Η τελική λήθη

by Kostakis Anan, Κωστάκης Ανάν

Ήταν ώρα αιχμής και στους δρόμους είχε ανάψει το γλέντι, όταν ξαφνικά εμφανίστηκε στον ουρανό ο Μεσσίας, κρίναι ζώντας και νεκρούς, και αποφασίσαι ποιοι θα σωθούν και ποιοι όχι.
Το θέαμα ήταν εντελώς low budget, δύο άλογα, τρεις καραμούζες και καμιά δεκαριά χερουβείμ στο φόντο. Σκέτη φτήνια.
Και οι άνθρωποι παντού στη Γη έστρεψαν το βλέμμα τους προς τον ουρανό για να παρακολουθήσουν το μέγα και ιερόν sequel. Και φωνή ηκούσθη εκ του πλήθους:
"Κύριε, τίνες θέλουσι σωθήναι;"
"Παρντόν;" ρώτησε απορημένος ο Θεάνθρωπος.
"Ποιος θα σωθεί και ποιος όχι, ρε παιδί μου, λέγε να τελειώνουμε!" επετάχθη εις ανυπόμονος.
"Α!..." κατάλαβε ο Κύριος και αμέσως πήρε ύφος σοβαρό, σχεδόν άγριο: "Οι μόνοι...", μεγάλη αγωνία, "που επελέγησαν για να σωθούν...", ταχυκαρδία, "κατά τη σημερινή Ημέρα της Κρίσεως...", θα σκάσω, πες το, "είναι... οι τράπεζες!"
Και το πλήθος εμούδιασε και σιγή απλώθηκε παντού. Αμέσως μετά όμως η αμηχανία έγινε οργή, διότι όλοι κατάλαβαν πια ότι το πράγμα είχε φτάσει στο απροχώρητο, το λάθος είχε γίνει από τα θεμέλια και δεν γινόταν να διορθωθεί με φτιασιδώματα και μερεμέτια στο ρετιρέ.
Όλη η οικοδομή ήθελε γκρέμισμα και χτίσιμο από την αρχή. "Ε όχι, ρε φίλε... όχι και Συ τα ίδια, να πούμε!" ανεφώνησαν οι λαοί προς τον Σωτήρα, και λαβόντες εις χείρας πέτρες, ξύλα και σιδηρολοστούς, τα έκαναν όλα λίμπαν. Μιλάμε όμως ρημαδιόν, δεν έμεινε κολυμπηθρόξυλον όρθιον παγκοσμίως.
Και μετά από λίγες μέρες, βγήκα έξω να ψωνίσω, και έδωσα τρία αυγά για να αγοράσω ένα κιλό πορτοκάλια, και ζήσαμε εμείς καλά.
Για τους άλλους δεν παίρνω και όρκο...

*Αυτό είναι το δεύτερο βιβλίο του Κ.Α., μετά το "...και ύστερα ήρθες και μ έλυσες" (Εκδόσεις Βαβέλ 2005) και πριν το "Ουράνιο talk show" και τη "Βολική αναισθησία" (Εκδόσεις babelart 2010 και 2012 αντίστοιχα), και επανακυκλοφορεί σε νέα πρακτική συσκευασία, με απαράλλαχτοπεριεχόμενο. Όσοι κατουράτε τσάι προσέλθετε...

Genres: Fiction, Humor, Literature, Greece

256 pages, Paperback

First published January 1, 2008

About the author

Greek: Κωστάκης Ανάν

Reviews

[Christine Goudroupi · Rating 2 out of 5]

Σου δημιουργεί μια ακατανίκητη επιθυμία να σταματάς κάθε πέντε σειρές, να γελάς σα καθυστερημένη φώκια και να αναρωτιέσαι "τι λέει το βλαμμένο". Αδιαμφισβήτητα έξυπνο, αδιαφιλονίκητα παράλογο, τούτο το βιβλίο θα απογοητεύσει οποιονδήποτε ορκισμένο φαν της ουσιώδους -ή και υποτυπώδους- πλοκής.

Αν είσαι ψυχαναγκαστικός της στίξης, μην το ανοίξεις καν. Τα αποσιωποιητικά κάνουν πάρτι, τα τριπλά θαυμαστικά είναι ρουτίνα. Επίσης ο συγγραφέας έχει αποφασίσει να σχολιάζει μόνος του τα αστεία που θεωρεί λιγότερο καλά.

[surfmadpig · Rating 4 out of 5]

Εκτιμώ την ακατάσχετη μπουρδολογία

[Barney · Rating 3 out of 5]

Η τελική λήθη είναι ένα βιβλίο αίνιγμα, ένα βιβλίο αντιθέσεων, ένα βιβλίο τέλος πάντων.

Ο Κωστάκης Ανάν καταφέρνει να αναμίξει αστεία που σουφρώνουν το μέτωπο, που σε κάνουν να γελάς, διασκεδαστικό παραλογισμό, λογοπαίγνια που κυμαίνονται από χαζά ως ενδιαφέροντα, κριτική της ελληνικής κοινωνίας και της εμμονής της με μαλακίες, και τέλος, (το στοιχείο που έπεσε κι έκατσε πάνω στους προβληματισμούς μου τελευταίως), μια ανησυχία για δράσεις, αλληλεγγύη, ακτιβισμό, και το κατά πόσο έχουν αυτά νόημα όπως είναι σήμερα τα πράγματα.

Ταυτόχρονα η γλώσσα του ορισμένες φορές είναι άξεστη και δυσάρεστη, και πολλά από τα αστεία του είναι σκατολογικά και εξατμίζονται σαν τις κλανιές στις οποίες βασίζονται.

Το προτείνω; Ξέρω 'γω;

[Joe Mour. · Rating 3 out of 5]

Ευχάριστο, αστείο, ανάλαφρο, κάφρικο, καλοκαιρινό ανάφνωσμα.
Εάν είσαι απο εκείνους, αλλιώς, μακριά!

[Nikos Minopetros · Rating 3 out of 5]

Έξυπνο χιούμορ, επιτέλους στα όρια της καφρίλας! Σε πολλά σημεία , ειδικά του αυτοσαρκασμού γέλασα πολύ και αυτό δεν είναι εύκολο για έντυπη μορφή. Θα ήθελα να διαβάσω και μια ολοκληρωμένη ιστορία του σε μορφή μυθιστορήματος.

[Λένα Βλασταρά · Rating 5 out of 5]

Ε εντάξει. Δεν σηκώνει και πολλές κουβέντες: Κωστάκης Ανάν: εγγύηση. Διά πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν. 💜

[George Touros · Rating 5 out of 5]

Το κατάλληλο βιβλίο την κατάλληλη στιγμή. Μια εύθραυστη ισορροπία μεταξύ καφρίλας, φιλοσοφίας, σουρρεαλισμού και υπαρξιακής κρίσης, που λειτουργεί κόντρα σε κάθε προγνωστικό.

[Adamantia M. · Rating 2 out of 5]

Ήξερα πως έπρεπε να έχω αυτό το βιβλίο μόλις είδα το πανέμορφο εξώφυλλο του! (ναι,είμαι από αυτούς τους ανθρώπους). Βέβαια διάβασα και τη περίληψη του βιβλίου,πριν το αγοράσω,η οποία μου προξένυσε τρομερό ενδιαφέρον και με άφησε να περίμενω να διαβάσω μία συνεχόμενη ιστορία,γεμάτη χιούμορ και πολιτικές απόψεις. Αυτό δυστυχώς δεν συνέβη.

Κάτι που προφανώς έπρεπε να αναφαίρεται στο οπισθόφυλλο του βιβλίου,και η απουσία του συντέλεσε στην απογοήτευση μου με αυτό,είναι ότι το βιβλίο αποτελείται από μικρές ιστορίες,που άλλοτε συνδέονται μεταξύ τους και άλλοτε όχι. Δεν υπάρχει συνεχόμενη πλοκή. Όσο για τις πολιτικές απόψεις πολλές φορές δεν μπορούσα να τις διακρίνω,όντας κρυμμένες ανάμεσα σε πολύ σαχλά αστέια όπως: "Όπως είναι φυσικό,τα τραγούδια της είναι πιο απαίσια και από γλειψιά στις ιδρωμένες κω**τριχες ενός παλαιστή σούμο που πάσχει από διάρροια και δεν θυμάται πού φυλάει η γυναίκα του το χαρτί υγείας."

Φυσικά,αυτή είναι η προσωπική μου άποψη για το βιβλίο και είμαι σίγουρη πως κάποιος άλλος μπόρει κάλιστα να το λατρέψει!

[Nasos Zeppelis · Rating 5 out of 5]

Έκαστος στο είδος του κι ο Κωστάκης μόνος του

[Spiros Staridas · Rating 5 out of 5]

Χαχα