خب قطعا کتاب مورد علاقه ی من نبود .
یعنی اینطور کتاب های سورئال و دارک توی سلیقه ی من نمی گنجه.
همونطور که صدسال تنهایی رو دوست نداشتم .
اما دلیل نداره وقتی کتابی مورد علاقه ام نیست بگم یده .
اتفاقا هدایت از زمان خودش خیلی جلوتر بود و نوشته هاش اینو ثابت می کنه .
فضای کتاب کاملا دارکه و تجربه های مالیخولیایی یه مرده .
قسمتی از کتاب:
تنها مرگ است که دروغ نمی گوید
حضور مرگ همه ی موهومات را نیست و نابود می کند . ما بچه ی مرگ هستیم و مرگ است که ما را از فریب های زندگی نجات میدهد.
امتیازم ۳
پ.ن: کتاب رو صوتی گوش کردم با صدای علی دنیوی
نمی تونم بگم خیلی خوب بود اما قابل قبول بود، به نظرم
میشد خیلی بهتر خونده بشه و اون فضای سرد و مرموز رو بهتر منتقل کنه .