Είναι ένα πολύ καλό βιβλίο. Ιδιαίτερα πολύτιμη η αφήγηση του Γεωργίου Φραντζή, ο οποίος όντας ο στενότερος σύμβουλος του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου γνώριζε τα πράγματα καλύτερα από τον καθένα. Επιπλέον έζησε και προσωπικά την θηριωδία των Τούρκων. Ενδιαφέρουσα και η αφήγηση του Βενετού Νίκολο Μπάρμπαρο, αν και περιφρονητική και σχετικά εχθρική προς εμάς τους Έλληνες, δείχνει την οπτική γωνία των Βενετών.
Ένα από τα συγκλονιστικότερα έργα της ελληνικής και παγκόσμιας ιστοριογραφίας. Ο Γεώργιος Φραντζής, τελευταίος γραμματέας του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, και ο Νικόλο Μπαρμπάρο, Βενετός γιατρός αυτόπτης μάρτυρας, καταγράφουν την τελευταία αναπνοή του Βυζαντίου με τρόπο που κόβει την ανάσα.
Δύο ματιές, η ελληνική και η λατινική, ενώνονται για να αποδώσουν τη μοιραία άνοιξη του 1453: το θάρρος, την πίστη, τον τρόμο και την προφητεία μιας πτώσης που έμελλε να γίνει σύμβολο.
Δεν είναι απλώς ένα βιβλίο για την Άλωση, είναι μια βιωματική εμπειρία. Ο αναγνώστης νιώθει την τραγικότητα, αλλά και τη μεγαλοπρέπεια ενός πολιτισμού που πέφτει με αξιοπρέπεια.