What do you think?
Rate this book
Wemmicksville #4
Best of All
Sosirea unui oaspete faimos intoarce oraselul Wemmik pe dos si ii aduce multa tristete lui Pancinello. Dar Eli, tamplarul, il ajuta sa vada ca nu trebuie sa fi i facut dintr-un lemn anume pentru a fi Esti asa pentru ca eu te-am creat astfel , spune Eli. Uneori si noi credem ca, pentru a fi deosebiti, trebuie sa fim asemenea oamenilor faimosi sau frumosi". Dumnezeu insa crede altceva. El ne-a creat dinadins asa cum suntem. Ilustratii de Sergio Martinez. Max Lucado este unul dintre cei mai bine vanduti autori americani de carti pentru copii si adulti. Este autorul seriei Wimmicks care a castigat numeroase premii, iar programul sau Up Wordspoate fi ascultat la mii de posturi de radio din intreaga lume. Este totodata si tatal a trei fiice. Sergio Martinez s-a nascut in Mexico City, a studiat arta la Paris si a lucrat ca scenograf si grafician pe trei continente. A colaborat cu Disney Press si cu multi alti mari editori si a ilustrat editiile-cadou internationale ale mai multor opere literare clasice, inclusiv Peter Pan, Pinocchio si Colind de Craciun
32 pages, Hardcover
First published January 1, 2003
About the author
Max Lucado
1,233 books5,602 followersWith more than 150 million products in print and several NYT bestsellers, Max Lucado is America's bestselling inspirational author. He serves the Oak Hills Church in San Antonio, Texas, where he lives with his wife, Denalyn, and their mischievous mutt, Andy. His most recent book published in August 2024 and is titled What Happens Next.
https://www.facebook.com/maxlucado/
https://twitter.com/maxlucado
https://www.instagram.com/maxlucado/
https://www.accessmore.com/pd/maxluca...
https://www.facebook.com/maxlucado/
https://twitter.com/maxlucado
https://www.instagram.com/maxlucado/
https://www.accessmore.com/pd/maxluca...
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 53 reviews
June 17, 2026
این مجموعه ۶ جلدیه و توسط انتشارات مهرسا چاپ شده.داستان آدم های چوبی که توسط ایلای ساخته شدن و دریک دهکده زندگی میکنندو هرکدوم از این جلدها ماجرای خودشون رو دارند .
و خب برای ما آدم های بزرگسال خیلی هم مفیده و به درد میخوره.
خیلی از آدم های امروزی احساس ناکافی میکنند و بی ارزش بودن ، یا چشم و هم چشمی و عزت نفس خیلی از موضوعات دیگه .
من در بهخوان عضو باشگاه کتابهای کودک شدم و کلی خوندم اینجا تو گودریدز نمیخام ثبت کنم ولی ومی کی ها پاراگراف هاش نسبت به بقیه ی کتابهای کودک زیادن براهمین ثبت کردم.
و خب برای ما آدم های بزرگسال خیلی هم مفیده و به درد میخوره.
خیلی از آدم های امروزی احساس ناکافی میکنند و بی ارزش بودن ، یا چشم و هم چشمی و عزت نفس خیلی از موضوعات دیگه .
من در بهخوان عضو باشگاه کتابهای کودک شدم و کلی خوندم اینجا تو گودریدز نمیخام ثبت کنم ولی ومی کی ها پاراگراف هاش نسبت به بقیه ی کتابهای کودک زیادن براهمین ثبت کردم.
October 1, 2023
شروع جالبی داره اما ناگهان وجه تعلیمیِ کار طوری افسارگسیخته عنان داستان رو در دست میگیره که همهچی نابود میشه. میشه با داستانهای قرن ۱۹ اروپا و صدالبته ادبیات تعلیمی فعلی خودمون مقایسهش کرد!
مترجم کتاب در ابتدای کتاب به خواننده بهخاطر این انتخاب تبریک گفته! طبیعتا از یک روانشناس کودک انتظار بیشتر از این هم نمیشه داشت. روانشناسها به معنای واقعی کلمه آفت ادبیات کودکن و ای کاش پاشون بیش از پیش به ادبیات باز نشه!
مترجم کتاب در ابتدای کتاب به خواننده بهخاطر این انتخاب تبریک گفته! طبیعتا از یک روانشناس کودک انتظار بیشتر از این هم نمیشه داشت. روانشناسها به معنای واقعی کلمه آفت ادبیات کودکن و ای کاش پاشون بیش از پیش به ادبیات باز نشه!
October 1, 2023
شروع جالبی داره اما ناگهان وجه تعلیمیِ کار طوری افسارگسیخته عنان داستان رو در دست میگیره که همهچی نابود میشه. میشه با داستانهای قرن ۱۹ اروپا و صدالبته ادبیات تعلیمی فعلی خودمون مقایسهش کرد!
مترجم کتاب در ابتدای کتاب به خواننده بهخاطر این انتخاب تبریک گفته! طبیعتا از یک روانشناس کودک انتظار بیشتر از این هم نمیشه داشت. روانشناسها به معنای واقعی کلمه آفت ادبیات کودکن و ای کاش پاشون بیش از پیش به ادبیات باز نشه!
مترجم کتاب در ابتدای کتاب به خواننده بهخاطر این انتخاب تبریک گفته! طبیعتا از یک روانشناس کودک انتظار بیشتر از این هم نمیشه داشت. روانشناسها به معنای واقعی کلمه آفت ادبیات کودکن و ای کاش پاشون بیش از پیش به ادبیات باز نشه!
June 12, 2019
به نظرم پیام های کتاب خیلی مستقیم بود! ...
June 20, 2026
بسمالله الرحمن الرحیم
بعد از ۶۰ روز اومدم دوباره سراغ آدم چوبی های دهکدهی وِمیکیها. و خب باید بگم که مثل سه جلد قبل از تک تک جملاتش لذت بردم. این جلد هم مثل قبلیا ۳۰ صفحه داره که نیمی از اون تصاویره ولی این کوتاه بودن باعث نمیشه من سریع تمومش کنم. چون کتابهایی که دوست دارم رو مثل یک حلزونی که میخواد کاهو بخوره میخونم. همینقدر آروم و مجموعه وِمیکی ها دقیقا برام مثل کاهو میمونه. کتابِ «بهتر از همه» تو یک دهکدهی پر از آدم چوبی میگذره. یه روز یه خانمی به اسم رز که خیلی معروفه میاد به دهکده. آدم چوبی ها از همسر شهردار که گفت: "خانم رز بهترین وِمیکی دنیاست" میپرسن چرا ایشون انقدر معروفه؟ همسر شهردار میگه چون همه اونو میشناسن. میپرسن خب چرا همه اونو میشناسن؟ میگه چون معروفه🙄 بعد میگن خب چرا میاد اینجا اصلا؟
_میخواد وِمیکی های عالی رو انتخاب کنه! (کی باشی تو اصلا که میخوای انتخاب کنی🤨)
خانم رز که میاد تو جمعیت، همه بهش با تحسین نگاه میکنن. میدونین چرا؟ چون خانم رز از چوب درخت افرا ساخته شده که بسیار چوب خوبیه و به همین دلیل از همه بهتره دیگه! اون با آدم چوبی هایی که از درخت افرا ساخته شدن سلام و احوال پرسی گرمی انجام میده و وقتی یکی از آدم چوبی هایی که از درخت بید ساخته شد(پانچلو) میخواد با اون دست بده اون میگه ازم دورشو! چون که تو از درخت بی ارزشی ساخته شدی! و از اون روز به بعد ادم چوبی های دهکده همدیگر رو با عینکِ دیگه ای نگاه میکنن. اونها مقیاس خوب یا بد بودنشون رو از چوبِ درختی که ساخته شدن قرار میدن و همین میشه که آدم چوبیِ قصه ما(پانچلو) که از بید ساخته شده وقتی داره از جایی عبور میکنه همه مسخرش میکنن و دوستاش رهاش میکنن! درحالیکه تا بحال اصلا هیچکس برتری نداشت از شخص دیگه ای به واسطه ظاهرش. اما حالا...
آدم چوبیِ داستان ما یعنی پانجلو وقتی میبینه دوستاش اون رو تنها گذاشتن و هیچکس اون رو توی جمع خودشون نمیپذیره خیلی غصه میخوره و میره کنار درختان بید میشینه و بلند میگه : «آخه چرا من از بید ساخته شدم!» اینجاست که یهو «ایلای» از بین درختا پیداش میشه. ایلای سازندهی ادم چوبی هاست که خیلی ها فراموش میکنن اصلا همچین آدمی در روبروی دهکده وجود داره و یه روز اونهارو ساخته و میتونه به خاطر آگاهیش به همه خیلی کمک کنه. ایلای به پانچلو توضیح میده که اون رو با هدف خاصی ساخته و درخت بید همونقدر بی نظیره که درخت افرا. و ایلای که سازندهی اونه بهتر این رو میدونه و اون رو میشناسه از آدم چوبی ها و اونها نمیتونن مشخص کنن که اون از همه پایین تره. بند پایینی رو اگر نمیخواین انتهای داستان لو بره ازش رد شین و برین بند بعدیش:
روز بدرقه خانم رز میرسه. خانم رز با همون فخر فروشیِ نَخِشی(حال بهم زن) که داره به بقیه میگه خداحافظ وِمیکی های بیچاره. همین لحظه که داره خم میشه تا همه اون رو ببینن و از نمایش زیباییش به بقیه لذت ببره یهو پرت میشه پایین. گردنبندش باعث میشه اون آویزون بشه از پل و پاهاش روی آبِ رودخونه قرار بگیره. همه تلاش میکنن که اون رو بکشن بالا تا رودخونه اون رو با خودش نبره اما به خاطر سفت بودن بدن آدم چوبی ها، کسی نمیتونه خانم رز رو نجات بده. اینجاست که قهرمانِ ما پانچلو، همونکه خانم رز اول داستان باهاش دست نداد، به خاطر چوبی که ازش ساخته شده و انعطاف داره، به راحتی خم میشه و دست خانم رز رو میگیره و اون رو نجات میده. اینجا برخلاف اول داستان، خانم رز براش اصلا مهم نیست که داره با یک چوبِ به عقیده خودش بی ارزش دست میده! و دهکدهی وِمیکیها پس از اون میفهمه که: چوب نه، بلکه کمک کردن به دیگرانه که باعث میشه اونها با ارزش بشن.
توی داستان جزئیات و جمله های زیبایی وجود داره در عین کوتاه بودن. از خوندنش کنارِ دو خواهرزادهی کلاس اول و سومم بسی لذت بردم و اونها نیز. اگر بخونین (در هر سنی) ازش لذت میبرید به احتمال زیاد و اگر بچه کنارتون باشه که اون هم غرق در این دهکده میشه.
از این داستان کودک درونِ خواهرزاده هام و داییشون یادگرفتن که:
+آدمها رو نمیتونیم به خاطرِ خصوصیات ظاهری و پوششی که دارن ارزش گذاری کنیم. قرار نیست احترام کمتری بذاریم به یک آدم با شغل کم در آمد نسبت به یکی که از زندگیش پول میباره و خیلی خوش تیپن. متاسفانه تو همهی جوامع، افراد زیادی هستن که به آدمها به واسطه شغل و سرمایه و خانواده ای که دارن احترام میذارن فقط، نه بخاطرِ رفتار و عملِ اون فرد. در حالیکه هر شخصی در هر شغل و لباسی میتونه با ارزش باشه. اگر این متن رو دارین میخونین، حواستون باشه دفعه بعدی که به کسی احترام میذارین، یا کمتر بهش توجه میکنین، علتش چیزهای بی ارزشی نباشه که همنوع هاتون به عنوان مقیاس ارزش داشتن پررنگش کردن و به عنوان عرف قرار دادن!
مردم! ما شما را از یک مرد و زن آفریدیم؛ اما به ملتها و نژادهای مختلفی تقسیمتان کردیم تا همدیگر را بشناسید. اینها که ملاک برتری نیست؛ بلکه باارزشترینِ شما از نظر خدا باتقواترینِ شماست؛ زیرا خدا دانای آگاه است.
حجرات (١٣)
۱۲ اردیبهشت ۰۵
بعد از ۶۰ روز اومدم دوباره سراغ آدم چوبی های دهکدهی وِمیکیها. و خب باید بگم که مثل سه جلد قبل از تک تک جملاتش لذت بردم. این جلد هم مثل قبلیا ۳۰ صفحه داره که نیمی از اون تصاویره ولی این کوتاه بودن باعث نمیشه من سریع تمومش کنم. چون کتابهایی که دوست دارم رو مثل یک حلزونی که میخواد کاهو بخوره میخونم. همینقدر آروم و مجموعه وِمیکی ها دقیقا برام مثل کاهو میمونه. کتابِ «بهتر از همه» تو یک دهکدهی پر از آدم چوبی میگذره. یه روز یه خانمی به اسم رز که خیلی معروفه میاد به دهکده. آدم چوبی ها از همسر شهردار که گفت: "خانم رز بهترین وِمیکی دنیاست" میپرسن چرا ایشون انقدر معروفه؟ همسر شهردار میگه چون همه اونو میشناسن. میپرسن خب چرا همه اونو میشناسن؟ میگه چون معروفه🙄 بعد میگن خب چرا میاد اینجا اصلا؟
_میخواد وِمیکی های عالی رو انتخاب کنه! (کی باشی تو اصلا که میخوای انتخاب کنی🤨)
خانم رز که میاد تو جمعیت، همه بهش با تحسین نگاه میکنن. میدونین چرا؟ چون خانم رز از چوب درخت افرا ساخته شده که بسیار چوب خوبیه و به همین دلیل از همه بهتره دیگه! اون با آدم چوبی هایی که از درخت افرا ساخته شدن سلام و احوال پرسی گرمی انجام میده و وقتی یکی از آدم چوبی هایی که از درخت بید ساخته شد(پانچلو) میخواد با اون دست بده اون میگه ازم دورشو! چون که تو از درخت بی ارزشی ساخته شدی! و از اون روز به بعد ادم چوبی های دهکده همدیگر رو با عینکِ دیگه ای نگاه میکنن. اونها مقیاس خوب یا بد بودنشون رو از چوبِ درختی که ساخته شدن قرار میدن و همین میشه که آدم چوبیِ قصه ما(پانچلو) که از بید ساخته شده وقتی داره از جایی عبور میکنه همه مسخرش میکنن و دوستاش رهاش میکنن! درحالیکه تا بحال اصلا هیچکس برتری نداشت از شخص دیگه ای به واسطه ظاهرش. اما حالا...
آدم چوبیِ داستان ما یعنی پانجلو وقتی میبینه دوستاش اون رو تنها گذاشتن و هیچکس اون رو توی جمع خودشون نمیپذیره خیلی غصه میخوره و میره کنار درختان بید میشینه و بلند میگه : «آخه چرا من از بید ساخته شدم!» اینجاست که یهو «ایلای» از بین درختا پیداش میشه. ایلای سازندهی ادم چوبی هاست که خیلی ها فراموش میکنن اصلا همچین آدمی در روبروی دهکده وجود داره و یه روز اونهارو ساخته و میتونه به خاطر آگاهیش به همه خیلی کمک کنه. ایلای به پانچلو توضیح میده که اون رو با هدف خاصی ساخته و درخت بید همونقدر بی نظیره که درخت افرا. و ایلای که سازندهی اونه بهتر این رو میدونه و اون رو میشناسه از آدم چوبی ها و اونها نمیتونن مشخص کنن که اون از همه پایین تره. بند پایینی رو اگر نمیخواین انتهای داستان لو بره ازش رد شین و برین بند بعدیش:
روز بدرقه خانم رز میرسه. خانم رز با همون فخر فروشیِ نَخِشی(حال بهم زن) که داره به بقیه میگه خداحافظ وِمیکی های بیچاره. همین لحظه که داره خم میشه تا همه اون رو ببینن و از نمایش زیباییش به بقیه لذت ببره یهو پرت میشه پایین. گردنبندش باعث میشه اون آویزون بشه از پل و پاهاش روی آبِ رودخونه قرار بگیره. همه تلاش میکنن که اون رو بکشن بالا تا رودخونه اون رو با خودش نبره اما به خاطر سفت بودن بدن آدم چوبی ها، کسی نمیتونه خانم رز رو نجات بده. اینجاست که قهرمانِ ما پانچلو، همونکه خانم رز اول داستان باهاش دست نداد، به خاطر چوبی که ازش ساخته شده و انعطاف داره، به راحتی خم میشه و دست خانم رز رو میگیره و اون رو نجات میده. اینجا برخلاف اول داستان، خانم رز براش اصلا مهم نیست که داره با یک چوبِ به عقیده خودش بی ارزش دست میده! و دهکدهی وِمیکیها پس از اون میفهمه که: چوب نه، بلکه کمک کردن به دیگرانه که باعث میشه اونها با ارزش بشن.
توی داستان جزئیات و جمله های زیبایی وجود داره در عین کوتاه بودن. از خوندنش کنارِ دو خواهرزادهی کلاس اول و سومم بسی لذت بردم و اونها نیز. اگر بخونین (در هر سنی) ازش لذت میبرید به احتمال زیاد و اگر بچه کنارتون باشه که اون هم غرق در این دهکده میشه.
از این داستان کودک درونِ خواهرزاده هام و داییشون یادگرفتن که:
+آدمها رو نمیتونیم به خاطرِ خصوصیات ظاهری و پوششی که دارن ارزش گذاری کنیم. قرار نیست احترام کمتری بذاریم به یک آدم با شغل کم در آمد نسبت به یکی که از زندگیش پول میباره و خیلی خوش تیپن. متاسفانه تو همهی جوامع، افراد زیادی هستن که به آدمها به واسطه شغل و سرمایه و خانواده ای که دارن احترام میذارن فقط، نه بخاطرِ رفتار و عملِ اون فرد. در حالیکه هر شخصی در هر شغل و لباسی میتونه با ارزش باشه. اگر این متن رو دارین میخونین، حواستون باشه دفعه بعدی که به کسی احترام میذارین، یا کمتر بهش توجه میکنین، علتش چیزهای بی ارزشی نباشه که همنوع هاتون به عنوان مقیاس ارزش داشتن پررنگش کردن و به عنوان عرف قرار دادن!
مردم! ما شما را از یک مرد و زن آفریدیم؛ اما به ملتها و نژادهای مختلفی تقسیمتان کردیم تا همدیگر را بشناسید. اینها که ملاک برتری نیست؛ بلکه باارزشترینِ شما از نظر خدا باتقواترینِ شماست؛ زیرا خدا دانای آگاه است.
حجرات (١٣)
۱۲ اردیبهشت ۰۵
June 24, 2021
I grew up a rather strange child.
I was white in a place where no one was white. I was (am) chubby. I didn't have many friends and felt looked down upon a lot.
This book was the book my mom would read to me on night when I didn't feel so hot about myself. It brought me comfort to realize that God loves me and created me just the way I am for a reason.
I was white in a place where no one was white. I was (am) chubby. I didn't have many friends and felt looked down upon a lot.
This book was the book my mom would read to me on night when I didn't feel so hot about myself. It brought me comfort to realize that God loves me and created me just the way I am for a reason.
May 7, 2024
A 2024 Fav♡rite
This is a fun and meaningful story! I have to say, the atmosphere and theme of the entire Wemmicksville series is delightful.
I can’t give enough praise to this series, and perhaps “Best of All” is the best of the best. It communicates how the Creator made each of unique and special. The story is important in a society that emphasizes status, and sidelines people who don’t fit a particular mold.
Punchinello and Eli the Wemmick-maker do it again, representing powerful lessons that promote love, acceptance, and growth in readers of all ages. Max Lucado’s evocative storytelling reveals God’s love, gifts, and wonders through his relatable characters and entertaining adventures. wonderful Christian principles. And the illustrations are nostalgic, charming, and distinctive.
This tale not only builds confidence and promotes love and tolerance, but it’s so much fun to read for children and adults alike! (Many of us have come across a ‘Bess Stovall’ character in our lives.)
First Line: Bess Stovall is famous for being famous.
Series: Wemmicksville, book 4
Genre: Children
Author: Max Lucado
Page Count: 32
Reading Age: 4-8
#CoverLoverBookReview received a complimentary copy of this book. Opinions are 100% mine.
This is a fun and meaningful story! I have to say, the atmosphere and theme of the entire Wemmicksville series is delightful.
I can’t give enough praise to this series, and perhaps “Best of All” is the best of the best. It communicates how the Creator made each of unique and special. The story is important in a society that emphasizes status, and sidelines people who don’t fit a particular mold.
Punchinello and Eli the Wemmick-maker do it again, representing powerful lessons that promote love, acceptance, and growth in readers of all ages. Max Lucado’s evocative storytelling reveals God’s love, gifts, and wonders through his relatable characters and entertaining adventures. wonderful Christian principles. And the illustrations are nostalgic, charming, and distinctive.
This tale not only builds confidence and promotes love and tolerance, but it’s so much fun to read for children and adults alike! (Many of us have come across a ‘Bess Stovall’ character in our lives.)
First Line: Bess Stovall is famous for being famous.
Series: Wemmicksville, book 4
Genre: Children
Author: Max Lucado
Page Count: 32
Reading Age: 4-8
#CoverLoverBookReview received a complimentary copy of this book. Opinions are 100% mine.
February 10, 2025
Story "Unreadable"
Illustration 4
Illustration 4
Read
August 6, 2025In Best of All, the fourth book in Max Lucado’s beloved Wemmicksville series, readers are once again invited into the charming world of wooden people created by the wise woodcarver, Eli. This time, Lucado explores the theme of purpose and how each individual is special—not because they’re the most talented or popular—but simply because of who they are.
The story follows Punchinello as he joins a group of Wemmicks who want to put on a show. But when he realises he doesn’t have the flashy talents of the others, he starts to feel left out and unsure of his worth. Through a heartfelt visit with Eli, Punchinello learns that the best thing he can do is be himself, and that his value doesn't come from performing but from being who he was made to be.
Lucado’s message is both encouraging and empowering for children growing up in a world where comparison is all too common. It teaches that we each have our role to play, and that being “the best of all” doesn’t mean being better than others—it means being fully ourselves.
Sergio Martínez’s illustrations, as always, are soft, whimsical, and expressive. They bring the Wemmick characters to life with warmth and depth, perfectly matching the gentle tone of the narrative.
Perfect for children aged 5–10, Best of All is ideal for parents, teachers, and counsellors who want to encourage kids to embrace their individuality and understand that their worth comes not from applause, but from being uniquely themselves.
The story follows Punchinello as he joins a group of Wemmicks who want to put on a show. But when he realises he doesn’t have the flashy talents of the others, he starts to feel left out and unsure of his worth. Through a heartfelt visit with Eli, Punchinello learns that the best thing he can do is be himself, and that his value doesn't come from performing but from being who he was made to be.
Lucado’s message is both encouraging and empowering for children growing up in a world where comparison is all too common. It teaches that we each have our role to play, and that being “the best of all” doesn’t mean being better than others—it means being fully ourselves.
Sergio Martínez’s illustrations, as always, are soft, whimsical, and expressive. They bring the Wemmick characters to life with warmth and depth, perfectly matching the gentle tone of the narrative.
Perfect for children aged 5–10, Best of All is ideal for parents, teachers, and counsellors who want to encourage kids to embrace their individuality and understand that their worth comes not from applause, but from being uniquely themselves.
December 20, 2022
I didn't love this book, as I do the first two Wemmicksville books. The conversation between Punch and his maker is the highlight, although pretty didactic: "Who do you think knows more, the Wemmicks or the Wemmick-maker?" and "Do you think I knew what I was doing when I made you?" and "You are special, my child. You are the way you are because I made you that way." Who can argue with that? The book is about discrimination, based on ancest-tree--the type (color?) of wood with which one is made. It can easily be understood to be addressing racial discrimination, but a few things rub me the wrong way--reinforcement of sexist tropes and Punchinello's worth being demonstrated by his ability to save the "superior" one. In general, the story/metaphor encourages one to "let go of the chain" of the medallion that identifies the type of wood one one made of. "Enough of all this talk about maples. Let's just be Wemmicks." To the extent that this conveys the message that we should not be talking about race, I am not for it because race matters. Of course I value the main message of our value coming from our creator, but I don't like to encourage even subtle messages that condition us to not talk about how race is operative in our society.
January 7, 2021
Another book in the Wemmicksville series and another love letter to self esteem and this time focussing on 'family tree' on ancestry and saying you are special even if you didn't;t come from this stock, etc.
Class still plays a part in society, whether we like it or not, and there is truth in what the underlying thesis of the book is that it does not really matter what people think only what God thinks, and God thinks you are special.
It is though still disappointing that even though the book in a round about way points you towards God it is still not pointing a way for salvation through Christ in the Christian theology tradition, which these books are meant to represent.
Self esteem is fine but it won't last beyond the grave.
Class still plays a part in society, whether we like it or not, and there is truth in what the underlying thesis of the book is that it does not really matter what people think only what God thinks, and God thinks you are special.
It is though still disappointing that even though the book in a round about way points you towards God it is still not pointing a way for salvation through Christ in the Christian theology tradition, which these books are meant to represent.
Self esteem is fine but it won't last beyond the grave.
July 25, 2018
I want to start by saying this is purely my opinion...
As some reviewers have pointed out, this is blatantly a Christian based picture book, however that doesn't make the message any less important. Setting aside overtly Christian overtones, the book was amazing. I would love to keep this purely for the lesson that this story teaches. It's easy for children to understand whether you're raising them in faith or not. The only reason I have scored the book this low is because of my own issues with faith based lessons rather than sheer morality.
All of this being said, I highly recommend it to anyone trying to teach children respect of others who are different from themselves.
As some reviewers have pointed out, this is blatantly a Christian based picture book, however that doesn't make the message any less important. Setting aside overtly Christian overtones, the book was amazing. I would love to keep this purely for the lesson that this story teaches. It's easy for children to understand whether you're raising them in faith or not. The only reason I have scored the book this low is because of my own issues with faith based lessons rather than sheer morality.
All of this being said, I highly recommend it to anyone trying to teach children respect of others who are different from themselves.
February 6, 2026
Max Lucado's poignant words, paired with Sergio Martínez's breathtaking art, invite us to bask in the radiance of God's unwavering love. This masterpiece is a heartfelt reminder that we are seen, cherished, and forever held in the palm of His hand. A must-have for anyone seeking hope, healing, and inspiration.
December 11, 2023
خیلی عالی بود.
کلا کتاب های نوجوان رو دوست دارم و این دومین کتاب از مکس لوکیدو بود که خوندم و خیلی خوشم اومد.
نویسنده در این سری کتاب هاش به موضوعات جالبی میپردازه که ممکنه دچارش بشیم و خوندنش لذت بخشه.
کلا کتاب های نوجوان رو دوست دارم و این دومین کتاب از مکس لوکیدو بود که خوندم و خیلی خوشم اومد.
نویسنده در این سری کتاب هاش به موضوعات جالبی میپردازه که ممکنه دچارش بشیم و خوندنش لذت بخشه.
July 2, 2017
عالیه این کتاب
خداشناسی. هدف از خلقت
مصداق آیه ان اکرمکم عند الله اتقیکم
خداشناسی. هدف از خلقت
مصداق آیه ان اکرمکم عند الله اتقیکم
August 23, 2017
This was one of my favorite Wemmicksville books. Punchinello is so sweet how he went to his maker. Kids books are the best.
September 2, 2017
See previous review regarding promising premise and god
September 6, 2017
Beautiful story.
October 9, 2017
This book was a little long for the younger ones to sit through. however it was a good read with a good mesaage.
July 14, 2019
Cliques rear their head in book 4.
February 14, 2022
Again, the ending was disappointing. I wish each villager made of a different wood found their unique purpose!
April 7, 2022
Too long winded for my taste. A little sappy (excuse the pun)
May 3, 2022
I love how this book shows the push of some people towards prejudice and resolves by people rejecting prejudice!
June 23, 2023
داستانهای پانچلو فقط برای کودکان نیست
واقعا اونقدر عرفانی و تفکر برانگیزه که برای بزرگسالان هم مناسبه
واقعا اونقدر عرفانی و تفکر برانگیزه که برای بزرگسالان هم مناسبه
Read
September 13, 2023In this one, I especially love how Eli comes to find Punchinello in the forest.
December 26, 2024
So far, my second favorite book in the series
January 10, 2025
Warm & a good reminder that everyone of us is God beloved no matter how we looks
May 3, 2026
باورنکردنی خوب و قشنگه :( خیلی نازه. خیلی واقعیه. وقتی این رو میخونی خیلی آسونه باورش و پذیرفتن تفاوتها. ولی تو زندگی واقعی، انگار فشارها خیلی زیادن، و خیلی سختتر… آه.
September 6, 2011
For many years, I never ate eggplant. Every time I had it in a restaurant, it was pithy and bitter and overly chewy to the point of making a dish inedible. I avoided dishes that even had eggplant as an ingredient. Too easy to ruin things with such a nasty vegetable. Then, one evening I had an eggplant dish that was not only not ruined, it was delicious. And here's the weird thing--eggplant was the main ingredient.*
Christian morality messages are like eggplants--in anything less than skillful hands, they can ruin any book they're put in. Max Lucado breaks the mold by writing children's books which are not only undeniably Christian, they are tolerable even for someone who avoids Christian morality messages as if they were a tough and bitter vegetable. This is the second of his that I've read, and the second I've liked enough to buy, so he's two for two.
The message of this book is that no matter whether or not you come from famous or proud ancestry, you are just as important as everyone else. It's a cute message, uplifting and direct without being overly preachy, and the tale is told with cute drawings of the puppets who are most of the main characters. I generally can't swallow the Christian "God made you in his image" idea, because I know full well that my mom's uterus made me, with a little help from my dad. But in these books, the puppets really were made by someone, the puppet maker, a ruggedly handsome dude who looks like he could be felling trees in Oregon or maybe shilling paper towels.
The word-to-page ratio for this book isn't bad. It's a little too slow for the under-two set, but if you had a 3-5 year old who liked to have books read to them, this is a decent choice.
*The eggplant recipe that changed my mind was at a restaurant in Kyoto that took advantage of the eggplant's natural sponge-like abilities and served eggplant drenched in garlic and olive oil. It remains my favorite way of preparing eggplant. I also still refuse to get eggplant in restaurants, because eggplant still ruins a lot of dishes.
Christian morality messages are like eggplants--in anything less than skillful hands, they can ruin any book they're put in. Max Lucado breaks the mold by writing children's books which are not only undeniably Christian, they are tolerable even for someone who avoids Christian morality messages as if they were a tough and bitter vegetable. This is the second of his that I've read, and the second I've liked enough to buy, so he's two for two.
The message of this book is that no matter whether or not you come from famous or proud ancestry, you are just as important as everyone else. It's a cute message, uplifting and direct without being overly preachy, and the tale is told with cute drawings of the puppets who are most of the main characters. I generally can't swallow the Christian "God made you in his image" idea, because I know full well that my mom's uterus made me, with a little help from my dad. But in these books, the puppets really were made by someone, the puppet maker, a ruggedly handsome dude who looks like he could be felling trees in Oregon or maybe shilling paper towels.
The word-to-page ratio for this book isn't bad. It's a little too slow for the under-two set, but if you had a 3-5 year old who liked to have books read to them, this is a decent choice.
*The eggplant recipe that changed my mind was at a restaurant in Kyoto that took advantage of the eggplant's natural sponge-like abilities and served eggplant drenched in garlic and olive oil. It remains my favorite way of preparing eggplant. I also still refuse to get eggplant in restaurants, because eggplant still ruins a lot of dishes.
May 28, 2010
I think I prefer the first two of the Wemmicks books. I liked the illustrations more, and I like that the stories are quick and simple. The ones I have read lately seem to be too full of text. Still a little humor, but not much like in the first two. The main aspect of us being who we are and special and made with purpose by our Maker is present in each one, and Lucado does well in bringing out the different ways that others make us feel less than we are. But I still think he could have done it better--as he did with "You are Special" and "You are Mine."
Displaying 1 - 30 of 53 reviews