หอมกลิ่นวิมาลา

The Princess Story #2

by Mirininthemoon

นักศึกษาอาสาสมัครทำความสะอาดหอศิลป์แห่งชาติค้นพบ น้ำหมึกขวดเก่าแก่ลวดลายโบราณ สลักอักษรคำว่า "ภู่" อยู่ขวดหนึ่งในห้องเก็บของเก่า พวกเขาทำมันแตก... น้ำหมึกราดรดใส่หนังสือวรรณคดีไทยโบราณ สมบัติของศิลปินเอกแห่งชาติที่ทางหอศิลป์เพิ่งยึดมาได้... ก่อให้เกิดลำแสงแปลกประหลาดขึ้นในคืนนั้น

ระเด่นบุษบาหนึ่งหรัด... นางในวรรณคดีที่สวยที่สุดในประวัติศาสตร์ไทย ตัวละครเอกเรื่องอิเหนาหลุดจากหนังสือมาในโลกแห่งความเป็นจริง และโดนจับโดยตำรวจสายสืบ ร้อยเอกมนตรี มาร์ค ไรส์ สายลับเอฟบีไอไฟแรงสัญชาติอเมริกัน- อินเดีย ที่เข้ามาเมืองไทยเพื่อบุกจับหัวหน้าแกงค์มนุษย์ข้ามชาติ

เขา... นึกว่าเธอเป็นนางนกต่อ ที่สายส่งมาล่อเขาให้ติดกับ
เธอ... คิดว่าหนุ่มมาดเหี้ยมคนนี้คือ"ระเด่นมนตรี" คู่หมั้นคู่หมายแต่เล็กแต่น้อย ที่ตามมาง้อตน

บุญพาวาสนาถีบ ให้ทั้งคนต้องระหกระเหิน ร่วมหัวจมท้ายจนต้องย้ายเข้าไปอาศัยในแฟลตตำรวจด้วยกัน จะเป็นยังไง ถ้าตัวละครพื้นบ้านของไทยอีกหลายตัว โดนฤทธิ์ของน้ำหมึกจนหลุดเข้ามาสู่โลกแห่งความเป็นจริงตามบุษบาไปด้วย ไม่ว่าจะเป็น เถรขวาด (ตัวร้ายในเรื่องขุนช้างขุนแผน) สินสมุทร-สุดสาคร สองพี่น้องจากเรื่องพระอภัยมณี จินตะหรา... นางร้ายในเรื่องอิเหนาที่ตามมาหึงหวงระเด่นมนตรี และอีกมากมาย... มาร์คต้องรวบรวมขบวนคนไม่เต็มบาทเหล่านี้ให้กลับเข้าไปในที่ที่พวกเขามา แม้การทำอย่างที่ว่า... จะเหมารวมถึงบุษบาที่เขาตกหลุมรักไปด้วยก็ตาม

Genres: Fantasy

755 pages, Hardcover

First published January 1, 2013

Reviews

[Clairdenoon · Rating 4 out of 5]

...แต่ถามว่ารักไหม...
เหนื่อยนักแล้วรักไหม
ฉันคงยังมีใจ...ตอบว่ารัก>○<♡
...แต่ถามว่าท้อไหม...
ฉันตอบเลยว่ามากกกกกก...ยากเย็นจนเกินความ เข้าใจ
ความรู้สึกหลังอ่านจบเล่ม2เป็นแบบเพลงนี้เลย...เฮ้ออออออ..ยาวๆ^0^~๕๕๕๕๕

~กรี๊ดดดดดดดดดดดีใจค่ะ...อ่านเล่มนี้จบแล้ววววววว^0^

~ไอ้สนุกน่ะมันก็สนุกแหละค่ะแต่เรื่องมันเยอะแยะบานเบอะเนื้อหาสาระนั่นนี่นู่นโน่นโน้นนู้น~อีรุงตุงนังมากกกกมายยยยยยอึดอัดขัดใจก็เยอะ....โอยยยย..คุณพระ! คิดว่าตอนเขียนคุณMRITMคงจะเมามันส์และบ้าพลังสุดๆถึงปล่อยของไม่ยั้งได้แบบนี้......จ้ะแม่~เอาที่สบายใจแม่เลยจ้ะ^0^~

~สำหรับเรานะ...ให้ความรู้สึกเหมือนตอนไปขึ้นภูกระดึง..มันต้องลองสักครั้งในชีวิต...แล้วเราก็บ่นอยู่เสมอทั้งขาขึ้นและขาลงว่า"ตูไม่มาแล้วววว×0×~"...เล่มนี้ก็เช่นกันมันสนุกไม่ลืมเลยแหละมีอะไรแปลกใหม่เต็มไปหมดประชดเสียดสีสังคมก็เยอะ...อ่านจบคิดว่าคงอ่านครั้งเดียว...พอละ~ฟินในบั้นปลายละ:p

~เรื่องราวเข้มข้นยิบย่อยมากมายจนรีวิวไม่ออกบอกไม่ถูก(=_=;)
..เอาเป็นว่าที่ชอบที่ชอบ...ก็คือ
●ชอบคู่มาร์ก-หนึ่งเหมือนเดิมค่ะ..คู่นี้น่าร๊ากกกกมีความฟรุ๊งฟริ๊งชวนฝันสูงดี..ดีใจที่ทั้งคู่ได้ครองคู่♡♡♡♡♡♡...แม้จะดูตัดจบแบบฉึบฉับก็นะ

●ส่วนแผน-จินcouple...คู่นี้ดิบๆเถื่อนๆดูเรียลดีค่ะ..คนหนึ่งแข็งๆ(หมายถึงนิสัยนะ^^)อีกคนก็หยิ่งเชิ่ด..ไม่เคยพูดดีหวานสวีทกันได้เกิน3หน้า..ลุ้นคู่นี้จนจุ๊กกรู้แร้เปียกแล้วเปียกอีกเลย>○<...ทั้งที่รักกันม๊ากมากแต่ต่อหน้าก็เมินๆเชิ่ดๆใส่กันตลอด...แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าทั้งคู่เป็นส่วนผสมที่ลงตัวค่ะ..ฟิสิกส์เคมีชีวะเข้ากันมากกกก...เรียกว่าคู่นี้โผล่ทีไรนี่คู่อื่นหมองนะเออ...๕๕๕๕๕#จิงจิง
●....ส่วนตอนต้นเรื่องเป็นเรื่องของคู่ชาร์ล-วิซะเยอะ(ตามชื่อหนังสือแหละเนอะ)..ซึ่งก็หลากหลายพล็อตมากกกมีเพลงประกอบมากมาย(หนึ่งในนั้นคือร่มสีเทา..แม่มิรินได้อัญเชิญวัชราวลีมาสอนใจชาละวัน^^)
...มีทั้งเรื่องตามหาคาร์ลตามหาวิมาลา(ในที่นี้มีวิมาลา2คนวิ1คือออริจินัลแท้ๆฟักจากไข่เข้ส่วนวิ2เป็น"คน"ซึ่งเป็นนักศึกษาแพทย์ลูกสาวคุณหมอพี่ชายก็เป็นหมอ บ้านมีฐานะมีหน้ามีตาในแวดวงสังคม)..ในส่วนของเรื่องรัก..จากเดิมชาร์ล-วิ(ในที่นี้คือวิ1)เป็นความรักแบบพี่ชายที่แอบรักและแอบหวงห่วงน้องสาว~จากนั้นก็เป็นความรักต่างสปีชีส์(ในที่นี้คอวิ2และยาวไปยาวไปจนจบก็คือวิ2) ~แล้วก็กลายเป็นความรักต่างชนชั้นคุณหนูกับนายใบ้คนใช้ในบ้าน~แล้วก็กลายเป็นรักแท้แต่แม่ไม่ปลื้ม~แล้วไปๆมาๆก็เหมือนทั้งคู่จะกลายเป็นสปีชีส์เดียวกัน...จนในที่สุดก็ได้ลงเอย...อูยยย...บอกแล้วว่าหลายพล็อตหลายสิ่ง..^0^~เฮ้อออ

~มีตัวละครหลายตัวโผล่มา..อาทิเช่น..วายุ(มีอินเนอร์หนุมาน) นางกากี(มาเสี้ยม) โสนน้อยเรือนงาม(เสร็จคลินซ์) ศรีสุวรรณ(น้องชายพี่ภัย)บลาๆ..ค่ะ
~ มาร์คคือคนฆ่าทศกัณฐ์ได้ ส่วนโฉมหน้าที่แท้จริงของทศกัณฐ์คือศรีสุวรรณน้องชายพี่ภัยซะงั้น...ส่วนพี่ภัยเค้าคือคนที่นิ่ง มีสติ และฉลาดสุดของเรื่องค่ะ

~ความชอบเล่มนี้น้อยกว่าเล่ม1ค่ะ(เล่ม1น่ารักมุ้งมิ้งกว่า)♡๐♡
 แต่ให้4ดาวกับความเยอะสิ่งจิงกะเบลค่ะ~ชอบก็ชอบอยู่แต่มันก็ยังไม่ตราตรึงใจนัก...แต่ที่แน่ๆคือยอมใจแม่มิรินศรี ณ อินเดอะมูนเค้าเลย..แม่คุณเอ้ย..มันส์มั้ยแม่^^~ช่างมากมายมหาศาลพล็อตจริงๆ>○<๕๕๕๕
--------------------------------------
 โปรเจกต์:21วัน(10-30ธ.ค.2559)
อ่าน3เรื่อง9เล่มให้จบ>○<~♡
1.ลิลิตบุษบา 2.ซินเดอเรลล่า 3.บารามอส
วะฮะฮ่าาา...ท้าทายสุดๆ^0^~☆
**********
~จบหอมกลิ่นวิมาลา~ลิลิตบุษบาเล่ม2
#เย้!!

...รีบไปอ่านเล่มพิเศษต่อดีกว่าจ้ะ...~~>>>ฟิ้ววว

[รำพึง ลำพัง]

01/15/2018
พึ่งมานึกได้อีกอย่าง เนื้อหานิยายมันขึ้นอยู่กับรสนิยมจริตคนเรา
rape fantasy ก็ถือเป็นรสนิยมอย่างหนึ่ง มันไม่ใช่เรื่องผิด เพียงแต่ว่าขอบเขตของมันจำกัดอยู่แค่ที่จินตนาการ
ส่วนคนที่ชอบให้คู่รักทำร้ายร่างกาย บังคับขืนใจอันนี้ให้ไปที่อีกเรื่อง

“No girl can jump from thinking a man can rape her to falling head over heels for him.”
― Mya Robarts, The V Girl

เพราะงั้นถึงแม้ว่าจะเป็นหนังสือทำมือ(รึเปล่านะ เห็นว่าได้วางขายที่นอด้วย)แต่ก็ควรจะมีข้อความบอกเตือนสักหน่อย

เวิ่นยาวอีกละ ในเมื่อรสนิยมไม่มีผิดถูก(มีข้อยกเว้นในบางกรณี) เพราะงั้นสิ่งที่สามารถตัดสินกันได้คือเนื้องาน ภาษา การดำเนินเรื่อง ก่อนที่เราจะอยากอ่านหนังสือเล่มนี้ก็ต้องหารีวิว ก็เจอในตามบล็อกเกอร์ตั่งต่างเขาว่าดี เป็นการใช้เอกลักษณ์ความเป็นไทย มีเอาตัวละครจากวรรณคดีมาเล่น คุณค่าคู่ควรอ่าน
สิ่งที่เราเจอ เนื้อเรื่องโดดไปโดดมา ไม่ประติประต่อ
เหมือนกับว่าเขารู้ข้อมูลแค่ส่วนหนึ่ง รู้สึกอินไปกับข้อมูลตรงนั้นแล้วเอามานั่งเทียนเขียน แค่นี่มันนิยายนี่นะ ไม่ใช่หนังสือเรียน
นึกถึงเรื่องนรกฮาเดส นิยายที่เต็มไปด้วยการเสียดสีของระบบหน่วยงาน ย้อนกลับมาดูที่ตัวเองนะ
อะไรที่มันจะดีได้ ไม่ใช่การเริ่มกร่นด่าคนอื่น แต่เริ่มที่ตัวเอง ทำตัวเองให้สะอาด โปร่งใส อ่า นั่นมันเรื่องของเขา เราแค่จะหมายความว่าไอ้ที่เขาเขียนๆ มา แล้วในฐานะคนอ่านได้รู้เห็นพฤติกรรมของเขา เราว่ามันตลก

กลอน ก๊อปปี้ชาวบ้านมา ส่วนที่แต่งเองจำได้ว่ามั่วมาก ไม่มีความสละสลวยอะไรเลย ใช้ภาษาได้ผิดยุค
ตลคที่เอามาใช้ แน่นอนว่ามีส่วนมั่วด้วย เราไม่มั่่นใจในตรงนี้เพราะไม่ใช่คอวรรณคดี

เพราะงั้นถ้ามีคนบอกคุณว่านี่คือนิยายไทยที่ควรค่าแก่การอ่าน คุณโดนหลอกแล้ว
....................................................................................
อันที่จริงยังอ่านไม่จบหรอก อ่านข้าม ๆ เน้นหนักที่คู่แผนจิน
ไหน ๆ ก็ขายได้แล้ว ลาก่อนนิยายที่เคยอยากได้มากมาย
อ่านแล้วตอนแรกก็หลับตาข้างนึง มองข้ามอะไร ๆ ไปหลายอย่าง
แต่พอมาตั้งสติ นึกดูดี ๆ มันเป็นนิยายที่หาอะไรไม่ได้เลย
นอกจากการประชด ข้อมูลมั่ว ฉากเข้าพระนาง ที่อ่านแล้วก็ยังคงงง
ทุกอย่างกระโดดไปกระโดดมา
ปกตินิยายแบบนี้กลอนเกลินผู้เขียนจะแต่งเอง แต่อันนี้คือไปลอกมาแปะ
ที่แต่งเองมันอะไรก็ไม่รู้

อะหนึ่ง มันไม่ได้แย่ไปเสียทุกอย่าง บางคนอาจชอบถึงขั้นอวย
สำหรับเราเฉย ๆ อ่านแล้วก็วางทิ้งไว้ให้ฝุ่นเกาะ เฉยทุกฉากจริง ๆ ไม่ว่าจะฉากรุมโทรม ฉากจับนางกากีทำน้ำมันพราย ฉากข่มขืน ยกเว้นฉากที่มีลิง ผู้หญิง หรือตัวอะไรสักอย่างบนรูปภาพผนังวัด��ีกลอง ร้อง ตะลุงแช่ แง่ม น่ากลัวจนไม่อยากเข้าวัดไปเห็นจิตรกรรมบนฝาผนังแบบนี้เลย หลอน

ในเมื่อมันอ่านแล้วรู้สึกเฉยชาไม่อินไม่ลุ้น ก็เป็นเรื่องยากกับการตัดสินใจให้คะแนนทั้งสองเล่ม

[Monaliz Juang · Rating 3 out of 5]

มาถึงเล่มสอง เล่มนี้อ่านแล้วไม่ค่อยต่อเนื่องกับเล่มแรก เนื้อหาจะค่อนข้างหนักกว่าอารมณ์คนละโทนกับเล่มที่ 1 เนื้อหาจากในวรรณคดีนำมาสอดแทรกไว้มากพอสมควรในเล่มนี้ มีหลายประโยคโดนใจ เป็นคคำถามที่เราอยากถามผู้เขียนวรรณคดีเหมือนกัน ทำไมการกระทำตัวละครเป็นแบบนั้น อิเหนานี่คงแย่สุดแล้วพี่แกนี่ตกต่ำสุด ในส่วนของการคลี่คลายเรื่องราวและอื่นๆรู้สึกยังไม่เคลียร์ และจบแบบห้วนเกินไป

[Polyj · Rating 3 out of 5]

พูดถึงรวมๆ ทั้ง 2 เล่ม ลิลิตบุษยา กับ หอมกลิ่นวิมาลา ซึ่งถึงมันต้องอ่านต่อกันทั้งสองเล่มถึงจะจบนะคะ ไม่ใช่แบบจบในเล่มเดียว
ชื่นชมที่นำวรรณคดีไทยมาประยุกต์ได้น่าสนใจ จัดมาแบบยำใหญ่
คนธรรมดาที่ไม่ได้โปรเกี่ยวกับวรรณคดีอย่างเราอ่านแล้วก็ถือว่าได้เปิดหูเปิดตา แต่ยอมรับว่าบางเรื่องก็รับสารได้ไม่ทั้งหมด ยิ่งตอนหลัง ๆ ตัวละครแห่กันมาแบบเยอะเกิ๊นนนนน สมองเรารับไม่ไหว สติหลุด 5555
ตัวพล็อตหลัก น่าสนใจ เกี่ยวกับคดีค้ามนุษย์ แต่ก็มีพล็อตย่อยมาแบบจัดเต็มชนิดที่ว่าสองเล่มหนาๆ เกือบเอาไม่อยู่เลยทีเดียว
โดยรวมเรารู้สึกว่าอ่านได้สนุกดี
แต่ก็มีจุดที่ทำให้ต้องอ่านแล้ววางยาว เพื่อทำใจอยู่ อย่างเล่มแรก ก็ตอนแรกๆ เลย คือฉากข่มขืนและทารุณกรรมแบบรุนแรง บรรยายแบบเห็นภาพความโหดร้ายชัดเจนมาก เรารับไม่ไหว ทำให้เลิกอ่าน วางไปเลยหลายปี
จนไม่นานมานี้ มีคนมายืมไปอ่าน เราเลยได้ขุดมันออกมาจากกองดอง แล้วอ่านอีกครั้ง ทำใจข้ามจุดที่เราเคยรับไม่ไหวไป
ก็โอเคขึ้น .... แต่ ... มันยังไม่หมดค่ะ ในเล่ม หอมกลิ่นวิมาลา ก็มีฉากรุนแรงคล้ายๆ แบบนั้นอีก ... ฮือ หลังจากนั้นเราก็แบบว่า อ่านแบบกล้าๆ กลัว ๆ ไปจนจบค่ะ
** เลยอยากเตือนเอาไว้ก่อนเผื่อคนที่ยังไม่ได้อ่านแล้ว sensitive กับฉากความรุนแรงแบบนั้นค่ะ
ป.ล. น้องเราที่มายืมไป ก็อ่านได้นิดเดียวแล้วเอามาคืน บอกว่ามันยากไปตัวละครในวรรณคดีอะไรไม่รู้จัก โอ๊ยยยย นี่มันเป็นปัญหาหลักขอบคนยุคใหม่ที่สนใจวรรณคดีไทยน้อยลงแบบที่ในนิยายพูดถึงเลยค่ะ แต่เราว่าถ้ามาแบบพอดีๆ ก็น่าจะได้นะ นี่อาจจะจัดเต็มเกินไป เด็กๆ คงไม่ไหวเหมือนกัน

[Amarylisa · Rating 5 out of 5]

สนุกมาก ทั้งที่เรื่องยาวแต่ตอนจะจบกลับอ่านจบแบบไม่รู้ตัว ใช้เวลาอ่านอยู่นานเลยรู้สึกผูกพันกับตัวละครไปด้วย อ่านจบแล้วรู้สึกเสียดายว่ามันจบแล้วจริงๆ ชอบคำนี้ตอนท้ายเรื่อง "ไม่ว่าสนุกแค่ไหนแต่งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา"

[Ann · Rating 3 out of 5]

เล่มนี้เรื่องจะเข้มข้นมากขึ้น เริ่มมีการต่อสู้เข้ามา บางตอนจบแบบค้างๆ ตอนใหม่มาเป็นไปโผล่อีกที่นึง ทำให้ไม่ปะติดปะต่อกันเป็นบางส่วน (เช่น ชาละวัน อยู่ กทม กับวิมาลาอยู่ดีๆ ตอนต่อมา โผล่มาจอยทั้งกลุ่มที่ภูเก็ต คนอ่านแอบงง)

เนื้อหาตอนคลินซ์ต้องใช้เครื่องช็อตหัวใจทำให้นึกถึง แพทริก ที่เคยผ่าตัดบายพาสหัวใจให้ตัวเองใน ไลแคนซีรีย์

เรื่องนี้ ควรอยู่ในหมวด Fantasy เพราะจินตนาการได้พิสดารมาก ตัวละครทุกตัวโดนปรับเปลี่ยนหักเห จนต่างกันกับเรื่องต้นฉบับมากมาย มีเอกลักษณ์ส่วนบุคคลบางอย่างที่คงไว้ นอกนั้นไม่มีเค้าเรื่องเดิมเลย

[Miki · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้ค่อนข้างจะอิงกับวรรณคดีมากกว่าเล่มแรก
สอดแทรกความรู้เกี่ยวกับวรรณคดี​
ต่างจากเล่มแรกที่ค่อนข้างนำแต่ตัวละครไปยำ
เนื้อหา​เองก็ค่อนข้างหนัก
คนละแนวกับเล่มแรกที่ออกแนวน่ารักแกมหยิบหยอกตลกๆ
สรุปคือดีค่ะอ่านกันไปเพลินๆนะ

[THEBEAM · Rating 5 out of 5]

สนุกนะ แต่มันยังไม่ค่อยประทับใจ เรื่องมันเยอะมากกกกกก แล้วยัดเยียดตัดจบเฉยๆ ซะอย่างนั้น
แต่สนุก แต่.....โอ๊ยบอกไม่ถูก อึดอัดอ่ะ
ถ้าจะเอาออกมาอ่านอีก คงอ่านแค่เล่ม 1 แหละ เล่มนั้นสนุกจริงๆ

[Montree Anuwatgan · Rating 5 out of 5]

Good

[nanziiy · Rating 5 out of 5]

ที่สุดในดวงใจจนต้องซื้อเก็บไว้

[Panjiw Chiw]

สรุปว่าเป็นเล่ม 2 แต่อ่านก่อน ตอนเลือกอ่านเซตนี้ลังเลอ่านเล่มไหนเพราะไม่ได้ระบุไว้ว่าเล่มไหนเล่มแรก
คิดๆ อยู่ว่า ปกติแล้วชื่อเล่มที่ชื่อเดียวกับเซตจะเป็นเล่มแรกหรือเล่มหลัง สรุปคิดผิด เลยต้องถูๆไถ่ๆอ่านไปก่อน เพื่อพิสูจนว่า รู้สึกอย่างไรหากอ่านเล่ม 2 ก่อนเล่ม 1