Buzlar Çözülmeden - Hacı Kaptan

by Cevat Fehmi Başkut

n/a

184 pages, Paperback

First published January 1, 1965

About the author

1905 yılında Edirne'de doğdu. Eyüp Rüştiyesi ve İstanbul İdadisi'ni bitirdi. Milli Mücadele'ye katılarak Anadolu'ya geçti. 1928 yılına kadar TBMM Matbaası'nda düzeltmen, sonrasında TBMM zabıt kâtibi olarak çalıştı. İstanbul'a dönerek Vakit, Son Saat, Cumhuriyet gazetelerinde muhabirlik, yazarlık ve yazıişleri müdürlüğü yaptı. 1952-1959 yılları arasında İstanbul Gazeteciler Cemiyeti başkanlığını, son olarak da Oyun Yazarları Derneği'nin başkanlığını yürüttü. 1971 yılında kalp krizi sonucu hayata veda etti. Oyun yazmaya Muhsin Ertuğrul'un teşvikiyle 1942'de başladı. İlk oyunu "Büyük Şehir" İstanbul Şehir Tiyatroları'nda 1942-1943 sezonunda sahnelendi. Oyunlarında ağırlıklı olarak orta tabakanın yaşam biçimini, sorunlarını ele aldı. Bununla birlikte Cumhuriyet sonrası toplumdaki dönüşümleri, sosyal sınıflar arasındaki çatışma ve çelişkileri, kuşaklar arası zıtlıkları gerçekçi bir üslupla aktarırken, aynı zamanda ustalıkla hicvetti. Döneminin siyasal yaşamına da sessiz kalmayarak oyunlarında dar gelirli, ezilen kesimin yanında yer alırken toplumun değişen değerlerine duyduğu tepkiyi eserlerine incelikle yansıttı. "Paydos" ile yurt dışında oyunu sergilenen ilk Türk oyun yazarı unvanını aldı.

Reviews

[ikmackr · Rating 4 out of 5]

4.5

[alittlewishbone · Rating 4 out of 5]

Buzlar Çözülmeden beklediğimden çok daha eğlenceli ve akıcı bir esermiş, gerçekten okurken zevk aldım.

[zeysalt · Rating 3 out of 5]

Buzlar çözülmeden i okudum

[loyalbooks · Rating 5 out of 5]

Bu kadar eğlenceli bir şey beklemiyordum.

[Behçet Necatigil]

Cevat Fehmi Başkut’un oyunu (1965) • Komedi, üç perde. "Cevat Fehmi, bir ihtilâl sırasında şiddetli kış ve kar yü­zünden yollan kapanmış, merkezle bağlantısı kesilmiş bir kasabanın idaresini ele geçiren bir deli kaymakamla bir deli jandarma komutanının akıllı­lara taş çıkaran örnek idaresiyle, toplum yönetiminde olumlu sonuçlara ulaşmak için ne mucizeye, ne de dehaya ihtiyaç olmadığını, iyi niyetin ve dürüst bir davranışın çok defa her şeyi başarmaya yettiğini göstermek istemiş, bu başarıyı da delilere nasip etmekle akıllı geçinen toplumlarm hicvini yapmıştır." (Lûtfi Ay, Milliyet gazetesi, 8 Kasım 1964)