Een rechercheur van politie neemt wraak op de psychopaat die haar zoon vermoordde…
Rechercheur Jessica (Jessy) Haider beleeft na de dood van haar zoon perioden van intens verdriet en rouw, maar ook van machteloze woede. Nick werd vermoord door een psychopaat die zij jaren eerder achter de tralies liet verdwijnen en de man lijkt sinds zijn ontsnapping nog maar één doel te hebben: haar leven ruïneren.
Na een gedwongen verlof mag Jessy bewijzen dat ze haar werk weer aan kan. De zestienjarige dochter van een kwekersgezin lijkt zelfmoord het hebben gepleegd. Al snel blijkt dat het meisje alle reden had om te leven en de rechercheur gelooft niet in zelfmoord. Jessy duikt in het leven van het kwekersgezin, maar heeft een verborgen agenda: ze grijpt de zaak aan om de kwelgeest op te sporen die haar zoon vermoordde. Het is het begin van een kat- en muisspel op leven en dood.
Bloedlijn is het eerste deel in een serie bloedstollende psychologische thrillers van Corine Hartman. Voor deze serie heeft Hartman het personage Jessica Haider in het leven geroepen, een mooie maar onconventionele rechercheur, die veel weg heeft van Jeff Lindsays Dexter: behalve dat zij moord- en geweldsdelicten oplost, laat zij ook een spoor van onopgeloste moordzaken na. De killer die Jessy achter zich aan krijgt, mag erop rekenen dat er wel heel definitief met hem wordt afgerekend…
Met vijf Gouden Strop-nominaties, twee Crimezone Awards en meerdere vier-sterrenrecensies in VN's kritische Detective & Thrillergids in haar bezit, geldt Corine Hartman als een van de meest gelauwerde en gewaardeerde thrillerschrijfsters van ons land.
Voor zover Corine Hartman (1964, Den Haag) zich herinnert, heeft haar passie voor woord en beeld, voor schrijven en tekenen, altijd bestaan. Verhalen verzinnen was één van haar favoriete bezigheden en al snel las ze alles wat los en vast zat, waaronder de boeken van Agatha Christie. George Orwells 1984 maakte grote indruk, evenals de verhalen van Edgar Allan Poe.
Vannacht "Bloedlijn" uitgelezen. Het was zo spannend dat ik tot half drie bladzijden bleef omslaan. Net als de meeste fanatieke lezers word ik niet snel meer verrast door een plotlijn, maar dat gebeurde nu wel en meer dan eens zonder dat het onwaarschijnlijk werd. De schrijfstijl was heerlijk en ondanks al haar uitspattingen bleef ik sympathie houden voor de hoofdpersoon. Mijn enige puntje van kritiek is dat bijna alles haar wel erg voor de wind gaat. Haat onbezonnen acties en ruwe handelingen lijken nooit consequenties te hebben. Hier had meer conflict uitgehaald kunnen worden.
Er zijn verscheidene soorten thrillers. Je kan er, als auteur, voor kiezen om gewoon je verhaal te vertellen of je kan het benaderen vanuit het standpunt van de dader of je kan ook gaan voor dat vanuit de politie, zoals hier het geval was. Wat vind ik dan belangrijk? Alles wat met het forensische te maken heeft, want dat is toch nodig om een dader te vinden. Dat mis ik hier dus absoluut en wat ik nog erger vind is dat er gewoon geen rekening met de voorschriften gehouden wordt. Jammer. Een boek neerschrijven is niet gemakkelijk. Ik ga er mij zeker niet aan wagen, maar als je iets neerzet, zou er toch wat research op dat gebied mee moeten gepaard gaan. Chapeau voor politiemensen die zonder enig onderzoek een dader kunnen aanduiden. Alleen wel een beetje ongeloofwaardig. Er waren zaken voorspelbaar en sommige acties/reacties waren op z'n minst vreemd te noemen. Voor mij zitten er rare kronkels in dit boek waardoor ik mij afvroeg wie nu eigenlijk het meest verdiende om achter slot en grendel te zitten ...
Hmm... In het begin dacht ik: Dit gaat wel een goed verhaal worden. Helaas vond ik het na een tijdje steeds minder worden... Ik weet ook niet zeker of ik de andere delen ga lezen... Het was ook allemaal een beetje ongeloofwaardig... 2,5*
Bloedlijn is mijn eerste kennismaking met de Nederlandse schrijfster Corine Hartman. Het is tevens het eerste deel van een nieuwe reeks psychologische thrillers van haar hand. Hartman heeft een vlotte en scherpe pen en Bloedlijn is een aangename kennismaking met haar werk. Voor deze serie heeft Hartman een vrouwelijk hoofdpersonage gecreëerd die alles behalve een doorsnee figuurtje is. Jessica Haider (Jessy) zorgt dan ook voor de nodige opschudding in het boek, zowel op persoonlijk vlak als werkgerelateerd, is Jessy alles behalve een vrouwtje om zonder handschoenen aan te pakken. Persoonlijk vind ik haar zeer geslaagd en intrigeert ze mij uitermate. Na de moord op haar zoon Nick, probeert Jessy de draad weer op te nemen. Dit lukt meer met vallen dan opstaan en met het nodige vermijdingsgedrag. Terwijl Jessy probeert om haar privéleven weer op de rails te krijgen, moet ze ook haar werk weer hervatten en zaken op lossen. Als lezer word je meegevoerd in het persoonlijke leven van Jessy en krijg je een kijkje in hoe deze 'straffe madam' haar werk en persoonlijke problemen aanpakt. Dit doet ze allesbehalve op een conventionele manier, maar dit maakt het boek voor mij net zo bijzonder. Ook de maner waarop Jessy afrekent met de moordenaar van haar zoon vind ik ronduit origineel en schitterend. In het boek lopen er twee verhaallijnen netjes naast elkaar en de plot zit zo goed in elkaar dat het volgende deel alle kanten opkan! Dit eerste deel is alvast een echte aanrader.
Ik ben overtuigd. De volgende delen zullen er ook aan moeten geloven. Dit was het eerste boek van Corine Hartman dat ingelezen heb en het was meteen een schot in de roos. Ongelooflijk hoe ze de spanning weet op te bouwen om dan een twist in dat einde de steken waarvan mijn mond openviel. Er word naar de tv serie Dexter verwezen, maar het is ook echt zo.. het is eens iets anders om te lezen hoe een rechercheur moedwillig over de schreef gaat en nog niet een beetje onder de noemer "rechter, jury en beul". Maar het word niet zo verteld dat er geen goedheid in Jessica zit hè... je krijgt zelfs begrip voor haar als ze de moordenaar van haar zoon te grazen neemt. Maar hoe dat het verder gaat uitdraaien, dat durf ik niet de voorspellen na die onthulling wat Marc daar deed over Alec... 🤔🤔🤔
Ik moest erg wennen aan de harde stijl. Door het interessante en veelbelovende einde geef ik toch 3 sterren
The style of writing took me some time to get used to, it was raw. Because of the interesting and promising ending I decided to up my rating to 3 stars.
Het boek is uit...jammer! Corine Hartman heeft Lisbeth Salander, Hannibal Lecter en Kurt Wallander in een grote blender gegooid en van de ontstane mix Jessy gecreëerd. Een hoofdpersoon waar ze zeker nog even mee vooruit kan. Bloedlijn is een zeer vlot lezende thriller waarin niets is wat het op het eerste oog lijkt te zijn. Hartman neemt in dit boek geen blad voor haar mond en schuwt er niet voor de 'ruige' dingen die Jessy in haar vrije tijd meemaakt bloot te geven. Er zit een goede opbouw in het verhaal en de hoofdpersonen zijn voldoende uitgediept om een soort van band met ze te krijgen. Deze band zal alleen maar sterker worden naarmate de serie vordert. Er spelen in dit boek twee verhaallijnen die aan het einde op een prettige manier samenkomen. Al met al een boek dat ietsje overhelt naar 'zeer goed'. Helaas levert het boek sowieso één ster in door een aantal cruciale stukken in het boek die wel erg gemakkelijk verliepen (tegen het ongeloofwaardige aan soms). Het smaakt echter in ieder geval naar meer. Uiteindelijk 4 sterren (zeer goed).
Na meerdere titels verrast Corine Hartman me opnieuw op een heerlijke manier met haar nieuwste boek Bloedlijn; de schrijfster lijkt haar schoenen ingeruild te hebben voor laarzen! Uptempo en toch ook met mooie langere zinnen, zit je in no time met drie cases en als de erotische thriller ook nog omzwaait naar een Amerikaanse actiefilm, met nogal wat stevige gruwelijkheden, ben je totaal verkocht aan de toch sympathieke Jessy. Grenzen zijn niet meer wat je altijd dacht dat ze waren als je zelf niet meer bent dan ‘levend dood’ en de doden verstild je leven overheersen.
Aantekeningen uit agenda. Geen volledige recensie.
Dit is het eerste deel van een serie met rechercheur Jessica (Jessy) Haider in de hoofdrol. Ze werkt bij moordzaken in Maastricht.
Na een half jaar thuis te hebben gezeten na de moord op haar zoon Nick, krijgt ze post van de moordenaar. Hij heeft haar ex, Marc, in handen. Ze moet weer gaan werken. Alleen dan kan ze misschien iets voor Marc doen.
Op haar eerste dag wordt ze geconfronteerd met de dood van de 16-jarige Kim. Is het zelfmoord of toch moord? Fijne schrijfstijl. Spannend tot het eind!
Bloedlijn is een verrassende thrillers met spannende wendingen. Corrine Hartman heeft een personage in het leven geroepen die menig lezer op het puntje van de stoel dwingt. Jessica Haider is geen doorsnee rechercheur maar een harde dame met een flinke bite. Bloedlijn is een mooie opener van de Jessica Haider serie, het verteld kort wat haar achtergrond is, je leert haar motivatie kennen en het belangrijkst het blijft spannend tot het laatste moment. Een harde tante met een ontwricht moreel kompas. Bloedlijn blijft tot de laatste zin boeien. Haider is eens wat anders dan de meeste vrouwelijke helden in thrillers tegenwoordig. Zij is hard, onberekenbaar en goed gebekt. Zeker een aanrader.
volkomen ongeloofwaardig. Waar de zelfmoord/moord nog aardig is, wordt die niet echt uitgewerkt maar is een nutteloos lijntje in het echte verhaal. Een aan sex en coke verslaafde rechercheur die toch een wonderwoman is, koude grond psychologie van een gegijzelde, forceer er nog wat familie-fenomenen in en dat is de start van een reeks "verbeter de wereld als eigen rechter" met een anti-heldin. Ik verwacht het niet, weet niet of ik een 2e deel een kans geef.
Dit was voor mij het tweede boek van Corinne Hartman. maar Wat was dit een geweldig goed en spannend boek. Uiteindelijk loopt alles toch nog anders af dan men verwacht. Dit is echt een topper hoor!!! Van mij kan dan ook niet snel genoeg het volgende deel komen.
Wat een lekker rauw boek....moest even wennen aan de persoon Jessica ze zegt en doet dingen waar je normaal niet mee weg komt.. Maar als het boek je pakt kan je het niet meer weg leggen... Kan niet wachten om het vervolg te lezen...
Jessica Haider treurt om haar zoon Nick, die vermoord is door Rolf Brezinger. Hij is daarvoor veroordeeld en in de gevangenis gezet, maar daar is hij, waarschijnlijk met hulp van buiten, uit gevlucht. Nu terroriseert hij Jessica o.a. met foto's. Ze voelt zich nergens meer veilig voor hem. Haar ex, de Schotse kunstenaar Marc is op weg naar haar toe. Hij wil eerst nog even naar de galerie in Maastricht waar zijn werk verkocht wordt. Onderweg van het vliegveld naar Maastricht wordt hij gekidnapt. Hij wordt gemarteld en uitgehongerd. Jessica is rechercheur bij de politie in Maastricht. Ze woont in de grote boerderij in Thorn, waar ze is opgegroeid. Haar moeder is overleden, haar vader zit in een verpleeghuis. Zijn geheugen is slecht. De relatie met haar zus is niet al te best. Jessica gebruikt coke, houdt van te veel drank en seks. Die gewoontes worden uitgebreid beschreven, zozeer, dat het je begint te vervelen. Ze zal zeker wat steun kunnen gebruiken na het verlies van haar zoon, maar dit komt niet erg realistisch over. Ook bij het ondervragen van verdachten gebruikt ze technieken, die niet erg waarschijnlijk lijken. Ze onderzoekt de zelfmoord van een 16-jarig meisje, Kim. Haar ouders drijven een kwekerij, die er niet erg florissant uitziet. Ze hebben nog twee zoons. Als Jessica vermoedt, dat Kim geen zelfmoord heeft gepleegd, maar vermoord is wijzen de ouders naar de buurman. Hij had een relatie met Kim en is al eerder verdacht van pedofile handelingen. Ondanks alle spanningen die het opnieuw opduiken van Brezinger voor Jessica met zich meebrengen, stort ze zich op dit onderzoek. Maar ook Brezinger is nooit uit haar gedachten. In stilte, zonder haar superieuren ervan in kennis te stellen, doet ze onderzoek. Ze heeft het gevoel, dat iemand (Brezinger?) haar volgt. Ook krijgt ze nu foto's van Marc, van zijn ontvoerder. De eerste liefde van Jessica, de Franse Alec, komt op bezoek. Hij helpt en steunt haar en natuurlijk duiken ze samen het bed in. Het eind zou echt wel spannend hebben kunnen zijn, als die woordenbrij maar niet zo groot was. Als het maar mogelijk was geweest enige sympathie voor Jessica Haider op te brengen. Maar helaas. Enige verrassing is nog wel aanwezig, maar tegen die tijd is dat nauwelijks nog interessant.
Jessica Haider (Jessy) is werkzaam als rechercheur bij de politie van Maastricht. Jessy neemt geen halve maatregelen in haar werk, gebruikt drugs en is niet vies van een flinke vrijpartij. Ze is goed in haar werk en wist dan ook al menig crimineel achter de tralies te krijgen. Zo ook een psychopaat die na zijn ontsnapping uit de gevangenis wraak neemt op Jessy door haar zoon te vermoorden. Jessy probeert na een periode van diepe rouw haar werk weer op te pakken. Jessy is echter niet van plan de moordenaar van haar zoon ongestraft rond te laten lopen en ze wil eigenlijk nog maar een ding: wraak! Wanneer Jessy misselijk makende post ontvangt van deze psychopaat blijkt dat ook hij haar nog niet los wil laten. De strijd begint….
Bloedlijn is een originele thriller, helemaal van nu! Spannend vanaf de eerste bladzijde en met een ijzersterk neergezette hoofdpersoon. Wat een karakter! Een huiveringwekkend drama met een rode draad van erotiek en spanning. Op naar deel 2.
een serie waar ik zeker niet verder mee ga. Jessica is na de dood van haar zoon er nooit helemaal boven op gekomen en is aan coke verslaafd. ze gaat weer aan het werk bij de politie en haar eerste zaak is de zelfmoord van een jonge meid maar ze weet dat het geen zelfmoord was. en dan is ook nog de moordenaar van haar zoon ontsnapt uit de gevangenis en zit achter haar en haar familie aan. geen slecht boek en er zat een wending in die ik niet verwacht had maar heb niks met Jessica en erger me soms aan haar.
Vlot, goed en spannend boek over een Nederlandse rechercheur. Deze Jessica Haider is niet zo'n lieverdje zoals vaker de hoofdpersoonin misdaadromans is. Het leek even alsof ik een deel gemist had, maar dit is echt het eerste deel in de serie en het komt allemaal mooi bij elkaar. Deze serie gaat op mijn lijst en ik zie dat Corine Hartman nog veel meer boeken geschreven heeft, het smaakt naar meer!
Slecht geschreven , continu : ik snuif nog een beetje coke (en niemand die het merkt aan haar , zelfs haar collega's niet...) , slecht uitgewerkt en irriterend karakter , nergens spannend! En dit zou dan een thriller moeten zijn? Heb zelfs de moeite niet genomen om het uit te lezen (geraakt aand p.172). Gelukkig minder dan €5 betaald voor dit gedrocht.
Ik weet het niet zo goed wat ik er van vind. Heb hem redelijk snel uitgelezen en iets boeide mij ook zeker wel. Vind alleen Jessica zelf redelijk irritant in het verhaal. Deel 2 krijgt wel ook zeker een kans, maar nu nog even niet.
Wat te zeggen over dit boek? Eerste gedeelte dacht ik dat het alleen spanning was tot de dader gevonden was, maar wat kan het verhaal zich keren. Veel spanning en een onverwacht einde, waardoor je snel deel 2 wil lezen.
Hard en lekker rauw. Een rechercheur met een scherp randje, zeg maar gerust rand, die zeer geloofwaardig is neergezet en bijna direct mijn hart heeft gestolen. Benieuwd naar de overige delen uit deze reeks.
Interessant maar simpel. Leest opzich lekker weg, sommige acties van de hoofdpersoon werden alleen totaal niet uitgelegd en haar motieven bleven onduidelijk. Ook de motieven van haar tegenstander werden niet uitgelegd en het trok je niet echt naar binnen.
“Alstublieft geen boeken meer van Hartman,” zei een klant van Boek aan huis. Nu weet ik waarom. De hoofdpersonage is geen lieverdje, het verhaal is ongeloofwardig. Best jammer want de schrijfstijl is wel goed.