მე, ბებია, ილიკო და ილარიონი; მე ვხედავ მზეს; მზიანი ღამე

ნოდარ დუმბაძე - თხზულებანი #1

by Nodar Dumbadze, გურამ გვერდწითელი (Editor)

Genres: Georgian, Classics

574 pages, Hardcover

First published January 1, 1988

About the author

Nodar Dumbadze (July 14, 1928 – September 4, 1984) was a Georgian writer and one of the most popular authors in the late 20th-century Georgia.
Born in Tbilisi, he graduated from the Faculty of Law at Tbilisi State University in 1950. The same year, his first poems and humorous stories appeared in the Georgian press. He edited the satirical magazine Niangi from 1967 until 1972 when he became a secretary of the Union of Georgian Writers and a member of the presidium of the Union of Soviet Writers in 1972. Most of his fame came through his novels Me, Grandma, Iliko and Ilarioni (1960), I Can See the Sun (1962), A Sunny Night (1967), Don’t Be Afraid, Mother! (1971), The White Banners (1973), and The Law of Eternity (1978). His works are remarkable for simplicity and lyricism of the prose, humor, and melancholy coupled with optimism. He was awarded the Shota Rustaveli State Prize in 1975 and the Lenin Prize in 1980. Most of his major works have been dramatized and/or filmed. He died in Tbilisi and was buried there, at the Children’s Town "Mziuri" founded by him.

Reviews

[Ketevan Kanchashvili · Rating 3 out of 5]

ცირას პერსონაჟი რამ შემოაყვანინა საერთოდ, ან რას ემსახურებოდა ის თავები? მითუმეტეს, რომ ზურიკელას კარგად სულაც არ წარმოაჩენს. ქალაქურ ცდუნებას განასახიერებდა? ზურიკელას სასურველობას უსვამდა ხაზს? მერისადმი მის ერთგულებას? აბა, რაღას კოცნიდა ამ საბრალო გოგოს ხეების ჩრდილში? ზურიკელას ბნელი მხარე გვაჩვენა? მეეჭვება, რადგან საერთოდ ამოვარდნილია წიგნის ტონიდან და კონტექსტიდან.
აა, თუ ქალაქელი შეყვარებული ყველა სოფლელი კაცის განვითარების ატრიბუტია?
და კიდევ, ყველა უფროსი, რატომღაც, ერთნაირად ლაპარაკობს.
და კიდევ, სენტიმანტალიზმი აფუჭებს წიგნს ალაგ-ალაგ.
ამის მიუხედავად, მაინც რჩება მის საუკეთესო ნამუშევრად.

[ვიკა ტუგულაშვილი]

დუმბაძე ისეთი "ახალია" ყოველთვის...<3

[Oti Jinchveladze · Rating 3 out of 5]

2x in 2020

[Anano Mtchedlishvili]

ღამე არის მთვარიანი,
თოვლიანი, ქარიანი,
ცრემლი მომდის სიხარულის,
მიყვარს ღამე სიარული.
მთელი ღამე უძილო ვარ,
სულ მთლად გადარეული ვარ.

[Eliza Beth · Rating 3 out of 5]

"ზოგი ისე ჩადის ბოროტებას,სიკეთეს აკეტებს ჰგონია..."

"შენ ღმერთი ვინ გგონია? წვერებიანი ბაბუა? ღრუბლებზე ზის და პირს რომ იბანს წვიმა მოდის? ღმერთი ისე ნათელია, ისე ახლობელი, ისე ცხადი და ისე უბრალო, რომ როდესაც ხედავ, არ იცი, რომ ღმერთია. ამაშია ღმერთის უბედურება,ამიტომარ წამთ ღმერთი! ღმერთი რომსხვაგან იყოს,შორს ჩვენგან, ცალკე და მაღლა, მაშინ ყველა იწამებდა...ღმერთი მაშინ უნდა იწამო,ღმერთის სახე რომ არ აქვს, რომ არგავს ღმერთს, რომ არ გეუბნება ღმერთი ვარო, პურს რომ გიყოფს,სადილს რომ გიკეთებს, ტანზე რომგაცმევს, თავყე რომ გახურავს, გიღიმის და გეფერება, გკოცნის და ტირის შენი გულისთვის, კვდება შენი გულისთვის, ცივა, წყურია, შია შენთან ერთად, სულს აძლევს ეშმაკს შენი გულისთვის, მაშინ უნდა იწამო.აბა ღმერთმა თუ თავისი სახე გაჩვენა,კედელთან მიგიყვანა, ყური აგიცია და თვითონ გითხრა, ღმერთი ვარ და მიწამეო,მაშინ რაღად უნდა ღმერთს შენი რწმენა? ასეთ ღმერთს შენ კი არა ყველაიწამებს. ღმერთი მაშინ უნდა იწამო შენ რომ გგავს,მე რომ მგავს, დედასენს რომ ჰგავს..."

[ლუკა წიქორია · Rating 4 out of 5]

ნოდარ დუმბაძის შემოქმედება
დიდად არ მომწონს და ობიექტურად ერთი პაპსა მწერალი იყო კომუნისტების ფავორიტი, მაგრამ - ეს წიგნი ვფიქრობ, რომ საკმაოდ კარგია, მიუხედავად იმისა, რომ მომენტებში ერთი და იგივე სცენა მეორდება,რაც დამღლელიც კი არის.

ერთი რასაც დავაკვირდი არის ის, რომ საბჭოთა კავშირში ავადმყოფი სისტემა წიგნში კარგად ჩანს, მიუხედავად იმისა, რომ მეეჭვება ნოდარიას მაგის ჩვენება მოესურვებია. ახალგაზრდა ადამიანის დაპატიმრება იმის გამო, რომ ბინაში ჩაწერილი არ არის, ავადმყოფური სისტემის გამოვლინება და მეტი არაფერი. კიდევ არის მსგავსი ეპიზოდები წიგნში. სხვა რა შეიძლება ითქვას - იუმორი,სევდა, ადამიანური ურთიერთობები და ბევრი სიყვარული და ჩახუტება; ასევე ბევრი ჭიქის აწევა :დ

[AnRy Shengelia · Rating 4 out of 5]

არაფერი არასდროს ისე სამარცხვინოდ და თავისმომჭრელად არ ითვლებოდა სქართველოში, როგორც უპატიოსნება და ქურდობა. მარტო ის რად ღირს, რომ ქურდს მეგრულად მახინჯი ჰქვია და ეს მახინჯი საქართველოში ერთიც რომ იყოს, მაინც უნდა გადაშენდეს, რამეთუ ქართული ანდაზა ღაღადებს: „ას მშენებელს ერთი მნგრეველი აუთავდებაო“.