บางกอกนฤมิต

by พงศกร

'บางกอกนฤมิต' เรื่องราวเกี่ยวกับละครร้องและโรงละครเก่าแก่แห่งหนึ่ง ที่ถูกไฟไหม้ไปนานมาแล้ว พร้อมกับคำสาปแช่งของผู้คนที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ในคืนวันนั้น เหตุการณ์และตัวละครทุกตัวไม่มีจริง สิ่งเดียวที่เป็นความจริงก็คือ กิเลสในใจมนุษย์ ความอิจฉาริษยา ที่ทำให้สังคมของคนเราต้องรุ่มร้อน วุ่นวายสับสนมาทุกยุคสมัย และสิ่งเดียวที่จะดับกิเลสเหล่านั้นได้ก็คือความใสเย็นของพระพุทธศาสนา

341 pages, Unknown Binding

First published January 1, 2009

About the author

พงศกร เป็นทั้งชื่อจริงและนามปากกาของ นายแพทย์พงศกร จินดาวัฒนะ
จบการศึกษาจาก คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น และอบรมเป็นผู้เชี่ยวชาญสาขา เวชศาสตร์ครอบครัวจาก Pennsylvanin State University ประเทศสหรัฐอเมริกา

เคยรับราชการเป็นแพทย์ ประจำอยู่ที่กลุ่มงานเวชกรรมสังคม โรงพยาบาลราชบุรี ปัจจุบันทำงานในตำแหน่ง Senior Director of Communication ประจำอยู่ที่ศูนย์การแพทย์ โรงพยาบาลกรุงเทพ

พงศกร ได้รับการสนับสนุนและส่งเสริมจากบิดามารดา จึงรักการอ่าน และชอบขีดเขียนมาตั้งแต่เรียนชั้นประถม ผลงานเรื่องสั้นเรื่องแรกชื่อ ปุกปุย ได้รับการตีพิมพ์ในนิตยสารสวิตา เมื่อตอนอายุ 11 ปี จากวันนั้นถึงวันนี้ ก็วนเวียนเขียนหนังสือมาโดยตลอด ไม่ว่าจะเป็นเรื่องสั้น เรื่องยาว สารคดี รวมทั้งบทความทางการแพทย์ และคอลัมน์ตอบปัญหาสุขภาพในนิตยสาร

ปัจจุบันยังคงมีผลงานตีพิมพ์เป็นตอน ๆ ในนิตยสาร สกุลไทย หญิงไทย พลอยแกมเพชร และ volume โดยมีสำนักพิมพ์เป็นของตนเองร่วมกับ นายอรรถรัตน์ จันทรวรินทร์ ในนาม groove publishing

Reviews

[Muggle Mat]

เส้นเรื่องราบเรียบเป็นระนาบเดียวกันมาก เป็นเรื่องเกี่ยวกับวิญญาณร้ายแค้นเคืองรอการแก้แค้น แค่นั้น
.
คิดว่าเรื่องจะมีความหวือหวาต่างกันหน่อยระหว่างยุคคุณวาดเป็นนางเอกละคร กับยุคแพงมาศเป็นนางเอกละคร คือแบบเดียวกันเด๊ะๆ ที่ประหลาดกว่าคือ เรื่องขาดน้ำหนักมาก เปิดมาคุณวาดขอร้องไม่ให้พระเอกเปิดโรงละคร ช่วยทุกวิถีทาง พอไปๆมาๆก็สนับสนุนให้หลานสาวไปเล่นเป็นตัวสำรอง(เหมือนตัวเองสมัยสาวๆ) อ้าว! งงเลยดิ คือดูคุณย่าวาดจะมีเซ้นส์หน่อยๆในการรู้ว่ามาลัยวรรณยังอยู่ แต่อยู่ดีๆก็หายไปเลย ไม่ถามไถ่ติดตามเรื่องราวต่อ ไม่เอะใจหน่อยเหรอที่หลานตัวเองกำลังเดินตามรอย ไหนจะสนับสนุนให้กำลังใจนางเอกแสดงละครต่ออีก
.
ที่ไร้ซึ่งเหตุผลคือความรักของแพงมาศกับนีรมัย จ้า เป็นเพื่อนรักกันมากเลย มีอะไรก็ไม่บอกกันตามตรง ไหนจะขาดกันเพราะผู้ชายคนเดียวอีก คือตรรกะเฟลมากอ่ะ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงความรักของพระนาง ไม่มีอะไรให้ลึกซึ้ง วาบหวามใดๆทั้งสิ้น มันมีประเด็นเข้าใจผิดเยอะไปหน่อย คือละครน้ำเน่าเกินไปอ่ะ อ่านแล้วไม่ชอบนางเอก ไม่กรี๊ดพระเอกด้วย ไม่อินกับตัวละครเลย เสียดาย!

[WaterLily]

ไม่ค่อยชอบที่เล่าเรื่องอดีตรวดเดียวแล้วกลับมาปัจจุบันทีเหตุการณ์แทบจะลอกกันมาเป๊ะ ทำให้เหมือนอ่านนิยายเรื่องเดียวกันสองรอบ และเหตุผลหลายอย่างไม่สมเหตุสมผล แล้วอีกอย่างตอนที่มาลัยวรรณตาย วาดไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์นะ แล้วก็ไม่มีใครเหลือรอดมาเล่าให้ฟังด้วย แต่กลับมาเล่าให้หลานฟังได้เป็นฉากๆเลย ส่วนตัวสงสารนีรมัย ไม่เกี่ยวอะไรกับเรื่องอดีต แต่รับเคราะห์อยู่คนเดียว ส่วนแพงมาศถือการ์ดนางเอก สบายตัวไปมีแต่คนช่วย

[Kanyarat Phophum]

มันเป็นเรื่องของวิญญาณของนักแสดงเก่าที่แค้นเจ้าของโรงละครและย่าของนางเอก ซึ่งไม่ยอมไปเกิด เลยยังอยู่ที่โรงละคร พอพระเอกจะเปิดโรงละครใหม่โดยมีเพื่อนนางเอกแสดงเป็นตัวนำ และย่านางเอกรู้ข่าวเลยทักท้วงว่าไม่ให้เปิดเพราะมันมีอาถรรพ์แต่พระเอกก็ลงทุนไปซะแล้วเลยไม่เชื่อ แต่สุดท้ายก็เกิดเรื่องวุ่นวายจริงๆ เหมือนตอนรุ่นย่านางเอกเลย

ส่วนตัวชอบนิยายของพงศกรเรื่องที่ไม่หนา บรรยายน้อยๆ เราว่าสนุกดีแต่เล่มหนาๆ บรรยายเยอะๆเราไม่ค่อยชอบ มันมีแต่ลายละเอียดที่ไม่ค่อยสำคัญมากไป

[Laddawan Yosmeeboon]

สนุกดี

[Jiratchaya Siembhakdi]

Good