Dit loopt uit de hand

Alle verhalen van Olivier B. Bommel en Tom Poes #42

by Marten Toonder

Bevat de titels:
- De erfpachter
- De waarde-ring
- De pijpleider

223 pages, Hardcover

First published April 1, 2012

About the author

Marten Toonder (2 May 1912 – 27 July 2005) was a Dutch comic strip creator. He was probably the most successful comic artist in the Netherlands and had a great influence on the Dutch language by introducing new words and expressions. He is most famous for his series Tom Puss and Panda.

He founded Toonder Studio's

Reviews

[Jeroen Van de Crommenacker]

A nice collection of Bommel stories. In their “original” shape.

[Gijs Grob]

'Dit loopt uit de hand' bundelt drie Bommelverhalen uit 1970/1971. De bundel bevat de eerste verhalen die getekend zijn door Piet Wijn, nadat Fred Julsing er na zes jaar mee was gestopt. Piet Wijn zou de strip tekenen tot de laatste strook in 1986, en dus is er vanaf deze bundel praktisch geen evolutie meer waar te nemen in de tekeningen van de Bommelstrip.

De verhalen zijn alledrie zeer onderhoudend, zij het niet al te diepgravend.

Het eerste verhaal, 'de erfpachter', is een puur avonturenverhaal, waarin een oude schuld dient te worden afgelost en Rommeldam bedreigt wordt door bovennatuurlijke verschijnselen. Omdat Toonder al in de eerste strookjes vertelt hoe de vork in de steel zit, drijft de suspense puur op de dreigende gebeurtenissen zelf.

'De waarde-ring' graaft dieper, wanneer heer Bommel erachter komt dat zijn eigen woorden 'groot is mooi en veel is lekker' bepaald niet altijd opgaan. Omdat zijn wensen maar al te letterlijk worden vervuld, is dit verhaal verwant aan 'De dankputters' (1959, in 'Het is alles hupsafladder) en 'De tuttelwurm' (1968, in 'Augurken met suiker). Mooi aan dit verhaal is dat Toonder suggereert dat er geen toverij, maar alleen zelfbedrog in het spel is.

In 'De pijpleider' tenslotte beproeft heer Bommel het leiderschap. Hoewel het verhaal zich op een naburige heide afspeelt, is de derdewereldanalogie niet ver weg. Bommels vergeefse pogingen zijn onderdanen zijn eigen waarden bij te brengen, lijken op zijn mislukkingen met 'De nozellarven' (1959, in 'Je bent er gloeiend bij en die in 'De bevrijding van Sollidee' (1968, in 'Een heer van stand'). In 'de pijpleider' is Toonder goed op dreef in veel te lijken te zeggen, zonder dat het duidelijk is wat precies. De enige smet op het verhaal is de aanwezigheid van Drs. Zielknijper, die helaas niets wezenlijks aan het verhaal toevoegt.