Παύλος, Ιφιγένεια, Ελοϊσία, Αλέξης και Αλίκη! Όλοι τους παιδιά δυο φιλικών οικογενειών μοιράζονται τα ήσυχα και θελκτικά βράδια των διακοπών τους στο νησί. Μες στην απανεμιά της νύχτας, εκεί στο μικρό καφενείο του χωριού, οι ατελείωτες συζητήσεις και οι περίπατοι μεταμορφώνονται σε μυρωμένο αεράκι που «λέει μες στης καρδιάς τα φύλλα, γλυκιά η ζωή και ο θάνατος μαυρίλα...». Σ’ αυτές τις ώρες, -ώρες καλοκαιρινής συμφωνίας- πρωταγωνιστής γίνεται ο έρωτας. Για άλλους πλατωνικός, για άλλους φλογερός, για άλλους παιδιάστικο πείσμα. Είναι καιρός πια οι νεαροί ήρωες να αντιμετωπίσουν άχαρους -αλλά αναγκαίους- φραγμούς. Στην έλευση του χειμώνα και του πιθανού απόχωρισμού απαντούν: «Όταν ο άνθρωπος μένει ίδιος, του είναι αδιάφορο αν τελειώνει το καλοκαίρι και αρχίζει ο χειμώνας». Έχουν αναλογιστεί όμως τις δυσάρεστες εκπλήξεις που τους περιμένουν;
Ο Γρηγόριος Ξενόπουλος γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1867 από Ζακυνθινό πατέρα και από μητέρα Φαναριώτισσα. Η οικογένειά του εγκαταλείπει την Πόλη, όταν ο Γρηγόριος ήταν έντεκα μηνών και εγκαθίσταται στη Ζάκυνθο. Μετά το γυμνάσιο ο Ξενόπουλος παρακολουθεί μαθήματα φυσικομαθηματικών στο πανεπιστήμιο της Αθήνας. Όμως, η λογοτεχνία και η δημοσιογραφία τον αποσπούν οριστικά. Συνεργάζεται με όλες σχεδόν τις εφημερίδες και τα περιοδικά της εποχής του. Το 1890 ο Γεώργιος Δροσίνης του προτείνει και αναλαμβάνει αρχισυντάκτης στην Εστία. Το 1896 ο ιδιοκτήτης του παιδικού περιοδικού «Διάπλασις των παίδων» Νικόλαος Παπαδόπουλος τον παίρνει αρχισυντάκτη και αργότερα του αναθέτει τη διεύθυνση του περιοδικού. Αν και είναι επηρεασμένος από τις ευρωπαϊκές πολιτιστικές ανακατατάξεις, δεν περιορίζεται μέσα στα πλαίσια του ηθογραφικού μυθιστορήματος, αλλά προχωράει και ασχολείται με την περιγραφή των ψυχικών ικανοτήτων των ηρώων του. Γίνεται ένας ψυχογράφος που τηρεί όμως αυστηρά την αντικειμενικότητά του. Ο Ξενόπουλος έγραψε με την ίδια επιτυχία και δράματα και κωμωδίες κυρίως με θέμα τον έρωτα. Τα έργα του είναι ηθογραφίες που αναδεικνύουν τη ζωή μιας εποχής η μιας τοπικής κοινωνίας, τοπικές και εποχικές ιδιαιτερότητες παίρνουν συχνά ισχύ άγραφων νόμων που επιβάλλονται μέσα από την κοινωνία. Τα έργα του ταξινομούνται είτε στη Ζάκυνθο είτε στην Αθήνα και ο Ξενόπουλος έρχεται να γεφυρώσει το χάσμα μεταξύ των δύο Σχολών, της Αθηναϊκής και της Επτανησιακής. Ο Ξενόπουλος πέθανε σε μεγάλη ηλικία το 1951 στην Αθήνα μακριά από το αγαπημένο του νησί.
Μες στη νηνεμία της καλοκαιρινής νύχτας σ’ ένα όμορφο καφενείο του χωριού ο Πάυλος, η Ιφιγένεια, η Ελοισία, ο Αλέξης και η Αλίκη ξεκινούν όμορφες συζητήσεις γύρω από την ζωή και τον έρωτα.
Η καθημερινή συναναστροφή φέρνει στην επιφάνεια κρυμμένα συναισθήματά και επιθυμίες που κάθε νέος επιζητεί να ζήσει. Η εποχή που διαδραματίζεται η ιστορία είναι το καλοκαίρι που είναι συνυφασμένο με την ανεμελιά και τον κρυφό πόθο για ανακάλυψη του έρωτα.
Ένα πολύ όμορφο ανάγνωσμα γεμάτο αγάπη, ωραίες στιγμές αλλά και αρκετές δραματικές σκηνές. Άλλωστε η ζωή δεν είναι μόνο χαρές αλλά και λύπες. Ο Ξενόπουλος είναι μοναδικός στο είδος του.