Πολύ φοβάμαι ότι θα αναγκαστείτε να διαβάσετε, επιμελώς, τα βιβλία του Ντοστογιέβσκι, του μαρκησίου Ντε Σαντ και του Μποντλέρ. Η ανάγνωση του Ποινικού Κώδικα δεν θα σας βοηθήσει πολύ στην γνώση της Ανθρώπινης ψυχής. Ο Ντοστογιέβσκι ετρέφετο με τα ψίχουλα του Ομήρου. Ο Freud καταβρόχθησε τον Ντοστογιέβσκι.
Απόψεις υπό μορφή τηλεγραφήματος, ένεκα του εκλεκτού, πλην αποστομωτικού, δημιουργήματος του Πετρόπουλου: Ένα λαϊκό και μακάβριο ευθυμογράφημα, όπως μας πληροφορεί η τελευταία σελίδα της έκδοσης, που διαβάζεται απνευστί. Κωμικοτραγικό, νατουραλιστικό, θελξικάρδιο· ευφυέστατος ο Πετρόπουλος, πρέπει να διαβάζεται περισσότερο.
"Οι πόρτες των θεάτρων και των σχολείων ανοίγουν προς τα έξω· αντιθέτως, οι πόρτες των φυλακών ανοίγουν προς τα μέσα. Η πύλη της φυλακής ανοίγει εύκολα για να μπεις και δύσκολα για να βγεις."
Πανέξυπνο βιβλίο. Φυλακές Αβέρωφ, Επταπύργιο, ονόματα και πράγματα αληθινά αλλά μεταμφιεσμένα. Κι εγώ αποκόμισα την αίσθηση ότι αλλού ξεκίνησε κι αλλού πήγε. Ξεκινάει με χιούμορ (που γίνεται μαύρο στα τελευταία κεφάλαια) να μας εξηγησει ποιοι κλέφτες υπάρχουν, πού ανήκουν ιδεολογικά, τι κάνουν για να ζήσουν κλπ. Ως φυσική συνεπεια των κλεφτών είναι η φυλακή οπότε περνάμε σε ένα αλλο μεγάλαο κεφαάλιο, το savoir-vivre των φυλακών. Είμαι σίγουρος ότι μιλά για πραγματικά γεγονότα, ότι όλοι αυτοί οι τρόποι επιβίωσης υφίστανται, όλα τα πρόσωπα είναι αληθινά, όντως υπάρχει γραφειοκρατία και ιεραρχία. Και ναι τα βασανιστήρια είναι αληθινά. Α ν α τ ρ ι χ ι α σ α....Αξίζει μια θέση στη συλλογή σας.
Το βιβλίο αυτό μου το είχε... δανείσει, χαρίσει, δε θυμάμαι (all's digital, now!) ο τότε-DM μου, με τον οποίο έπαιζα thief στο AD&D, επειδή... αυτό. Τώρα πια, δεν το θυμάμαι και τόσο (πάνε πολλά χρόνια!), κι ακόμα έχω κολληματάκι με τους thieves (αν και τώρα, με τον φρέσκο DM/fiance μου, έχω έναν assassin σε AD&D First (yes, first!) edition. Το βιβλίο, τώρα... το μόνο που θυμάμαι, τόσον καιρό μετά, είναι ότι "φάση είχε" και ότι "είχε τα φιλοσοφικοπολιτικά του θεματάκια, αλλά τότε δεν είχαμε ακόμη κρίση (μόνο κλέφτες)"¨.
Απολαυστικός και αληθινός Ηλίας Πετρόπουλος, αγγίζει θέματα που κανείς άλλος δεν τόλμησε να αγγίξει πριν απο αυτόν.Ωμή ειλικρίνεια και ένα βιβλίο που μιλάει ανοιχτά για την ζωή ενός κλέφτη, ειδικά στην φυλακή.Θα χρειαστεί τόλμη για να διαβάσει κανείς αυτό το βιβλίο.
Περιγράφει απλοϊκά ένα απομονωμένο τμήμα της κοινωνίας, σε άλλα σημεία με σκληρή γλώσσα και σε άλλα με διάθεση σαρκασμού. Έχει ενδιαφέρον αν και θα προτιμούσα να μπαίνει σε πιο βαθιά νερά.