เดชอ้ายโย่งเย่งจอมเขมือบผจญฤทธิ์นางพญากุญชร

by Damon Runyon, แดนอรัญ แสงทอง (ผู้แปล)

ดามอน รันยอน ประพันธกรเอกผู้คร่ำหวอดในชีวิตเชิงโลกียะ เขาได้เพียรใช้วันเวลาของเขาแสวงหาความเร้าใจพาชีกีฬาบัตรต่างๆ นาๆ มาเสียจนออกจะเอือมๆ และได้ค้นพบความจริงอย่างหนึ่งเข้าว่าเอ๋อ้ายการประชันแข่งขันกันในเชิงชั้นการเขมือบนี่มันก็ชวนให้ใจหายใจคว่ำได้เหมือนกันนี่หว่า เป็นตำนานอันชวนขันเข พิโยกพิเกไปสารพัด สุดสกาวด้วยระทึกใจ...

72 pages, Paperback

First published January 1, 2010

About the author

Such volumes as Guys and Dolls (1931), the basis for a musical of the same name on Broadway, collect stories of known American writer Alfred Damon Runyon about the underworld of New York.

A family in Manhattan, Kansas, reared this newspaperman. His grandfather, a printer from New Jersey, relocated to Manhattan, Kansas in 1855, and his father edited his own newspaper in the town. In 1882, people forced father of Runyon forced to sell his newspaper, and the family moved westward. The family eventually settled in 1887 in Pueblo, Colorado, where Runyon spent the rest of his youth. He began to work in the newspaper trade under his father in Pueblo. People named a field, the repertory theater company, and a lake in his honor. He worked for various newspapers in the area of the Rocky Mountains and let stand a change in the spelling of his last name from "Runyan" to "Runyon."

In 1898, Runyon enlisted in the Army to fight in the Spanish-American War. The service assigned himto write for the Manila Freedom and Soldier's Letter.

He was best known for his short stories celebrating the world of Broadway in New York City that grew out of the Prohibition era. To New Yorkers of his generation, a "Damon Runyon character" evoked a distinctive social type from the Brooklyn or Midtown demi-monde. The adjective "Runyonesque" refers to this type of character as well as to the type of situations and dialog that Runyon depicted. He spun humorous tales of gamblers, hustlers, actors, and gangsters, few of whom go by "square" names, preferring instead colorful monikers such as "Nathan Detroit," "Benny Southstreet," "Big Jule," "Harry the Horse," "Good Time Charley," "Dave the Dude," or "The Seldom Seen Kid." Runyon wrote these stories in a distinctive vernacular style: a mixture of formal speech and colorful slang, almost always in present tense, and always devoid of contractions.

Runyon was also a newspaperman. He wrote the lead article for UP on Franklin Delano Roosevelt's Presidential inauguration in 1933.

Runyon died in New York City from throat cancer in late 1946, at age 66. His body was cremated, and his ashes were scattered from an airplane over Broadway in Manhattan by Captain Eddie Rickenbacker on December 18, 1946. The family plot of Damon Runyon is located at Woodlawn Cemetery in Bronx, NY. After Runyon's death, his friend and fellow journalist, Walter Winchell, went on his radio program and appealed for contributions to help fight cancer, eventually establishing the “Damon Runyon Cancer Memorial Fund” to support scientific research into causes of, and prevention of cancer.

Reviews

[Kin · Rating 5 out of 5]

เคยอ่านรอบนึงตั้งแต่สมัยออกใหม่ๆ อ่านอีกรอบก็ยังรู้สึกสนุกมากๆ แดนอรัญนี่เล่าเรื่องเก่งจริงๆ ไปอ่านคู่กับต้นฉบับแล้วยังกะคนละเรื่องกันเลย แนะนำให้หามาอ่านให้ได้ครับ

[Jessada Karnjana · Rating 4 out of 5]

ฉบับนี้เป็นสำนวนแปลและแปลงโดยแดนอรัญ แสงทอง ด้วยสำนวนภาษาเพริดแพร้ว ทำให้ศึกสวาปามที่ตัดสินยกสุดท้ายด้วยพายฟักทองระหว่างฝ่ายบอสตันกับนิวยอร์กที่มีสีสันด้วยผลงานเปี่ยมอารมณ์ขันแบบ Runyon มีรสชาติจัดจ้านอย่างไทย ๆ ไม่ควรพลาดด้วยประการทั้งปวง

[Donakrap Dokrappom · Rating 1 out of 5]

เห็นว่าเป้นแดนอรัญ แสงทอง แปลเฉย ๆ หรอกนะ หนังสือห่วย แต่ก็อ่านสนุกดีอะนะสำหรับหนังสือหนึ่งดาว

[Kitti · Rating 3 out of 5]

ไม่รู้ต้นฉบับเป็นไง แต่สำนวนแปลไทยของแดนอรัญแม่งสนุกสัด ๆ เท่โคตร ๆ