«Η συνεργασία του παππού μου με τον κυβερνήτη μας Βενιζέλο διαρκεί τριάντα ένα χρόνια και οκτώ ημέρες. Ακριβώς. Τόσο κρατεί και η δική μου ιστορία. Ξεκινά από τις 10 Μαρτίου 1905, όταν ο άρχοντας Βενιζέλος μας πήρε τα βουνά ν' απελευθερώσει την Κρήτη μας από τον δεσποτισμό της Αρμοστείας και του Κράτους των Αθηνών, και τελειώνει στις 18 Μαρτίου 1936, όταν το τρισκατάρατο Κακό του θανάτου θυμήθηκε τον ελευθερωτή και σωτήρα μας. Από τις 10 Μαρτίου 1905 ως τις 18 Μαρτίου 1936 ο παππούς μου συντονίζεται μέρα νύχτα με τον Βενιζέλο μας στη μάχη εναντίον του Κακού. Το ίδιο διάστημα συντονίζομαι κι εγώ με τον παππού μου. Στην ιστορία της μάχης εναντίον του Κακού. Ολόγυρα στους δύο μαχητές κυκλοφορούν αγγελικές δυνάμεις, άλλοτε ξύπνιες, άλλοτε κοιμισμένες. Χαζοάγγελοι, χαφιεδοάγγελοι, οσιομάρτυρες κλπ. Άλλοτε υπέρ, άλλοτε όχι. Δίπλα μαζεμένοι πολιτικοί, φιλελεύθεροι (χαρούμενοι ή λυπημένοι) και πάρα πολλοί παλαιοκομματικοί. Παραδίπλα αρχιεπίσκοποι κλπ. Γύρω από μένα πεταρίζει συνεχώς το προσωπικό μου Κακό. Άγρυπνο, μοχθηρό. Ακαταπόνητο».
Ο παππούς μου και το κακό, μυθιστόρημα βραβευμένο από την Ακαδημία Αθηνών, έργο υψηλής αναγνωστικής ευφορίας, συμπυκνώνει από την άποψη μορφής και περιεχομένου τα χαρακτηριστικά τα οποία ανέδειξαν τον συγγραφέα του σε εξέχουσα μορφή στα ελληνικά γράμματα. Και, παράλληλα, επιβεβαιώνει ότι «η ιστορία ενός λαού δεν γράφεται από τους ιστορικούς -συντάσσεται από τη λογοτεχνία του λαού».
Γεννήθηκε στον Ζαρό Ηρακλείου Κρήτης. Σπούδασε κλασική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στο King's College του Πανεπιστημίου του Λονδίνου (Ph.D.). Είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έχει γράψει βιβλία και άρθρα για τον Όμηρο, τη λυρική ποίηση, την τραγωδία, τον Αριστοτέλη, το αρχαίο ελληνικό μυθιστόρημα, την αρχαία ελληνική λογοτεχνική κριτική και ασχολείται με τη μετάφραση κλασικών κειμένων. Τα ενδιαφέροντα του στρέφονται επίσης στη μελέτη της σύγχρονης νεοελληνικής λογοτεχνίας και έχει γράψει βιβλία και άρθρα για τον Σολωμό, τον Σεφέρη, τον Σικελιανό, τον Ελύτη, τον Σινόπουλο, τον Εμπειρίκο, τον Ρίτσο, τον Εγγονόπουλο κ.ά.
Βραβεία: -1962: Β΄ Βραβείο Πανσπουδαστικής Ποίησης με κριτές τον Ελύτη, Ρίτσο και Βρεττάκο -1982: Βραβείο Νίκος Καζαντζάκης -1983: Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος για το μυθιστόρημα "Ιστορία" - 2005: Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών για το μυθιστόρημα "Ο παππούς μου και το κακό"
Ενδιαφέρον θέμα αλλα γραμμένο με τον ιδιαίτερο τρόπο του Γιατρομανωλάκη που μπορεί αρχικά να με ξένισε μου θύμισε όμως τον ιδιότυπο τρόπο που μας δίδασκε Όμηρο.Το απόλαυσα όπως και την διδασκαλία του!
Η θεματολογία μου έκανε κλικ όταν το αγόρασα,ο τρόπος που παρουσιάστηκε με κούραζε κάποτε,μα το ύφος και το πνεύμα του συγγραφέα είναι μοναδικό και αυτό έκανε τη διαφορά στο βιβλίο....
Δεν κατάλαβα τι ακριβώς ήθελε ο συγγραφέας. Να γράψει την ιστορία του Ελ. Βενιζέλου από άλλη πλευρά; ΄Η την ιστορία μιας οικογένειας Κρητών με "μπαγκράουντ" την ιστορική διαδρομή του Ελ. Βενιζέλου; Οτι και να ήθελε η φλυαρία αποδομούσε το ίδιο το κείμενο.