Bleekers zomer

by Mensje van Keulen

Willem Bleeker zegt in een opwelling zijn gezin en kantoorbaan vaarwel en gaat naar Amsterdam. Zijn vlucht naar de 'vrijstad' levert hem echter niets op: hij blijkt zijn problemen en onvermogen slechts verplaatst te hebben. In werkelijkheid is hij niet in staat het roer radicaal om te gooien.

Met Bleekers zomer, haar romandebuut, vestigde Mensje van Keulen in 1972 in één keer haar reputatie. De grauwheid van het dagelijks bestaan krijgt in dit boek dankzij de sobere stijl, de taalplastiek en de voortreffelijke dialogen op meeslepende wijze contour. En dat is dan ook direct de grote kracht van Mensje van Keulen: eenzaamheid, degeneratie en kleinburgerlijkheid — het is geen vrolijk universum dat zij ons voorzet, maar de schrijfster weet dit alles zo prachtig uit te beelden dat je haar boeken ademloos uitleest.

Met een nawoord van Tonny van Winssen.

Genres: Literature, Dutch Literature, Roman, 20th Century, Fiction

107 pages, Mass Market Paperback

First published January 1, 1972

Reviews

[Matthieu Wegh · Rating 2 out of 5]

?🤔Tja, ik houd van klassiekers en zeker ook van de naturalistische stijl, maar dit boekje was een worsteling. Ik vond alleen het gedeelte waar Willem bij Daatje op bezoek ging iets ontroerends hebben, maar de rest viel mij dus tegen.
MW6/7/21
=>Ik denk dat ik dit boekje nog eens over ga lezen, want verhalen van deze auteur spreken mij meestal wel aan.
MW23/4/25

[Arne-Jan · Rating 1 out of 5]

Deze review schrijf ik terwijl achter mij een groep meiden van 8-10 jaar druk bezig is om een lekker maaltje te koken voor henzelf. Het is het verjaardagsfeestje bij Drrroomland van onze middelste dochter E. Wij kunnen eigenlijk weinig doen behalve foto’s klikken en deze review schrijven. Daar maak ik dan ook dankbaar gebruik van.

Geweldig leuk, die serie van twintig debuutromans die T kreeg bij het afsluiten van een abonnement op de Volkskrant. Ik werk ze één voor één af (voorzover ik ze nog niet had gelezen), meestal één per jaar. Bleekers Zomer is nummer 8 en pas het eerste debuut dat mij wat minder kon bekoren, ondanks dat het overkoepelende thema ‘oost west, thuis best’ ook mijn motto vormt. Het verhaal heeft echter wat weinig om het lijf, ik mis ook een echt motief van Bleeker. Daarnaast vond ik het veelal jammer dat de schrijfster regelmatig grof taalgebruik bezigt, maar onduidelijk blijft met welk doel. Om echt vulgair over te komen is het immers weer niet lomp genoeg. Tenslotte dreigde het richting einde spannend te worden, maar wordt die hele verhaallijn niet meer uitgewerkt.

Wel heel geinig om zo kennis te maken met het werk van Mensje van Keulen, een auteur waarvan de naam mij al sinds mijn puberteit intrigeert. Ik had me een compleet andere schrijfwijze bij haar voorgesteld. Goed dat dat nu dus is rechtgezet. Van Keulen schrijft in elk geval een stuk stoerder dan ik op basis van haar naam had verwacht. Raar toch hoe dat soort elementen een volstrekt onterechte rol spelen, hoe je soms op basis van een titel of dus zelfs de naam van een auteur je al een beeld vormt, terwijl dat in de praktijk compleet anders blijkt te liggen. Ik denk overigens dat dat ook geldt voor mijn eigen naam, hoewel ik natuurlijk ook niet precies weet welke indruk anderen hebben als ze mijn naam voor het eerst horen en mij nog niet kennen.

[Kyo · Rating 1 out of 5]

Het zoveelste bewijs dat wat men graag "Nederlandse literatuur" noemt, altijd het idee brengt dat het leven sowieso al vervelend is en dat alles verschrikkelijk is, kortom dat het leven een grote put van ellende is...

Ik ga hier geen heel betoog houden over waarom ik het zo verschrikkelijk vind als boeken dat doen, maar om het kort te houden was dit dus weer typisch """"realisme""".

De enige reden dat deze ene ster nog een beetje verdiend is, is dat het zich afspeelt in Amsterdam van 40 jaar geleden en over Amsterdam van jaren geleden lezen vind ik stiekem toch nog wel leuk (maar bij lange na niet leuk genoeg om positief te worden over dit boek)

[Nadia · Rating 2 out of 5]

Oubollig en zeker niet meer van deze tijd. Wel typisch Nederlands wat zogenaamde literatuur betreft. Schrijven over hoe saai en ellendig alles toch is..... Dit boek heeft 27 jaar ongelezen in mijn boekenkast gestaan en ik begrijp nu waarom. Gaat zeker niet terug de boekenkast in!

[Twan Vet · Rating 4 out of 5]

Doet me enigszins denken aan De Avonden, en al kwam ik er wat moeizaam in: daarna is het een prachtige aaneenschakeling van grote kleinigheden.

[Inge · Rating 4 out of 5]

Deze korte roman werd in 1972 uitgebracht. Van Keulen verwierf literaire erkenning met Bleekers zomer. Het boek werd alom geprezen. Het verhaal gaat over Willem Bleeker die zijn geestdodende leven (saaie kantoorbaan, huwelijk vol sleur) ontvlucht. Geheel onaangekondigd vertrekt hij naar Amsterdam om daar zijn vrijheid te beproeven. Maar na een week vol onrust komt hij er achter dat ontsnapping niet mogelijk is; ook in de hoofdstad is hij ongelukkig. Bleeker keert terug naar zijn woonplaats, alsof er niets gebeurd is.
Van Keulen gebruikt eenvoudige woorden om situaties treffend te beschrijven. Hoewel ik niet precies kan zeggen waarom, begrijp ik wel dat dit boek tot de beste debuutromans gerekend wordt. Oordeel zelf!

[Myrthe :) · Rating 4 out of 5]

Het was een vermakelijk boek, maar wel heel duidelijk gezien in welke tijd het geschreven is(1992). Veelvoudig gebruik van meerdere slurs, en vrouwen worden als objecten geschreven. Het was een beetje de boek versie van "Het regent zonnestralen" van Acda en de Munnik.

[Marijn Sikken]

Love it.

[Edwin · Rating 3 out of 5]

Leuke roman (debuut) door Mensje van Keulen. Het omschrijft een protagonist (Willem Bleeker) die wil ontsnappen uit zijn bestaande leven (afstand van huwelijk en werk). Als haast een hypogonder beleefd hij in vijf dagen een midlife crisis in Amsterdam. Daar beseft hij dat ontsnappen echter niet mogelijk is en keert terug in zijn 'normale' leven.
Geschreven in een vlotte en makkelijk stijl. Ideaal voor een warme zomerdag in de tuin of op het balkon!

[Gerard · Rating 4 out of 5]

Het is niet eenvoudig een sleur te doorbreken. In dit boek wordt dat op een subtiele manier, die wel erg direct binnenkomt, duidelijk gemaakt. Je hoeft niet eens de midlife-crisis-leeftijd bereikt te hebben om het gevoel te krijgen dat er iets moet veranderen. Maar is elke verandering ook een verbetering...?

[Emma Mulder · Rating 3 out of 5]

Goed en overtuigend geschreven, maar alles in dit boek is zo grauw, naar en viezig dat je er zelf haast nihilistisch en levensmoe van wordt. Beelden als: “haar gezicht lag erbij als een gebruikte pleister (…)”, wanneer hoofdpersoon Willem wakker wordt naast een twintig jaar oudere prostituee, zijn natuurlijk fantastisch, maar je krijgt er ook kotsneigingen van.

[Froukje Melenhorst · Rating 1 out of 5]

Naast ‘The Boys from Brazil’ waarschijnlijk het ergste boek dat ik dit jaar voor school heb moeten lezen...

[Rita · Rating 4 out of 5]

1972. I read the 50th anniversary edition! [out of the library] with author's preface! And she is still going strong, still publishing. Author born 1946.

A long short story, I guess a novela.
I had just read her children's book MEneer Ratti and like it, so I checked out a couple of her adult books.
Actually Meneer Ratti and Bleekers Zomer have similarities -- Van Keulen uses richly detailed descriptions of the character's every movement, smell, pain, feeling, hearing... This seems to make the character come to life. Each book focuses squarely on the main character; the handful of other characters are there only because they are necessary to the plot but our focus remains on the main character the whole time.

Willem Bleeker is a somewhat interesting person but I don't get a very clear understanding of his situation, for instance I don't know whether the ending is happy or not! In any case, most of the book show him returning to the working class neighborhood of Amsterdam where he grew up and spending a couple days there now with his former best friend [they had not kept up with each other at all]. Everything that happens with that friend [as well as everything about his childhood] contrasts sharply with his middle class existence in the Hague with his wife and two small children, the wife having grown up middle class in The Hague.

It's nicely done, showing the tension he feels he's under trying to meet his wife's [and her parents'] demands and expectations, and those of his workplace. Yet the 'freedom' of his former buddy in Amsterdam has a lot of downsides to it, which he soon experiences. Will he succeed in finding a way [emotionally] forward out of this contradiction?

I was sorry to see several occurrences of 'neger[s]' and 'negerinnen', such dehumanizing ways of referring to dark-skinned persons.

Near the end of the book:
""Wat bleef er dan over, waar moest ie naar toe? Daarachter ligt Engeland en daarachter en verder, nog verder, sta ik weer, dacht ie, o, de wereld is zo klein, zo gruwelijk hopeloos klein. De tranen gleden over zijn wangen in zijn hals en hij liet ze gaan omdat ie niet wist of het door de wind kwam.""

[Fons Hendriks · Rating 2 out of 5]

Bleeker ervaart zijn huwelijk als een sleur en beleeft geen plezier aan zijn jengelende kinderen. Ook zijn baan kan hem niet bekoren. Na een conflict op zijn werk besluit hij de benen te nemen. Hij stapt op de trein naar Amsterdam, waar hij oorspronkelijk vandaan komt. Daar verblijft hij bij een tante en bij een jeugdvriend die tegenwoordig een louche zakenman blijkt te zijn. Bleeker beseft al snel dat hij niets te zoeken heeft in Amsterdam. Bij gebrek aan alternatieven zit er niets anders op dan maar weer terug naar huis te gaan.

Helaas lukte het me tijdens het lezen van dit boek op geen enkele manier me in te leven in de hoofdpersoon. Zijn beslissing om ervandoor te gaan kwam voor mij volledig uit de lucht vallen. Wel vroeg ik me af hoe dit verhaal in vredesnaam af zou moeten lopen. Toch wist het boek mij niet of nauwelijks te boeien. De auteur verliest zich in gedetailleerde beschrijvingen van hetgeen Bleeker in Amsterdam ziet en meemaakt. Ondertussen lijkt Bleeker zich nauwelijks druk te maken over de gevolgen van zijn vlucht. Zijn darmproblemen houden hem klaarblijkelijk meer bezig dan zijn gezin en zijn toekomst.

Het verhaal gaat uit als een nachtkaars. Als Bleeker weer thuiskomt, dan besluit zijn vrouw namelijk net te doen alsof er niks gebeurd is. Voorts toont Bleekers werkgever zich bereid hem in dienst te houden.

[Pvw · Rating 1 out of 5]

Mensje van Keulen was born in The Hague, not in Köln, should you wish to know. It is also in The Hague that her debut novel is set. The decidedly hapless Willem Bleeker discovers that he can no longer cope with his wife and children. Work, too, is an endless stream of the same old nagging. Not that it makes him aggressive — he lacks that kind of initiative. He is a runner. Bleeker abandons his job and his lunch break and heads for Amsterdam, where he grew up.

There he seeks out old childhood friends, who are busily engaged in various shady dealings. In the meantime, he hangs around as a fifth wheel. It is just as well that his acquaintances tolerate him and keep buying him drinks. After all, it is 1972; Bleeker has not a penny to his name, and this is still the era long before bank cards.

Colour me unimpressed. The book barely reaches 103 pages. The “summer” during which he is away from home lasts four days. I encountered no new or enlightening insights. The dialogue is acceptable. But on that basis alone, the term masterpiece never even appears on the distant horizon.

[Jessica-sim · Rating 4 out of 5]

Je moet er van houden, en ik houd ervan! Misschien speelt ook de tijd van lezen mee, met de aanhoudende lockdown maatregelen krijg zelfs ik als introvert met neiging tot kluizenaarschap inmiddels ontsnappingswensen.

Het verhaal doet me denken aan De man die werk vond van Herman Brusselmans en onvermijdelijk aan de Acda& en de Munnik hit "Het regent zonnestralen".
Bleekers zomer eindigt veel minder dramatisch en dat is misschien nog wel het ergste.

[Mir Westen · Rating 5 out of 5]

geweldig debuut van Mensje van Keulen. Een even indringende als humorvolle beschrijving van de hoofdpersoon Bleeker, een zwakke, slappe man die woedend op zijn kritische leidinggevende en geirriteerd door het gedrag van zijn vrouw die hem te vaak wijst op zijn verantwoordelijkheden, plotsklaps kantoor en gezin verlaat, zonder jas, tas en geld. Hij bezoekt in zijn geboortestad Amsterdam kennissen en probeert zijn vrouw en twee kinderen en zijn vorige leven te vergeten. Tevergeefs. Na allerlei avonturen en klussen waarmee hij hoopt een nieuw, vrijer leven te kunnen leiden, komt hij tot het pijnlijke inzicht dat hij het toch niet zo slecht getroffen had; hij keert terug naar huis en gezin.

[Pien M · Rating 2 out of 5]

De schrijfstijl leest makkelijk weg en het verhaaltempo ligt hoog. Dat maakt dat ik wilde blijven doorlezen. Je merkt echter wel dat dit boek ontzettend verouderd is: alle vrouwen in dit boek zijn vervelend, dom of een lustobject. Om over de paar personages van kleur nog niet te spreken, want die krijgen niet eens een naam. Bleeker is echt een hamlap, al zijn ‘vrienden’ trouwens ook, en dat maakte het moeilijk om te sympathiseren met zij benarde leven.

[Robert Lambregts · Rating 3 out of 5]

3 tot 3,5 sterren voor deze vermakelijke novelle. Niet iedereen zal dit kunnen waarderen (wat eigenlijk voor elk boek wel van toepassing is) maar ik vond dit echt wel leuk en het verhaal las lekker weg. Het is niet super diepgaand ofzo. Geen hoogstaande literatuur, maar Bleeker is iemand zoals we allemaal wel iemand kennen die hierop lijkt. En dat maakt het wel herkenbaar. Ik vond het in ieder geval de moeite waard om te lezen.

[Marc · Rating 2 out of 5]

Hier was ik niet kapot van, van deze novelle van een pagina of 100. Er komt nogal wat ranzigheid, onderwereld en gedoe in voor en de mensen praten nauwelijks met elkaar. Ze proberen elkaar niet te begrijpen en ook in Bleeker zelf gaat niet veel om. Zo zit de wereld misschien ook wel in elkaar, maar het boek wordt er niet boeiender door.

[Emilie John · Rating 4 out of 5]

Best een leuk boek erg Amsterdams in de zin van even klagen. Normaal houden dit soort boeken mijn aandacht niet maar deze misschien ook omdat hij wat korter was, verveelde mij niet. Over het algemeen geen verassende verhaallijn maar veel beter dan andere romans die wat langdradiger zijn

[mia]

Een aardige sfeerimpressie maar niet genoeg om te blijven hangen.

[Richard · Rating 2 out of 5]

Diepe zucht, dit werkje gaat voor een niet onbelangrijk deel over een mannetje dat niet kan kakken.

[MM · Rating 1 out of 5]

Vreselijk boek. ☠️

[Blanchot]

Remarkable book… the plot reminiscent of ‘Somberman’s actie’ by Remco Campert but harder, rougher.

[dyde · Rating 1 out of 5]

ben ervan overtuigd dat dit boek in een dronken stemming is geschreven. alles ging voor mn gevoel door elkaar heen. heb nu een resterende kater opgelopen van dit boek, adieu

[Robinvanl · Rating 3 out of 5]

Minder plezierig dan haar dagboeken. Typisch Jan Wolkers viezig, maar dan over de kleine burgerman.

Benieuwd naar de rest van haar boeken

[Noortje O.]

Wat een onnavolgbaar verhaal!

[Marije · Rating 2 out of 5]

2.5 ⭐️