"Je bent een verschrikkelijk kind, hoor je?" Ze stak haar tong uit en beet erop. Dat deed ze altijd als ze krankzinnig werd.
Een aangrijpende autobiografie van Nina Blom.
Nina groeide op in een gezin met haar drie jaar oudere zus. Nina was een vrolijk kind, vol levenslust, maar ze werd veel thuisgehouden omdat ze volgens haar moeder vaak ziek was. Ze werd zestien keer opgenomen en toen ze negen jaar oud was, mocht ze niet meer naar school, niet meer naar buiten en geen contact meer hebben met haar beste vriendin Claudia en andere leeftijdsgenootjes. Kort daarna zat Nina in een rolstoel, maar artsen konden geen lichamelijke oorzaak vinden. Achter gesloten deuren werd Nina op gruwelijke wijze ziek gemaakt.
Jarenlang. Door haar moeder. Op haar veertiende kon Nina niets meer en lag ze verlamd en ingezwachteld in bed, kreeg een grote hoeveelheid pillen per dag en niets meer te eten. Nina's ouders spraken over euthanasie. "Een hond hadden we al lang laten afmaken", aldus haar vader.
In dit boek beschrijft Nina de verstikkende momenten van haar jeugd en haar wil om te overleven.
Ik heb de recensies over dit boek gelezen, en die zeiden dat er veel spellingsfouten in zitten en dat het slecht geschreven is. Dit heb ik niet ondervonden, misschien omdat ik de nieuwste versie heb gekocht en ze de spelfouten eruit hebben gehaald? Het is geen literair meesterwerk, maar dat moet ook niet je insteek zijn als je dit boek leest. Dit is een autobiografie, dit is een rauw verhaal die je ook zo moet lezen.
Dat gezegd hebbende, ik vond het een heel interessant boek. Ik had nog nooit eerder van het Münchhausen-by-proxysyndroom gehoord, en het schokte me ook hoe ziekelijk een moeder kan zijn voor haar kind. De vormen van mishandelingen die Nina heeft ondervonden zijn verschrikkelijk, ik stond er soms versteld van hoe die moeder zulke dingen kon denken/doen. Ik ben dan ook heel benieuwd hoe het is om zo'n brein te hebben als de moeder van Nina. Ik vond het ook fijn dat Nina zei dat dit haar belevenis was, dus dat ze haar emoties juist vertelde over hoe ze op dat moment zich voelt. Dit is geen realisme, maar haar realisme, waarmee ik overigens niet zeg dat haar realisme niet de werkelijkheid is, maar dat dit haar ervaringen zijn (zoals ze ook helemaal op het einde uitlegt).
Als je dit boek leest moet je een sterke maag hebben. Ik kan het verder wel zeker aanraden! Ook vooral voor alle mensen die in de zorg werken is dit een must read om te lezen.
Ik luisterde een podcast van Human waarin Nina Blom geïnterviewd, en heb daarna meteen dit boek gedownload. Dit luisterboek had ik binnen 2 dagen uit. Kwam hard binnen. Ik heb het meeste ervan op de bank liggen luisteren, omdat het zo indringend was. Kindermishandeling door falsificatie is zó moeilijk voor te stellen. Ik heb me nooit gerealiseerd dat dit zo ver kan gaan dat ouders hun kind dodelijke pillen geven, en bed gebonden houden met sondevoeding en een katheter. Sorry voor de spoiler... Nina neemt je in dit boek mee in hoe zij haar jeugd heeft ervaren. Hierna heb ik nog 'Jij gaat dood', de graphic novel gelezen. Kortom, haar verhaal heeft me gegrepen. Veel bewondering voor haar lef om dit probleem zo publiek aan te kaarten en hiervoor in de schijnwerpers te stappen.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Wat een verhaal en wat heftig wat Nina allemaal mee heeft moeten maken. Ik vind het heel interessant om te lezen vanuit het kind van een moeder met het MBPS. Vier sterren vanwege de moed die je moet hebben om zo’n verhaal met de wereld te delen. De schrijfstijl had beter gekund lees ik veel en daar ben ik het mee eens, maar zo’n verhaal vertellen maakt het al boeiend genoeg.
Het voelt niet goed om dit boek te beoordelen; ik lees een vreselijk verhaal dat daadwerkelijk gebeurd is. Hoe kan ik dat goed of slecht vinden? Dat wat er is gebeurd vind ik natuurlijk verschrikkelijk, maar de manier van schrijven vind ik erg goed.
Een bizar en aangrijpend verhaal, ik kende het Münchhausen By Proxy Syndrome maar had nog niet eerder een ervaringsverhaal gelezen. Het stoorde me wel dat dingen vaak op dezelfde manier beschreven worden, veel herhaling van woorden.
Heel heftig! Ongelofelijk dat er moeders zijn die zulk verschrikkelijke schade aanbrengen bij hun kinderen. In eigen werk via via ook meegemaakt dat een moeder MPS had. Haar kinderen lagen om de haverklap in het ziekenhuis. Gruwelijk.
In 2019 ben ik naar een lezing gegaan van de auteur en heb ik meteen naar boek aangeschaft. Het heeft een tijd geduurd voordat ik het boek heb gelezen, maar ik ben blij dat ik er eindelijk aan toe ben gekomen.
Het is verschrikkelijk om te lezen wat de auteur allemaal heeft meegemaakt tijdens haar jeugd en ik vind het ontzettend knap dat ze dit op papier heeft kunnen zetten en dat ze hier nu voorlichting over geeft zodat deze vorm van kindermishandeling beter kan worden herkend.
Voor iedereen die interesse heeft in het onderwerp kindermishandeling of hiermee in aanraking komt tijdens diens werk is dit boek een aanrader om te lezen. Deze vorm van kindermishandeling is verschrikkelijk en moet net als alle andere vormen gestopt worden.
Hoewel ik het erg indrukwekkend vond om te lezen hoe een moeder haar eigen dochter ziek kon maken en te lezen hoe Nina dit heeft ervaren, kon ik dit boek helaas niet meer dan één ster geven.
Ondanks dat het verhaal haast niet te bevatten is en het gegeven interessant is om over te lezen, vond ik de uitwerking van het verhaal namelijk niet voldoende. Zo werd het verhaal, naar mijn idee, in te simpele en korte zinnen opgeschreven. Daarnaast werden er een aantal elementen van het gedrag van Nina's moeder vaak in dezelfde woorden opgeschreven. Dit zijn slechts een aantal voorbeelden van dingen die ervoor zorgden dat ik mij niet echt kon inleven.
Mocht je echter meer willen weten over hoe het brein werkt van een moeder met het syndroom van Münchhausen by Proxy Syndrome en wat voor impact dit heeft op een jong meisje, dan zou je kunnen overwegen om dit boek te lezen.
First te story goes slow and it is hard to keep focused on the storyline. But after a while you get sucked into the story and you can't put it away. A vehement story that ever social worker should read.
Dit is zo'n boek dat je, wanneer je het uit hebt, naast je neerlegt en even moet bekomen van wat je hebt gelezen. Wat een heftig en indringend verhaal. Zo pijnlijk en niet te bevatten.
Dit is het verhaal van Nina, het slachtoffer van een moeder met het Munchausen by Proxy syndroom, en een vader die hier met alles in mee ging. Een verhaal die alle afschuwelijke gebeurtenissen tot Nina's 14de jaar beschrijft.
Omdat ik zelf een traumatische jeugd heb beleefd met een sadistische stiefvader, waren delen in dit boek heel herkenbaar. Vooral de tegenstrijdigheden die Nina beschrijft. Enerzijds moet zij naar de buitenwereld mee gaan in haar moeders verhaal, de artsen bewijzen dat zij altijd pijn heeft en ziek is. Anderzijds krijgt Nina te horen dat zij liegt over haar ziek zijn en haar ouders voor schud zet. Naar de buitenwereld altijd de betrokken en liefdevolle ouders uithangen, maar binnen het gezin de kinderen terroriseren. Ik herinner mij dat mensen weleens tegen mij zeiden " wat heb jij toch een leuke vader". Ik kon wel huilen op dat moment. Ook de disassociaties van Nina zijn heel herkenbaar en helaas een altijd blijvende aanwezigheid in mijn leven. Maar om de mishandeling niet mee te maken, leer je als kind weg te drijven uit je lichaam, om niet te voelen, en om de woorden die tegen je worden gezegd, te laten afketsen.
Ik las het boek alsof het in twee delen is geschreven. Het eerste deel vertelt het verhaal over de mishandelingen en verschrikkelijke dingen die binnen het gezin gebeurden. Het tweede deel gaat over hoe Nina verder opgroeide, het leven op een woongroep voor jongeren met psychische problemen, maar ook een "coming of age" verhaal. Het eindelijk durven te rebelleren en dingen te doen die eigenlijk niet mogen. Volwassen worden na een beschadigde jeugd en de impact daarvan op je persoonlijkheid, de manier waarop je reageert op situaties in je leven.
Dank je wel, Nina Blom , voor het delen van dit hartverscheurende, eerlijke verhaal. Ik hoop dat je er velen mee tot hulp hebt kunnen zijn. Ik heb respect voor de manier zoals jij met je verhaal naar buiten durfde te treden, en hoe jij je leven hebt opgebouwd. Verder kwam ik erachter dat wij allebei uit 1975 komen; veel muziek, films en de tijdgeest die je beschrijft waren heel herkenbaar en dat was leuk om te lezen. Ben zelf een grote Marillion fan, dus leuk dat je daar nummers van noemt in je boek! 🤩
Bijzonder en bizar waargebeurd verhaal over een meisje dat mishandeld wordt door haar moeder met het Münchhausen by proxy syndroom. In normaal Nederlands: moeder maakt en houdt dochter bewust ziek, zodat moeder aandacht krijgt. Gek dat het een "syndroom" wordt genoemd, alsof moeder ziek is (suggereert dat ze er dus niets aan kan doen), maar het is gewoon een vorm van kindermishandeling. Ik vond 't boek niet heel goed geschreven, soms wat langdradig, maar het verhaal is zo bizar dat je wel door blijft lezen.
3,5* Ik had nog niet eerder gehoord van MBPS. Wat een bizar verhaal. Het is niet prachtig geschreven, maar dat is ook logisch en niet erg. Het blijft een auteur die niet voor schrijfster heeft gestudeerd. Het gaat helemaal om het verhaal. Jammer dat je alleen de kant van het slachtoffer op deze manier kan weten, maar het is des te indrukwekkender!
Ik heb dit boek als luisterboek 'gelezen' en ik kon bijna niet stoppen. Wat een beklemmend en indrukwekkend verhaal. Bizar dat dit zo kan gebeuren in Nederland. En pijnlijk dat de huisarts in kwestie zoveel jaren later niet bereid was het gesprek met Nina aan te gaan.
Ook een dikke vette shoutout naar Isa Hoes. Heeft zij meer boeken ingesproken? Echt zij doet dit zo ongelofelijk goed.
Kolere, wat een verhaal! Je krijgt medelijden met Nina, omdat ze het slachtoffer is van haar moeder's waanbeelden en haar moeder's narcistisch gedrag. Ik ben blij dat ze eruit gekomen is en dat ze nu wel het leven kan leiden waar ze naar verlangde. Dit boek is een must-read om iets te weten te komen over Münchhausen by Proxy.
Wat een heftig verhaal en wat een heftig en verschrikkelijke jeugd heeft Nina Blom gehad. Ik heb dit boek als luisterboek geluisterd. Ik vind dat het heel echt en puur op papier gezet is en ik hoop dat er met dit boek veel meer kennis en herkenning voor het Münchhausen by Proxy-syndroom. Zodat artsen en andere mensen sneller door hebben wat dit is en zodat er een einde aan kan komen.
Dit boek laat een diepe, diepe indruk achter. Wat een afschuwelijke jeugd heeft Nina gehad. En wat een hulpeloosheid en verdriet dat dit jarenlang onopgemerkt is gebleven. Helaas een zeer matige schrijfstijl, dat doet wel af aan het eindoordeel.
Ik had de podcast geluisterd en was zeer onder de indruk van dit heftige verhaal. Ik besloot dus ook om het boek te lezen. Helaas viel dit tegen. De schrijfstijl vond ik niet prettig lezen, al waren de gebeurtenissen wel zeker intens heftig.
Munchausen by proxy is een bijzondere stoornis. Boeiend om de beleving van een slachtoffer te lezen, om beter te begrijpen hoe de interne strijd en de onvoorstelbare tweespalt is waarin je als kind gevangen zit. Loyaal zijn aan je ouder en tegelijk willen overleven…
Wat een vreselijk aangrijpend verhaal zeg. Het was moeilijk om naar te luisteren. Ik ben blij dat Nina op haar pootjes terecht is gekomen en dat ze de hulp heeft gekregen die ze nodig had om uit haar erbarmelijke situatie te komen.
3,5 ⭐️ Interessant om het levensverhaal van een MSBP te lezen. Ook fijn dat er in de latere uitgaven een stukje van de zus is toegevoegd; zo is duidelijk wat het verschil is tussen feit en perceptie.
Eerste boek wat ik geluisterd heb. Even wennen en normaal lees ik liever zelf. Maar wat een enorm heftig verhaal is dit. Een must read voor hulpverleners, leraren, pedagogisch medewerkers en een ieder ander die dagelijks in aanraking komt met kinderen en ouders.