Południe

by Andrzej Muszyński

Gdzie zaczyna się Południe? Czy granicę wyznacza Linia Brandta? A może szukać jej należy całkiem gdzie indziej? Czy Południe to pojęcie geograficzne, polityczne, ekonomiczne? Czy to styl życia? Klimat? A może to stan umysłu, "beznadziejna i wykolejająca ucieczka w głąb, do serca świata, szukanie wyraźnie odczuwalnego i kojącego strach pulsu życia"?

Opowiadane przez Muszyńskiego historie dzieją się wśród bujnej, soczystej zieleni dżungli, na zakurzonych drogach, spalonych słońcem piaskach Atakamy czy pokrytych śnieżną czapą górskich przełęczach. Wśród jego bohaterów znajdziemy afrykańskich dyktatorów, siejących śmierć Czerwonych Khmerów i ich ofiary, południowoamerykańskich rewolucjonistów i bandytów, zagubione wśród szczytów Sierra Nevada plemiona, spadkobierców dawnych cywilizacji. Poznajemy też pasażerów pękającego w szwach azjatyckiego autobusu, arabskich gastarbajterów w Austrii i hałaśliwych handlarzy na afrykańskich bazarach.

Andrzej Muszyński w prostych, pozbawionych ozdobników reportażach opowiada małe i wielkie historie, wyczarowując przed naszymi oczami znane i nieznane krajobrazy południowej Azji, Ameryki Łacińskiej, Maghrebu i Afryki. Łącząc pasję podróżnika z dociekliwością reportera, zabiera nas na fascynującą wyprawę w poszukiwaniu Południa.

Genres: Nonfiction, Polish Literature, Reportage, Travel, Poland

208 pages, Hardcover

First published March 20, 2013

Reviews

[Mike · Rating 4 out of 5]

Nie spodziewałem się, że ocena będzie tak wysoka, ale ta książka pomimo mocno notatnikowej formy jest pełna niesamowitych historii i świetnych przemyśleń. Warto przeczytać choćby dla fragmentu o Gabonie i Sierra Nevada.

[Katarzyna888 · Rating 5 out of 5]

Świetny debiut! Te pięć gwiazdek jest ciut na wyrost, ale to w uznaniu - za wiek autora i za oryginalną formę. Książka składa się z krótkich historii z różnych części świata, niektóre opowieści są dłuższe i bardziej dosadne, jak np. te o Kambodży, niektore to migawki jak o fryzjerze. Spodobała mi sie szczerość autora, nie robi z siebie Bohatera i Podróżnika, nie ma też presji - dotrę tam, gdzie nie stanęła noga białego człowieka. Dowiedziałam się dużo ciekawych rzeczy, o których wcześniej nawet nie słyszałam, zrozumiałam parę zjawisk. Więcej rozumiem i więcej wiem po lekturze tej książki - czego chcieć więcej?! Zdecydowanie warto!

[Lukasz Chmielewski · Rating 4 out of 5]

Książeczka fajna, ale dość nierówna. Zbiór reportaży, spośród kilka jest wybitnych, kilka ok, a kilka ponad przeciętność się nie wybija. Dość ogólny zamysł książki sprawia, że autor trochę skacze po łebkach. Mamy więc trochę o S21 w Kambodży (słabo to brzmi, ale to temat w reportażu dość wyeksploatowany), trochę o Wenezueli, trochę o Atacamie, trochę o Maroku. Jeśli na dany temat już czytaliśmy - raczej będziemy się nudzić i pozostanie nam doceniać piękną formę książki; jeśli nie - temat nas zainteresuje, bo urwać się po kilkunastu stronach. Koniec końców czytelnik pozostaje z dużym uczuciem niedosytu.
Mimo to - reportaż o wyprawie przez Menkebe to wyżyny dziennikarstwa i choćby dla niego warto sięgnąć po tę pozycję.

[Jan S. · Rating 5 out of 5]

„Podróże kształcą” i wyostrzają spojrzenie, rozwija się zdolność dostrzegania niewidzialnych na pierwszy rzut oka pokładów rzeczywistości. Świetna proza i wciągające uwagę historie. Książka i jej autor jak najbardziej godni polecenia

[Michał Hawełka · Rating 3 out of 5]

Na całą książkę były ze dwa opowiadania/rozdziały (podobnie jak już ktoś wspomniał w innej recenzji - o Gabonie i o Sierra Nevada), które naprawdę mnie wciągnęły. Pozostałe musiałem przemęczyć i trochę się przymuszałem do czytania.

[Wojtek Ogrodowczyk · Rating 5 out of 5]

Świetny zbiór całkowicie różnych opowieści. Od klasycznych reportaży o tym "co się dzieje w dzikich krajach", przez urywane, mocno obrazowe opisy przygód samego autora, aż po "ulotne", pojedyncze myśli. Migawki z podróży rozbudzą bakcyla, żeby spakować plecak i wyjechać, a klaysczniejsze reportaże dadzą głębszą wartość poznawania świata.

Mimo, że w połowie opisywanych miejsc byłem samemu to nadal świetnie mi się czytało wizję Muszyńskiego. Warto.

[madziar · Rating 4 out of 5]

Proza Muszyńskiego jest chropowata i zmysłowa. Z przyjemnością czyta się kolejne opisy - i tylko żal, że ich tak mało.
Południe w jego opowieściach jest bliskie, gorące; bardzo intymne; codzienność dotyka każdego poru skóry.
Słusznie przyznano mu stypendium "Herodota", takie połączenie historii i bliskości w jednym opisie jest rzeczywiście unikalne.

[Gosia Kowalska-Kiszka · Rating 4 out of 5]

4-, trochę chaotycznie zebrane opowieści, brak jakichś zgrabniejszych przejść i łatwo się pogubić, gdzie w tej chwili jest narrator. Jednakże same opowieści są jak niewyczerpana studnia dla wyobraźni i chęci podróżowania