Şakir Paşa Köşkü

by Nermidil Erner Binark

II. Abdülhamid'in sadrazamı olan Cevad Paşa sözünü esirgemeyen, şahsiyet sahibi bir devlet adamıdır. Ancak bir komplo düzenlediğinden kuşkulanan Padişah onu sadrazamlıktan azleder. Bunun üzerine Şakir Paşa, kardeşinin uğradığı haksızlığı sineye çekemediği için II. Abdülhamid'in verdiği konakta oturmayı reddederek Büyükada'daki köşküne çekilir. Şakir Paşa'nın torunu Şirin Devrim'in çocukluğunun geçtiği bu köşkte kimler yaşamaz ki... Başta Şirin Devrim'in annesi ressam Fahrünnisa (Zeyd) olmak üzere, Füreya (Koral) , Aliye (Berger) , Cevat Şakir (Halikarnas Balıkçısı) , Suat Şakir, İzzet Melih (Devrim) , Nejad Devrim vd... İçlerinden kimileri dünya çapında ün kazanan bu sanatça ailenin yaşamı, Osmanlı'nın son dönemleri ile Kurtuluş Savaşı yılları ve Cumhuriyet'in ilk yıllarına denk düşer. Şakir Paşa ailesinin bu yaşam serüveni bizleri eski İstanbul atmosferine götürüyor. Anıların tatlı esintisi içinde, birçok tarihi şahsiyetle karşı karşıya geliyoruz; Atatürk'ten Kral Gazi'ye, Hitler'den Kraliçe Elizabeth'e, Kral Hüseyin'e kadar... Daha önce İngiltere ve Amerika'da yayımlanan ve Batılı okurlarca ilgiyle karşılanan Şakir Paşa ailesinin yaşamöyküsü

207 pages, Paperback

First published January 1, 2000

Reviews

[Irem Ercan · Rating 5 out of 5]

Nermidil hanım yaşıyor mu acaba, hakkında hiçbir bilgi bulamadım internette ama Şakir Paşa ailesine bir ayna tutmayı başarmış bence.

[Brczdn]

İkinci elini bulup aldım. Böyle güzel bir anı kitabının baskısı neden yok anlayabilmiş değilim.
Çılgın Şakir paşa ailesini şimdi de torunundan dinliyoruz. Üstelik o yılların Türkiye’sine bir bakış atarak yapıyoruz bunu.
Keyifli olan kısım sadece Şakir paşa ailesi gibi elit bir aileyi anlatmıyor yazar. Aynı zamanda milli mücadeleye katılan babasının savaş ve sonrası hayata tutunuş mücadelesini, Malta sürgün yıllarını, Arjantin’de iplik fabrikası kurma dönemlerini de anlatarak farklı bir çok konuyu ele alıyor. Yazarın kendini bulmaya çalıştığı gençlik dönemlerinde İstanbul sosyetesinden annesi ile Anadolu çocuğu babasını ve ailelerini karşılaştırması fevakaledeydi.
Mutlaka okunmalı ben bu aileye doyamıyorum.

[Gulum Dagli · Rating 4 out of 5]

1930-40'lı yıllarda yaşamış köklü bir ailenin İstanbul ve Büyükada anıları... Yazar Nermidil Erner bu ailenin kızı. Teyzeleri Aliye Berger, Fahrelnissa Zeid; dayısı Suat Şakir ve Halikarnas Balıkçısı Cevat Şakir gibi sanat tarihinde ciddi iz bırakmış önemli insanlar.

Nine, baba, anne, sanatçı teyzeler, enişteler, deli dayılar ve eğlenceli kuzenlerle dolu 3 katlı bir Büyükada köşkünde büyüdüğünüzü hayal edin. Acayip entrikalar var. Ada'nın mis kokusu da burnuma kadar geldi. Bu açıdan masal gibi. Anı okumayı sevenler bayılır ama edebi bir dil ve anlatım beklememeli. Ben okuduğuma seviniyorum.

Maalesef artık baskısı yapılmıyor.

[Gul onderen]

Aliye Berger'in biyografisini ararken bir sahafın sen asıl Nermidil'i oku !deyip kitabı elime tutuşturmasıyla Nermidil Hanımla tanışmış oldum. Kitap samimi bir dille yazılmıs. Okurken de Nermidil Hanımın karşısında oturuyor gibi hissediyorsunuz. Nermidil ailenin sanatçı kişiliklerinin yaňında daha normal bir kişilik olarak kalıyor.Kendini böyle tanımlamaktan da çekinmiyor. Yanlış hatirlamıyorsam kendisi eczacı. Yazdıği iki kitap Şirin Devrim'in yazdığı kitabı tamamlar nitelikte.

[Tori · Rating 4 out of 5]

Şirin Devrim’in kitabından sonra eğer bu aileye merakınız devam ediyorsa mutlaka okumalısınız. Çünkü diğer kitap ailenin deli, egzantirik, sanatçı ve tabii ki bunları yapabilmek için daha paralı olan tarafını anlatırken bir de ailenin ‘ bu ışıltılı hayatı’ seçmeyen tarafı var. 1918’de bir tarafta ailenin maddi durumu da sarsıldığı için eski elbiseler giymek zorunda kalmaktan şikayet eden Aliye varken diğer tarafta Sivas’ta aç kalan halk göç etmesin diye havaya ateş etmek zorunda kalan sonra da ordunun erzak deposunun kapısını kırdırıp halka erzak dağıtan bir Ahmet Bey var mesela. Hadi o zamanlar Aliye daha çocuk çok da üzerinde durmamak lazım ama iki kitap arasındaki ‘Anadolulu’ tarafla ‘zengin’ tarafı çok net hissediyorsunuz, Nermidil hanımın tabiriyle “Şakirlerin”kendi gibi olmayan herkesi küçük görmeye meyilli, halka çok da inememiş bir tarafı var. Bunu ilk kitapta da hissetmiş ama ışıltılı hayatı hayranlıkla izlemekten ismini koyamamıştım ama sınıf kiniymiş arkadaşlar burada onu net hissediyorsunuz ahah. Nermidil hanım da bunu biliyor, yaş aldıkça kompleks yaptığını kabul ediyor ve hepsiyle onları çok severek vedalaşıyor. Ne diyelim, olur aile arasında öyle şeyler.

[umay coşkun · Rating 5 out of 5]

Şakir paşa ailesine biraz bile ilginiz varsa okuyun. İlk şirin devrimin yazdığı kitabını okudum. O daha çok fahrünissanın hayatını anlatırken bu kitap da ayşenin hayatını anlatıyor. Daha farklı bir bakış açısıyla aileyi anlamak için mükemmel bir kaynak.

[Hilal Baltacı · Rating 4 out of 5]

İlk defa Şakir Paşa ailesini farklı bir cepheden okur gibi hissettim. İyi ki yazmış Nermidil Hanım. Aileye ilişkin yazılmış hemen her şeyi okudum derken bu kitap çok farklı bir bakış kattı. Yazar kendisini tabiri caizse ailenin ‘dışlanmışı’ olarak görmüş. Bu durumu ve kendisinin ifadesiyle ‘bunun yarattığı kompleksi’ aşmaya ömür boyu uğraşmış. Aynanın pırıldayan tarafını değil de sırlı siyah arka yüzünü anlatıyor sanki. Kendisi onlardan biri değil gibi aileyi ‘Şakirler’ diye adlandırıyor. Konak kızı annesi ve Anadolulu asker babasının dünyalarının farklılıklarını çok güzel ele almış. Bir de kardeşlerin birbirlerine olan düşkünlükleri içimi eritti. Fahrünnisa’ya, Aliye’ye, Füreya’ya yeniden yeniden hayran oldum. Gezmiştim ama Ada’daki mezarlığa bir daha gitmem lazım.
Bir de sayfa 174’ten itibaren kitap çok hüzünlü bir hal alıyor. Parça parça gidiyor her şey. Dağılıyor aile. Eski ihtişam yok oluyor günden güne, anılar yadigarlar fırsatçıların elinde kalıyor. Önce Paşa Dede’nin, sonra Sare İsmet’in gidişiyle omurga dağılmaya başlıyor. Neden hep böyle olmuş o eski ihtişamlı aileler, hiçbir şey korunamamış, çok hüzünlü.
Ailesindeki hemen herkesi kaybetmiş, son temsilcinin yazdığı bir kitap. Herkesin nasıl öldüğünü de anlatıyor. Şimdi ben okurken bir de bakıyorum ki yazar da ölmüş, tuhaf his, bundan bir süre sonra bunu okuyan ben de olmayacağım. Anı okumak acaip bir his.

[Linden · Rating 4 out of 5]

Renkli ve yetenekli Sakir pasa ailesini merak edenleri mutlu edecek bir ani kitabi. Nermidil Erner’in dili oldukca akici ve ifadeleri pek yerinde. Sadece kitabin son ceyregi anilardan cok kronolojik olarak olaylarin siralanmasina donusmus; bu kapsamda olmasa da olurmus. Sirin Devrim’in kitabinda da gordugum uslup burada da var, bazi konular ve kisiler zarifce gozardi edilmis.

[Müge Yaylacık · Rating 4 out of 5]

Şirin Devrim’in kitabından sonra bu Nermidil Hanım’ın kitabını da okumak farklı perspektifleri anlamak adına çok iyi oldu kanımca. Cavit Paşa’yı kalpten seven ile adalet duygusu baskın olan arasındaki farkı anlayabildim. Güzel kitap, tavsiye ederim. Ailenin başka fertlerini de bu kitap da görüyoruz, kafamda kurduğun Şakir Paşa ailesi karakterleri bu kitapla değişti, dönüştü ve farklı yargılar kazandı

[Başak_T · Rating 5 out of 5]

Çok akıcı ve yalın bir dille yazılmış bir kitap ve kısa sürede bitti. Ne diyeceğimi bilemiyorum. Bir dönem yaşamış olan bu insanların yaşamı o kadar masalsı ki, sanki bambaşka bir dünyadan fırlamış gibiler. Zannediyorum bana babannemi anımsattığı için en sevdiğim kişi Sare İsmet oldu. Bunun dışında Aliye Berger'in sempatikliği ve tatlılığı da çok keyifliydi. Yazarın babasının ve annesinin aileleri arasındaki kültür farkı çok iyi işlenmişti. Gerçekten her bir ferdiyle merak uyandıran bir aile...