Σημειώσεις για την όραση

by Jim Morrison, Αντώνης Εμμανουήλ (Translator)

Ο Τζιμ Μόρισον δεν είναι ο πρώτος ούτε ο τελευταίος μουσικός που ασχολήθηκε με την ποίηση. Να όμως που αυτή η ποίηση (αντίθετα απ ό,τι συμβαίνει στις περισσότερες περιπτώσεις), δεν είναι ούτε το προανάκρουσμα ούτε το συμπλήρωμα της μουσικής του. Προέρχεται από έναν άλλο χώρο όπου το αυτί δεν έχει ανακαλύψει ακόμα το θάνατο και τη μελωδία στο ψιθύρισμα των Σειρήνων, και όπου το κυρίαρχο όργανο είναι το μάτι. Είναι η εποχή που ο Μόρισον σπούδαζε γοητευμένος την τέχνη και την τεχνική του κινηματογράφου, και πίστευε, όπως όφειλε να πιστεύει, ότι το μυστικό αυτού του κόσμου κρύβεται στα παιχνίδια της όρασης, στην ψυχολογία του ηδονοβλεψία του του υποταγμένου θεατή, στη μοιραία και λυπηρή φιλοσοφία εκείνου που τυφλώνεται να γνωρίσει την αλήθεια, όπως ο Οιδίποδας...

Το μπέρδεμα των ειδών είναι και εδώ συνέπεια μιας προσπάθειας ερμητικής και φιλόδοξης: αυτά τα κείμενα μπορούν να διαβαστούν σαν αφορισμοί ή σαν σημειώσεις για δοκίμια που δεν γράφτηκαν, επειδή μιλάνε ειλικρινά για την πραγματικότητα που χάθηκε εκεί που αργότερα γεννήθηκε το θέαμα και η παράσταση μπορούν όμως να διαβαστούν σαν ποιήματα επειδή ξεναγούν τον αναγνώστη τους στον κόσμο της οφθαλμαπάτης και της αλχημείας, σε έναν κόσμο φτιαγμένο από λέξεις που είναι γεμάτες (όπως οι λέξεις του Ρεμπώ) από μεγαλοφυΐα και πένθιμη συγκίνηση. Μοιάζουν να μιλάνε για την επανάσταση αυτά τα ποιήματα, στην πραγματικότητα όμως ίσως να μη μιλάνε παρά για μια επαναστατική ποίηση, δηλαδή για μια επανάσταση της μορφής.

Genres: Poetry

126 pages, Hardcover

First published January 1, 1969

About the author

James Douglas Morrison was an American singer, poet, songwriter, writer, and film director. He is best known as the lead singer and lyricist of The Doors, and is widely considered to be one of the most charismatic and influential frontmen in rock music. He was also the author of several books of poetry and the director of a documentary and short film.

Reviews

[Sandra · Rating 4 out of 5]

"Después de vivir en árboles y cuevas
los hombres inventaron los edificios
para vivir encerrados en sí mismos.

(Las ventanas funcionan en dos sentidos;
los espejos, en uno).

Tú nunca cruzas los espejos ni
nadas por las ventanas..."

[Angelo IG · Rating 4 out of 5]

Μια ενδιαφέρουσα και ιδιότυπη συλλογή του Μόρισον. Δεν πρόκειται για ποίηση με τη στενή έννοια, αλλά για σημειώσεις, αφορισμούς και μικρά αποσπάσματα που συχνά αγγίζουν το ποιητικό. Η γραφή είναι πυκνή, υπαινικτική, με σαφείς avant‑garde διαθέσεις και μου θύμισε αρκετά αυτή των beatniks.

Τα κείμενα κινούνται γύρω από τον κινηματογράφο, τη θέαση, τον έρωτα, τον μυστικισμό κ.ά. (όχι τυχαία, αφού γράφτηκαν την περίοδο που ο Μόρισον σπούδαζε κινηματογράφο στο UCLA). Αυτό που μένει πιο έντονα είναι η εμμονή του με την όραση ως πράξη εξουσίας και αποκάλυψης, σχεδόν σαν να συνθέτει ένα προσωπικό μανιφέστο για το τι σημαίνει να βλέπεις.

Συνολικά μου άρεσε, και το γεγονός ότι το έγραψε σε μικρή ηλικία του δίνει επιπλέον πόντους. Δεν είναι κάτι που θα σου αλλάξει τη ζωή, αλλά διαβάζεται γρήγορα, παρουσιάζοντας μια πιο πρώιμη στοχαστική πλευρά του καλλιτέχνη. Επίσης, καλή δουλειά και ωραία έκδοση από την Ερατώ.

"Οι φανταστικές εικόνες γεννιούνται απ’ την απώλεια. Απώλεια «οικείων προεκτάσεων». Το κτήνος παραμερίζει και το πρόσωπο επιβάλλει την ψυχρή, παράξενη, δυνατή και ανεξιχνίαστη παρουσία του."

[Alexander Mastros · Rating 5 out of 5]

Δυναμική γραφή ο μικρός τότε Morrison.

Ιδιαίτερη προσέγγιση στον οπτικό κόσμο και στον έρωτα.

Οι φωτογραφίες που συμπεριλαμβάνονται διαθέτουν χαρακτήρα, πέρα απο την vintage αισθητική.

"Η επιλογή ενός ερωτικού συντρόφου αρχικά βασίζεται πάνω στην οπτική έλξη. Είναι λάθος να πιστεύεις πως το μάτι μπορεί να χαϊδέψει μια γυναίκα. Μια γυναίκα είναι φτιαγμένη από φως ή απο σάρκα; Η εικόνα της δεν ειναι ποτέ πραγματική για το μάτι, εγγράφεται στα άκρα των δακτύλων."

[George · Rating 4 out of 5]

Beautiful, carefully crafted edition of this poetic collection. Morrison's words are mesmerising.

[Arax Miltiadous · Rating 3 out of 5]

" Όλα είναι προετοιμασία μιας γιορτής όπου μόνον η θλίψη γιορτάζει
και η οφθαλμαπάτη...