Μην πιστεύεις στην αλήθεια

by Ρένα Ρώσση-Ζαΐρη

Έμεινε έγκυος στα δεκάξι της. Παντρεύτηκε, γιατί έτσι έπρεπε, μ’ έναν άντρα που δεν ήθελε. Όταν αυτός την άφησε, έπεσε με τα μούτρα στην καριέρα της, έγινε πετυχημένη συγγραφέας.
Και τότε για πρώτη φορά στη ζωή της ερωτεύτηκε. Παράφορα. Έναν άντρα μικρότερό της. Λάθος της.

321 pages, Paperback

First published January 1, 2007

About the author

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Είναι κόρη του Νικόλαου Ρώσση, των φερώνυμων εκδόσεων, ενώ παππούς της ήταν ο φιλόλογος και συγγραφέας Ιωάννης Θ. Ρώσσης. Αποφοίτησε από το Αμερικανικό Κολέγιο Θηλέων, τη Σχολή Νηπιαγωγών Αθηνών και το Lοndon Montessori Centre. Εργάστηκε ως νηπιαγωγός, αλλά και ως υπεύθυνη εκδόσεων. Έχει γράψει 20 βιβλία για ενηλίκους και πάνω από 200 παιδικά, ενώ τα βιβλία της, που έχουν κυκλοφορήσει τόσο από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ όσο και από άλλους εκδοτικούς οίκους, ξεπερνούν τα 1.300.000 αντίτυπα. Της έχει απονεμηθεί το Βραβείο Λογοτεχνίας 2015 (Όμιλος Γυναικών Πειραιά «Εξάλειπτρον») για την απήχηση του συγγραφικού της έργου και τη διαδραστική σχέση της με τους αναγνώστες της. Έχει κερδίσει δύο βραβεία PUBLIC για τα μυθιστορήματά της: ΔΙΔΥΜΑ ΦΕΓΓΑΡΙΑ (Βραβείο Κοινού 2015) και ΑΛΜΥΡΑ – Η ΕΥΤΥΧΙΑ ΑΛΛΙΩΣ (Βραβείο Μυθιστορήματος Βιβλιοπωλείων PUBLIC 2023).
Τα βιβλία της ΔΙΔΥΜΑ ΦΕΓΓΑΡΙΑ και ΑΣΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΑΜΜΟ μεταφέρθηκαν στην τηλεόραση. Είναι παντρεμένη και έχει δύο παιδιά.

Reviews

[Πάνος Τουρλής · Rating 2 out of 5]

Μια γυναίκα ζει ευτυχισμένες στιγμές δίπλα σε έναν άντρα χωρίς να ξέρει κανείς το σκληρό πρόσωπο της μοίρας που τους επιφυλάσσει εκπλήξεις. Κατ’ εμέ το βιβλίο είναι δείγμα γυναικείας λογοτεχνίας από τα γνωστά και μη εξαιρετέα, με ερωτικές σκηνές, με κοφτές προτάσεις, με πολλές παραγράφους της μίας ή των δύο προτάσεων, πολλά συναισθήματα και σκέψεις, με ελάχιστη δράση κλπ. Σε άλλη περίπτωση δε θα έγραφα κάτι γιατί συνολικά δε μου άρεσε σα βιβλίο, όμως, δεν μπορώ να μην καταγράψω κάποιες σκέψεις που μου γεννήθηκαν και κάποια συναισθήματα, τα οποία οφείλονται στην πένα της συγγραφέως.

Έχοντας διαβάσει τα «Δίδυμα φεγγάρια», που δεν έχουν καμία σχέση με το «Μην πιστεύεις στην αλήθεια», το οποίο άλλωστε πρωτοεκδόθηκε οκτώ χρόνια πριν, κι έχοντας συγκλονιστεί από την κεντρική ιδέα του μυθιστορήματος, οφείλω να τονίσω ότι η κυρία Ρώσση-Ζαΐρη είναι μοναδική στην ψυχολογική καταγραφή των χαρακτήρων, κάτι που έφτασε στην κορύφωσή του με τα «Δίδυμα φεγγάρια». Η ιστορία, αν και προβλέψιμη από την αρχή, με απασχόλησε ως προς το πώς ένιωσε πραγματικά μια τέτοια γυναίκα, όταν αποκαλύφθηκε αυτή η αλήθεια. Ποια δύναμη ψυχής την οδήγησε να μην αυτοκτονήσει, να μην κλειστεί σε τρελοκομείο ή να μην κάνει οποιοδήποτε κακό στον εαυτό της. Η συγγραφέας υποστηρίζει στην εισαγωγή ότι η ιστορία είναι αληθινή, οπότε πραγματικά τρόμαξα με την τύχη και το μερτικό του καθενός μας στον κόσμο. Παραδέχομαι ότι αν το τέλος ήταν διαφορετικό, θα καταντούσε πολύ μελό και θα έχανε σημαντικούς πόντους. Επομένως, ο χειρισμός και η επιλογή του θέματος έδειχναν από τότε ότι έχουμε μια καλή συγγραφέα, με σωστό υπόβαθρο και ικανή να διαχειριστεί καίρια τους χαρακτήρες της.

Το βιβλίο δε μου άρεσε ως προς το στυλ και το ύφος για τους λόγους που προανέφερα, όμως είναι από τα πρώτα της κυρίας Ρώσση-Ζαΐρη κι έτσι με χαρά μπορώ να πω ότι από τότε έχει εξελιχθεί και βελτιωθεί θεαματικά. Η κεντρική ιστορία ήταν από μόνη της δυνατή, όμως για να γίνει ένα μεγάλο μυθιστόρημα έπρεπε να ντυθεί με ενδιάμεσα περιστατικά και να ροκανιστεί λίγο ο χρόνος. Όλα αυτά τα παρέβλεψα ακριβώς λόγω της δύναμης και της αισιοδοξίας που αποκόμισα στο τέλος. Αν δεν το αγαπήσατε, διαβάστε κάποιο απο τα καινούργια της. Αν σας άγγιξε, θα λατρέψετε τα επόμενά της.

[Christiana Hadji · Rating 2 out of 5]

Ένα ακόμα δείγμα αυτού που μερικοί αποκαλούν «σύγχρονη ελληνική γυναικεία πεζογραφία» και που εγώ αποκαλώ χαϊδευτικά «παράτησα τη σφουγγαρίστρα κι είπα να γίνω κι εγώ συγγραφέας και να γράφω πράγματα βγαλμένα απ' τη ζωή».

Τί κριτική να γράψω τώρα γι' αυτό το μυθιστόρημα; Γράψιμο κοινότυπο, που στερείται κάθε πρωτότυπης σκέψης και λογοτεχνικού ταλέντου, γεμάτο από μελό φιοριτούρες που θέλουν να περνιούνται για λογοτεχνικές πινελιές ( π.χ. «χώρεσε στην βαλίτσα τα συντρίμμια της ζωής της» και «ήταν μπερδεμένη μέσα της» ). Άμετρη χρήση των αποσιωπητικών ... για να μας δοθεί η εντύπωση ... πως κρύβεται ένα βαθύ νόημα ... πίσω από τις λέξεις ... Σενάριο εμπoτισμένο με γενναίες δόσεις από ερωτικές απογοητεύσεις, κερατώματα, πισωμαχαιρώματα, τραγικές συγκυρίες, λιποθυμίες της ηρωίδας, μικροπρέπειες και γυναικείες πλεκτάνες (η χαρά της κατίνας με λίγα λόγια). Ήρωες που θέλεις να τους χαστουκίσεις επανειλημμένα, μήπως και βάλουν επιτέλους μυαλό. Διάλογοι επιπέδου τρίτης γυμνασίου.

Ορκίστηκα πως θα παρατήσω μια για πάντα αυτό το είδος, αλλά μέσα-μέσα ξεγελιέμαι απ' το εξώφυλλο καλή ώρα, και την πατάω σαν αρχάρια.

[Ηρώ Φουτζοπούλου · Rating 1 out of 5]

Ήταν η δεύτερη φορά που διαβάζω την συγκεκριμένη συγγραφέα και δεν με κάλυψε. Δεν με ενόχλησε τόσο η γραφή της όσο η όλη η ιστορία που την βρήκα τραβηγμένη απ τα μαλλιά. Πλήρης αποχή από ρεαλισμό σε όλες τις σχέσεις των χαρακτήρων του βιβλίου. Ένας γάμος βασισμένος στις τύψεις στην αρχή για την πρωταγωνίστρια μας , κατόπιν μετά τον αναπόφευκτο χωρισμό ένας μεγάλος έρωτας μ έναν κατά πολύ μικρότερο της άντρα (που αποδεικνύεται γιος της αλλά ναι το μαντέψαμε από την πρώτη καλημέρα που της είπε) και μετά και από αυτόν τον χωρισμό η ηρωίδα μετακομίζει στο Λονδίνο όπου σε ένα σκηνικό που θυμίζει λίγο κακή ρομαντική κομεντί πέφτει μπροστά σε μια λιμουζίνα και ο πλούσιος ιδιοκτήτης την ερωτεύεται κεραυνοβόλα και της χαρίζει τον ουρανό με τα άστρα και όλους τους πλανήτες μαζί. Όχι δεν είμαι κυνική. Με κούρασε απλά να διαβάζω μια ιστορία με κερατώματα , χωρισμούς, νέους συντρόφους, λίγα κλάματα, μερικές χαρές και εν τέλει τεράστια διαμαντένια μονόπετρο που απ ότι φαίνεται υπερκαλύπτουν τα όσα κακά συναισθήματα άφησε η κατά λάθος ερωτική σχέση με τον ίδιο της τον γιο.
Για μένα κακό βιβλίο δυστυχώς αλλά εντάξει δεν ταιριάζουν όλα τα βιβλία σε όλους.

[Ποπη · Rating 2 out of 5]

2,5 ☆☆*

[Γιώτα Παπαδημακοπούλου · Rating 3 out of 5]

Η Ρένα Ρώσση-Ζαΐρη είναι μία από τις πλέον αγαπημένες Ελληνίδες συγγραφείς. Ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, από τότε που πήρε μεταγραφή για τις εκδόσεις Ψυχογιός, το όνομά της φαίνεται να ανεβαίνει όλο και πιο ψηλά και η αγάπη του κόσμου να γίνεται όλο και πιο μεγάλη, όλο και πιο δυνατή. Και όχι άδικα αφού, εκτός από μια ιδιαίτερα αξιόλογη πένα, η κυρία Ζαΐρη έχει ένα εξαιρετικά καλό προφίλ. Το προφίλ ενός ανθρώπου χαμηλών τόνων και με πολύ μεγάλη καρδιά, που ποτέ δεν προκαλεί αρνητικές συζητήσεις γύρω από το όνομά της αλλά αντίθετα, όποιον κι αν ρωτήσεις, θα έχει να σου πει τα καλύτερα για εκείνη. Στα πλαίσια των επανεκδόσεών τους, λοιπόν, οι εκδόσεις Ψυχογιός επανακυκλοφόρησαν ένα από τα πρώτα της βιβλία ενηλίκων, το "Μην πιστεύεις στην αλήθεια" και διαβάζοντάς το, μπορώ να πω πως έχω ανάμεικτα συναισθήματα.

Η Δανάη, στην τρυφερή ηλικία των δεκαέξι χρόνων, μένει έγκυος σ' ένα παιδί που κανείς δεν θέλει, ούτε ο πατέρας του, ούτε κανένας στην οικογένειά της. Για όλους, το παιδί αυτό δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα λάθος, ένα λάθος που η ίδια η Δανάη είναι αποφασισμένη να υπερασπιστεί με όποιο κόστος. Και όντως, τα καταφέρνει, μόνο που το μωρό γεννιέται νεκρό και ο αγώνας της αποδεικνύεται χαμένος. Αργότερα, θα βρεθεί σ' έναν γάμο όχι από δική της επιλογή, αλλά επειδή κάποιοι άλλοι το αποφάσισαν για εκείνη. Ένας γάμος που θα διαλυθεί εξαιτίας του έρωτα του συζύγου της για μια νεότερη γυναίκα. Και όμως, για μία ακόμα φορά, η Δανάη θα ορθοποδήσει, θα γίνει επιτυχημένη συγγραφέας και μάλιστα, συναντάει για πρώτη φορά τον έρωτα, τον ολοκληρωτικό, τον απόλυτο, στα μάτια ενός άντρα μικρότερού της. Και αυτό θα αποδειχθεί το μεγαλύτερο και πιο τραγικό λάθος της ζωής της.

Αδιαμφισβήτητα, η πένα της κυρίας Ζαΐρη είναι από τις καλύτερες που έχουμε αυτή τη στιγμή στη χώρα και αυτό δεν έχει να κάνει μόνο με το πως την χειρίζεται, πράγμα που αφορά αποκλειστικά το "τεχνικό" κομμάτι της συγγραφής, αλλά με το πως αυτή καταφέρνει να μιλήσει στην καρδιά των αναγνωστών. Η ιστορία της Δανάης, μέσα στα όποια πλαίσια υπερβολής και ακρότητας μπορεί αυτή να κινείται, είναι από εκείνες που εύκολα ταυτιζόμαστε και αυτό γιατί, με ακόμα μεγαλύτερη ευκολία, ερχόμαστε στην θέση της πρωταγωνίστριας, με την οποία μοιραζόμαστε τα πάθη, τα άγχη, τις αγωνίες, τα θέλω της, αλλά και όλα εκείνα τα πρέπει και τα μη που συναντάμε κάθε μέρα στη ζωή μας και που πρέπει να τα αντιμετωπίσουμε. Επιπλέον, η Δανάη ακροβατεί ανάμεσα στο "μου επιβάλλουν" και "διεκδικώ αυτό που μπορώ να έχω", κοντράροντας την ίδια της τη μοίρα για να αποδειχτεί πως το πεπρωμένο μας, καμιά φορά, δεν μπορούμε να το αποφύγουμε ό,τι και να κάνουμε.

Και φτάνουμε στο σημείο που με προβλημάτισε και που έκανε τα αισθήματά μου να αμφιταλαντεύονται ανάμεσα στο "μου άρεσε" ή "όχι και τόσο πολύ". Η ιστορία και η προσέγγισή της, φαντάζουν κάπως παλαιικές, αν το δεις από την σημερινή οπτική. Ενώ διαβάζεις, έχεις την αίσθηση πως κάτι δεν ταιριάζει απόλυτα αφού, χωρίς να σε ταξιδεύει στο πολύ μακρινό παρελθόν, αισθάνεσαι τον χρόνο εξέλιξης των γεγονότων πολύ μακριά από εσένα. Βέβαια, αυτό είναι ιδιαίτερα λογικό, ειδικά αν αναλογιστεί κανείς το πότε γράφτηκε στην πραγματικότητα το βιβλίο. Επιπλέον, και δεν ξέρω αν φταίει σ' αυτό και η περίληψη -που πιστεύω πως παίζει μεγάλο ρόλο-, η ιστορία είναι εξαιρετικά προβλέψιμη και μαντεύεις το τέλος από τις πρώτες κιόλας σελίδες. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα, όχι να μειωθεί το συναίσθημα ή το ενδιαφέρον του αναγνώστη αλλά να μην υπάρχει καμία ανατροπή και ως εκ τούτου, να απουσιάζει οποιοδήποτε στοιχείο έκπληξης.

Όπως και να 'χει, κι αν μου ζητούσε κάποιος τη γνώμη μου σχετικά με το αν θα έπρεπε να διαβάσει αυτό το βιβλίο ή όχι, θα του έλεγα να το κάνει. Σαφέστατα, δεν πρόκειται για το καλύτερο συγγραφικό έργο της κυρίας Ζαΐρη, όμως η αμεσότητα, η τρυφερότητα, η αλήθεια και η ειλικρίνεια της πένας της δεν γίνεται να μην σε αγγίξουν, ακόμα κι αν η ιστορία δεν κρύβει μεγάλες εκπλήξεις και ανατροπές, ακόμα κι αν τα όποια μυστικά της δεν είναι τόσο συγκαλυμμένα όσο θα θέλαμε και όσο θα έπρεπε. Το σίγουρο είναι πως η Δανάη θα σας ταξιδέψει με την ιστορία της, θα σας κάνει να πονέσετε μαζί της και το κυριότερο, θα την συμπονέσετε και θα βρεθείτε στα ίδια διλήμματα με εκείνη αναρωτώμενοι πόσο παράξενα παιχνίδια μπορεί να παίξει η ζωή, αν μπορείς πράγματι να ξεφύγεις από το γραμμένο σου και πόσο εύκολο είναι να πάρεις σκληρές αποφάσεις, όταν ξέρεις την αλήθεια.

[Gigi ✨ · Rating 5 out of 5]

Από τα καλύτερα βιβλία που έχω διαβάσει!!! Εχω καιρό να το διαβάσω. Πρέπει ένα re-read!

[Eirini Kourounioti · Rating 4 out of 5]

Πολύ ωραίο βιβλίο. Μικρό και γρήγορο, όπως μου αρέσει. Περίμενα το τέλος, αλλιώς η εισαγωγή δεν θα είχε κανένα απολύτως νόημα, αλλά μου άρεσε που επήλθε η κάθαρση για τους πρωταγωνιστές. Το μόνο που δεν μου άρεσε ήταν όλοι αυτοί οι χαρακτηρισμοί της ίδιας της ηρωίδας για τον εαυτό της. Το να θεωρεί μια γυναίκα 42 ετών ότι είναι γριά και ότι δεν επιτρέπεται να είναι με νεότερους άντρες προβλέποντας ήδη από την αρχή το τέλος της σχέσης λόγω ηλικίας, πραγματικά δεν μπορώ να το χωνέψω ούτε όταν το ακούω ούτε όταν το βλέπω γραμμένο στη μυθοπλασία! Κατά τ' άλλα, από τις πολύ ωραίες δουλειές της συγγραφέα.

[Georgette Nanou · Rating 3 out of 5]

Λίγο διαφορετικό από τα βιβλία που μας έχει συνηθίσει η κυρία Ζαίρη με τα τελευταία της έργα.Γρήγορη πλοκή και λίγο τραβηγμένη με μια απλή γραφή (εξάλλου,νομίζω ότι είναι από τα πρώτα της έργα)Άρρωστες καταστάσεις στις ζωές των ηρώων που λογικά στο τέλος πρέπει να υπάρχει κάθαρση,αλλά που η γλυκειά μας συγγραφέας δεν την δίνει και αυτό λίγο με ξένισε.Πιθανόν ήθελε να τονίσει ότι παρ'όλο τις συγκυρίες,τις απογνώσεις,τα παιγχνίδια της μοίρας δεν πρέπει να παραιτηθούμε,αλλά να αλλάξουμε σελίδα ζωής.Προσωπικά προτιμούσα ένα διαφορετικό τέλος στην συγκεκριμένη ιστορία,γιατί η απλή και καθαρή αλήθεια είναι σπάνια καθαρή και ποτέ απλή όπως έγραψε και ο Oscar Wilde.

[Christina (the_book_guide) · Rating 4 out of 5]

Κυριολεκτικά ένα βιβλίο που το διάβασα σε μία μέρα.
Ένα βιβλίο με τραγική ιστορία, διότι βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα.
Αν και λιγάκι προβλέψιμο, συνέχιζα να το διαβάζω με αγωνία.
Η γραφή της κ Ρώσση-Ζαϊρη και η πλοκή του βιβλίου σε αποζημιώνει πλήρως.
Όσοι έχουν διαβάσει και άλλα βιβλία της συγγραφέως , θα καταλάβουν πως δεν είναι το καλύτερό της συγγραφικό έργο και αυτό ευτυχία δείχνει καθώς έχει εξελιχθεί.
Παρόλα αυτά η αμεσότητα, η αλήθεια και η ειλικρίνεια της συγγραφής της δεν γίνεται να μην σε αγγίξουν.
Στη ζωή για όλα πρέπει να είσαι έτοιμος, να περιμένεις το τίποτα αλλά και τα πάντα.
Οι επιλογές μας φτιάχνουν την τύχη μας.

[▪Μαρία · Rating 3 out of 5]

Μεχρι τη μεση του βιβλίου και λιγο πριν το τέλος, θα λεγε κανείς πως ειναι μια χιλιο ειπωμενη ιστορία. Ύστερα ομως ανατρέπονται ολα, δεν το ειδα να έρχεται και αυτο ειναι που με κανε να θελω να μαθω τη συνέχεια. Δεν με ξετρελανε αλλά ηταν μια όμορφη ιστορία.

[ΔΗΜΗΤΡΑ ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΥ · Rating 1 out of 5]

Ιουυυυ έλεος όμως

[yiota li · Rating 1 out of 5]

Απογοήτευση

[Αναστασια · Rating 5 out of 5]

Προσωπικα αγαπαω και θαυμαζω την κυρια Ρενα !!Το βιβλιο εκεινο μπορει αντικειμενικα να μην απο τα πιο δυνατα της αλλα εγω το δικαιολογω γιατι ειναι απο τα πρωτα της και η ιστορια δεν της αφησε πολλα περιθωρια να την τραβηξει αρκετα!!Προσπαθησε ακομα και μια σκληρη αληθινη ιστορια να την προσεγγιζει με τον δικο της τρυφερο αληθινο τροπο!!Εμενα προσωπικα με επεισε το διαβασα ευχαριστα και με συγκλονισε η ιστορια ηταν σκληρη και καθολου συνηθισμενη αλλα με παρεσυρε..προσωπικα οπως λεει και το βιβλιο ειχα φτασει σε σημειο που πραγματικα δεν μπορουσα να πιστεψω αυτη την αληθεια !!

[Despoina Xr · Rating 4 out of 5]

...ena pragmatika uperoxo vivlio..

[Agapi Nikolaou · Rating 4 out of 5]

ευκοκο στην αναγνωση του!