Το τελευταίο διάστημα διάβασα 4 συλλογές του Ελύτη μαζεμένες και λέω 'τι στο καλό, δεν θα με εντυπωσιάσουν όλες σε βαθμό που θα σκέφτομαι τους στίχους σε άκυρες στιγμές της μέρας και θα επιστρέφει αυτό το σφίξιμο στην καρδιά όπως την στιγμή που τους διάβασα"...
Και με προσοχή σα να το ξέραμε από τότε πως ανέκαθεν υπήρξε η πίκρα κι η Ελλάδα δεν υπήρξε ποτέ
Γραμμή
Με λαχτάρα να δω πως το πόδι μεγαλώνει κει που πάει να χωρίσει απ' τ' άλλο κι η γυαλάδα στο γόνατο ή αν είχα τύχη κάποτε κι ο αχινός μια στιγμή σε βάθη ανεξερεύνητα
Η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά και νεράκι μέντας μου έτρεχε στον ουρανίσκο άντρας ε μεθαύριο κάποια γνώμη θα 'χα κι εγώ (Η ΟΔΥΣΣΕΙΑ)
Σα να πήραν τέλος οι άνθρωποι και να μην έχει μείνει άλλο τίποτα καίριο να ειπωθεί. (ΕΚΕΙΝΟ ΠΟΥ ΔΕ ΓΙΝΕΤΑΙ)