In het Franse dorpje Salves in het hooggebergte van de Pyreneeën is een slagerij. De dorpsbewoners komen graag in de winkel van Guy Chevalier en zijn dochter Bernadette. Niet alleen vanwege de kwaliteit van het vlees, maar ook voor een praatje en de laatste roddels. Als Guy onverwacht sterft nemen Bernadette en haar man Bruno de zaak over. Dit heeft verstrekkende gevolgen voor Bernadette, Bruno en alle inwoners van Salves.
Op Roald Dahl-achtige wijze verhaalt Ilja Gort hoe, in een klein Frans dorpje, vier vrouwen het heft van hun eigen leven in de hand nemen. Een onnavolgbaar geestig geschreven roman die zowel ontroert als de lachspieren prikkelt.
Humoristisch verhaal van Ilja Gort uit 2012. Op de achterflap staat “Roald Dahl-achtig” en dat is een goede beschrijving voor het maffe verhaal van een slagerij in een klein dorpje in Zuid-Frankrijk dat wordt gerund door 4 aantrekkelijke vrouwen. Toevallig hebben al deze vrouwen vreselijke levenspartners waar ze uiteindelijk wel raad mee weten….
Lekker met een wijntje van La Tulipe en wat fuet erbij dit boek lezen. Ik heb er van genoten. Voorspelbaar? Ja dat wel maar dat deed niks af aan het leesplezier. Heerlijk om even tussendoor weg te lezen.
De referentie aan Roald Dahl (Lamb to the slaughter) is in zoverre terecht dat - laten we zeggen - moord en goed eten in beide verhalen hetzelfde effect op elkaar hebben.
De vrouwenslagerij is een grappig maar simpel verteld verhaal. Er zit een kanteling in, die ook weer des Dahls aan doet. Verder wordt het boek overgoten met een Irougléguy wijn hetgeen mij deed vermoeden dat die uit de vaten van de schrijvende wijnboer zelf kwam, maar dat lijkt (bij nadere inspectie, of ik heb niet goed genoeg gezocht) niet zo te zijn.
Ik kon me er overigens niet toe zetten me bij Joubert sowieso iets anders dan een rondhuppelende en zich in wijn en vrouwelijk schoon wentelende Gort voor te stellen. Maar ja.
De vrouwenslagerij is een makkelijk boek om te lezen. Even voor tussendoor. Tijdens het lezen had ik soms het gevoel dat het te makkelijk was geschreven, erg kinderlijk. De verhaallijn is makkelijk bedacht en het is een heel voorspelbaar boek. Dit maakt het niet minder leuk om te lezen. Voordat ik aan het boek begon was mij al duidelijk dat het op een Roald Dahl manier geschreven was, dat kan ik duidelijk inzien. Het liefst zou ik het boek 3.5 sterren geven, maar dat is helaas niet mogelijk.
3,5/5⭐️⭐️⭐️ Een halve ster extra voor de lol. Wat een vrolijk boek! Ondanks het wat lugubere onderwerp is het een feelgood roman. Gelukkig had Ilja van de mannen echte ‘varkens’ gemaakt, want anders was het toch wat minder verteerbaar geweest 😉. Leeslol waarbij je stiekem ook een beetje honger krijgt.
Het was wel ok, je moet er niet veel van verwachten. Het was vlot en leuk om te lezen. De plek waar het zich afspeelt is ook wel leuk. Ik zou dit alleen geen literatuur noemen, de schrijfvaardigheden van Gort zijn niet fantastisch.
Wederom een heerlijk boek van Ilja Gort. Ik word gewoon blij van zijn schrijfstijl. Een beetje absurdisme. Liefdevol en soms ook harteloos. Maar dan wel liefdevol harteloos. En in een beeldtaal waardoor de woorden automatisch een film in mijn hoofd worden. Even heerlijk wegsoezen uit deze wereld in een aangename leesroes.
Grappig, onverwachts, leuk en spannend. Wel erg ongeloofwaardig, maar het verhaal is zo vlot en grappig beschreven dat Gort er prima mee weg komt. Ik heb ervan genoten! In één ruk uitgelezen.
Absurdistisch, luguber en onwaarschijnlijk verhaal. Wel grappig om te lezen met een vlot tempo geschreven. Veel typische 'Ilja Gort-humor'. Al met al een vermakelijk boek.
Wat een geweldig boek, al klinkt dit best gek, als je weet dat er geslacht wordt. Ik heb echt gelachen en wilde echt door blijven lezen. Jammer dat die uit is