Elementarz Haliny Poświatowskiej dla szczęśliwych i nieszczęśliwych kochanków

by Halina Poświatowska

Wiersze, listy, a także fragmenty prozy biograficznej tworzą niezwykły i poruszający przewodnik po obszarach, które w twórczości autorki odgrywają najważniejszą rolę: miłości, śmierci, fascynacji życiem, samotności.

Genres: Poetry

207 pages, Hardcover

First published January 1, 2004

About the author

Halina Poświatowska (born Helena Myga) was a Polish poet and writer, one of the most important figures in modern Polish literature.

She is famous for her lyrical poetry and for her intellectual and passionate yet unsentimental poetry on the themes of death, love, existence, famous historical personages, especially women, as well as her mordant treatment of life, living, being, bees, cats and the sensual qualities of loving, grieving and desiring.

She died at 32 after a second heart operation to correct a heart defect that limited her mobility and breathing, which she acquired when she fell ill as a child during the World War II German occupation of Poland.

Source: wikiedia.com

Reviews

[Martyna Antonina · Rating 4 out of 5]

4,5 ☆

Te wiersze wcale nie są półwstydliwym błaganiem o miłość, nie są stęsknioną praemocją. Te wiersze są potrzebą wyrzucenia jej z siebie jak uśmiechu z ust. Są potrzebą dawania, nie potrzebą brania - no i je się czuje i zachwyca, nic mniej i więcej, bo i więcej się nie da.

[Czytam Sercem · Rating 4 out of 5]

Za każdym razem, gdy czytam utwory Haliny Poświatowskiej, czuję, jak gdyby moje serce wracało do domu.

[Mela · Rating 5 out of 5]

When I read her poems I am with her, with her feelings. Her poetry is the music for my heart. Often it is a longing and sorrowful melody but so was the life of Halina Poswiatowska...

* * *
You live but for a while
and time —
is a transparent pearl
filled with breath
and furniture is sharp-edged
and flesh — delicate
and the earth — flat all over
and heaven — inaccessible
love is a word
brain — a metal box
wound up everyday
with the silver key of illusion
of curiosity to learn
of thirst to know
of desire to shine
of stubbornness to exist
and pity is a frail flower
a delicate flower
which blossoms in dreams sometimes

* * *
I can't say with a word
not with a word do I yearn
but with my arms
embracing space
but with blood
overflowing my arms
you are in my heartbeat
echoing itself
returning to itself
remembering forever
in me you rise
most deeply
and each breath
which freezes solid in the cold
reminds me that you are
that again you have left me

[Monika · Rating 4 out of 5]

Wiele z wierszy zapisałam sobie na później