Νίκου Εγγονόπουλου Ποιήματα

by Nikos Engonopoulos, Νίκος Εγγονόπουλος

Περιλαμβάνονται οι συλλογές:
Μην ομιλείτε εις τον οδηγό
Τα κλειδοκύμβαλα της σιωπής
Μπολιβάρ
Η επιστροφή των Πουλιών
Ελευσίς
Ο Ατλαντικός
Εν ανθηρώ Έλληνι λόγω

Genres: Poetry

360 pages, Paperback

First published May 1, 2007

About the author

See also Νίκος Εγγονόπουλος.

Reviews

[Irini Gergianaki · Rating 5 out of 5]

είν’ η ψυχή μου συχνά
ένα σοκάκι στη Μύκονο
σαν αρχινάη να βραδιάζη
και πιάνουν οι γυναίκες
και τοποθετούν ερωτικά
χάμω στο δρόμο
σε σχήματα γεωμετρικά
μονότονα
όλο μπλε γυαλιά
– μπλε ποτήρια
μπλε καράφες
πόθους μπλε
βιολιά
λουλούδια
χαλίκια
όλα
από μπλε γυαλί –
μακριά απ’ τον ήλιο
πάνω στο χώμα
στο δρόμο
απ’ όπου πέρασ’ ο ήλιος
και δεν πρόκειται
– άλλωστε –
να ξαναπεράση πια

τότες είν’ ακριβώς
η ώρα
όπου κι’ εγώ
περνώ απαλά το χέρι
στη βάση του κρανίου μου
και το βυθίζω απότομα
– βαθιά –
μέσ’ στο κεφάλι μου
και τραβώ έξω
το μυαλό μου
και στίβω ήρεμα
τη φαιά μου
ουσία
ανάμεσα
στα δάχτυλά μου

κι’ όταν όλα
τα υγρά
χυθούν
– χωρίς φωνές –
καταγής
μνήσκει μονάχα
μέσα στην απαλάμη μου
– και ζει –
ένα μικρό λουλούδι
που το ζητούσα
από παιδί
και που μου χαϊδεύει το μέτωπο
με τα λευκά του
χέρια
και μου μιλεί στοργικά
και μου
λέει
για τα όνειρα
που σφυρούν τη νύχτα
τόσο ήρεμα
τόσο πονετικά
– σα δάχτυλα
σα δάκρυα –
μέσα στα ερείπια
της
Παλμύρας
μέσα στα
νεκρά παλάτια
της Βαβυλώνας

και μου λέει ακόμα
και για τη ζωή
που ζω
ήσυχα
ήρεμα
μέσα στο μεγάλο
έρημο σπίτι
– όλο από μπλε γυαλί –
εκεί όπου ζουν
μόνο τα πουλιά
ολομόναχος
ακίνητος
μέσα στα ηλεκτροφόρα
σύρματα
της κοιλιάς ΤΗΣ

κι’ ενώ μαίνεται γύρω μου η καταγίδα
και σκεπάζει
το κατάστρωμα
του έρμου
καραβιού μου
η αγριεμένη
θάλασσα
με τα πόδια
γυμνά
σκαρφαλώνω
στο πιο ψηλό κατάρτι
μέσα στα χέρια
ένα ποτήρι
από μπλε γυαλί

– αυτά τα χέρια
το μέτωπό μου
που δεν το καιν
τ’ αστροπελέκια
κι’ οι αετοί –
κι’ είναι το μπλε το γυάλινο
ποτήρι
αυτό ακριβώς
όπου έχω βάλει μέσα
τα δυό μου χέρια
τα υγρά
που έπεσαν
από
τα δάχτυλά μου
το μικρό
άσπρο
λουλούδι
κι’ ακόμα ένα μακρύ
γυαλί
μπλε
ή ροζ
– δε θυμάμαι –
όπου είναι
απλούστατα
ΑΥΤΗ

[Xristina Karvouni · Rating 4 out of 5]

"Να ελπίζεις πάντα πως ανάμεσα στους ανθρώπους που τους ρημάζει η τρομερή ευκολία, θα συναντήσεις απαλές ψυχές με τρόπους".

[Argiris Fakkas · Rating 3 out of 5]

Μου άρεσε αρκετά η υπερρεαλιστική ποιητική γραφή του Νίκου Εγγονόπουλου, αν και θα πρέπει να παραδεχτώ ότι τα περισσότερα ποιήματά του δεν με συγκίνησαν ιδιαίτερα. Επιπλέον, μερικά από τα ποιήματα όπως και πολλές προμετωπίδες τους, είναι γραμμένες στα γαλλικά που δυστυχώς δεν γνωρίζω και αυτό έκανε αδύνατη την ανάγνωσή τους.

Παρόλα αυτά σίγουρα υπάρχουν και εξαιρέσεις ως προς αυτό. Ξεχώρισα το εκτενές ποίημα "Μπολιβάρ", τα "Ρόδια=SO4H2", το "Κλέλια ΙΙ" και "Το γλωσσάριο των ανθέων".

Όσον αφορά την έκδοση από τις εκδόσεις Ίκαρος είναι αρκετά καλή, με κάποια μειονεκτήματα ωστόσο, όπως τις άκοπες σελίδες και το εξώφυλλο. Θα προτιμούσα ως εξώφυλλο του βιβλίου να επέλεγαν κάποιον από τους όμορφους ζωγραφικούς πίνακες του Εγγονόπουλου.

[Οδυσσέας Σταυράκης · Rating 5 out of 5]

Υπέροχος.
Για όσους αγαπάνε την υπερρεαλιστική ποίηση ,ο Εγγονόπουλος είναι ο κατεξοχήν εκπρόσωπος αυτού του είδους στην Ελλάδα.

[Mario Domínguez Parra · Rating 5 out of 5]

Εξαιρετικός ποιητής.