Οι κόρες της αυγής

by Πένυ Παπαδάκη

«Τα παιδιά όταν είναι μικρά μας αγαπούν. Όταν μεγαλώσουν, μας κρίνουν, κι αν είμαστε τυχεροί, καμιά φορά μάς συγχωρούν».
Έπειτα από δυο γιους, μια κόρη λαχταρούσε να αποκτήσει ο Λάμπρος. Τα καταφέρνει, μα τη μοιραία αυγή χάνει πάνω στη γέννα τη γυναίκα του και όλα αλλάζουν. Το κορίτσι μεγαλώνει ανάμεσα σε τρεις άντρες που την απορρίπτουν και δεν την αγαπούν. Διάγνωση; Συναισθηματική αναπηρία. Κάπου αλλού, μια άλλη κοπέλα μεγαλώνει με αγάπη, αλλά καθηλωμένη σε αναπηρικό καροτσάκι. Η δική της αναπηρία; Σωματική. Άραγε ποια υποφέρει περισσότερο; Οι κόρες της αυγής θα καταφέρουν να ενωθούν για να γεμίσουν τα κενά της μισής ζωής τους; Όπως και να ’χει, όταν η μοίρα αποφασίζει να μιλήσει, κανένας δεν μπορεί να της κλείσει το στόμα.

368 pages, Paperback

First published October 6, 2011

About the author

Η ΠΕΝΥ ΠΑΠΑΔΑΚΗ γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη αλλά μεγάλωσε στον Πειραιά. Σπούδασε λογιστική και ασχολήθηκε με το αντικείμενο των σπουδών της για είκοσι πέντε χρόνια, δίχως να επιτρέψει στους αριθμούς να επηρεάσουν το ανήσυχο πνεύμα της. Εργάστηκε επίσης για επτά χρόνια στον τομέα του μάρκετινγκ, μέχρι το 2011, οπότε και συνταξιοδοτήθηκε. Μιλά αγγλικά και γερμανικά. Το 2007 έγινε μέλος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών. Τα τελευταία χρόνια καταπιάνεται και με τη στιχουργία. Στίχους της έχουν ερμηνεύσει η Λένα Αλκαίου και ο Θοδωρής Νικολάου. Ύστερα από αρκετά χρόνια που ασχολείται με τη συγγραφή εξακολουθεί να πιστεύει πως η μεγαλύτερη δημιουργία της ζωής της είναι τα δύο παιδιά της, στα οποία σχεδόν πάντα αφιερώνει τα βιβλία της.

Reviews

[Vaso · Rating 5 out of 5]

Η κυρία Παπαδάκη με κάθε της βιβλίο, με κάνει να την αγαπώ όλο και πιο πολύ. Μου αρέσει ο λόγος της, καθώς και ο τρόπος που παρουσιάζει τις ιστορίες της. Πολλές φορές τα λόγια που δεν λέμε, πληγώνουν περισσότερο κι εμάς που τα κρατάμε μέσα μας αλλά και τους άλλους. Ένα συγκλονιστικό βιβλίο...Το συστήνω ανεπιφύλακτα!!!

[Maria Bikaki · Rating 4 out of 5]

Μια ανελπιστη αναγνωστική εκπληξη με την έννοια ότι ξεκινησα την αναγνωση χωρίς ιδιαίτερες απαιτήσεις και βρέθηκα μπροστά σε ένα ιδιαιτερα καλογραμμένο και συναισθηματικά γεμάτο βιβλίο τη στιγμή που λιγότερο το περίμενα. Ένα βιβλίο που βρισκει την αφορμή της ύπαρξης του με το θάνατο της μητέρας της οικογένειας πάνω στη γέννα και τις ολέθριες συνέπειες που ακολουθουν και σημαδεύουν το υπόλοιπο της ζωής τους τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας. Για να είμαι απόλυτως ειλικρινής αυτό που με καθήλωσε στο βιβλίο δε θα έλεγα ότι ήταν το πρωτότυπο της ιστορίας καθώς δεν είναι η πρώτη φορά που διαβάζω μια τέτοια ιστορία αλλά κυρίως θα ήθελα να σταθώ στη σύνθεση και σκιαγράφηση των χαρακτήρων που μου δημιουργησαν πολλά και ανάμεικτα συναισθήματα και που ακομα και τώρα εχοντας πλέον τελείωσει το βιβλίο δεν έχω ξεκαθαρισμένο μέσα μου αν επρόκειτο για αισθήματα συμπάθειας ή αντιπάθειας για τα συγκεκριμένα πρόσωπα. Σαφεστατα ο αναγνώστης δικαιουται να έχει αρνητικά αισθηματα για τα αρσενικά της οικογένειας που δεν ήξεραν πώς να αγαπήσουν το θηλυκό της οικογένειας. Οι γιοι μεγαλωμένοι χωρίς το χάδι και τη στοργή της μάνας ακολουθησαν το σκληρό πατρικό δρόμο και αρνήθηκαν από τα μικράτα τους το δικαίωμα στην τρυφερότητα σε ένα πλάσμα που ποτέ δεν τους ζήτησε τιποτα περισσότερο από την προσοχή και την αγάπη τους. Και πάμε τώρα στην κεντρική ηρωιδα του βιβλίου μας. Μεγαλωμένη σε ένα σπίτι που μόνο αγαπη πήρα από τους γονεις μου και μαλιστα σε σημείο παρεξηγήσεως ναι σίγουρα δε μπορώ να μπω σε καμία περιπτωση στη θεση της ηρωιδας μας η οποία μεγαλωσε χωρις να λάβει ποτε έλα λόγο αγαπης από την οικογένεια της. Νιωθω στοργή και τρυφερότητα για μία κοπελα που δεν εμαθε ουσιαστικά τι είναι αγάπη και πώς να την εκφράσει όμως αν με ρωτάτε ακόμα και τώρα αμφιταλαντευομαι στο αν τελικά την συμπάθησα ως ηρωιδα με το όχι αυτή τη στιγμη να γέρνει περισσότερο στη ζυγαριά. Η Ολυμπία ήταν μια ηρωιδα ταλαιπωρημένη, κατατρεγμένη, αναγκασμένη από τα μικράτα της να σηκώσει ένα βαρύτατο σταυρό. Η δική μου όμως ένσταση έγκειται στο ότι από ένα σημείο υποτάχτηκε στη μοίρα της και αποφασισε να γράψει την ιστορία της με το δικό της μίζερο και δραματικό τρόπο επιλέγοντας να υποταχθει σε μια μοίρα που εκείνη δε διάλεξε. Ειδικά βλέποντας το θάρρος της αλλης κορης της αυγής της δεύτερης ηρωιδας μας που το εκ γενετής προβλημα της δεν την εμπόδισε να σταθει στο υψος των περιστάσεων και να παλέψει για ένα καλύτερο αύριο η αντιδιαστολή είναι πραγματικά θλιβερή. Καπου εδώ κρύβεται και ο λογος που μου άρεσε και το συγκεκριμένο βιβλιο. Οσο προχωρούσαν οι σελίδες με εθλιβε και συγκλόνιζε παραλληλα το γεγονός για το που μπορεί να φτάσει, τι μπορεί να πάθει ενας ανθρωπος που μεγαλώσε χωρίς αγαπη. Ολοι την έχουμε αναγκη κανεις δεν τον αρνείται αρκεί να μην κρατάς την ευκαιρία σου κλειδωμένη στο συρτάρι επειδη κάποτε η μοιρα επέλεξε για σένα το αντίθετο. Ολοι μας εχουμε πληγώσει και κυρίως πληγωθεί από τις συμπεριφορές των ανθρωπων το θέμα είναι πως κλείνουμε τα κεφάλαια που μας πάνε πίσω και παίρνουμε τη ζωη στα χέρια μας γιατί κανεις δεν είναι υποχρεωμένος να μας περιμένει.

[Georgia · Rating 4 out of 5]

Στο βιβλίο αυτό η κα Παπαδάκη θίγει το θέμα της οικογένειας χωρίς τη μητέρα. Ο τρόπος που θα αντιδράσει ο πατέρας είναι πολύ σημαντικός για τη μετέπειτα πορεία όλων των μελών της. Το θέμα είναι πολύ λεπτό καθώς φέρνει στην επιφάνεια τον χειρότερο εαυτό κάποιον αλλά και τα αποτελέσματα μιας ζωής χωρίς αγάπη. Όσο και να προσπαθήσει μια γιαγιά, δεν μπορεί να αντισταθμίσει την έλλειψη του γονιού. Η απόδοση είναι με τον καλύτερο τρόπο και μας θυμίζει ότι αν προσπαθήσουμε, μπορούμε να καταφέρουμε πολλά! Πάρα πολλά!!

[Georgette Nanou · Rating 4 out of 5]

Πολύ ωραίο βιβλίο χωρίς ανούσιες και βαρετές επαναλήψεις.Μια ιστορία με πολλά και βαθιά νοήματα.Η συγγραφέας δίνει μαθήματα ζωής,μυνήματα ανθρωπιάς με πολλά συναισθήματα.Συγχαρητήρια στην κυρία Παπαδάκη.

[Ioanna Xristodoyloy · Rating 5 out of 5]

εξαιρετικο βιβλιο...δεν σε αφηνει να το αφησεις απο τα χερια σου...

[M Vidali · Rating 5 out of 5]

Δυνατή γραφή! Τυχαία έπιασα να το διαβάζω και ειλικρινά ξαφνιάστηκα και το τελείωσα σε λίγες μέρες.

[Ευαγγελία · Rating 5 out of 5]

Τι να πω γι' αυτό το βιβλίο; Ένα δυνατό ψυχογράφημα. Ένας ύμνος στην αγάπη. Μια απόδειξη ότι χωρίς αγάπη η ζωή δεν έχει νόημα....
Συγκλονιστικό!!!