
Read
November 3, 2019“Πώς γίνεται, και μέσα από την ομορφιά να έχω δει την ασχήμια; -από την υπόσχεση γαλήνης, την ίδια τη θλίψη; Μα, σαν την ηθική, που το κακό, είναι συχνά συνέπεια του καλού, έτσι και από τη χαρά ουσιαστικά γεννιέται η θλίψη”.
“Τον λέγαμε ‘Ο Ποταμός της Σιωπής’ γιατί το ρεύμα του έμοιαζε να μας επιβάλλει τη σιωπή. Κανένα μουρμουρητό δεν υψωνόταν από την κοίτη του, και τόσο γαλήνια κυλούσε, που τα μαργαριταρένια βότσαλά του, που τόσο μας άρεσε να παρατηρούμε, δεν σάλευαν καν βαθιά μέσα στον κόρφο του, αλλά κείτονταν με μια μακάρια ακινησία, το καθένα στην παλιά του μόνιμη θέση, λάμποντας υπέροχα, αέναα”.
Τέσσερις ιστορίες για τέσσερεις γυναίκες, απόκοσμες μορφές, μιας άλλης εποχής, ενός ταραγμένου ψυχισμού. Ιστορίες σαν να παρακολουθείς μια πυρετώδη αναζήτηση, ένα όνειρο μπλεγμένο με τον εφιάλτη, μια παραφροσύνη δίχως τέλος και όρια, μια περιπλάνηση στο μεταίχμιο λογικής και παραφροσύνης.
Με μια εκπληκτική γραφή, μεστή, πυκνή, ακριβή ο Έντγκαρ Άλλαν Πόε αποδεικνύει την υπεροχή του. Μέσα από μια ομίχλη αισθήσεων, παραισθήσεων, ταραχής, και μιας βαθιά δουλεμένης γραφής θα απολαύσετε την αισθητική του λόγου και την τόλμη ενός ανθρώπου που προκαλεί ρίγη όχι με έναν εύκολο τρόμο, αλλά προκαλώντας μια νοσηρή αίσθηση που σου ξυρίζει τα σωθικά.
Κάθε ιστορία αφιερώνεται σε μια απόκοσμη γυναίκα, σε ένα βαθύ συναίσθημα με διαφορετική κατάληξη. Οι περιγραφές και η γλώσσα είναι το κάτι άλλο, σαν σε οδηγεί κάποιος σε μια ξεχασμένη ανάμνηση του καλού λόγου.
Πολύ προσεγμένη δουλειά από τις Εκδόσεις Ερατώ με σημαντικό επίμετρο, σχολιασμό και αξιόλογη μετάφραση από τη Σπάρτη Γεροδήμου.
(Απόσπασμα από κείμενο για το Lovart's Corner)
https://wordpress.com/view/konstantin...
“Τον λέγαμε ‘Ο Ποταμός της Σιωπής’ γιατί το ρεύμα του έμοιαζε να μας επιβάλλει τη σιωπή. Κανένα μουρμουρητό δεν υψωνόταν από την κοίτη του, και τόσο γαλήνια κυλούσε, που τα μαργαριταρένια βότσαλά του, που τόσο μας άρεσε να παρατηρούμε, δεν σάλευαν καν βαθιά μέσα στον κόρφο του, αλλά κείτονταν με μια μακάρια ακινησία, το καθένα στην παλιά του μόνιμη θέση, λάμποντας υπέροχα, αέναα”.
Τέσσερις ιστορίες για τέσσερεις γυναίκες, απόκοσμες μορφές, μιας άλλης εποχής, ενός ταραγμένου ψυχισμού. Ιστορίες σαν να παρακολουθείς μια πυρετώδη αναζήτηση, ένα όνειρο μπλεγμένο με τον εφιάλτη, μια παραφροσύνη δίχως τέλος και όρια, μια περιπλάνηση στο μεταίχμιο λογικής και παραφροσύνης.
Με μια εκπληκτική γραφή, μεστή, πυκνή, ακριβή ο Έντγκαρ Άλλαν Πόε αποδεικνύει την υπεροχή του. Μέσα από μια ομίχλη αισθήσεων, παραισθήσεων, ταραχής, και μιας βαθιά δουλεμένης γραφής θα απολαύσετε την αισθητική του λόγου και την τόλμη ενός ανθρώπου που προκαλεί ρίγη όχι με έναν εύκολο τρόμο, αλλά προκαλώντας μια νοσηρή αίσθηση που σου ξυρίζει τα σωθικά.
Κάθε ιστορία αφιερώνεται σε μια απόκοσμη γυναίκα, σε ένα βαθύ συναίσθημα με διαφορετική κατάληξη. Οι περιγραφές και η γλώσσα είναι το κάτι άλλο, σαν σε οδηγεί κάποιος σε μια ξεχασμένη ανάμνηση του καλού λόγου.
Πολύ προσεγμένη δουλειά από τις Εκδόσεις Ερατώ με σημαντικό επίμετρο, σχολιασμό και αξιόλογη μετάφραση από τη Σπάρτη Γεροδήμου.
(Απόσπασμα από κείμενο για το Lovart's Corner)
https://wordpress.com/view/konstantin...
October 15, 2019
Τέσσερις ερωτικές ιστορίες μυστηρίου και φαντασίας (ΒΕΡΕΝΙΚΗ - ΕΛΕΩΝΟΡΑ - ΛΙΓΕΙΑ - ΜΟΡΕΛΑ) - Έντγκαρ Άλαν Πόε
Έχει κάποιο καιρό που ξεκίνησα να διαβάζω βιβλία ή συγγραφείς που η διασημότητά τους είναι πέραν πάσης αμφιβολίας, σε τέτοιο σημείο μάλιστα που οι αλλεπάλληλες εκδόσεις και διασκευές έχουν κρατήσει στο σκοτάδι την αυθεντική ταυτότητά τους.
Ένας από αυτούς είναι ο Έντγκαρ Άλαν Πόε, ο κύριος εκπρόσωπος του αμερικάνικου ρομαντικού και ο θεμελιωτής της αστυνομικής λογοτεχνίας και της λογοτεχνίας τρόμου και φαντασίας. Ήθελα λοιπόν, με το ελαφρυντικό φυσικά της σχεδόν δύο αιώνιων ηλικίας των ιστοριών, να δω εάν θα μου άρεσε σαν συγγραφέας.
Καταρχήν η επιμέλεια των Εκδόσεων "Ερατώ" είναι πολύ προσεγμένη, με ατμοσφαιρικές εικόνες, όμορφη εκτύπωση και διχρωμία στο μελάνι, προσδίδοντας ποιότητα πεπαλαιωμένου τόμου, τόσο σπάνιου στις μέρες μας. Επιπλέον στο περιεχόμενο υπάρχει ένα εκτενές επίμετρο για τις ιστορίες, αλλα και μια λεπτομερέστατη βιογραφία του συγγραφέα, ενώ η μετάφραση της Σπάρτης Γεροδήμου αποδίδει επιδέξια (συγκρίνοντας με το πρωτότυπο κείμενο στα αγγλικά) την μουσική, υποβλητική γραφή του Πόε.
Οι ιστορίες μιλάνε για την τραγικότητα της αγάπης, όπου ο έρωτας και ο θάνατος είναι αλληλένδετα, κάτι που ίσως φαίνεται κάπως μελοδραματικό, αλλά λαμβάνοντας υπόψη τον θάνατο στ' αλήθεια της συζύγου του συγγραφέα είναι κατανοητή η ρεαλιστική καταγραφή της πραγματικότητας κατά την Βικτοριανή Εποχή για τις γυναίκες. Μου άρεσε ο βαθμιαίος τρόπος που εξελίσσει την ψυχογραφική κατάσταση του αφηγητή, αλλά αυτό που με ξένισε αρκετά ήταν πως δεν υπήρχε τόσο υποβλητική ατμόσφαιρα, περισσότερο υπήρχε φιλοσοφική ανάλυση στην ιστορία και αυτό μείωσε αρκετά το ενδιαφέρον μου για την κατάληξή της. Το πιθανότερο είναι ότι ίσως οι αστυνομικές ιστορίες του να είναι περισσότερο του γούστου μου επειδή εκεί αυτό που εδώ μου φαίνεται σαν μειονέκτημα εκεί να γίνεται πλεονέκτημα.
Έχει κάποιο καιρό που ξεκίνησα να διαβάζω βιβλία ή συγγραφείς που η διασημότητά τους είναι πέραν πάσης αμφιβολίας, σε τέτοιο σημείο μάλιστα που οι αλλεπάλληλες εκδόσεις και διασκευές έχουν κρατήσει στο σκοτάδι την αυθεντική ταυτότητά τους.
Ένας από αυτούς είναι ο Έντγκαρ Άλαν Πόε, ο κύριος εκπρόσωπος του αμερικάνικου ρομαντικού και ο θεμελιωτής της αστυνομικής λογοτεχνίας και της λογοτεχνίας τρόμου και φαντασίας. Ήθελα λοιπόν, με το ελαφρυντικό φυσικά της σχεδόν δύο αιώνιων ηλικίας των ιστοριών, να δω εάν θα μου άρεσε σαν συγγραφέας.
Καταρχήν η επιμέλεια των Εκδόσεων "Ερατώ" είναι πολύ προσεγμένη, με ατμοσφαιρικές εικόνες, όμορφη εκτύπωση και διχρωμία στο μελάνι, προσδίδοντας ποιότητα πεπαλαιωμένου τόμου, τόσο σπάνιου στις μέρες μας. Επιπλέον στο περιεχόμενο υπάρχει ένα εκτενές επίμετρο για τις ιστορίες, αλλα και μια λεπτομερέστατη βιογραφία του συγγραφέα, ενώ η μετάφραση της Σπάρτης Γεροδήμου αποδίδει επιδέξια (συγκρίνοντας με το πρωτότυπο κείμενο στα αγγλικά) την μουσική, υποβλητική γραφή του Πόε.
Οι ιστορίες μιλάνε για την τραγικότητα της αγάπης, όπου ο έρωτας και ο θάνατος είναι αλληλένδετα, κάτι που ίσως φαίνεται κάπως μελοδραματικό, αλλά λαμβάνοντας υπόψη τον θάνατο στ' αλήθεια της συζύγου του συγγραφέα είναι κατανοητή η ρεαλιστική καταγραφή της πραγματικότητας κατά την Βικτοριανή Εποχή για τις γυναίκες. Μου άρεσε ο βαθμιαίος τρόπος που εξελίσσει την ψυχογραφική κατάσταση του αφηγητή, αλλά αυτό που με ξένισε αρκετά ήταν πως δεν υπήρχε τόσο υποβλητική ατμόσφαιρα, περισσότερο υπήρχε φιλοσοφική ανάλυση στην ιστορία και αυτό μείωσε αρκετά το ενδιαφέρον μου για την κατάληξή της. Το πιθανότερο είναι ότι ίσως οι αστυνομικές ιστορίες του να είναι περισσότερο του γούστου μου επειδή εκεί αυτό που εδώ μου φαίνεται σαν μειονέκτημα εκεί να γίνεται πλεονέκτημα.
October 30, 2019
MARAVILLA😍
•
Mi primera lectura para el #ClubClásicosJuveniles #ClubClasicosJuveniles de este bimestre es una relectura de un libro que leí hace años: “Cuatro relatos fantásticos”. Os lo recomiendo.
•
Cada relato se titula con el nombre de la mujer que lo protagoniza: #Ligeia #Berenice #Morella #Eleonora
•
Amores truncados por repentinas muertes; raras enfermedades; almas inmortales; promesas ... Un pequeño gran libro.
•
¿Qué encontraréis en este libro? Cuatro relatos cortos, de ambientación sobrenatural, en los que el amor es el factor predominante.
•
Erratas encontradas: 0 (#CeroNuloNegativoConjuntoVacío) 🎉🎉
•
#LeoYComparto #bookish #DimeUnLibro #bookaholic #NarrativaExtranjeraContemporánea #ClásicoJuvenil
•
#libros / para #blogloqueleo / #CuatroRelatosFantásticos / de #JoséJDeOlañetaEditor y #EdgarAllanPoe / colección #Centellas / traducción de #MaríaTabuyo y #AgustínLópez
•
Mi primera lectura para el #ClubClásicosJuveniles #ClubClasicosJuveniles de este bimestre es una relectura de un libro que leí hace años: “Cuatro relatos fantásticos”. Os lo recomiendo.
•
Cada relato se titula con el nombre de la mujer que lo protagoniza: #Ligeia #Berenice #Morella #Eleonora
•
Amores truncados por repentinas muertes; raras enfermedades; almas inmortales; promesas ... Un pequeño gran libro.
•
¿Qué encontraréis en este libro? Cuatro relatos cortos, de ambientación sobrenatural, en los que el amor es el factor predominante.
•
Erratas encontradas: 0 (#CeroNuloNegativoConjuntoVacío) 🎉🎉
•
#LeoYComparto #bookish #DimeUnLibro #bookaholic #NarrativaExtranjeraContemporánea #ClásicoJuvenil
•
#libros / para #blogloqueleo / #CuatroRelatosFantásticos / de #JoséJDeOlañetaEditor y #EdgarAllanPoe / colección #Centellas / traducción de #MaríaTabuyo y #AgustínLópez
November 19, 2024
Πρώτη δημοσίευση εδώ: https://www.dominicamat.gr/2024/11/bl...
Με θυμάμαι ακόμη μαθήτρια της θεωρητικής κατεύθυνσης (στο λύκειο) να γοητεύομαι από τον στίχο του ποιήματος ''Ο Κρητικός'', του σπουδαίου μας ποιητή Διονυσίου Σολωμού ''...μόλις εἶν' ἔτσι δυνατὸς ὁ Ἔρωτας καὶ ὁ Χάρος." και από εκεί να ξεκινά μία αστείρευτη αγάπη για την ποίηση. Μα από τότε έως και σήμερα, προσπαθώντας να βρω το νόημα πίσω απ'αυτόν τον στίχο, έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η σαρωτική δύναμη του έρωτα πάνω μας είναι όμοια με εκείνη του θανάτου... Μπορεί να ακούγεται κάπως ''σκοτεινός'' κι απαισιόδοξος ως στίχος, μα είναι πέρα για πέρα αληθινός... Ναι, μπορεί ο έρωτας να μας οδηγήσει στο θάνατο και να μας συγκλονίσει τόσο που θα τον ''βιώνουμε'' ακόμη κι αν έχουμε φύγει πια από τη ζωή. Σαν να είναι τόσο ο έρωτας όσο και ο χάρος (καθώς και οι μορφές που μπορούν να λάβουν) ό,τι πιο συγκλονιστικό μπορεί να μας συμβεί. Ή μήπως ο έρωτας και ο θάνατος είναι δύο έννοιες αλληλένδετες; Άραγε, ο έρωτας και ο χάρος δημιουργούν το ίδιο αίσθημα φόβου, μα ταυτόχρονα φαντάζουν τόσο ακαταμάχητοι; Δύο έννοιες που προϋπάρχουν και θα είναι πάντα εκεί, προσφέροντας την απαραίτητη δόση έμπνευσης και κινήτρου σε όλους τους ανθρώπους και κυρίως τους δημιουργούς...
Ο συγγραφέας Έντγκαρ Άλλαν Πόε δε χρειάζεται κανενός είδος σύσταση. Ένας από τους πιο αγαπημένους και πολυδιαβασμένους συγγραφείς, που μέχρι και σήμερα όχι μόνο αποτελεί πηγή έμπνευσης και συγγραφικό πρότυπο για πολλούς/ες συγγραφείς, μα έχει πετύχει αυτό που ελάχιστοι/ες έχουν καταφέρει. Ποιο είναι αυτό; Μα να διαβάζονται τα έργα του με τόσο αγάπη και αδιάκοπη αναζήτηση από το αναγνωστικό κοινό, ακόμη κι αν απέχουμε πολλά χρόνια από την πρώτη τους έκδοση. Ο λόγος του είναι τόσο σαγηνευτικά γοητευτικός και αξεπέραστος που δίνει μία άλλη διάσταση στο ζήτημα του έρωτα και του θανάτου, μέσα στα πλαίσια της μυθοπλασίας που εξυμνεί τη φαντασία και τον τρόμο. Ένα πρωτοπόρο και αρκετά γκόθικ ''πάντρεμα'' αυτών των εννοιών που έχουν ως αποτέλεσμα έργα που μας διαπερνούν ψυχή τε και σώματι...
Ωραία όλα αυτά, μα σίγουρα θα αναρωτιέστε ποια η σύνδεση μεταξύ του στίχου του ποιήματος και του συγγραφέα Έντγκαρ Άλλαν Πόε. Θα σας εξηγήσω αμέσως. Από τις εκδόσεις Ερατώ κυκλοφορεί το έργο του συγγραφέα Έντγκαρ Άλλαν Πόε, με τίτλο ''Τέσσερις Ερωτικές Ιστορίες μυστηρίου & φαντασίας (Βερενίκη-Ελεωνόρα-Λιγεία-Μορέλα)" και επειδή έχω έναν αλλόκοτο τρόπο σκέψης (δεν το έχω αρνηθεί ποτέ!), ε δεν ήθελα και πολύ να τα συνδυάσω αυτά τα δύο και να βγάλω ένα λογικό ( ; ) -τουλάχιστον για μένα- συμπέρασμα. Μα και πάλι, γιατί όχι; Αφού ο έρωτας, ο θάνατος και η παρουσία γυναικείων μορφών εκπάγλου ομορφιάς είναι κοινά στοιχεία ως προς τη θεματική των παρόντων έργων και ανάγκη αμφότερων των δημιουργών να μιλήσουν για εκείνα... Και εδώ ο Πόε παίρνοντας έμπνευση από την προσωπική του ζωή, τις εμπειρίες και τα συναισθήματα που τον σημάδεψαν συνδυάζοντάς τα με τους ποικίλους του προβληματισμούς μας παρέδωσε ένα έργο που διαβάζεται με μία ανάσα.
Περιγραφή:
«Τέσσερις Ερωτικές Ιστορίες μυστηρίου & φαντασίας» (Βερενίκη-Ελεωνόρα-Λιγεία-Μορέλα) με 13 φωτογραφίες από τη ζωή του συγγραφέα.
Η Βερενίκη, η Ελεωνόρα, η Λιγεία και η Μορέλα, συνοδευόμενες από εκτενείς σημειώσεις, ένα κατατοπιστικό επίμετρο και ένα πλήρες βιογραφικό κείμενο για τον συγγραφέα συνθέτουν το περιεχόμενο του βιβλίου αυτού.
Μέσα από τις τέσσερις αυτές ιστορίες, τις πιο αντιπροσωπευτικές ίσως του μοναδικού και αξεπέραστου αισθητικού και λογοτεχνικού κόσμου του Έντγκαρ Άλλαν Πόε, φωτίζεται με τον καλύτερο τρόπο η σκοτεινή ψυχή του, και οπωσδήποτε αποτελούν κάποια από τα σπουδαιότερα δείγματα του ρομαντισμού στην παγκόσμια λογοτεχνία.
Ίσως να φαίνεται παράδοξο, να ισχυριστεί κάποιος πως ο Πόε μεταξύ των άλλων, μέσα από τα έργα του φώτισε κάποιες σκοτεινές πλευρές της ανθρώπινης επιθυμίας εξήντα χρόνια πριν από τον Σίγκμουντ Φρόυντ, αλλά αυτό είναι μια αναντίρρητη αλήθεια.
Αναζητήστε το! Καλή ανάγνωση.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ερατώ.
Υ.Γ. Μετάφραση-Σημειώσεις-Επίμετρο: Σπάρτη Γεροδήμου
https://vivliovamon.blogspot.com/2024...
Με θυμάμαι ακόμη μαθήτρια της θεωρητικής κατεύθυνσης (στο λύκειο) να γοητεύομαι από τον στίχο του ποιήματος ''Ο Κρητικός'', του σπουδαίου μας ποιητή Διονυσίου Σολωμού ''...μόλις εἶν' ἔτσι δυνατὸς ὁ Ἔρωτας καὶ ὁ Χάρος." και από εκεί να ξεκινά μία αστείρευτη αγάπη για την ποίηση. Μα από τότε έως και σήμερα, προσπαθώντας να βρω το νόημα πίσω απ'αυτόν τον στίχο, έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η σαρωτική δύναμη του έρωτα πάνω μας είναι όμοια με εκείνη του θανάτου... Μπορεί να ακούγεται κάπως ''σκοτεινός'' κι απαισιόδοξος ως στίχος, μα είναι πέρα για πέρα αληθινός... Ναι, μπορεί ο έρωτας να μας οδηγήσει στο θάνατο και να μας συγκλονίσει τόσο που θα τον ''βιώνουμε'' ακόμη κι αν έχουμε φύγει πια από τη ζωή. Σαν να είναι τόσο ο έρωτας όσο και ο χάρος (καθώς και οι μορφές που μπορούν να λάβουν) ό,τι πιο συγκλονιστικό μπορεί να μας συμβεί. Ή μήπως ο έρωτας και ο θάνατος είναι δύο έννοιες αλληλένδετες; Άραγε, ο έρωτας και ο χάρος δημιουργούν το ίδιο αίσθημα φόβου, μα ταυτόχρονα φαντάζουν τόσο ακαταμάχητοι; Δύο έννοιες που προϋπάρχουν και θα είναι πάντα εκεί, προσφέροντας την απαραίτητη δόση έμπνευσης και κινήτρου σε όλους τους ανθρώπους και κυρίως τους δημιουργούς...
Ο συγγραφέας Έντγκαρ Άλλαν Πόε δε χρειάζεται κανενός είδος σύσταση. Ένας από τους πιο αγαπημένους και πολυδιαβασμένους συγγραφείς, που μέχρι και σήμερα όχι μόνο αποτελεί πηγή έμπνευσης και συγγραφικό πρότυπο για πολλούς/ες συγγραφείς, μα έχει πετύχει αυτό που ελάχιστοι/ες έχουν καταφέρει. Ποιο είναι αυτό; Μα να διαβάζονται τα έργα του με τόσο αγάπη και αδιάκοπη αναζήτηση από το αναγνωστικό κοινό, ακόμη κι αν απέχουμε πολλά χρόνια από την πρώτη τους έκδοση. Ο λόγος του είναι τόσο σαγηνευτικά γοητευτικός και αξεπέραστος που δίνει μία άλλη διάσταση στο ζήτημα του έρωτα και του θανάτου, μέσα στα πλαίσια της μυθοπλασίας που εξυμνεί τη φαντασία και τον τρόμο. Ένα πρωτοπόρο και αρκετά γκόθικ ''πάντρεμα'' αυτών των εννοιών που έχουν ως αποτέλεσμα έργα που μας διαπερνούν ψυχή τε και σώματι...
Ωραία όλα αυτά, μα σίγουρα θα αναρωτιέστε ποια η σύνδεση μεταξύ του στίχου του ποιήματος και του συγγραφέα Έντγκαρ Άλλαν Πόε. Θα σας εξηγήσω αμέσως. Από τις εκδόσεις Ερατώ κυκλοφορεί το έργο του συγγραφέα Έντγκαρ Άλλαν Πόε, με τίτλο ''Τέσσερις Ερωτικές Ιστορίες μυστηρίου & φαντασίας (Βερενίκη-Ελεωνόρα-Λιγεία-Μορέλα)" και επειδή έχω έναν αλλόκοτο τρόπο σκέψης (δεν το έχω αρνηθεί ποτέ!), ε δεν ήθελα και πολύ να τα συνδυάσω αυτά τα δύο και να βγάλω ένα λογικό ( ; ) -τουλάχιστον για μένα- συμπέρασμα. Μα και πάλι, γιατί όχι; Αφού ο έρωτας, ο θάνατος και η παρουσία γυναικείων μορφών εκπάγλου ομορφιάς είναι κοινά στοιχεία ως προς τη θεματική των παρόντων έργων και ανάγκη αμφότερων των δημιουργών να μιλήσουν για εκείνα... Και εδώ ο Πόε παίρνοντας έμπνευση από την προσωπική του ζωή, τις εμπειρίες και τα συναισθήματα που τον σημάδεψαν συνδυάζοντάς τα με τους ποικίλους του προβληματισμούς μας παρέδωσε ένα έργο που διαβάζεται με μία ανάσα.
Περιγραφή:
«Τέσσερις Ερωτικές Ιστορίες μυστηρίου & φαντασίας» (Βερενίκη-Ελεωνόρα-Λιγεία-Μορέλα) με 13 φωτογραφίες από τη ζωή του συγγραφέα.
Η Βερενίκη, η Ελεωνόρα, η Λιγεία και η Μορέλα, συνοδευόμενες από εκτενείς σημειώσεις, ένα κατατοπιστικό επίμετρο και ένα πλήρες βιογραφικό κείμενο για τον συγγραφέα συνθέτουν το περιεχόμενο του βιβλίου αυτού.
Μέσα από τις τέσσερις αυτές ιστορίες, τις πιο αντιπροσωπευτικές ίσως του μοναδικού και αξεπέραστου αισθητικού και λογοτεχνικού κόσμου του Έντγκαρ Άλλαν Πόε, φωτίζεται με τον καλύτερο τρόπο η σκοτεινή ψυχή του, και οπωσδήποτε αποτελούν κάποια από τα σπουδαιότερα δείγματα του ρομαντισμού στην παγκόσμια λογοτεχνία.
Ίσως να φαίνεται παράδοξο, να ισχυριστεί κάποιος πως ο Πόε μεταξύ των άλλων, μέσα από τα έργα του φώτισε κάποιες σκοτεινές πλευρές της ανθρώπινης επιθυμίας εξήντα χρόνια πριν από τον Σίγκμουντ Φρόυντ, αλλά αυτό είναι μια αναντίρρητη αλήθεια.
Αναζητήστε το! Καλή ανάγνωση.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ερατώ.
Υ.Γ. Μετάφραση-Σημειώσεις-Επίμετρο: Σπάρτη Γεροδήμου
https://vivliovamon.blogspot.com/2024...
June 2, 2025
¡2.5/3 estrellas!
Terminé este volumen hace un tiempo pero es que me dejó... bastante fría. ¿Nunca mejor dicho? Bueno. Dejando a un lado la broma fácil, creo que quizá no he escogido correctamente un título para empezar con Poe, es lo primero que leo de él y casi me ha parecido más interesante (y preocupante, siniestra, por según qué decisiones amorosas...) su vida, y su muerte envuelta en misterio.
Quizá creí que encontraría algo más de narrativa, pero no ha sido así. Sé lo que es el terror gótico y ahora que le leo, entiendo el por qué de otros tantos relatos de otros autores y autoras que se centran tanto en los sentimientos o en la sensación que genera un evento a medida que se desarrolla el relato. Sin embargo, si bien es cierto que al menos la persona de Ligeia ha quedado bien fijada en mi mente, el resto de figuras se diluyen porque parecen retratar realmente a la misma persona: un anhelo y una necesidad del autor. Entonces, aquí me ha faltado contenido, trama, me importan las personas que protagonizan la historia, pero si no hay una historia detrás.. Poco podemos hacer. Al final ha sido como asistir a un gran cuaderno con pensamientos de Poe sobre cómo son sus sentimientos y qué anhela, qué busca y qué injusto es todo. Está claro que es el quid romántico + el punto macabro de la muerte. Pero lo dicho, me ha faltado fondo.
Hago mención aparte a lo cuidado de la edición y a la introducción maravillosa que habla acerca del autor, de su obra y de qué vas a encontrar como lector en este pequeño librito.
Lo recomiendo si te gusta el género, si te apetece algo súper clásico, corto y centrado en las sensaciones, que al final es lo que más se describe. Lo leí en trayectos de bus y funciona muy bien como lectura entre otros volúmenes.
Terminé este volumen hace un tiempo pero es que me dejó... bastante fría. ¿Nunca mejor dicho? Bueno. Dejando a un lado la broma fácil, creo que quizá no he escogido correctamente un título para empezar con Poe, es lo primero que leo de él y casi me ha parecido más interesante (y preocupante, siniestra, por según qué decisiones amorosas...) su vida, y su muerte envuelta en misterio.
Quizá creí que encontraría algo más de narrativa, pero no ha sido así. Sé lo que es el terror gótico y ahora que le leo, entiendo el por qué de otros tantos relatos de otros autores y autoras que se centran tanto en los sentimientos o en la sensación que genera un evento a medida que se desarrolla el relato. Sin embargo, si bien es cierto que al menos la persona de Ligeia ha quedado bien fijada en mi mente, el resto de figuras se diluyen porque parecen retratar realmente a la misma persona: un anhelo y una necesidad del autor. Entonces, aquí me ha faltado contenido, trama, me importan las personas que protagonizan la historia, pero si no hay una historia detrás.. Poco podemos hacer. Al final ha sido como asistir a un gran cuaderno con pensamientos de Poe sobre cómo son sus sentimientos y qué anhela, qué busca y qué injusto es todo. Está claro que es el quid romántico + el punto macabro de la muerte. Pero lo dicho, me ha faltado fondo.
Hago mención aparte a lo cuidado de la edición y a la introducción maravillosa que habla acerca del autor, de su obra y de qué vas a encontrar como lector en este pequeño librito.
Lo recomiendo si te gusta el género, si te apetece algo súper clásico, corto y centrado en las sensaciones, que al final es lo que más se describe. Lo leí en trayectos de bus y funciona muy bien como lectura entre otros volúmenes.
April 30, 2026
La obsesión de la permanencia del amor tras la muerte. Relatos breves ficticios con ese tono de terror gótico tan característico de Poe. Mi relato favorito sin duda Eleonor, algo más lírico y menos sombrío.
Recomendable para iniciarse en Poe, en los relatos cortos o en lo gótico 🙂↕️
Recomendable para iniciarse en Poe, en los relatos cortos o en lo gótico 🙂↕️
August 10, 2025
Ενδιαφέρουσες, για το είδος, και ο Πόε τεχνίτης του λόγου.
Προσωπικά, ωστόσο, δεν με άγγιξαν καθόλου.
Προσωπικά, ωστόσο, δεν με άγγιξαν καθόλου.
Displaying 1 - 10 of 10 reviews