Βίντεο νουάρ

by Carlos Trillo, Eduardo Risso

Ο Stanley Brady πιστεύει ότι οι δημιουργοί του δεν χρειάζονται απολύτως καμία σύσταση. Σενάριo: Carlos Trillο! Σχέδιο: Eduardo Risso! Mια συνεργασία κορυφής δυο επιβλητικών δημιουργών των καιρών μας. Τον μεν πρώτο ο Stanley Brady τον θυμάται από τη «Φωτεινή της Νύχτας», το comic του «9» της «Ελευθεροτυπίας», τον δε δεύτερο από την πολυβραβευμένη σειρά comic "100 Bullets" του Brian Azzarello.

Με τι ασχολούνται όμως αυτή τη φορά; Στο "βίντεο νουάρ" o φόνος ενός ντετέκτιβ που παρακολουθούσε μια καλλονή-παρουσιάστρια παιδικών εκπομπών- εξελίσσεται αργά και ατμοσφαιρικά σε μια προσπάθεια επικράτησης των δυνάμεων του κακού πάνω στις αθώες ψυχές των παιδιών τηλεθεατών!! Συμβολικό;; Και όχι μόνον! Ο τρόπος που χρησιμοποιεί ο Trillo τα παιδιά μέσα στο κόμιξ είναι μοναδικός στη σύλληψη. Τα παιδιά γίνονται υποχείρια της τηλεόρασης, πειθήνια όργανά στην προσπάθεια της κόλασης να σβήσει τα ίχνη των τελετουργιών των δόλιων εκπροσώπων της.

Genres: Comics

96 pages, Paperback

First published January 1, 1992

About the author

Carlos Trillo was an Argentine comic book writer. Trillo began a prolific career as writer already at the age of 20, writing his first story for Patoruzú magazine. Trillo created, together with Horacio Altuna, the strip El Loco Chávez, which appeared every day at the back of the newspaper Clarín from July 26, 1975 to November 10, 1987. After that, the strip was replaced by El Negro Blanco, which he wrote for the artist Ernesto García Seijas until September 1993. He married writer Ema Wolf and had two children. He participated on the creation of several comics including Cybersix in 1992, with Carlos Meglia, and the Clara de noche and Cicca Dum Dum series with Jordi Bernet. He has also collaborated with Alberto Breccia and Alejandro Dolina. In 1999, his work La grande arnaque won the Prize for Scenario at the Angoulême International Comics Festival. He died in London on May 8, 2011, while on holiday with his wife.
(Source: Wikipedia)

Reviews

[Fugo Feedback · Rating 3 out of 5]

Me temía un bodrio verdulero y me terminé encontrando con una historia estándar pero bien contada, cuyo mayor atractivo está en el dibujo y cuya mayor pega me parecieron los diálogos, como me suele pasar con la mayoría de los guiones de Trillo. Es que aunque tuviera muchas ideas, y varias de ellas muy buenas, la manera en la que hablan los personajes trillescos siempre me suena tan forzada y cacofónica que terminan entorpeciendo la lectura en varias partes. El video-chat entre el aparente ángel (o dios) y la aparente diabla (o súcubo) es una buena muestra de ellos. Aun así, el comic se deja leer durante sus casi cien páginas con bastante soltura, y me sirvió para pasar el rato en una noche de desvelo. Veremos en qué circunstancias me reencuentro con sus autores y qué tan bien me vendrán entonces.

[João Teixeira · Rating 2 out of 5]

Dou 2 estrelas, mas estou a ser benevolente e a arredondar para cima...
Narrativa a incluir o sobrenatural não é uma novidade nos argumentos de Trillo, mas sinceramente não acho que resulte muito bem nesta história... Tudo é previsível e, convenhamos, não se trata de uma história que tenha envelhecido bem... Uma história que se socorre do vídeo e de um programa de televisão para subverter a mente das crianças é uma ideia bafienta, se compararmos com o verdadeiro "horror" que são as redes sociais dos nossos dias. O livro é do início dos anos 90, os autores também não têm culpa de não preverem o salto que a tecnologia ia dar em tão pouco tempo... Mas quem sabe? Talvez eu tivesse gostado mais da história se a mesma fosse um policial de tipo clássico, sem a parte do bem contra o mal, que pouco ou nada acrescenta...

[Alex · Rating 3 out of 5]

Μέτρια πράγματα συνολικά για το βίντεο νουάρ. Απολαυστικό σχέδιο, αναπάντεχο τέλος που προσωπικά βρήκα κακογραμμένο (ίσως και το απρόσμενο τουίστ του "παιχνιδιού" να είναι αυτό που σου μένει βέβαια). Αυτό που με ενόχλησε περισσότερο απ'όλα ήταν η αδυναμία του πρωταγωνιστή να δράσει παλεύοντας τους δαίμονες του. Αντ'αυτού, υπέκυψε σε αυτούς από τις πρώτες σελίδες και το τέλος του ήταν προδιαγεγραμμένο στερώντας μας μια πιο έντονη εμπειρία. Τολμηρή επιλογή για πρώτη έκδοση μιας νεοσύστατης εταιρίας και άγνωστης στο χώρο αλλά ευτυχώς οι μικρές πωλήσεις δεν πτόησαν τον Σταυριανό να μας προσφέρει τα διαμαντάκια της συνέχειας.

Το όλο τζέρτζελο που έχει γίνει με το θέμα της παιδεραστίας και έχει ενοχλήσει διάφορους προσωπικά δεν το καταλαβαίνω. Η οπτική του "αν πιστέψουμε έντονα ότι δεν συμβαίνει κάτι, θα σταματήσει να συμβαίνει ή δεν θα συμβεί ποτέ" είναι σκοταδισμός που δεν αρμόζει σε σκεπτόμενα άτομα του 21ου αιώνα. Τα κόμικς, όπως τα βιβλία και οι ταινίες, εμπνέονται σε μεγάλο ποσοστό από την πραγματικότητα και αυτή η πραγματικότητα είναι διεστραμμένη και σκληρή. Θα ήταν αφελές να απαιτούμε να μην υπάρχουν ψήγματα της στα κόμικ που διαβάζουμε (όχι ότι εδώ ήταν έντονο αλλά δεν πρόσθεσε στην ιστορία πέρα από το να βοηθήσει τον αναγνώστη να διαλέξει πλευρά πολύ γρήγορα, και αυτή είναι η δική μου ένσταση), πόσο μάλλον όταν έχουμε το περιθώριο του να διαλέξουμε τι φτάνει στα χέρια μας. Έντονος ήταν και ο ντόρος όταν είχε βγει το Λολίτα και σε μια εποχή πολύ πιο συντηρητική και υποκριτικά άμεμπτη από την δική μας, αλλά έστω και ένας αναγνώστης να άνοιξε τα μάτια του για το τι συμβαίνει εκεί έξω ακόμα και με αυτή την ρομαντική χροιά του βιβλίου εκείνου, για μένα είναι κέρδος.

Το μείγμα νουάρ+υπερφυσικό δεν με τρέλανε, ακριβώς επειδή υπάρχουν πολύ καλύτερα δείγματα μαγικού ρεαλισμού εκεί έξω και αυτό δεν είναι αντιπροσωπευτικό (αμφιβάλλω αν τοποθετήθηκε, θεωρήθηκε ή δημιουργήθηκε με αυτή την ταμπέλα). Ευχαριστώ πάντως την λέσχη και την τζέμα που έφτασε στα χέρια μου δωρεάν, μιας και το δίδυμο των δημιουργών μου είναι από τα πλέον συμπαθητικά.

[Jamie · Rating 2 out of 5]

Risso's black-and-white is awesome. It's moody and dark and creepy and sexy and everything we all like about Eduardo Risso several years before we all knew who he was. (Is it possible he has always been exactly as he was? Outside of more muscular storytelling, the actual drawing hasn't changed a whit in 15 years.)

The story, however, is severely lacking. The writing is all over the place, a mishmash of genres without much style, alas.

[Lolo García · Rating 3 out of 5]

3 stars. No more, no less. And that's thanks to Risso, whose art, to no one's surprise, is the best you'll find here.

I don't mean to be cruel to someone as talented like Carlos Trillo, who already proved his worth in other works such as El Último Recreo, but here seems to take some ideas (which kinda remind me of Chaykin and Muñoz/Sampayo... and this is not a bad thing!) and mash them into some lazy half-assed plot and story. In just two pages I was introduced to a satanic sect who, under the orders of a famous TV star who hosts a kid show, commit murders of a mysterious but gruesome way. Wow. What a pity these foundations are set to waste so soon and easy. Sigh. But Risso is great.

[Reyel2107 · Rating 5 out of 5]

for me another classic !!!!

[Brian · Rating 3 out of 5]

read date is an approximation

[Dr. Benway · Rating 2 out of 5]

I disegni di Risso sono, come al solito, bellissimi. Peccato per la storia che è veramente... scema...

[Artur Coelho · Rating 2 out of 5]

Sexualidade desviante e o oculto colidem neste policial negro. Ao investigar a morte de um colega um detective privado mergulha no mundo obscuro de uma apresentadora de programas televisivos infantis que usa o seu domínio sobre crianças de formas pouco recomendadas. Debaixo da aparência inocente a apresentadora é uma súcubo, pervertendo a inocência infantil em rituais satânicos. Misturando giallo com horror, o argumento previsível e explorador de Carlos Trillo foi nitidamente criado a pensar nas vendas. Resta o traço expressivo de Eduardo Risso para conferir a aura noir a este fumetti policial.

[Dony Grayman · Rating 3 out of 5]

Colección Bastión #8. "Novela gráfica autoconclusiva", anuncia la contratapa.