Verstrikt in een verwarrend doolhof van angstaanjagende gebeurtenissen
…Stanley D. Priscuss is gelukkig. Als ontwerper van exuberante kunstwerken kent hij een wereldverspreid succes. Naar aanleiding van de persvoorstelling van zijn nieuwste creatie wacht hem echter een verrassende vaststelling. Alles wat hij ooit heeft geschapen is niet louter uit zijn fantasie afkomstig. Twijfel overvalt hem op elk gebied. In zijn zoektocht naar verduidelijking geraakt hij verstrikt in een verwarrend doolhof van beangstigende gebeurtenissen. Het blijkt dat wat hij zijn hele leven voor waarheid hield slechts schijn is. De realiteit verbrijzelt alles waar iedereen in gelooft…
Johan Deseyn (1959) is zeker nog niet ‘leeg’ geschreven. In 1999 verscheen zijn eerste roman, dertien jaar later zijn elfde. Blijvende positieve reacties stimuleren hem om steeds opnieuw te experimenteren. Dit elfde boek wordt een verrassende combinatie van een uitzonderlijke sfeersetting en de verkenning van de donkere kanten van de mens.
Stanley Priscuss is een kunstenaar die heel populair is. Hij maakt bizarre kunstwerken. Bij de voorstelling van zijn nieuwste creatie, een game met bijbehorende stoel waardoor de gamer zich écht in het spel waant, ziet Stanley tussen de acteurs die ter animatie aanwezig zijn, een vrouwenfiguur die wel uit zijn spel lijkt te komen, maar waarvan hij zich niet kan voorstellen dat hij die ooit gecreëerd heeft. Niemand anders lijkt de 'vrouw' te hebben gezien. Het wordt een obsessie voor Stanley.
Ondertussen vinden er in New Venice verschillende moorden plaats. De slachtoffers worden gevonden met overgesneden keel. Er wordt een verdachte opgepakt die onbegrijpelijke dingen zegt. Hij heeft het ook over een zuil van vuur. En dan gebeurt er iets vreemds. Bij de overbrenging van de verdachte naar de gevangenis, stoppen de politieagenten ergens omdat de vrouwelijke agent naar het toilet moet. Als ze terugkomt, ziet ze een zuil van vuur die zich net sluit, maar waarin de helft van de politiewagen en de vertikale helft van haar collega verdwenen zijn. Ook de gevangene is verdwenen. Er blijft enkel een verbrande halve auto met het dichtgeschroeide halve lijk van de andere agent over.
En meer en meer lijken de vreemde gebeurtenissen zich toe te spitsen op Stanley en zijn omgeving. Uiteindelijk komt hij te weten dat alles verband houdt met zijn nieuwe game, Labyrinth of Hell, en de wereld waarin het zich afspeelt, Obscurion...
Het verhaal was op zich niet slecht, maar slordigheden in feiten (9 september 2001 ipv 11 september 2001) en in taalgebruik storen heel erg, waardoor het niet meer vlot leest.