Όταν δύο γειτονικά και ανταγωνιστικά σχολεία αποφασίζουν να συνεργαστούν για να λάβουν μέρος σε ένα διεθνή διαγωνισμό με βάση το Internet, κανείς δεν μπορεί να φανταστεί ότι τα παράξενα και μυστηριώδη γεγονότα που συμβαίνουν και στρέφονται κατά των μαθητών κάθε άλλο παρά συμπτωματικά είναι. Περιστατικά που πέφτουν στην αντίληψη μόνο ενός από τους μαθητές, του Μιχάλη, ο οποίος και αναλαμβάνει να ρίξει φως στην υπόθεση. Mε τη βοήθεια δύο συμμαθητών του, του Αντρέα και της Νίκης, θα προσπαθήσει να εξιχνιάσει το τι ή ποιος κρύβεται πίσω από όλα αυτά και αν έχουν βάση οι υποψίες του. Oι τρεις συμμαθητές μπλέκουν έτσι σε ένα «παιχνίδι», όπου οι ύποπτοι εναλλάσσονται συνεχώς και οι ίδιοι προσπαθούν ταυτόχρονα να προστατέψουν τους εαυτούς τους και να γίνουν πιστευτοί.
Ένα αστυνομικό μυθιστόρημα με πολλή δράση και μυστήριο πάνω στη χρήση των υπολογιστών και των νέων τεχνολογιών. Μια ιστορία που αποκαλύπτει πως όλα τα πράγματα έχουν δύο όψεις: μια φωτεινή και μια πιο σκοτεινή – εκεί ίσως που παραμονεύουν οι Εννέα Καίσαρες.
Ο Βασίλης Παπαθεοδώρου γεννήθηκε το 1967 στην Αθήνα. Τελείωσε τη Γερμανική Σχολή Αθηνών και σπούδασε μεταλλουργός και χημικός μηχανικός στο ΕΜΠ, ενώ έκανε μεταπτυχιακά στη Διοίκηση Επιχειρήσεων. Έξι από τα νεανικά και εφηβικά μυθιστορήματά του (Το μήνυμα, Οι Εννέα Καίσαρες, Χνότα στο τζάμι, Στη διαπασών, Το μεγάλο ταξίδι της κινέζικης πάπιας, Ιπτάμενες σελίδες) διδάσκονται στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου, στο Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης, σε μετεκπαιδευόμενους δασκάλους, και τέσσερα από αυτά (Το μεγάλο ταξίδι της κινέζικης πάπιας, Μια αστεία επιδημία, Ιπτάμενες σελίδες, Η λευκή απεργία των ροζ φλαμίνγκο) έχουν μεταφραστεί στα τουρκικά από τις εκδόσεις Kelime Yayιnlarι. Για τα βιβλία του Χνότα στο τζάμι, Στη διαπασών και Τη νύχτα που έσβησαν τ’ αστέρια έχει τιμηθεί τρεις φορές με το Κρατικό Βραβείο Παιδικής Λογοτεχνίας (2008, 2010, 2019). Έχει τιμηθεί επίσης δύο φορές με το Βραβείο του περιοδικού Διαβάζω (2008, 2010) και τρεις φορές με το Βραβείο του ηλεκτρονικού περιοδικού Ο Αναγνώστης (2013, 2014, 2019). Υπήρξε, επίσης, άλλες πέντε φορές υποψήφιος για το Κρατικό Βραβείο Παιδικής και Εφηβικής Λογοτεχνίας. Το 2015 τιμήθηκε με το Βραβείο Κοινού Public για το βιβλίο Το ημερολόγιο ενός δειλού, ενώ το 2018 το Μα γιατί μου φταίνε όλα;! (Το βιβλίο της γκρίνιας) απέσπασε το Βραβείο Κοινού στα Ελληνικά Βραβεία Κόμικς. Επίσης έχει αποσπάσει άλλα οκτώ λογοτεχνικά βραβεία για διάφορα έργα του από τον Κύκλο Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου, τη Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά και τον Κυπριακό Σύνδεσμο Παιδικού και Νεανικού Βιβλίου. Τέσσερα από τα μυθιστορήματά του έχουν συμπεριληφθεί στους ετήσιους καταλόγους White Ravens, της Διεθνούς Βιβλιοθήκης Νεότητας Μονάχου, με τα διακόσια καλύτερα βιβλία παγκοσμίως. Έχει διατελέσει μέλος σε κριτικές επιτροπές των Κρατικών Βραβείων, του ηλεκτρονικού περιοδικού Ο Αναγνώστης, του Κύκλου Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου και της Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς. Έχει διδάξει ως επισκέπτης εισηγητής στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα δημιουργικής γραφής του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας και έχει συνεργαστεί με το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο Κύπρου και το Πανεπιστήμιο Frederick. Υποψήφιος της Ελλάδας για το Διεθνές Βραβείο Παιδικής Λογοτεχνίας Astrid Lindgren το 2021. (less)
Απευθύνεται σε έφηβους και η ιστορία έχει μια ενδιαφέρουσα πλοκή και ένα μυστήριο για το ποιος έκανε ότι έκανε και γιατί. Αλλά στο τέλος που πρέπει να περάσει το μήνυμα, είναι λίγο χλιαρό κατά την γνώμη μου.
Μια μεγάλη μου απορία, δεν κατάλαβα ποτέ τι έπρεπε να κάνουν για αυτό τον διαγωνισμό που αναφέρεται στο βιβλίο και πως μοιράζοντας την έρευνα της η κάθε ομάδα, θα κέρδιζε. Λεπτομέρειες που κάνουν την διαφορά. Το ενδιαφέρον, η παρουσίαση της "μικρής" κοινωνίας του κάθε σχολείου.
Δεν ξέρω πως θα αντιδρούσε ένας έφηβος με το βιβλίο αυτό, θα ήθελα κάπου να έβλεπα μια άποψη.
Ο Βασίλης Παπαθεοδώρου για ακόμη μια φορά εκπλήρωσε τις προσδοκίες μου. Στην αρχή δεν είχα καταλάβει τι συνέβαινε αλλά όταν αποκαλύφθηκε ο λόγος που ο τίτλος του βιβλίου είναι "Οι εννέα Καίσαρες" έμεινα με το στόμα ανοιχτό. Δεν μπορώ να περιγράψω πόσο λάτρεψα αυτό το βιβλίο. Από τα λίγα YA mystery που με έχουν κρατήσει σε αγωνία. ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ? Απλά ουαου.
Επιτέλους, οι 10 μικροί νέγροι σε εφηβικό μυθιστόρημα! Κι όχι μόνο για εφήβους!!!!!Από τα πολύ καλά αστυνομικά βιβλία, αν και σχετικά απλό σε δομή και ανάλυση λόγω του κοινού στο οποίο απευθύνεται, όμως με τίποτα δε στερείται σε ανατροπές, κλειστοφοβική ατμόσφαιρα και απορίες κλασικού whodunit!!!Ποιος κάνει όλες αυτές τις δολιοφθορές;Γιατί ακολουθεί τη διαδοχή των εννέα ρωμαίων αυτοκρατόρων; Κλοπή ταμείου, φωτιά στην αίθουσα των υπολογιστών, καταδίωξη των ξένων μαθητών....Δώστε προσοχή στο 4ο κεφάλαιο :) !!!! Ανατρεπτικότατο, καθόλου βαρετό, καθόλου παιδιάστικο, με νοήματα και σημασίες. Τι κακό επιφέρουν τα video-games στην ψυχολογία των παιδιών κι σε ποιο σημείο μπορούν να οδηγήσουν το μυαλό ενός παιδιού που δεν συνεργάζεται αρμονικά με τους γονείς του. Η ρωμαϊκή ιστορία με απλά λόγια και πώς προσαρμόζεται αυτή στις διαστροφές ενός εφηβικού μυαλού. Τα παιδιά των δύο σχολείων ζουν, σκέφτονται, κάνουν πράγματα της ηλικίας τους (είναι απίστευτος ο βαθμός που εντρυφεί ο συγγραφέας στον μικρόκοσμο των σημερινών εφήβων) και φτάνουμε στο τελευταίο κεφάλαιο, στον τελευταίο αυτοκράτορα. Ποιος είναι το θύμα;Και πώς θα χτυπήσει ο κρυφός αντίπαλος;ΟΚ το ομολογώ, έχω δύο μικρές αντιρρησούλες: τα μηνύματα στο κινητό έρχονται πάντα με νούμερο, ποτέ δεν έχω διαβάσει μήνυμα και ο αποστολέας να έχει απόκρυψη (τουλάχιστον από κινητό σε κινητό) και δεύτερον στις τελευταίες σκηνές του έργου η Νίκη, που ξέχασε το κινητό της στην αίθουσα επάνω και το τηλέφωνο του φύλακα ήταν κομμένο βγήκε και κάλεσε την αστυνομία από καρτοτηλέφωνο (λίίίγο δύσκολο, γιατί τα μοντέρνα παιδιά αν έχουν κινητά δεν καταδέχονται να κουβαλάνε τηλεκάρτες). Ασήμαντες λεπτομέρειες ενός γέρο-γκρινιάρη και σε καμία περίπτωση μην επηρεαστείτε από αυτές. Το βιβλίο τα σπάει, θα περάσετε πολύ καλά, ίσως και να ξενυχτήσετε ώσπου να βρεθεί η λύση του μυστηρίου.
3.5 Ήταν ωραίο και διασκεδαστικό. Με γρήγορη εξέλιξη και χωρίς να σε κάνει να βαρεθείς. Το στοιχείο του μυστηρίου ήταν όντως πολύ καλό και το τέλος αναπάντεχο καθώς άλλον περιμένα για αυτοκράτορα και άλλος μας βγήκε. Η γραφή του Βασίλη Παπαθεοδώρου ήταν καταπληκτική και χωρίς καθόλου να πλατιάζει.
Από αυτά που έχω διαβάσει του συγγραφέα, το θεωρώ από τα πιο αδύναμα του. Όταν έχω διαβάσει το άλφα, τους άρχοντες των σκουπίδων, το διαπασών και το ημερολόγιο ενός δειλού αυτό μου φάνηκε τετριμμένο. Ίσως ένας έφηβος να είχε άλλη άποψη από μένα. Εγώ βαρέθηκα λίγο.