Μου άρεσε το κείμενο, αυτός ο χειμαρρώδης μα συνάμα τόσο ποιητικός μονόλογος της ηρωίδας χωρίς όνομα, της γυναίκας που μπορεί και να αναγνωρίσουμε κοιτώντας στον καθρέφτη μας. Μου άρεσε ο σκανταλιάρικος τίτλος που παραπέμπει στο ανεξάρτητο αιλουροειδές που έχει τη δική του θέση σε αυτή την ιστορία. Μου άρεσε η ευαισθησία, το μελό που τελικά δεν είναι μελό. Μου άρεσε η αναφορά στις Ingeborg Bachmann, Sylvia Plath και Djuna Barnes, μια καλή ευκαιρία να ψάξουμε το έργο τους. Μου άρεσε που όταν τελείωσα την ανάγνωση, το ξανάπιασα και διάβασα εκ νέου αρκετά σημεία.