Karel de Grote is ons allen welbekend en de Guldensporenslag op 11 juli 1302 zeker ook. Maar wie weet dat die dag het sterkste ridderleger van Europa verslagen werd door slagers en wevers? Hoeveel rechtgelovige mensen heeft de wrede hertog van Alva op de brandstapel gebracht? Waarom staat in Waterloo die leeuw op zijn rare heuvel? Vanaf de prehistorie tot aan het heden geven Benno Barnard en Geert van Istendael een schat aan verhalen over de geschiedenis van België, vol avonturen, over dappere helden en sinistere schurken. Verhalen over figuren en gebeurtenissen die u zich nog vaag zult herinneren van de middelbare school, worden hier in geuren en kleuren heropgedist, met prachtige illustraties van Judith Vanistendael, zodat u eens te meer aan uw eigen kinderen kunt bewijzen: geschiedenis hoeft nooit saai te zijn!
Over het algemeen vond ik dit een goed boek. Het geeft een bondig overzicht van de geschiedenis van België zonder dat het al te ingewikkeld wordt.
Het boek geeft aan dat het gericht is naar kinderen vanaf 11 jaar. Een elfjarige met interesse (en beperkte voorkennis) over onze geschiedenis, die daarbij ook nog een behoorlijk leesniveau heeft, kan dit boek zeker lezen. Maar voor een gemiddeld elfjarig kind lijkt het mij een beetje te moeilijk omdat er te weinig visuele steunpunten zijn en er worden ook veel moeilijke begrippen gebruikt. Een stamboom hier en daar, duidelijke kaarten en meer illustraties zouden kinderen bij het lezen van dit boek kunnen ondersteunen.
Ik las dit boek in functie van mijn opleiding tot leerkracht en hierbij vind ik het zeer nuttig. Het geeft een kort en bondig overzicht zodat mijn basiskennis weer is bijgeschaafd. Het kan zeker ook een goede bron zijn om lessen uit op te bouwen wanneer je hier als leerkracht extra taalsteun en materialen bij voorziet.
Mijn conclusie: het boek is zeker een aanrader voor (toekomstige) leerkrachten en leerlingen die toe zijn aan een tekst van dit niveau maar is volgens mij niet geschikt voor de meeste elfjarigen. Het beperkte aanbod van visuele ondersteuning vond ik teleurstellend.
De geschiedenis van onze voorvaderen, van de oertijd tot nu... Leuk om die geschiedenis eens chronologisch te kunnen volgen op een verstaanbare manier, met voorbeelden en anekdotes, en minder lastig dan moeilijke teksten van professoren en experten. Zo'n hekel ik had aan het vak geschiedenis op school, zoveel plezier had ik om dit boek te lezen. Een aanrader voor iedereen die op bepaalde zaken in hun historische context wil terugblikken en die zich niet goed meer herinnert hoe de vork nu precies in de steel zit/zat.
Aangezien we al een boek moesten lezen voor Latijn, besloot ik een ander vak te kiezen, namelijk geschiedenis. Specifieker, een geschiedenis van België. We krijgen in de lessen vaak een globaal beeld van een bepaalde periode (daar was toen oorlog, daar was het totaal versnipperd, hier vermoorden mensen elkaar, enzovoorts), waardoor we nooit een gedetailleerd beeld krijgen van hoe het nu echt was. “Een Geschiedenis van België” geeft mij dat. Ik las vanaf Napoleon Bonaparte, aangezien dat het eerste hoofdstuk in geschiedenis was dit jaar, tot 2012, wanneer dit boek was uitgebracht.
Zeer interessant waren de intiemere passages over bepaalde, Belgische mensen in de periode van de eerste en tweede wereldoorlog. Mensen zoals Jean de Selys Longchamps, die doodleuk huisnummer 453 had gebombardeerd op de Louizalaan in Brussel. Het was het hoofdkwartier van de geheime Duits politie. Geen krasje was te zien op de andere huizen. Een kwartier later stond hij terug op de luchthaven van Manston, Engeland. Of Marie-Aurélie, een katholieke Moeder-Overste, die vijftien Joodse meisjes had laten onderduiken en recht in het gezicht van Duitse politie had gelogen. Of Simon Gronowski, een Joods jongetje van elf die tijdens de overval op het twintigste konvooi was weten te ontsnappen. Daarmee is hij ook het enige kind, de rest ging in Auschwitz meteen de gaskamer in. Met deze gebeurtenissen zullen we nooit in aanmerking komen tijdens de lessen geschiedenis, aangezien het te triviaal is. Toch hebben ze een meerwaarde.
Ook interessant was om te zien hoe wij voor België deel uitmaakten van de toenmalige wereld en hoe de contouren van ons land steeds duidelijker werden. In Napoleontische tijden ging het nog over Gent, of Antwerpen. Steden die toen nog niet zo veel betekenden. En dan plots verandert dat. De contouren werden haarscherp, maar we stelden niet zoveel voor volgens machthebbers. Toch zijn we een sterk land (met veel fouten) en daar mag je best trots op zijn, vind ik. Mijn perspectief op België is sterk veranderd door dit boek, voornamelijk op vlak van de culturele divisie tussen Vlaanderen en Wallonië, met Brussel ertussen als lijm en de Duitstaligen die er een beetje bijhangen. Ik wist niet dat het Nederlands voor een lange tijd was onderdrukt, noch dat de Franstaligen pretentieus hun neus ophaalden bij de gedachte van Nederlands te leren. Maar ook dat Jacques Brel zo vroeg stierf, of dat Wallonië ooit “the place to be” was.
Wat ik wist over België voor dit boek was schaars, en dat was dan nog eens overspoeld door inaccurate informatie. Nu ken ik mijn land, nu snap ik het. Het voelt goed om te weten wat het betekent om een Belg te zijn, of ik het nu leuk vind of niet. “Een Geschiedenis van België” was een goede keus.
Nog eens een jeugdboek uit de kast gehaald. Over ons landje en haar rijke en lange geschiedenis. Een boek op maat van tieners geschreven, maar evengoed voor volwassenen die net zoals ik zich niet door lijvige historische naslagwerken geworsteld krijgen. Want was het ontzettend boeiend. Van de oertijd over de dappersten der Belgen langs de Boerenkrijg naar de beide Wereldoorlogen. Doorspekt met interessante weetjes, kwinkslagen en fijne humor. Beide schrijvers namen elk de helft van het boek voor hun rekening. Persoonlijk lag de schrijfstijl van de eerste, ik vermoed Van Istendael, me meer. Maar de meer recentere geschiedenis in het tweede deel sloot dan weer nauwer aan bij mijn eigen interesses. Ideale combinatie voor mij dus. De tekening hadden gerust een grotere meerwaarde kunnen betekenen voor het boek. Nu blijven ze toch eerder beperkt en eerder braaf. Of ik het je aanraad? Ja, lezen!
Ik heb dit boek gelezen om professionele redenen. Het is soms nogal saai, soms worden moeilijke woorden -want dit boek is voor 11 jarigen bedoeld- wel en andere keren niet uitgelegd. Wat mij ook stoort is de nogal belerende toon die er op bepaalde punten inzit. Er wordt ook soms echt politiek stelling ingenomen, zo wordt Achilles Van Acker als de belangrijkste naoorlogse politicus geprezen. Is dat ook werkelijk zo of gaat het hier over een politieke voorkeur die aangeprezen wordt? Wat mij ook stoorde is dat het boek al vele malen herdrukt is, maar nog altijd niet geactualiseerd. Lezen dat Albert II onze huidige koning is, terwijl dat op het moment van schrijven van deze beoordeling al 11 jaar niet meer het geval is. De versie die ik heb is de twaalfde druk van augustus 2022. Filip werd koning in juli 2013.
As a foreigner in the country who wanted both to learn more about its history as well as improve my language comprehension, this book was a perfect starting point. Written in (mostly) easy sentences and spanning all of history it gives a good look at how the country and its identity were formed and shaped by its history.
It gives just enough information to keep the narrative going while also providing interesting tidbits of information on specific cultural artifacts related to the history being presented. A very good starting point!
Moest dit boek lezen voor school en het was echt gewoon saai en iedere bladzijde duurde massa's lang. De eerste schrijver schreef ook wat mopjes erbij wat het leuk maakte maar in het midden wisselden ze van schrijver en dan is het gewoon pure feiten geworden.
Dat het boek bedoeld is voor kinderen, is duidelijk te merken aan de schrijfstijl met korte zinnen en een eenvoudig taalgebruik (al heb ik bij sommige woorden toch mijn twijfels of 11-jarigen, de jongste doelgroep van dit boek, die al kennen). Door de tekeningen van Judith Van Istendael en de humor in de tekst wordt het ook allemaal niet te "droog". Je merkt wel dat het door twee schrijvers geschreven is, want halverwege is er een kleine stijlbreuk: de ene is soms iets te belerend, de andere past zich iets meer aan aan taalgebruik voor kinderen.
De auteurs kozen voor een chronologische aanpak en daar is zeker niets mis mee, omdat het toelaat makkelijk linken te leggen met het verleden. Af en toe zou een stamboom (vb. bij de Habsburgers) of een kaart (vb. bij een aantal veldslagen) wel handig geweest zijn, maar dat neemt niet weg dat dit boek een zeer goede opfrissing is van de Belgische geschiedenis, waarbij zowel aandacht gaat naar het politieke als naar het culturele aspect. Het boek biedt op zich niet veel meer dan wat je in het middelbaar leert en op veel diepgang moet je niet hopen, maar ik denk ook niet dat iemand dat zal verwachten van een boek dat zich met zo'n titel presenteert. Al bij al een heel plezant boek om gelezen te hebben; als volwassene is het goed als opfrissing, maar ook als inleiding om daarna zelf over bepaalde thema's diepgaandere informatie op te zoeken.
Mijn vriend las het ook en onze gezamenlijke conclusie op het einde was: we willen nog zo'n boeken lezen, maar dan vb. vanuit het standpunt van andere naties. Je blijft immers altijd beperkt tot één zijde: zo komt Italië in dit boek aan bod wanneer de Romeinen onze streken binnentrekken, om dan helemaal te verdwijnen tot ze in de Renaissance "uit het niets" een bloeiende cultuur hebben. Wetende dat wij nog het "geluk" hebben dat België door zoveel landen bezet geweest is en dat we daardoor op zijn minst toch stukjes geschiedenis van Spanje, Nederland, Frankrijk, Duitsland... meekrijgen, ben ik heel nieuwsgierig naar hoe bijvoorbeeld een Italiaanse, Zwitserse (want altijd neutraal, dus "niets" over te vertellen), maar ook Amerikaanse, Russische of Chinese variant van dit boek eruitzien.
Het boek zegt "by Benn Barnard", maar het is vooral het deel van Geert Van Istendael dat goed (geschreven) is. Het deel van Barnard laat je een beetje op je honger zitten. Een heel leuke geschiedenis van ons land. Vlotte lectuur, en daardoor een snelle opfrissing van onze "vaderlandse" geschiedenis met zijn vele ups, maar nog talrijkere downs. Toch stellen de auteurs niet ten onrechte dat dit landje het al bij al nog zo slecht niet heeft gedaan. Ze hebben niet samen geschreven, maar elk een deel. En de cesuur is duidelijk te merken. Van Istendael is duidelijk veel meer in zijn sas en voelt veel beter zijn doelpubliek (11-12-jarigen) aan. Hij bespeelt die taalregisters voortreffelijk. Bij Barnard is dat net toch wat minder. Maar ook voor volwassenen een heel leuk boek. Zeker een aanrader om toch weer eens Ambiorix, Pepijn de Korte en andere vadsige koningen van dichtbij te leren kennen. Matige illustraties van Judith Van Istendael.
Zalig boek om te lezen en zou zowat verplichte lectuur moeten zijn voor iedereen. Het is voor kinderen geschreven (vanaf 12 jaar) maar dat doet niets af van de inhoud. Het boek is zeker niet kinderachtig, er staan trouwens heel weinig illustraties in en je moet al een flinke lezer in huis hebben om dit vol te houden. De vaststelling van de auteur klopt : hoeveel weten we eigenlijk over de geschiedenis van België ? Dat ooit Spanje, Oostenrijk, Frankrijk, Duitsland hier de plak zwaaide ? En de zovele opstanden in ons land, de rebellie, de strijd voor het Nederlands ... Fijn is ook dat de auteurs altijd verwijzen naar wat nog zichtbaar is : het Bonapartedok aan het MAS in Antwerpen, de vele monumenten hier en daar in kleine en grote dorpen ... (met naam en toenaam vermeld !) Heel fijn om lezen en een echte aanrader !
Ik heb dit boek van Geert Vanistendael heel tof gevonden en heb er eigenlijk vrij veel van geleerd… De stijl was heel vlot om te lezen, soms een beetje kinderachtig maar dat is bedoeld, de uitleg was heel duidelijk en het was niet alleen maar feiten vertellen maar ook een punt vooruitbrengen, bijvoorbeeld over hoe belangrijk de hervormingen van de arbeidsmarkt na de Eerste WereldOorlog (minder werk, … ) wel zijn, of over anti semitisme, … . Sommigen vinden dat moraliserend, ik vind het belangrijk om toch een standpunt naar voor te brengen. Belgie heeft een gemouvementeerde geschiedenis gehad, met heel veel verschillende heersers maar ook perioden van extreme rijkdom, en een lange geschiedenis van Vlaamse onderdrukking…
Slingerde rond, dus gelezen. Grappig geschreven boek dat door de geschiedenis van Belgie racet, op het niveau van een 11-jarige. Waarbij die 11-jarige wel geïnteresseerd moet zijn in geschiedenis, graag moet lezen en al wat opgelet moet hebben in school. De auteurs zijn niet neutraal, dat is ook wel lekker eigenlijk (beetje Belgicistisch - niet gek natuurlijk, en in hun commentaren merk je wel wat ze vinden van veel huidige ontwikkelingen)
Maar als alles wat er in dit boek stond zo in mijn hoofd zou blijven hangen zou ik me weer veel comfortabeler voelen om Belgie te duiden, ook al is het soms oppervlakkig wat niet gek is gezien het formaat en de intentie.
A history of Belgium for curious children and their parents; zooms bracingly through two millennia or so, starting with Julius Caesar. though with some odd editorialising - clerical celibacy? It didn't really linger with me, I'm afraid.
Niet enkel voor nieuwsgierige kinderen en hun ouders, maar voor iedereen die op een leuke manier de geschiedenis van België wil ontdekken. Goed en onderhoudend geschreven, met oog voor de historische details en leuke anekdotes.
Deze geschiedenis van België leest bijzonder prettig. Net zo prettig is dat de auteurs tonen dat een waarheid niet altijd even waar is, en dat nieuwe dingen niet altijd even nieuw zijn.