Το κεντρί της πεταλούδας

by Γιώτα Γουβέλη

Η σύζυγος, η αδερφή, η ερωμένη… Τρεις γυναίκες στα άκρα.
Τον Ιούλιο του 2005 ένας μυστηριώδης φόνος θα αφήσει τη χαρακιά του σε μια κλειστή κοινωνία. Τα κίνητρά του βρίσκονται στο παρελθόν τριών γυναικών, βαθιά κρυμμένα όσο κι οι ψυχές τους…
Η δεκαοχτάχρονη Σόνια, σαγηνευμένη από τις υποσχέσεις του νεαρού Σπύρου, ζει ένα φλογερό έρωτα. Αναπάντεχα, η δεσποτική μητέρα του Σπύρου επισκέπτεται το σπίτι της Σόνιας με μια πρόταση που φέρνει αναστάτωση και πόνο. Η ασυγχώρητη προδοσία αναγκάζει τη Σόνια να φύγει μακριά στην Αθήνα για να μην καταστρέψει δύο οικογένειες. Όμως η μοίρα δεν ξεγελιέται και θα περιμένει υπομονετικά τα χρόνια να περάσουν για να ολοκληρώσει το σχέδιό της.
Σόνια, Φωτεινή, Καίτη… Τρεις γυναίκες αποφασισμένες.
Στο νέο συγκλονιστικό βιβλίο της ΓιώταςΓουβέλη, υφαίνονται ιστορίες που θα μπορούσαν να είναι κομμάτια της δικής σου ζωής.

464 pages, Paperback

First published January 1, 2012

About the author

Η Γιώτα Γουβέλη γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Μεσολόγγι. Είναι απόφοιτος του Μαθηματικού Αθηνών, με μεταπτυχιακές σπουδές στην πληροφορική και τη διοίκηση επιχειρήσεων. Αρχικά εργάστηκε στον χώρο της εκπαίδευσης και στη συνέχεια σε πολυεθνικές εταιρείες επικοινωνίας ως υπεύθυνη Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. Έχει τρία παιδιά και ζει με την οικογένειά της στην Αθήνα. Από τις εκδόσεις Διόπτρα κυκλοφορούν τα μυθιστορήματά της: Η μουσική του κόσμου (2010), Το σκίτσο (2011), Το κεντρί της πεταλούδας (2013), Το μαγεμένο ποτάμι (2014), Η πρώτη κυρία (2015), Η νύφη της Μασσαλίας (2016), Ματωμένα εντελβάις (2017), Το δάκρυ της μάντισσας (2018), Η προσευχή της μάντισσας (2019), Για ένα τανγκό στη Σμύρνη (2020), Φιορ ντ’ αμόρε (2021), H παραμάνα (2022), Βεντέτα στον Βόσπορο (2023) και Σκλάβα (2024).

Reviews

[Γιώτα Παπαδημακοπούλου · Rating 3 out of 5]

Για το πρώτο μυθιστόρημα της Γιώτας Γούβελη, "Η Μουσική Του Κόσμου", είχα ακούσει τα καλύτερα. Έτσι, όταν βρέθηκε μπροστά μου "Το Κεντρί Της Πεταλούδας", και διαβάζοντας την περίληψη του βιβλίου, δεν μπόρεσα να αντισταθώ στην παρόρμηση να το αποκτήσω. Και ξεκίνησα να διαβάζω, με το ενδιαφέρον μου, σταθερά αμείωτο από την αρχή μέχρι το τέλος. Όμως αυτό, είναι άραγε αρκετό για να πει κανείς ότι ένα βιβλίο του άρεσε; Το να μην βαρέθηκε, ή να το διάβασε ευχάριστα, φτάνει για να το βάλει στη λίστα με τα αγαπημένα του; Σίγουρα όχι! Παρ' όλα ταύτα, κι ας μην μπαίνει στη λίστα των αγαπημένων μου, δεν μπορώ να αρνηθώ ότι είναι ένα καλογραμμένο βιβλίο, η κάθε σελίδα του οποίου διαβάζεται ευχάριστα, φτάνοντας στην τελευταία, χωρίς να το έχεις καταλάβει.

Η ιστορία είναι χωρισμένη σε τρία μέρη με την αφήγηση, να ξεκινάει κάπου την δεκαετία του '70. Σε κάθε μέρος, μια γυναίκα είναι που έχει τον λόγο, αναλαμβάνοντας τον ρόλο της αφηγήτριας, μιλώντας για τα γεγονότα εκείνα που σημάδεψαν τη ζωή της και καθόρισαν το μέλλον της στο πέρασμά τους. Πρώτη τον λόγο, παίρνει η Σόνια, στην οποία ανήκει και το μεγαλύτερο σε έκταση κομμάτι της ιστορίας. Η Σόνια, που στα δεκαοχτώ της χρόνια, γνώρισε τον έρωτα στο πρόσωπο του Σπύρου ο οποίος, την πρόδωσε και για χατήρι της μητέρας του, παντρεύτηκε την μεγαλύτερη αδερφή της. Η Σόνια, που αποφάσισε να εγκαταλείψει το χωριό και την οικογένειά της, παίρνοντας τη ζωή στα χέρια της, μεγαλώνοντας μόνη της ένα παιδί κόντρα στις προκαταλήψεις της εποχής, χωρίς ποτέ να έχει μισήσει τον Σπύρο αλλά αντίθετα, αγαπώντας τον κάθε μέρα, όλο και πιο βαθιά, όλο και πιο απόλυτα, χωρίς λογική και όρια. Γιατί όπως λέει και η Austin, "όλοι μας γινόμαστε ανόητοι στην αγάπη".

Στη συνέχεια, η σκυτάλη της αφήγησης, περνάει στη Φωτεινή, αδερφή της Σόνιας και γυναίκα του Σπύρου η οποία, δεν θέλησε τίποτα άλλο παρά, να είναι ευτυχισμένη στο πλευρό του άντρα της, να έχει μια όμορφη οικογένεια κάτι που δυστυχώς, δεν μπορούσε να πετύχει με την πεθερά της, αγκάθι στη ζωή της, να κατευθύνει την πορεία της ζωής της, ακόμα και μετά το θάνατό της. Μια γυναίκα που ενώ είχε αγάπη να δώσει, και πάντα αυτό έκανε, δεν την έπαιρνε ποτέ πίσω. Ποιος να της την ανταποδώσει; Μια γυναίκα που ονειρευόταν ένα μέλλον διαφορετικό από αυτό που της τάξανε και όμως, ξεγελάστηκε. Τέλος, η Καίτη, η αδερφή του Σπύρου, μια γυναίκα που συμβιβάστηκε σε μια οικογενειακή ζωή που ποτέ δεν λαχτάρισε, απλά και μόνο γιατί, ήταν ο μοναδικός τρόπος να ξεφύγει. Μια γυναίκα που είδε την χάρτινη ζωή της να καταρρέει και που καταστράφηκε από τις αδυναμίες της, από την κυριαρχία της μητέρας της, από τις προσωπικές της εμμονές.

Αυτή είναι με λίγα λόγια η ιστορία της Γιώτας Γούβελη. Μια ιστορία, αφιερωμένη σε όλες τις γυναίκες, δημιουργώντας διαφορετικούς χαρακτήρες με τους οποίους, κάθε αναγνώστρια, θα μπορούσε να ταυτιστεί, είτε γιατί έχει βρεθεί στη θέση τους, είτε γιατί θα μπορούσε να βρεθεί. Μια ιστορία για τις όλες τις γυναίκες, πως πορεύτηκαν και πως εξελίχθηκαν στο πέρασμα των χρόνων, ταξιδεύοντάς μας με την αφήγησή της μέσα από τις δεκαετίες που ξετυλίγονται σαν παλιό φιλμ μπροστά στα μάτια μας, για το δικαίωμα της κάθε γυναίκας, να είναι κάτι περισσότερο από αυτό που οι άλλοι περίμεναν από εκείνην. Να είναι αυτό, που πραγματικά επιθυμούσε, που θα μπορούσε να είναι, κόντρα σε κατεστημένα και προκαταλήψεις. Γιατί οι γυναίκες, όσο σκληρές κι αν είναι, πράγμα που φαίνεται στο πρόσωπο της Ρεβέκκας, άλλο τόσο δυνατές είναι, έτοιμες να παλέψουν αρκεί, να θελήσουν να το κάνουν, όχι για αντίδραση αλλά, για να προστατέψουν, αυτό που πραγματικά είναι, βαθιά μέσα στην καρδιά τους.

Στο βιβλίο αυτό, θίγονται πολλά και διόλου ασήμαντα, κοινωνικά ζητήματα όπως είναι η μητρότητα για τις ανύπαντρες γυναίκες, η μητριαρχία στην οικογένεια και οι επιπτώσεις της, η αδυναμία κάποιων αρσενικών να υπερασπιστούν το ρόλο που θα έπρεπε να έχουν μέσα στην οικογένεια, συνδυασμένα με μια προσπάθεια ψυχογράφησης της γυναικείας φύσης και της πολυπλοκότητάς της. Κι εδώ ακριβώς, έρχεται μια κάποια ένταση από μέρους μου. Θα ήθελα ορισμένες πράξεις, να δικαιολογηθούν καλύτερα έτσι ώστε, να εισχωρήσει ο αναγνώστης στον ψυχισμό των πρωταγωνιστριών του στον απόλυτο βαθμό και να μην πασχίζει να κολυμπήσει από την επιφάνεια στον πάτο, ανακαλύπτοντας μικρούς, κρυμμένους θησαυρούς. Επίσης, θα ήθελα να υπάρχει μια κάποια διαφοροποίηση στο ύφος της αφήγησης, όταν τα ηνία έπαιρνε η αμέσως επόμενη, έτσι ώστε να υπάρχει μια πιο εμφανής, διάκριση χαρακτήρων. Όπως και να 'χει, πρόκειται για ένα καλογραμμένο, ευκολοδιάβαστο βιβλίο που δεν θα σας κάνει να βαρεθείτε, ούτε να πείτε ότι χάσατε τον χρόνο σας.

[Helena Zelin · Rating 4 out of 5]

Το βιβλίλο καταφέρνει να μας δείξει το γιατί κάποιες παλιές αντιλείψεις πρέπει να σταματήσουν να πιστεύονται τόσο έντονα. Το προξενιό ας πούμε, που στην προκειμένη περίπτωση κατέστρεψε ολόκληρες οικογένειες, ή η αποφυγή του διαζηγίου γιατί τι θα πει ο κόσμος, ο τρόπος που βλέπουμε μια ανύπαντρη μητέρα και πολλά άλλα.

Μέσα στο βιβλίο βλέπουμε την ιστορία να ξετυλίγεται απο τρεις πλευρές και έτσι έχουμε μια σφαιρική άποψη για τα πρόσωπα και τις καταστάσεις. Και πραγματικά μου άρεσε αυτό γιατί μπόρεσα να δεθώ και να καταλάβω κάποια πρόσωπα που δεν είχα συμπαθήσει εξ αρχής. Ακόμα ένα μάθημα που πήρα μέσα από αυτό το βιβλίο, το είναι και το φαίνεστε πολύ πιθανών να έχει ακραίες διαφορές.

Γενικά το βιβλίο κινείται στα πλαίσια που ορίζει μια κλειστή, καθόλου ανοιχτόμυαλη κοινωνία και παρά το ότι το κείμενο χαρακτηρίζεται από έναν ιδιαίτερο τρόπο γραφής με πολλά γνωρίσματα από το παρελθόν, θα μπορούσε άνετα να είναι μια ιστορία του παρόντος.

Οι παραστατηκές σκηνές, οι απιθανοι διάλογοι και η μάχη ανάμεσα στην παράδοση και τον εκσυγχρονισμός χαρίζουν στον αναγνώστη τροφή για σκέψη.

Για περισσότερες κριτικές επισκευθείτε το blog μου helenazelin.blogspot.gr

[Despoina Xr · Rating 2 out of 5]

Ένα βιβλίο που δεν με ικανοποίησε τελείως... το βρήκα αρκετά βαρετό σε ορισμένα σημεία. Δεν μου άρεσε η γραφή της κ. Γουβέλη στο συγκεκριμένο βιβιλίο, αλλά επιφυλάσσομαι γιατί έχω επενδύσει και σε άλλο βιβλίο της συγκεκριμένης συγγραφέως. Το βιβλίο περιγράφει πως περιπλέκονται διάφορα πρόσωπα μεταξύ τους με φόντο το φαινόμενο της πεταλούδας.

[Φιλιω Ταλατανιδου · Rating 4 out of 5]

"ΤΟ ΚΕΝΤΡΊ ΤΗΣ ΠΕΤΑΛΟΎΔΑΣ"
Συγγραφέας: Γιώτα Γουβελη

🦋 Η άποψη μου 🦋

Καλημέρα σας,άλλο ένα ταξιδακι έφτασε στο τέλος του.
Ψάχνοντας ποίο βιβλίο να διαβάσω ήθελα κάποιον συγγραφέα που να μην έχω ξανά διαβάσει και διαβάζοντας το οπισθόφυλλο του μου τράβηξε το ενδιαφέρον.
Αναρωτιόμουν για ποιον λόγο έχει τον τίτλο αυτό " ΤΟ ΚΕΝΤΡΊ ΤΗΣ ΠΕΤΑΛΟΎΔΑΣ",
τελειώνοντας το κατάλαβα το λόγο.
Μια ή πολλές πεταλούδες που με το κούνημα των φτερών τους αλλάζουν τα γεγονότα. Αλλά μια με το κεντρί της άλλαζε τις ζωές των ηρώων ....
Σε μια κλειστή κοινωνία που κοιτάνε όλοι τι κάνει ο άλλος, που στον έξω κόσμο όλα είναι τέλεια για να μην λένε αλλά πίσω από τις κλειστές πόρτες των σπιτιών τους υπάρχουν μεγάλα μυστικά.
Μια μάνα δεσποτική , χειριστική με όλους που μόνο ελάχιστοι μπόρεσαν να πατήσουν πόδι και να κάνουν αυτό που πραγματικά ήθελαν. Αυτοί που δεν μπόρεσαν όμως να ξεφύγουν έμειναν καταδικασμένοι μια ζωή ....
Τρεις γυναίκες , η σύζυγος,η αδερφή και η ερωμένη.
Ιούλιος 2005 ενας μυστηριώδης φόνος σε μια κλειστή κοινωνία.
Τα κίνητρα του βρίσκονται στο παρελθόν τριών γυναικών ,βαθιά μέσα όσο οι ψυχές τους.
Η δεκαοχτάχρονη Σόνια,ζει έναν φλογερό έρωτα με τον νεαρό Σπύρο. Όλα όμως ανατρέπονται όταν η μητέρα του Σπύρου επισκέπτεται το σπίτι της Σόνιας με μια πρόταση που φέρνει αναστάτωση αλλά και πολύ πόνο. Η Σόνια νιώθει προδομένη και πάει στην Αθήνα για να μην καταστρέψει δύο οικογένειες . Όμως η μοίρα δεν ξεγελιέται θα περιμένει υπομονετικά για να ολοκληρώσει το σχέδιο της.
Σόνια, Φωτεινή,Καίτη ... Τρεις γυναίκες αποφασισμένες να φτάσουν στα άκρα.

[Πάνος Τουρλής · Rating 2 out of 5]

Το φαινόμενο της πεταλούδας: "Αν μια πεταλούδα κουνήσει τα φτερά της στον Αμαζόνιο μπορεί να προκαλέσει βροχή στην Κίνα; Αυτό είναι μια ποιητική μεταφορά της θεωρίας. Επειδή τα δυναμικά συστήματα παρουσιάζουν ευαίσθητη εξάρτηση από τις αρχικές συνθήκες, το ότι κούνησε η πεταλούδα τα φτερά της σ' εκείνες τις αρχικές συνθήκες -κατάσταση ατμό��φαιρας, κλίμα, περιβάλλον κλπ.- επιφέρει μια σειρά από φυσικές αλληλουχίες που καταλήγουν σε βροχή στην Κίνα, η οποία όμως ήταν αναμενόμενες λόγω των νόμων που διέπουν την εξέλιξη των φαινομένων" (σελ. 148).

Σόνια, Φωτεινή, Καίτη. Τρεις γυναίκες αποφασισμένες, τρεις γυναίκες που η Μοίρα θα τις παίξει στα δάχτυλα. Και δυστυχώς δε με κέρδισε καμιά τους.

Σχηματικά και εκ του προχείρου ορίστε η υπόθεση: η Σόνια τη δεκαετία του 1970 ξετρελαίνεται από τον Σπύρο, γείτονά της στο χωριό που μεγαλώνουν μαζί. Η Σόνια, ο Βάσος, ο Αχιλλέας και η Φωτεινή είναι αδέρφια. Ε η Φωτεινή είναι σε καιρό γάμου και η ξεπεσμένη αρχοντική οικογένεια του Σπύρου καλοβλέπει τη μικρή περιουσία τους (η οποία θα αβγατέψει αφού ο Βάσος είναι αρχιτέκτονας και η Αθήνα ανοικοδομείται), οπότε η μάνα-κέρβερος, Ρεβέκκα, ζητά τη Φωτεινή για τον Σπύρο της. Ο άβουλος Σπύρος δεν μπορεί να ορθώσει το ανάστημά του απέναντι στη δεσποτική μητέρα του και δέχεται. Έξαλλη η Σόνια τον στριμώχνει "για τελευταία φορά" και μένει έγκυος. Αμέσως φεύγει στην Αθήνα για σπουδές όπου συγκατοικεί με την Κλειώ. Η αδερφή του Σπύρου, Καίτη, παντρεύεται τον άχρωμο και άγευστο Άκη κι όταν ο γάμος καταρρέει μετά από σειρά γεγονότων τον απατά με ξανθό ξένο και κάνει παιδιά μαζί του, δίδυμα, τα οποία πείθει τον Άκη ότι είναι δικά του.

Όλο το μυθιστόρημα περιστρέφεται γύρω από αυτές τις τρεις γυναίκες. Διαβάζουμε για την οικογένεια που κάνουν, για τα αισθήματά τους απέναντι στη ζωή και τον έρωτα και όλα κλείνουν με έναν φόνο. Πιστέψτε με όμως δεν είναι πολύ καλογραμμένο και δεν θα σας κρατήσει. Παρ' όλο που έχουμε να κάνουμε με κάποια σοβαρά θέματα (αυστηρή μητριαρχία, κλειστές κοινωνίες, ανύπαντρη μητέρα κλπ.) γενικά το ύφος του κειμένου είναι κάπως χαλαρό, σχεδόν ιλαρό κι ενώ η αφήγηση μεταφέρεται από γυναίκα σε γυναίκα πάντα σε πρώτο πρόσωπο, δεν αλλάζει ούτε η νοοτροπία, ούτε η αφήγηση, ούτε το χιούμορ. Φτάνουν σε σημείο η μεν Φωτεινή η δε Καίτη να διαπιστώσουν το ίδιο πράγμα: πώς περνά ο καιρός και πάνε τα παιδιά τους σχολείο (η κόρη της μιας στο δημοτικό, τα δίδυμα της άλλης Πανελλήνιες).

Δείτε κάποια τυχαία αποσπάσματα:

"Τη διόρισε κι ο βουλευτής σε μια υπηρεσία στο Αγρίνιο κι ήταν βασίλισσα, το 'ξυνε επί ένα οχτάωρο ημερησίως" (σελ. 35).

"Δεν ήταν κακός, ούτε υποκριτής. Ήταν ανήμπορος και ανίσχυρος. Ευτυχώς όχι ανήμπορος στο κρεβάτι του κοντινού ξενοδοχείου. Μετά από ικανές επαναλήψεις, ήλπιζα ότι είχα πάρει αυτό που ήθελα. Και το πήρα. Ήμουν νέα, υγιής και...καρπερή" (σελ. 43) (τόσο επιφανειακά δίνεται η πράξη της σύλληψης από τη Σόνια, μια γυναίκα που αγάπησε τον άντρα που της χάρισε αυτό το παιδί).

Το σημαντικότερο όλων είναι ότι δεν βρήκα καμία μα καμία συνέπεια στην πρωταρχική πράξη της Σόνιας να κάνει το παιδί του Σπύρου. Δεν επηρέασε απολύτως τίποτα! Οι ζωές των άλλων συνεχίζονται κανονικά, ο Σπύρος όταν ξανασυναντά μάλιστα τη Σόνια το ξανακάνουν, η Φωτεινή στον κόσμο της αλλά όταν το μαθαίνει γίνεται χαμός, ούτε καν δηλαδή η περίπτωση το παιδί της Σόνιας να ερωτευτεί το παιδί του Σπύρου και της Φωτεινής και να τρέχουμε! Ούτε καν αυτό! Με το ζόρι να μάθουμε για όλα τα παιδιά όλων (ακόμη και για την οικογένεια της Κλειώς μαθαίνουμε μέχρι κεραίας) ως τις πανελλήνιες εξετάσεις και τις επαγγελματικές τους επιλογές. Καμία σύνδεση, καμία έκπληξη, καμία ανατροπή (μόνο η αποκάλυψη του μυστικού της Σόνιας και η δολοφονία της Ρεβέκκας από άτομο που ήθελε να φυλάξει το μυστικό του πάση θυσία). Ακόμη και αυτή η πληρωμένη δολοφονία με την οποία ξεκινάει το μυθιστόρημα δεν αποτελεί ακριβώς "λύση" του δράματος.

Τα μόνα καλά σημεία του βιβλίου είναι τα ποιητικά ιντερμέδια ανάμεσα στις σκηνές και στα επεισόδια, όπου ο γερο-πλάτανος συζητά με τον άνεμο κι έχουμε ωραιότατες λυρικές συζητήσεις για τη μοίρα, για τα παιχνίδια του Θεού με τους ανθρώπους, για το πώς θα εξελιχθεί στη συνέχεια η ιστορία κλπ. αλλά δυστυχώς η συνολική εικόνα δεν βοηθά να τα απολαύσεις όσο θα έπρεπε, αν και δείχνουν πόσο καλά μπορεί η συγγραφέας να γράψει ένα παραμύθι και πόσο πιο όμορφα μπορεί να γράψει μια ιστορία.

[Χ. ΚΟΥΡΟΥΠΑΚΗ · Rating 4 out of 5]

Το μυθιστόρημα της Γιώτας Γούβελη « Το Κεντρί Της Πεταλούδας» , είναι η ιστορία τριών γυναικών που ανακαλύπτουν ότι τους ενώνουν περισσότερα από ότι τους χωρίζουν. Η Σόνια, η Φωτεινή και η Καίτη με δυναμικό χαρακτήρα και οι τρεις και στη μέση ένας άντρας ο Σπύρος , που είναι ανάμεσα στα «θέλω» του και στα «πρέπει». Όλοι τους έχουν ένα κοινό παρελθόν που τους κρατάει δέσμιους και δεν τους αφήνει να γευτούν την ευτυχία που τους αναλογεί.
Το καλοκαίρι του 2005 ο Σπύρος βρίσκεται δολοφονημένος στα σκαλιά του σπιτιού του. Φαίνεται δουλειά επαγγελματία , το κίνητρο όμως παραμένει άγνωστο. Το αναζητάμε μέσα από την ιστορία των τριών γυναικών η καθεμιά συνδεδεμένη με τον Σπύρο: Η Σόνια, που στα 18 της ζει μαζί του έναν μεγάλο έρωτα, αλλά προδίδεται και φεύγει για πάντα στην πρωτεύουσα. Εκεί συγκατοικεί με την Κλειώ που της αλλάζει τη ζωή, σπουδάζει, κατακτά την επαγγελματική επιτυχία, αλλά εκείνο το κεφάλαιο μένει για πάντα ανοικτό. Η αδελφή της η Φωτεινή, που τελικά παντρεύεται τον Σπύρο, με έναν γάμος συμφέροντος από πλευράς της δεσποτικής μητέρας του, που τον καταδυναστεύει όλη του τη ζωή. Ούτε αυτή όμως συναντά την ευτυχία. Και τέλος, η αδελφή του η Καίτη, που ζει και αυτή έναν προμελετημένο γάμο από συμφέρον στη σκιά της μητέρας της. Γυναίκες που προσπαθούν να ανοίξουν τα φτερά τους στη σκληρή κοινωνία της επαρχίας ή στο χάος της Αθήνας, που η μια θωρεί την άλλη τυχερή, φθονούνται ή περιφρονούν η μια την άλλη, αλλά τελικά αυτά που τις ενώνουν είναι πιο πολλά απ’ αυτά που τις χωρίζουν. Και οι τρεις αγαπούν με τον τρόπο τους τον Σπύρο, έναν άντρα που κατά την γνώμη μου δεν στάθηκε ποτέ στο ύψος τον περιστάσεων, έναν άνθρωπο αδύναμο να πάρει στα χέρια του την ζωή του.
Η κα Γούβελη μέσα από το βιβλίο της μας δείχνει την ζωή των γυναικών αυτών και των οικογενειών τους, κάνοντας μας μέτοχο με την ίδια ένταση στις χαρές, τις λύπες, τους έρωτες και τις απογοητεύσεις τους. Η συγγραφέας μέσα από το μυθιστόρημα της μας εξηγεί το φαινόμενο της πεταλούδας, την εξέλιξη δηλαδή των γεγονότων, που μπορεί να προκαλέσει ένα τυχαίο συμβάν, εγώ προσωπικά θα το έλεγα Μοίρα. Μια μοίρα που πήρε θέση όταν τα ίδια τα πρόσωπα δεν κατάφεραν ή δεν μπόρεσαν να την πάρουν στα χέρια τους και να την διαχειριστούν υπέρ τους.

[Vichy · Rating 4 out of 5]

Η Φωτεινή παντρεύεται με προξενιό το Σπύρο. Ο Σπύρος αν και διατηρούσε δεσμό με την αδελφή της, τη Σόνια, υποτάσσεται στις επιθυμίες της μητέρας του Ρεβέκας. Η Σόνια, προμελετημένα έγκυος, φεύγει για σπουδές στην Αθήνα. Η συμφοιτήτρια και φίλη της, Κλειώ, της συμπαραστέκεται όταν γεννά το Νικόλα καθώς και σε όλη της τη ζωή. Η Φωτεινή γεννά τη Βικούλα ενώ Σόνια και Σπύρος συνεχίζουν μυστικές συνευρέσεις μέχρι που τους δίνει τελεσίγραφο τέλους ο μεγάλος της αδελφός, Βάσος. Στο ενδιάμεσο, η ζωή συνεχίζεται: η Κλειώ παντρεύεται το μικρό αδελφό της Σόνιας, Αχιλλέα και αφού κάνουν δυο παιδιά, χωρίζουν. Η Καίτη, αδελφή του Σπύρου, παντρεμένη από απόφαση και πάλι της Ρεβέκας με το λαμόγιο, Άκη, που της ροκάνισε την περιουσία, αφού έκανε 2 παιδιά με έναν ξανθό Γερμανό, ρευστοποιεί την περιουσία που της απέμεινε, χωρίζει και παίρνει τη ζωή στα χέρια της. Στο μεταξύ, η Φωτεινή ξεφορτώνεται με συνοπτικές διαδικασίες την πεθερά της, σπρώχνοντάς την από τη σκάλα. Ο μόνος που την κλαίει είναι ο γιος της. Τα παιδιά όλων έχουν μεγαλώσει, ο Νικόλας γίνεται γιατρός και η ιδιαίτερη συμπάθεια του Σπύρου.
Η Φωτεινή, η Σόνια και η Καίτη πίνουν το καφέ τους, όταν μια από τις 3 αποχωρεί και, εν αγνοία των άλλων 2, υπογράφει συμβόλαιο θανάτου για κάποιο από τα πιο πάνω πρόσωπα...Η Καίτη δίνει παραγγελία θανάτου για το Σπύρο, καθώς τον θεωρεί υπαίτιο για τα βάσανά της, και στη συνέχεια βυθίζεται σε σκοτάδι ψυχής. Ο Νικόλας μαθαίνει την αλήθεια για τον πατέρα του ενώ η Φωτεινή και η Βικούλα ποτέ. Η Σόνια καταλήγει με τον από 30 χρόνια ερωτευμένο μαζί της, ιατροδικαστή Μιχάλη και παλιό φίλο του Σπύρου...

[Yioula Ts. · Rating 3 out of 5]

Εχοντας διαβάσει κι άλλα βιβλία της κυρίας Γουβέλη που μου άφησαν άριστες εντυπώσεις, βρέθηκα μπροστά σ΄ένα που πραγματικά δυσκολεύτηκα να βαθμολογήσω.Κι αυτό γιατί, ενώ φαίνεται καθαρά πως η συγγραφέας έχει δυνατή πένα-με ενθο��σιάζει ο τρόπος που αναλύει χαρακτήρες,προσωπικότητες,συνθήκες και καταστάσεις-στο συγκεκριμένο βιβλίο μου άφησε κενά που μου είναι δύσκολο να εξηγήσω.Ήταν τόσο τραβηγμένη από τα μαλλιά η όλη ιστορία,χωρίς βεβαίως να αμφισβητώ ότι όντως υπάρχουν μάνες που οδηγούν στην απόλυτη καταστροφή τα παιδιά τους και το μέλλον τους,που τουλάχιστον θα περίμενα ένα δυνατό φινάλε....Δεν ένιωσα κάθαρση,βρήκα το τέλος απογοητευτικό.....Κατά τα άλλα, διαβάζεται γρήγορα και εύκολα,δεν το βρήκα καθόλου βαρετό.Αλλά ως εκεί...

[ΧΡΙΣΤΙΝΑ · Rating 3 out of 5]

Μια ιστορια τρειων γυναικων και ενος αντρα με πολλες ομοιοτητες στους χαρακτηρες τους και ας νομιζαν οτι ειναι ολοι τους διαφορετικοι.Μεγαλομενοι και οι τεσσερις σε μια επαρχιακη κλειστη κοινωνια μεσα στα "πρεπει" της εποχης διαγραφοντας τα δικα τους "θελω".. ακομα και οταν η Σονια και η Καιτη μετακομισαν στην αθηνα τους ακολουθησε και η νοοτροπια που ειχαν παρει απο τους μεγαλυτερους.. Με κορυφωση της ιστοριας ενα μυστηριωδη φονο με θυμα και θυτη δυο απο τους τεσσερης..

[Δήμητρα Κόμτσια · Rating 4 out of 5]

Πέρασε πολύ ωραία τις ώρες που μου κρατούσε συντροφιά..Καλογραμμένο,κατανοητό και ξεκούραστο χωρις να το βαριέσαι μιας και παρουσιάζει τις ζωες τριών διαφορετικών γυναικών.Ενδιαφέρουσες οι ζωές των ηρωίδων αν και φαινομενικά ίδιες ήταν τόσο διαφορετικές..Πολύ καλό στην κατηγορία του..

[Tania Manoussaki · Rating 4 out of 5]

η αγαπη τελικα ειναι ενα μυστικο γιατι οταν αγαπας το κρυβεις απο ολους και το κρατας μονο για σενα.ετσι και η σονια και η φωτεινη και η καιτη οτι αγαπησαν το ηθελαν μονο δικο τους και οτι κερδισαν δεν ηθελαν να το χασουν ποτε.οταν ομως η αγαπη αποκαλυφθει τοτε παρεμβαλλεται μισος προδοσια ζηλεια φθονος κι ολα τεινουν προς την καταστροφη.η ψυχη ομως αυτων των γυναικων δεν καταστρεφοταν αλλα κατεστρεφε με οποιο κοστος κι οποιο τιμημα.μια σιωπηλη αδερφικη συνωμοσια χτισμενη με τοσα μυστικα και ψεμματα αλλα αλωβητη μεχρι το τελος....συγκλονιστικη αφηγηση κι ενα βιβλιο καθρεφτης της γυναικειας αλληλεγγυης...