Já jsem hlad

by Petra Dvořáková

Petra Dvořáková přichází s vrstevnatým vyprávěním, jehož rámec tvoří zachycení zápasu s mentální anorexií. Autorka rozbíjí médii zjednodušeně prezentovaný a obecně zažitý obraz mentální anorexie coby hubnutí pro krásu, naopak vnímá její provázanost s osobními problémy, rodinnými i partnerskými vztahy a traumaty. Anorexii představuje jako problém, který může vzniknout na podkladě vztahu dcery k matce a který pramení z neustálé snahy zakotvit v pravém ženství, které však uniká a nepevné životní kontury se tak za jistých okolností promění v touhu po exkluzivní vyhublosti. Jde o svého druhu neurotický syndrom, který nakonec vyvstane jako jediná možnost, jak kontrolovat a ovládnout svůj život.

Genres: Audiobook, Fiction, Contemporary, Czech Literature, Mental Health, Womens, Ebooks

138 pages, Paperback

First published January 1, 2009

About the author

Petra Dvořáková je spisovatelka a scenáristka. Vystudovala střední zdravotnickou školu a absolvovala obor filozofie na FF MU. Do povědomí veřejnosti vstoupila svým debutem, knihou rozhovorů o víře Proměněné sny, za kterou v roce 2007 získala cenu Magnesia Litera v kategorii publicistika. O dva roky později jí vyšla druhá kniha Já jsem hlad — příběh o zápasu s mentální anorexií, hledání, cestě a návratu k ženské duši. V roce 2013 vydala svou první knihu určenou dětem Julie mezi slovy, za kterou získala ocenění Zlatá stuha v kategorii beletrie pro mládež a Cenu učitelů za přínos k rozvoji dětského čtenářství; připravuje se její slovinské vydání. Novinka Flouk a Líla z roku 2015 je jejím dalším titulem pro dětské čtenáře. Pro Český rozhlas připravila sérii rozhlasových pohádek a pro Českou televizi řadu scénářů k pořadům pro děti a mládež.

Reviews

[marta (sezon literacki) · Rating 4 out of 5]

Dużo słyszałam, że jest to książka zupełnie inna niż "Wrony", ale dla mnie "Jestem głód" to historia Basi opowiedziana z jej dorosłej perspektywy. Spojrzenie wstecz i próba analizy własnego życia, by znaleźć przyczynę zaburzeń odżywiania i podejmowania destrukcyjnych decyzji na kolejnych etapach życia.

Czy jest to dokładnie ta sama Basia, którą poznaliśmy we "Wronach" - nie wiem. Ale wiem, że takich Baś, które całe życie poszukują tego wyjątkowego rodzaju miłości, który może zapewnić tylko matka, jest wiele.

Smutna i poruszająca, choć w inny sposób niż poprzednia książka autorki.

[spillingthematcha · Rating 4 out of 5]

Bardzo osobista i trudna lektura.

[Ksia_zkowe Oliwia · Rating 5 out of 5]

Zupełnie inna niż Wrony.
Intymna.
Niesamowicie bolesna.
Pełna prób zrozumienia, cierpienia.

Opowiem Wam o niej więcej, gdy zbiorę myśli.

[elenart · Rating 1 out of 5]

Moze pisze to teraz pod wplywem emocji, a raczej ich brakiem jakie dala mi ta ksiazka, ale to bylo tak slabe! Jest to memoir autorki, w zadnym stopniu nie powiązany z wronami czy chociazby stylem pisania- Sam wpis "wrona wlatuje w dorosle zycie" to tylko chwyt marketingowy, wiec jesli chcecie kontynuacje wron, tutaj napewno jej nie znajdziecie. (szczegolnie ze "Jestem glod" zostalo wydane w 2009r. a Wrony 11 lat pozniej.)
Ciezko sie polapac jaka jest w ogole puenta tej ksiazki. Jest masa trigger warning'ow co do niej (ED, ciezka choroba, przemoc domowa, mysli samobojcze, zdrada, toksyczna relacja, gwalt itd), a jednak nie dotknela mnie ani troche (przysiegam jestem bardzo wrażliwą osoba).
"Wrony" mną niesamowicie wstrzasnely, czego nie zdolala ta historia. Wszelkie opowiesci- Jak to niezwykle autorka odnalazla droge w Bogu, klasztorze i co tam jeszcze, mozna bylo sobie oszczedzic. 30-stronnicowy rozdzial tylko na ten temat?? Totalnie nie dla mnie. (‼️SPOJLER-szczegolnie, ze pozniej odwrocila sie od Boga przez romans z ksiedzem‼️)

W pewnym momencie główna bohaterka oddaje siebie całą ciężko choremu synowi, po czym ostatecznie nie wspomina o nim nic. Bardzo duze rozczarowanie, a jeszcze wieksza irytacja na zbyt duza wage przywiazywania sie do innych i brak samokontrolii nad swoim zyciem.
Jestem cyklicznym krytykiem tej ksiazki. Jesli ktos wie jak zmienic moje nastawienie co do niej, to bardzo prosze o konstruktywna opinie. Lecz ja jestem na nie.

[aleksandra · Rating 4 out of 5]

3.75/5

Not as good as Wrony, but I don't think it's possible for me to dislike this author's work. Her way or writing feels like she's sitting next to me and telling her story. I don't remember the last time I could identify with a character or author — because the book has clear autobiographical themes, as is the case with Petra's stories. At some points I felt like she literally got into my head, collected some stories from my childhood and decided to write them down in this book. I sincerely hope I'm in the minority with the "I could relate" feeling, because her story is rather sad and shows the hardships she went through, especially as an adult, but I was definitely able to learn and remind some important things thanks to it. For which I am very grateful.

Anyway, I highly highly recommend it and I can't wait for the day when her books are translated into more languages ​​because they are truly worth reading.

[Alex.andthebooks]

Nie chcę jej oceniać, bo czułabym się z tym źle. Jest tu sporo sytuacji w życiu kobiety, z którymi mocno się utożsamiam i z tego powodu uderzyła we mnie szczególnie mocno w tych konkretnych aspektach. Obraz cierpienia, który maluje przed nami, jest naprawdę porażający.
Żałuję jedynie, że wydawnictwo reklamowało tę książkę jako kolejną część „Wron”, bo to mocno wprowadza w błąd.

[podczytany · Rating 3 out of 5]

Muszę pozbierać myśli.

Ocena: 3,5

[prozaczytana · Rating 2 out of 5]

1,5/5

Zdecydowanie wszelkie wzmianki i skojarzenia z "Wronami" robią tej książce więcej szkody niż pożytku. To totalnie dwie różne książki - tak jak "Wrony" są bardziej fabularyzowane, poruszają emocje i łamią serce, tak tutaj nie poczułam niczego oprócz irytacji, złości i zażenowania. Podobno książka jest autobiograficzna, także nie oceniam autorki, aczkolwiek jej zachowanie momentami budziło same negatywne emocje. Poza tym, jest tutaj tak wiele chaosu, skakania pomiędzy wątkami i niekończenia ich, że po prostu wyczekiwałam końca, który też w zasadzie jest urwany. Duże rozczarowanie, a i tak nie miałam ogromnych oczekiwań...

[_o_o_ · Rating 4 out of 5]

niesamowicie smutna

[Ania (literackie_serce) · Rating 3 out of 5]

3.0
Nie wstrząsnęła mną tak jak Wrony i myślę, że nie zostanie też za długo w mojej głowie. Niemniej jednak… Nie żałuję, że przeczytałam.

[Karolina Brzezińska · Rating 1 out of 5]

Pierwsze rozczarowanie tego roku.

Jeśli spodziewaliście się kontynuacji "Wron", co moim zdaniem sugeruje zupełnie nietrafiony napis na okładce "Wrona wlatuje w dorosłe życie" - to lepiej odpuśćcie sobie tę książkę.
Z "Wronami" moim zdaniem nie ma nic wspólnego, poza tym że niektóre doświadczenia Basi mogły być inspirowane doświadczeniami autorki. Ta książka to autobiograficzna historia kobiety, która doświadczyła w życiu wiele złego. Miała momenty, fragmenty które do mnie trafiły. Jednak w większości nie podobał mi się styl, drażnił mnie wątek anoreksji, gloryfikowanie wiary i uwielbienia kobiecości a zaniżanie wartości farmakologii w leczeniu tego schorzenia. Myślę że podeszłam do tej książki ze zbyt dużymi oczekiwaniami ze względu na to ile emocji wywołały we mnie "Wrony".
"Jestem głód" mimo że jest to historia z motywami autobiograficznymi kompletnie mnie nie poruszyła, a rozterki, wzloty i upadki bohaterki są według mnie rzucone w tekście jak suche fakty nie poruszające we mnie żadnej struny.

[Book's Calling · Rating 4 out of 5]

Tohle byla pořádná jízda... Tak osobní kniha se těžko hodnotí. Ale přijde mi komické, že někdo po popisu nepěkného dětství, leukemie syna, mentální anorexie a třeba nevěry řekne, že od knihy čekal něco víc. Proboha, co? Smrt?!

[za_pomniane · Rating 5 out of 5]

Brak mi słów...

[nina]

nie potrafię ocenić tej książki, czuję jakbym czytała tak bardzo osobiste przeżycia, że momentami musiałam odłożyć ją na bok

[Caroline · Rating 5 out of 5]

Widzę że ksiazka tą zbiera mieszanie opinie ale mnie bardzo uderzyła, bardzo bardzo ciężka, ma swoje mankamenty np poważna choroba syna do którego później w ogóle nie wracamy ale mimo wszystko coś ta książka ze mną zrobiła

[IkAchAI · Rating 2 out of 5]

nie wiem co mam o tym sądzić

[Sara · Rating 4 out of 5]

4.5/5
Kiedy kupiłam książkę, byłam pewna, że to kontynuacja "Wron". Nie jest. Dodatkowo jest napisana kompletnie inaczej i myślę, że zdecydowanie dla starszych czytelników.
Książka nie wzbudziła we mnie już też takich emocji. Może gdybym czytała to z większym bagażem doświadczeń, odebrałbym ją inaczej. Boję się też, że sięgnie po tę książkę dużo młodych dziewczyn i utrwali u siebie złe przekonania odnośnie anoreksji i mężczyzn.
Sama też nie wiem, jak ocenić tę książkę i chyba zostanę przy mocnej czwórce, takiej prawie piątce.

[Natalia · Rating 4 out of 5]

TW: zaburzenia odżywiania (anoreksja), choroba nowotworowa dziecka, gwałt, myśli samobójcze, toksyczne rodzicielstwo.

Uwaga!!!: osoby z zaburzeniami odżywiania, uważajcie z tą książką.

Zupełnie inna niż "Wrony", mniej uniwersalna, bardziej osobista.

Dla mnie wątek anoreksji był bardzo osobisty i dlatego, że tak bardzo rozumiałam co działo się w psychice bohaterki, ta książka do mnie trafiła.

[Demeter · Rating 2 out of 5]

Wrony bardziej mi podeszly

[Tosia · Rating 5 out of 5]

Podobała mi się jeszcze bardziej niż „Wrony”

[wczytanaa · Rating 3 out of 5]

3.5 Czułam się dziwnie czytając to, jakbym przeszkadzała, jakbym czytała czyjś pamiętnik. O wiele bardziej polubiłam się z Wronami od tej samej autorki

[Ewa (humanizmowo) · Rating 4 out of 5]

Nie jest tak dobra jak "Wrony", ale również znajduję w niej coś osobistego, niezwykłego.

[dominika🙂‍↔️ · Rating 4 out of 5]

bardzi dobra. osobiscie widze w niej te kontynuację wron i nie rozumiem tak wielkich zawodow u innych...
uderzyła mnie nawet bardziej niż wrony

[Zaczytana.Querida Maja Wiktorowicz · Rating 2 out of 5]

☹️

[Ania · Rating 1 out of 5]

Nie dla mnie. To szkodliwa książka, bardzo emocjonalna, która wręcz żeruje na uczuciach czytelnika i nim manipuluje. Ponieważ jest to powieść z motywami autobiograficznymi, a nie reportaż czy autobiografia, uważam że nagromadzenie tylu problemów (zwłaszcza, że nie znam biografii autorki, więc nie potrafię stwierdzić, co jest fikcją literacką, a co wątkiem biograficznym), to stanowczo za dużo, jak na tak krótką pozycję.

Narratorką jest kobieta z ogromnymi zaburzeniami psychicznymi, które prawdopodobnie odziedziczyła po matce. Poznajemy jej życie od samego początku i już od pierwszych stron jej wspomnienia są niepokojące (np. „Jako mała dziewczynka, chyba czteroletnia, miewałam też wizje erotyczne”). Dodatkowo przemocowa rodzina, brak okazywania miłości zwłaszcza ze strony matki, potęgują problemy psychiczne bohaterki (której imienia chyba nawet nie poznajemy). Niezrozumiały dla mnie jest fragment przypominający wywiad psychologiczny, który zaprzecza wcześniejszej treści. Autorka przedstawia życie głównej bohaterki jako pasmo ciągłych cierpień, począwszy od przemocy w domu rodzinnym, męża gwałciciela, choroby dziecka przez anoreksję i romans z księdzem.

Wszystko jest chaotyczne, a sama bohaterka z tak fanatyczną i zaburzoną osobowością wzbudza raczej niechęć, niż współczucie. Widzimy świat przez pryzmat jej chorego umysłu, w którym fakty odbijają się jak w krzywym zwierciadle - np. wyszła za mąż w wieku 18 lat i pierwsze dziecko urodziła 3 miesiące po ślubie, a rok później zaszła w ciąże mając już 24 lata, raz pracuje jako pielegniarka, a potem zdalnie.

Dziwne i obszernie opisane wątki religijne - wstąpienie do zakonu, odrzucenie wiary, powrót do kościoła, romans z księdzem utwierdzają w przekonaniu o całkowitym zagubieniu bohaterki, która porzuca leczenie medyczne na rzecz poszukiwania Boga. Po nieudanych próbach uleczenia się w religii sięga po autoterapię bazując na książce „Biegnąca z wilkami” i stara się odnaleźć swoją kobiecość. Zresztą nie podoba mi się także ilość „inspiracji” zaczerpniętych z tej książki.

Nieprzepracowane traumy z dzieciństwa, choroba syna, anoreksja, obsesja na punkcie cielesności, kobiecości, na punkcie matki to wszystko kwalifikuje ją na leczenie psychiatryczne na oddziale zamkniętym.
Ma ogromny żal do rodziców, a o swoich dzieciach nie mówi za wiele, informuje jedynie o urodzeniu i chorobie pierwszego dziecka, a o drugim wiemy tylko tyle, że się urodziło. Przez 2 miesiące nieobecności w domu, ani razu nie wspomina o dzieciach, za to myśli o jedzeniu i swojej kobiecości.
I nawet zakończenie nie jest w stanie zmienić mojej opinii.

Poza tym nie podoba mi się promocja książki jako kontynuacji „Wron”, które zostały wydane ponad 10 lat później.


Jeżeli tak wyglądało życie Petry Dvorakovej, to bardzo współczuję i trzymam kciuki za leczenie prowadzone pod okiem specjalisty.

[Mal · Rating 3 out of 5]

Ciężko oceniać tak intymną książkę. Jednak to, co mi się nie podoba to, że okładka i napis na niej sugeruje powiązanie z "Wronami" tej autorki... Ja akurat wiedziałam, że jest to autobiografia autorki lub jej fragment właściwie, ale wiele osób wprowadziło to w błąd (czemu się nie dziwię).

[౨ৎ˚₊✩ paula ౨ৎ˚₊✩ · Rating 2 out of 5]

ogromne rozczarowanie :( miałam nawet zrobić dnf, ale doszłam do wniosku, że już dokończę skoro jest taka krótka

[judyta :) · Rating 3 out of 5]

3.5 - “dawała poczucie bezpieczeństwa, pewności, że to wciąż ja, że nikt mnie nie rozkradł i nie rozkruszył.”

[faustyna。 (lekkidramat) · Rating 2 out of 5]

jestem szczerze rozczarowana. nie faktem, że nie dostałam kontynuacji wron. spodziewałam się tego, że książka, która nie została napisana wcześniej, raczej nie będzie kontynuacją. ale "wrona wlatuje w dorosłe życie" chyba miało to sugerować.

poza tym mam wrażenie, że kuleje tu również redacja, ale to nie kwestia polskiego wydania. mamy opisy kilkudziesięciu lat z życia autorki, ale podzielone na rozdziały. jedynym, co się przewijało, był michał oraz mąż. no i matka.

temat choroby syna został poruszony tylko raz jako osobny rozdział i już w ogóle do końca książki. rozumiem, że autorka chciała oddzielić to grubą kreską, ale czy nie mogła wspomnieć o tym chociaż raz na jakiś czas już trochę później? bo w ten sam sposób mogłaby skomentować michała i to zamknąć.

zawsze mam problem w ocenie tego typu książek, bo nie mogę oceniać czyjegoś życia ani wyborów. dlatego to nie jest ocena autorki. tym razem skupiam się na tym, że nie podoba mi się sposób, w jaki to zostało mi przekazane. bo ta książka mogła wyglądać inaczej.

[zmorowisko · Rating 4 out of 5]

Mam… mieszane uczucia. To książka zupełnie inna, niż „Wrony”. Nie będę oceniać wyborów bohaterki ani tego jak sobie poradziła na końcu, bo to jednak osobista historia i każdy ma swoją drogę.
Przeczytałam w ciągu jednej doby. Ale nie pochłonęłam jej tak szybko jak „Wrony”.
Mimo mieszanych uczuć, na pewno sięgnę po kolejną książkę autorki.