Alexander Grin or Green is the pen name of Aleksandr Stepanovich Grinevskiĭ (Russian: Александр Степанович Грин (настоящее имя — Алексaндр Степaнович Гринeвский)), August 23, 1880 – July 8, 1932) , a Russian writer, notable for his romantic novels and short stories, mostly set in an unnamed fantasy land with a European or Latin American flavor. He was a sailor, gold miner and construction worker, but generally lived a life of a vagabond.
Disclaimer: η κριτική αυτή έχει να κάνει με το βιβλίο "το νησι Ρενό και αλλά διηγήματα" από τις εκδόσεις κίχλη,2023. Ενώ η γνωστή ατάκα λέει ακριβώς το αντίθετο,εγώ εκρινα αυτό το βιβλίο από το εξώφυλλο του και έτσι δίχως να γνωρίζω τίποτα απολύτως για το συγγραφέα και το έργο του,αποφάσισα να το αγοράσω .με δικαίωσε το αποτέλεσμα? Εεεεε συνεχίστε να διαβάζετε 🤭 Ο Αλεξάντρ Γκριν έχει χαρακτηριστεί ως Ρώσος Τζακ Λόντον ,το πρώτο βιβλίο που διάβασε ήταν ο γύρος του κόσμου σε 80 μέρες και είναι κάτι παραπάνω από σαφές στα διηγήματα του ,ότι είναι ένα κράμα Ιουλίου Βερν και Πόου. Λειτουργεί αυτό? Εεε συνεχίστε να διαβάζετε🤭 Τα διηγήματα του θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν από κάποιον που θα το έκανε ελαφρά τη καρδία,ως "φαντασίας" ,αλλά η αλήθεια είναι πως όταν ένας φίλος του το είχε κάνει αυτό ,χωρίς να θέλει να τον θίξει ,ο Γκριν απάντησε πως άλλο η φαντασία και άλλο η αλληγορία.και θα συμφωνήσω απόλυτα ,καθώς ο Γκριν παίρνει υπαρκτά πρόσωπα ,μέρη ,όπως για παράδειγμα την Ρωσία ,αλλά θα προσθέσει εκεί έναν καταστροφικό σεισμό που απαιτεί εκκένωση της Πετρούπολης ,θέλοντας όμως να περάσει τα δικά του βαθύτερα νοήματα .ολα τα αντικείμενα ,όπως οι καθρέφτες ,οι πατερίτσες , ένα ονειρο,όλα τα πρόσωπα ,όπως ένας ναύτης ,ένας λαός αυτοχθόνων ,ένας φυλακισμένος ,όλα τα μέρη όπως ένα νησί στη μέση του πουθενά ,μια φυλακή , ένα πλοίο ,έχουν το συμβολισμό και το ρόλο τους και δημιουργούν ένα απίστευτα ταιριαστό και αισθητικά ικανοποιητικό αποτέλεσμα συνδυάζοντας τα ταξίδια με το μυστήριο και πάντα την αίσθηση του σκοτεινού ,του απειλητικου που πλησιάζει . Με λίγα 🤭λόγια θα έλεγα ότι το βιβλίο αυτό είναι το καινούριο μου απόλυτο της χρονιάς ,κυρίως γιατί ήταν ένα καθαρό 5αρι σε περιεχόμενο, γραφή κλπ αλλά κυρίως γιατί ικανοποίησε μέσα μου την ανακάλυψη κάτι νέου και φρέσκου και την πεποίθηση ότι καμία φορά αξίζει να κρίνουμε από το εξώφυλλο Υ.γ. πολλά μπράβο στις εκδόσεις για αυτό το εκπληκτικό βιβλίο τόσο ως εμφάνιση ,κυρίως ως μετάφραση και περιεχόμενο ,αλλά και για το διαφωτιστικοτατο επίμετρο/κόσμημα της έκδοσης . Αγαπημένα μου διηγήματα του βιβλίου: το δηλητηριασμένο νησί ,εχθροί . 🌟🌟🌟🌟🌟/5 αστέρια
I've heard about Grin quite a lot so it was nice to read some of his stories. I didn't find them remarkable (lost in translation?) but I enjoyed reading them.
Most of Grin's stories seem to me little glimpses into everyday humanity. Life has ups and downs, but the stories feel pleasant, well written, and honest.