De vergeting

by Daan Heerma van Voss

Op 16 januari 2012 wordt schrijver Daan Heerma van Voss wakker zonder te weten wie en waar hij is. Pas na enkele uren van paniek keren de eerste flarden herinneringen terug. Intuïtief zoekt hij contact met Daniël, zijn oudste vriend, die direct naar hem toe komt. In de loop van de dag ziet hij familie, bezoekt hij doktoren en treft hij een verloren liefde. Hij wordt machines ingeschoven en van kliniek naar ziekenhuis gestuurd. Telkens wordt hem uitgelegd wat hem mankeert en telkens vergeet hij het weer. Als hij ’s avonds genezen het ziekenhuis verlaat, haast hij zich naar de stad op zoek naar vrienden en herinneringen.

De maanden daarna doet hij ontdekkingen over het vergeten en over de aard van de aandoening die hem trof. Daan Heerma van Voss spaart zichzelf noch de mensen uit zijn leven, en in zijn openhartigheid zoekt hij wrede grenzen op.
De vergeting is een weergaloze en ontroerende roman waarin de werking van het geheugen op meesterlijke wijze wordt verbonden met vriendschap en liefde.

Genres: Literature

288 pages, Paperback

First published February 1, 2013

About the author

Daniel Jan (Daan) Heerma van Voss is een Nederlandse schrijver. Hij is de zoon van het schrijvende echtpaar Arend Jan Heerma van Voss en Christien Brinkgreve en de broer van schrijver Thomas Heerma van Voss.

Daniel Jan (Daan) Heerma van Voss is a Dutch writer. He is the son of two writers, Arend Jan Heerma van Voss and Christien Brinkgreve and a brother to the author Thomas Heerma van Voss.

Reviews

[Annemarie · Rating 2 out of 5]

Daan Heerma van Voss probeert net iets te hard om een origineel boek te schrijven. Van zelfverzonnen uitdrukkingen als 'er is iets met je aan de washand', 'aan mijn lijf geen mayonaise' en 'neem ik de zonnebril af' krijg je spontaan jeuk. En niemand, maar dan ook niemand, mag de grote W.F. Hermans 'Wimmetje' noemen.
Desalniettemin een dappere poging om een roman om een vage gebeurtenis heen te breien. De hoogtepunten van dit boek: de cover en de aquarellen van David Wasch.

[Marjolijn van de Gender · Rating 2 out of 5]

Het college over dit boek was erg leuk.

[Aninha · Rating 4 out of 5]

aardig boek om te lezen. de plot heeft weinig om het lijf. grappig soms, mooie taal. naar het einde toe kabbelt het te veel.

[Lia · Rating 2 out of 5]

Schwalbe in de vorm van een boek.

[Eva Hugen · Rating 2 out of 5]

Ik twijfelde tussen 1 of 2 sterren, maar de schilderijen tussendoor maken het goed.

Een beetje dan, want de rest was het - voor mij - gewoon niet

[Safa · Rating 2 out of 5]

Het was een leuk verhaal, maar hij lulde er te veel omheen waardoor ik soms het punt kwijtraakte en een heel stuk opnieuw moest lezen.

[Marije van der Kooij · Rating 3 out of 5]

Weet niet of het een goed boek zou noemen maar ik heb me vermaakt.

[Linjea · Rating 1 out of 5]

tijdverspilling

[JudithAnn · Rating 2 out of 5]

Met ‘dit soort boeken’ heb ik een probleem. Het is een roman (volgens de cover) maar gaat over iets wat de schrijver wel heeft meegemaakt. Maar hoeveel ervan is dan waar? Het is een roman, tenslotte, dus als hij alleen heeft opgeschreven wat er echt gebeurd is, is het dat toch niet? Verwarrend dus.

Verder valt het met die vergeting ook wel mee. Het duurt een dag of zo, en daarna heeft hij nergens meer last van. En, heel teleurstellend: er is een medische term voor. Het is helemaal niet zo uitzonderlijk!

Een enkele – toegegeven, beangstigende en vreemde – ervaring, wordt door de schrijver nogal opgeblazen, in mijn ogen, en van alle kanten bekeken en betast. Het leest wel lekker weg, daar niet van, maar het was wel een beetje navelstaarderig. En dan was er dus nog de vraag wat er nu wel of niet echt gebeurd was. Nee, het viel niet mee, dit boek!

[Nikki · Rating 4 out of 5]

Ik ging hier eerst maar 3 sterren aan geven, maar ik vond de laatste 30 pagina's zó goed (hardop-lachen-in-de-trein goed) en de gemiddelde score van 2.63 is zó onterecht dat ik er 4 van maak. Dit boek is opgesplitst in 2 soorten hoofdstukken: verhalende stukken over wat er allemaal gebeurde met het geheugenverlies en de reactie van zijn omgeving etc, en dan reflecterende stukken die meer gingen over abstracte gedachten rond de herinnering. Die 2e soort was niet echt sterk, vind ik. Ik heb het gevoel dat ie daar toch een beetje boven zijn gewicht bokst. Dat gevoel heb ik des te meer over de tenenkrullend slechte 'poëzie'. De meer gewone, verhalende stukken daarentegen waren én interessant én grappig én deden mij denken: ik wou dat ik bevriend was met die kerel. Dat noem ik geslaagd.

[Karin · Rating 3 out of 5]

Goed geschreven, interessante thematiek, intrigerende metafictie, humor, scherpe spitsvondige dialogen en een sympathieke verteller. Maar ook: enkele minder interessante beschouwende en iets te hoogdravende gedeeltes. Door deze onevenwichtigheid toch geen 4 sterren. Maar ik heb wel getwijfeld, af en toe.

[Frank · Rating 1 out of 5]

Zelfoverschatting.

[Lise Delabie · Rating 4 out of 5]

Heerlijke vertelstem, voortdurend schommelend tussen arrogantie en zelfrelativering.