แฟนปรุง

by ฟองดี (ฟุ้งเฟื่อง)

เธอ 'เมา'... เขา 'มา'

ร่างเพรียวระหงเดินตุปัดตุเป๋ไปนั่งที่เก้าอี้ป้ายรถเมล์ ซึมกะทือเหม่อลอยต่ออีกพักหนึ่งจึงค่อยโงนเงนล้วงหยิบโทรศัพท์มือถือออกจากกระเป๋าอย่างยากลำบาก ปลายนิ้วที่บังคับแรงไม่ดีนักกดเข้าไปในแอปพลิเคชันเรียกรถสีเขียวแล้วกดออกอย่างมึนเบลอ ไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าตัวเองยังไม่ได้กดเรียกรถ
ดวงตาเลื่อนลอยมองท้องถนนว่างเปล่า ผ่านไปครู่ใหญ่ก็ยกโทรศัพท์มือถือขึ้นมาอีกครั้ง แล้วจิ้มโพสต์ไอจีสตอรี่ไปเรื่อยเปื่อยโดยไม่ผ่านสมอง


[เมาแล่งค่า ใคนก้ได้มารับหน่แย เด่วให้จุบทีนึว]


ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไร ในที่สุดก็มีรถยนต์คันหนึ่งมาจอดตรงหน้า
ในความพร่าราง เธอเห็นเงาร่างของผู้ชายคนหนึ่งเดินลงมา
คนขับแท็กซี่คนนี้สูงจัง...
ห้วงการรับรู้ไหวโอนดั่งภาพลวงฝัน กลิ่นน้ำหอมอ่อนเย็นกลิ่นหนึ่งแทรกผ่านสายลม เสียงทุ้มนิ่งแฝงความระอาใจคล้ายดังมาจากที่ไกลๆ


“ตัวภาระจริงๆ”

383 pages, ebook

Published May 30, 2023

About the author

Associated Names:
* คุณสมปอง
* ฟองดี (ฟุ้งเฟื่อง)

Reviews

[Linii · Rating 4 out of 5]

เรื่องนี้เปิดเรื่องมาได้น่าสนใจมาก

น้ำปรุง (26) สาวบัญชีที่ไม่เคยมีแฟน เพิ่งย้ายมาทำงานในบริษัทไม่ถึงปี 1 ปรุงเป็นสาวสวยที่มีคนจีบเยอะมาก แต่ปรุงก็ไม่เคยถูกใจใคร ปรุงไปแอบชอบรุ่นพี่คนนึงที่แผนกการเงินข้างๆ แต่ก็ไม่มีโอกาสได้สนิทกันเท่าไร ปรุงพยายามปรับตัวให้เข้ากับทีมบัญชี อ่อนน้อม น่ารัก รับฟัง ไม่ค่อยเถียง เรียกว่าเข้ากันได้กับพี่ๆในทีม ทีมบัญชีชอนัดไปกินหมูกระทะและเบียร์ทุกโอกาสที่มี ทำให้ปรุงต้องไปด้วย แต่ปรุงที่ไม่กินเบียร์ เพื่อให้เข้ากับกลุ่มเลยลองกิน แต่คนไม่เคยกินก็เกิดภาพตัด จำไม่ได้ว่ากลับบ้านมายังไง ตอนเมาก่อนกลับบ้านก็โพสต์ IG story ว่าเมาแล้ว ใครก็ได้มารับหน่อย เดี๋ยวให้จูบทีนึง ตื่นขึ้นมาอีกมีบนเตียงกลับมีกระดุม 1 เม็ดหล่นอยู่พร้อมปากที่บวม >>> ปรุงเป็นสาวช่างยั่ว ช่างอ่อยจริงๆ

พอมีกินเลี้ยงครั้งที่ 2 ก็เอาอีกแล้ว ภาพตัดตื่นมาอยู่บนเตียง พร้อมเจ็บจมูกเหมือนกระแทกอะไรสักอย่าง พรุงไปทำงานที่ออฟฟิศ พอเจอหนุ่มที่แอบชอบก็ตั้งใจอ่อยด้วยการจงใจลืมบัตรพนักงานไว้ที่ห้องแพนทรีเพื่อเปิดโอกาสให้หนุ่มที่แอบชอบเข้ามาพูดคุย แต่หารู้ไม่ ว่าคนที่เอาบัตรมาคืนคือ คุณปราบต์ (35) ผู้จัดการแผนกการเงิน คนที่หล่อ นิ่ง ดูภูมิฐาน สาวๆในออฟฟิศต่างหลงรัก พอคุยกับคุณปราบต์ กลับมองเห็นรอยกัดที่ข้างลูกกระเดือก แล้วภาพความทรงจำคือตัวอย่างเมาแล้วไปอ้อนกัดลูกกระเดือนชายหนุ่มที่มารับตอนเมา แม้จะจำหน้าไม่ได้ แต่หลักฐานชัดขนาดนี้ แล้วยังกลิ่นน้ำหอมที่เหมือนกับกลิ่นที่ติดอยู่ที่ตัวตอนตื่นขึ้นมาอีก แผนการจับโป๊ะของปรุงเลยเริ่มขึ้น

วันที่นัดกินเลี้ยงอีกรอบ ปรุงตั้งใจไม่เมา และโพสต์ IG story อีก แถม tag ร้านด้วยเพราะกลัวคุณปราบต์มาผิดร้าน คุณปราบต์มารับจริงๆ แล้วก็ยังยั่วว่าปกติปรุงต้องยั่วโดยการเข้ามาจูบแล้วทำไมวันนี้ไม่ทำ ปรุงเลยต้องแกล้งๆเริ่มจูบก่อน แต่มันก็เป็นแผนของคุณปราบต์ที่จะให้ปรุงเริ่มก่อนอ่ะนะ เพราะคุณปราบต์รู้ว่าปรุงไม่เมาจริงไง >>> บอกแล้วคู่นี้ช่าวยั่วทั้งคู่ ร้ายยยยย

คุณปราบต์ก็จีบปรุง และปรุงก็อ่อยคุณปราบต์ไปเรื่อยๆแหละ จนไป company trip ที่หัวหิน นั่งรถไปข้างกัน นัดเจอกันที่โขดหินริมทะเลตอนกลางคืน แล้ว nc แบบไม่สอดท่ามกลางความสุ่มเสี่ยงที่จะถูกเพื่อนร่วมงานมาเห็น เอาจริงๆ ฉากนี้อ่านแล้วอิหยังวะมากนะ คุณปราบต์หื่นไม่เก็บอาการเลยเวลาอยู่กับปรุง พูดหยาบ พูดตรงหมด ส่วนปรุงก็ขยันยั่ว กล้าสู้กลับ จนแอบแปลกใจนิดๆ รู้สึกมันเกินเบอร์ไปหน่อย

พอกลับมาทำงานที่ออฟฟิศ ด้วยความที่ปรุงยังไม่อยากเปิดตัวเพราะเดี๋ยวคนเม้าท์ว่าใช้เต้าไต่ เลยแอบเจอกันโดยการนัดทำ OT หรือไม่ก็แอบไปกินข้าวกลางวันกัน มีพาไปเจอแม่คุณปราบต์ และคุณปราบต์ก็แอบคุยกับแม่ปรุง ก็ดูเปิดกันดีค่ะ

มีขัดแย้งน้อยใจบ้าง แต่ก็เคลียร์จบกกันได้แบบผู้ใหญ่ดี อ่านแล้วไม่ขัดนะ น่ารักดีค่ะ

ชอบที่ตอนหลังทั้งคู่พยายามปรับตัวเข้าหากัน คุณปราบต์ที่เวลาไปเลี้ยงลูกน้องปกติจะเข้าร้านเหล้าหรูๆ (เพราะคุณปราบต์รวยไง ถนัดแต่ร้านแพงๆ) เพราะทีมมีแต่ผู้ชายที่เน้นกินเหล้า แต่ก็ปรับนัดเลี้ยงทีมในร้านหมูกระทะเหมือนทีมปรุง แต่แยกกันนั่งคนละทีม โอเคนะ เพราะไม่ได้สนิทกันขนาดที่ต้องเอาลูกน้องมานั่งกินกับคนไม่สนิท และเลิกงานเลี้ยงจะได้รับปรุงกลับได้เลย ก็ดูไม่อึดอัด สามารถปรับเข้ากันได้ดีนะ

ชอบตอนที่ทีมบัญชีมาแอบถามว่าปรุงคบคุณปราบต์ตั้งแต่เมื่อไร คือทุกคนแอบสังเกตุตลอดแต่ไม่เม้าท์ รอถาม แล้วตลกที่ทุกคนแบบ เห้ย แกก็รู้หรอ รู้ตอนไหน อ้าวชั้นรู้ตอนนี้ แบบตอนแรกที่ปรุงพยายามปิด สรุปรู้กันหมดจ้าาา แค่ไม่พูดให้ปรุงไม่สบายใจ ชอบสังคมการทำงานแบบนี้นะ ทีมบัญชีนี้สมาชิกน่ารัก น่าทำงานด้วยจัง

ขอหักคะแนนความหื่นไม่เก็บอาการของคุณปราบต์ กับความขี้ยั่ว ช่างสู้ของปรุงหน่อยนะคะ รู้สึกมันเกินป๊ายยยยย เพลาๆหน่อยค่าาา ทำงานที่เดียวกันเน้อออ ดีที่ไม่ใช่เจ้านายลูกน้องโดยตรง ไม่งั้นตายเลย conflict of interest เพียบ

[Onnichan · Rating 3 out of 5]

#ແຟນປຸງ ⭐️⭐️⭐️.5

ຫຼັງຈາກທີ່ເສັງແລ້ວໆ ກະປະເດີມອ່ານເຫຼັ້ມນີ້ກ່ອນເລີຍ, ເຫດທີ່ຕັດສິນໃຈຊື້ຍ້ອນຄຳໂປຍຂຽນ “ตัวภาระจริงๆ” ຊື່ໆໃດ໋ ຄິດວ່າ ພະນາງເປັນໝູ່ກັນຊໍ້າ😅

ແຟນປຸງ ເປັນເລື່ອງທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນ office ແຫຼະ, ໂດຍທີ່ ປຣາບ ເປັນຫົວໜ້າພະແນກການເງິນ ທີ່ແອບມັກ ນໍ້າປຣຸງ ພະນັກງານພະແນກບັນຊີ. ແຕ່ປຣຸງພັດມັກອີກຄົນ1ໃນພະແນກການເງິນ ແຕ່ກະນົກ ເພາະຖືກ ປຣາບ ຂັດຂວາງ🤣

ພໍດີ ປຣຸງ ໄປກິນລ້ຽວພະແນກລະເມົາ ເລີຍໂພສລົງ story ປຣາບຫັ້ນມັກປຣຸງຢູ່ແລ້ວເນາະ ກະເລີຍເຫັນ ຂ້ຽວຂັບລົດໄປຮັບ ແຕ່ປຣຸງເມົາແຮງເລີຍບໍ່ຮູ້ໂຕວ່າເຮັດຫຍັງລົງໄປ. ເຫດການແບບນີ້ເກີດຂຶ້ນຈົນຮອດຄັ້ງທີ3 ປຣຸງຈັ່ງຈັບປຣາບໄດ້ ປຣາບກະເລີຍໃຊ້ວິທີເຂົ້າຫາປຣຸງເລີຍ ມາຢູ່ໃກ້ໆ ເວົ້າກວນໆ ຫ່າມໆ ໃຫ້ປຣຸງໃຈຮ້າຍ ອ້າຍອ່ອຍແຮງເວີ້🙈 ລະກະແຊ໋ບ🔥 ບຸ້ຍຍຍ

ດ້ວຍຄວາມທີ່ປຣາບເປັນຫົວໜ້າພະແນກການເງິນ ກະຊິມີບຸກຄະລິກເຄັ່ງຂຶມ ໜ້າດຽວ ງຽບໆ ປຣຸງມັກເວົ້າໃຫ້ຕະຫຼອດວ່າ ໜ້າສີດໂບທ໋ອກ🤣 ແຕ່ເວລາທີ່ອ້າຍຢູ່ກັບປຣຸງ2ຄົນ ໂອ່ໂຫຫຫຫ (🪿ມຶງຄືຫຼາຍແທະ😅) 🐜🐜ຕອມເໝີ໊ດດດແຖວນັ້ນ ຫວານມວກ ຫວານໂຄດxໍ່ ໂຄດແx່ ໄອ້ເຮົາຈົນເຂີນໄປນຳ😳 ແຕ່ເຫັນເປັນຊັ້ນ “ຫື່ນ” ໂຕໃຫຍ່ເທົ່າ🌎 ແມ່ນຫຍັງກະຂໍໄດ້ເວົ້າຫື່ນກ່ອນນ້າາາ😆

ເລື່ອງນີ້ເປັນນັກຂຽນໃໝ່ທີ່ເຮົາຫາກໍໄດ້ອ່ານຜົນງານ ກໍຖືກວ່າ ຢູ່ໃນເກນປົກກະຕິ (ຄຫສຕ) ພາສາໃຊ້ກໍໂອເຄ ລື່ນໄຫຼດີຢູ່ ແຕ່ທີ່ໃຫ້ 3.5 ຍ້ອນ ບົດພັນລະນາຫຼາຍໂພດ ເປັນໜ້າໆ ລະບົດສົນທະນາພະນາງໜ້ອຍ ex: ເລີ່ມມາ ep1 ບົດພັນລະນາຍາວຫຍຽດດດດ ລະບົດປຣຸງເວົ້າມີຈິ໊ດດຽວ ໄອ້ເຮົາກະຖ້າຢູ່ວ່າ ເຂົາຊິໄປເວົ້າກັນຕອນໃດ.

ທີ່ຈິງເຮົາວ່າ ເລື່ອງສາມາດໄປຕໍ່ໄດ້ອີກ ເພາະເອົາຕົງໆ ເລື່ອງບໍ່ໄດ້ມີຫຍັງເລີຍ, ສຸກນິຍົມແບບບໍ່ມີດຣ່າມ້າ ອ່ານສະບາຍ ລະຄາດເດົາໄດ້ອີກ. ແຕ່ກະອາດຈະເປັນstyleຂອງນຂກໍເປັນໄດ້ ທີ່ມັກຂຽນແບບນີ້ (ອັນນີ້ກໍບໍ່ແປກ-ເຄົາລົບ)

ເອົາເປັນວ່າ ເລື່ອງອ່ານງ່າຍ ບໍ່ດຣ່າມ້າ ຈົບດີຈ໋ະ

[Wanyiwa · Rating 4 out of 5]

นางเอกเป็นสาวบัญชีที่เพิ่งย้ายงานมาที่บริษัทใหม่ อายุจวนเจียนจะ 27 ปีแล้วแต่ยังไม่เคยมีแฟนแม้จะมีคนเข้ามาจีบมากมาย เพราะคนที่เธอชอบเขาก็ไม่มองเธอ ส่วนคนที่มาจีบ เธอก็ดันไม่ชอบเขา แต่หัวใจที่ห่อเหี่ยวของเธอนั้น กำลังจะกลับมามีชีวิตชีวาได้อีกครั้ง เพราะหนุ่มแผนกการเงินที่ทำงานอยู่ฝั่งตรงข้ามกับแผนกบัญชีของเธอนั้นหล่อมาก ยิ่งมองก็ยิ่งถูกใจจนเธอต้องหาทางปฏิบัติการวางเหยื่อทอดสะพานให้เขาซักหน่อย แต่เธอก็ไม่เข้าใจว่าเธอไปทำอะไรผิดพลาดตรงไหน ที่คิดว่าจะตกได้ปลาช่อนธรรมดา กลับกลายเป็นได้ปลาช่อนอเมซอนมาซะงั้น

มาอ่านเรื่องชาวบ้านเขาจีบกันให้ฟินจิกหมอนกันไปค่ะคุณ นางเอกดูเป็นสาวหงิม ๆ แต่จริง ๆ ร้ายเงียบ ทั้งอ่อยทั้งหยอดเพื่อเต๊าะผู้ชาย ซึ่งเอาจริงคือเพราะความโก๊ะของตัวเองเลยทำได้แบบไม่ค่อยเนียนเท่าไหร่ แต่ประเด็นคือนางตั้งใจจะหยอดหนุ่มที่นางหมายตา แต่เสน่ห์ดันไปสะดุดเจ้านายของพ่อหนุ่มคนนั้นแทนนี่สิ แถมเอาจริงเจ้าตัวก็ยังแทบไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าตัวเองทอดสายตาจับจ้องผู้ชายคนไหนกันแน่ เพราะในขณะที่คิดว่าตัวเองกำลังคลั่งใคล้ผู้ชายคนหนึ่ง แต่นางกลับจำรายละเอียดแทบจะทุกอย่างของผู้ชายอีกคนหนึ่งได้หมด ถึงได้บอกไงว่านางร้ายเงียบ แถมอ่อยพระเอกแรงมาก

ส่วนพระเอกก็เป็นผู้ใหญ่ที่อายุมากกว่านางเอกร่วมสิบปี เป็นหนุ่มหล่อสายขรึมหัวหน้าแผนกการเงินที่ก่อนหน้านี้มีสาว ๆ พยายามทอดสะพานให้มากมายแต่ไม่เคยสำเร็จ อยู่ดี ๆ ก็มาโดนนางเอกตกซะงั้น เวลาไม่หื่นก็ดูอบอุ่นอ่อนโยนเป็นผู้ใหญ่ดีนะ แต่เวลาหื่นขึ้นมาก็คือจัดเต็มมาก เป็นสายรุกแรงรุกเร็ว บทรักจัดมาแบบหนัก ๆ ตามสไตล์นักเขียนเขาแหละ

เราชอบสำนวนการเล่าที่ลงรายละเอียดทางอารมณ์ได้ดี ทำให้รู้สึกว่าเวลาคู่พระนางเขาอยู่ด้วยกันแล้วเคมีดีมาก แม้จะแอบรู้สึกว่าพระเอกออกแนวหื่นหนักจนดูลามกไปหน่อยก็ตาม นอกจากความฟินตอนดูเขาจีบกันแล้ว บางช่วงก็ยังได้อมยิ้มจากอารมณ์ขันที่แทรกเข้ามาอีกด้วย เนื้อเรื่องกระชับ อ่านเพลิน ๆ แป๊บเดียวจบค่ะ

[JooSuShin · Rating 3 out of 5]

ไม่ค่อยประทับจิตเท่าไหร่ เหตุผลอันเนื่องมาจากบุคลิกพระ-นาง ล้วนๆ ไม่เกี่ยวกับเนื้อเรื่อง

นางเอก ภายนอกดูเงียบๆเรียบร้อย 👧 แต่จริงๆคืออ้อยเก่ง หยอดแรง แต่ดันโบ๊ะบ๊ะไม่มีประสบการณ์ก็เลยโป๊ะแตกอยู่บ่อยๆ ภาพลักษณ์กับตัวจริงมันดูสวนทางกันแปลกๆ สรุปก็คือ แอ๊บ พอประมาณ 🙊

ส่วนพระเอก นี่แรกๆก็วางมาดขรึม 😎 สักพักก็เปลี่ยนมาแนวมั่นหน้ามั่นโหนก 'ผมรู้นะว่าคุณชอบผม รู้นะว่าแอบเหล่ ใส่ใจผมมากเลยละซิ' แล้วก็ดูเจ้าชู้กรุ้มกริ่มเป็นบางเวลา แต่พอเฉลยที่มาที่ไปว่า ตัวเองเป็นฝ่ายแอบมองเธอมานานแล้วนะจ๊ะ แถมรู้ด้วยว่าสาวน่ะไม่ได้ตั้งทาร์เก็ตไว้ที่ตัวเองตั้งแต่แรก มีความนอยด์จนต้องแสดงออกแบบสวนทางอย่างที่เห็น

ทั้งหมดทั้งมวลเลยทำให้ดู ปลอม ด้วยกันทั้งสองฝ่าย
นี่คือจุดที่อ่านแล้วรู้สึกตะขิดตะขวงใจเอามากๆ 🤷‍♀️

แต่อย่างอื่นก็โอเคนะ ดูคนเขาจีบกันหวานๆฟินๆ ไปตามท้องเรื่อง อารมณ์แอบคบกันในออฟฟิศ นึกว่าซ่อนมิด นึกว่าแอบพ้น ที่ไหนได้เค้ารู้กันหมดจ้า เพื่อนๆแผนกนางเอกน่ารักดีนะ เม้าท์คนอื่นเม้าท์ได้แต่จะไม่เม้าท์คนกันเองเด็ดขาด พอมาคุยกันตอนท้ายก็แบบ...อ้าว เธอก็รู้หรอ? เดี๋ยว...แปลว่าเธอก็รู้งั้นสิ? มองหน้ากันเลิ่กลั่ก ตลกดี 555

บทรักก็หวือหวาตามสไตล์นิยายสำหรับผู้มีอายุมากกว่า 18 ปีขึ้นไปแหละ แต่...ฉากหลังโขดหินนี่ลุ้นหนักมาก ประเจิดประเจ้อเกิ๊น อ่านไปก็อยากตะโกนบอกตัวละครว่า get a room! 🫣 ถ้ามีคนผ่านมาเจอนี่จะเอาหน้าไปไว้ไหนกัน คนกันเองทั้งนั้นด้วย เสี่ยงสุดๆ

[Irisa · Rating 4 out of 5]

(มีสปอยล์)

พระเอกชื่อปราบต์ อายุ 35 ปี เป็นผู้จัดการแผนกการเงิน เป็นหนุ่มหล่อเหลาร่ำรวย นางเอกชื่อน้ำปรุง อายุ 26 ปี เป็นพนักงานบัญชี เป็นสาวแว่นที่ดูเรียบร้อย เรื่องนี้เปิดเรื่องมาด้วยการที่นางเอกไปกินหมูกะทะกับพี่ๆ ที่แผนก แล้วก็ดื่มเบียร์จนเมาเละกันทุกคน นางเอกโพสต์ไอจีสตอรีว่าเมามาก ให้ใครก็ได้มารับหน่อย สุดท้ายก็มีผู้ชายขับรถมารับไปส่งบ้านจริงๆ โดยที่นางเอกจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าใครมารับและเกิดอะไรขึ้นบ้าง แถมเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นสองครั้ง ถ้าเป็นชีวิตจริงคือน่ากลัวมาก แต่พอเป็นนิยายก็กลายเป็นพระเอกที่มารับ แล้วสนิทสนมกันจนรักกันในที่สุด

นางเอกเรื่องนี้ดูเรียบร้อย ไม่ค่อยพูด แต่เวลาอยู่กับพระเอกก็กล้าออกความเห็น กล้าเล่าเรื่องปัญหาต่างๆ ให้ฟัง เหมือนพระเอกเป็นทั้งแฟนทั้งเพื่อนสนิท แล้วนางเอกก็แอบเป็นสาวใจกล้าด้วย เพราะแกล้งอ่อยพระเอกไปหลายรอบ ส่วนพระเอกเวลาอยู่กับนางเอกน่ารักดี ดูเงียบขรึม แต่ก็ใจดี ช่างเย้าแหย่ แล้วก็ดูรักนางเอกจริง จีบก็คือจีบ ทำตัวเป็นแฟน ไม่ใช่แค่คู่นอน ไม่ได้ทำตัวหลบๆ ซ่อนๆ แต่เป็นฝ่ายนางเอกเองที่ยังไม่อยากให้ใครในออฟฟิศรู้ เรื่องนี้ไม่มีดราม่า มีแต่คนจีบกันงอนกัน มีตัวละครเพื่อนๆ ในแผนกบัญชีมาเพิ่มสีสัน เป็นแก๊งเพื่อนที่ถึงจะพึ่งไม่ได้เวลาเมา แต่ก็สนิทสนมรักใคร่กันดี โดยรวมอ่านเพลินดีค่ะ