از میان بچه های داستان نویس که دهه 80 در خرم آباد جمع جدی و صمیمانه ای داشتند کرمرضا تاجمهر از همه غریزی نویس تر و در عین حال مسلط تر در پرورش داستان بود و آیت دولتشاه از همه فرم را بهتر میشناخت این رمان را دقیقا 10 سال پیش خواندم و آیت را دعوت کردم در برنامه نقطه سر خط رادیو گفتگو یک ساعت درباره اثرش با هم گفتگو کردیم. مهمترین عناصر پیش برنده این اثر تلاش یک روح خستگی ناپذیر برای حفظ کردن عشق و فردیت خودش است در جامعه ای بی رحم و غریبه و دروغگو. گاهی این قهرمان پشتش به خاک مالیده میشود و به مخدر پناه میبرد و تقریبا ماجرا در نوعی شکست و گریز از کلانشهر سنگدلی به نام تهران تمام میشود