Μια ιστορία Ρωμαίου και Ιουλιέττας με ζακυνθινό φόντο και δοσμένη με μοντέρνα αντίληψη γραφής. Αυτό είναι η «Μεγάλη Αγάπη» του Ξενόπουλου. Μια περίπτωση που πλημμυρίζει την ψυχή με αισιοδοξία. Ένα μυθιστόρημα με όλα τα χαρακτηριστικά της τέχνης του συγγραφέα. Ένα χαρούμενο κείμενο, που αντιμάχεται με τον τρόπο του και με το πνεύμα του τη σκυθρωπότητα των ημερών μας...
Ο Γρηγόριος Ξενόπουλος γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1867 από Ζακυνθινό πατέρα και από μητέρα Φαναριώτισσα. Η οικογένειά του εγκαταλείπει την Πόλη, όταν ο Γρηγόριος ήταν έντεκα μηνών και εγκαθίσταται στη Ζάκυνθο. Μετά το γυμνάσιο ο Ξενόπουλος παρακολουθεί μαθήματα φυσικομαθηματικών στο πανεπιστήμιο της Αθήνας. Όμως, η λογοτεχνία και η δημοσιογραφία τον αποσπούν οριστικά. Συνεργάζεται με όλες σχεδόν τις εφημερίδες και τα περιοδικά της εποχής του. Το 1890 ο Γεώργιος Δροσίνης του προτείνει και αναλαμβάνει αρχισυντάκτης στην Εστία. Το 1896 ο ιδιοκτήτης του παιδικού περιοδικού «Διάπλασις των παίδων» Νικόλαος Παπαδόπουλος τον παίρνει αρχισυντάκτη και αργότερα του αναθέτει τη διεύθυνση του περιοδικού. Αν και είναι επηρεασμένος από τις ευρωπαϊκές πολιτιστικές ανακατατάξεις, δεν περιορίζεται μέσα στα πλαίσια του ηθογραφικού μυθιστορήματος, αλλά προχωράει και ασχολείται με την περιγραφή των ψυχικών ικανοτήτων των ηρώων του. Γίνεται ένας ψυχογράφος που τηρεί όμως αυστηρά την αντικειμενικότητά του. Ο Ξενόπουλος έγραψε με την ίδια επιτυχία και δράματα και κωμωδίες κυρίως με θέμα τον έρωτα. Τα έργα του είναι ηθογραφίες που αναδεικνύουν τη ζωή μιας εποχής η μιας τοπικής κοινωνίας, τοπικές και εποχικές ιδιαιτερότητες παίρνουν συχνά ισχύ άγραφων νόμων που επιβάλλονται μέσα από την κοινωνία. Τα έργα του ταξινομούνται είτε στη Ζάκυνθο είτε στην Αθήνα και ο Ξενόπουλος έρχεται να γεφυρώσει το χάσμα μεταξύ των δύο Σχολών, της Αθηναϊκής και της Επτανησιακής. Ο Ξενόπουλος πέθανε σε μεγάλη ηλικία το 1951 στην Αθήνα μακριά από το αγαπημένο του νησί.
Μια πιο σύγχρονη εκδοχή της ιστορίας του Ρωμαίου και της Ιουλιέτας μέσα από τη ρομαντική πένα του Ξενόπουλου.Ομολογω πως δεν με εντυπωσίασε οσο άλλα έργα του,αλλά το βρήκα όμορφο και νοσταλγικό κάτι σαν παραμύθι.Για άλλη μια φορά υποκλίνομαι στην όμορφη πένα του συγγραφέα.
Στην Ζάκυνθο της παλιάς εποχής εκεί που η αριστοκρατία και το Ευρωπαϊκό πνεύμα οδηγούσε τους πολίτες στην θέαση όμορφων θεαμάτων τυχαίνει να γνωριστούν ο Πιέρος και η Τζένη. Η έλξη τους είναι αμοιβαία όμως η κόντρα που υπάρχει στις δυο οικογένειες θα δημιουργήσει πολλές θύελλες και εμπόδια στο ζευγάρι.
Η σύγχρονη εκδοχή του Ρωμαίου και της Ιουλιέττας γραμμένη από τον υπέροχο Ξενόπουλο. Άλλο ένα μαγικό ερωτικό μυθιστόρημα που παρουσιάζει τα ήθη και έθιμα της τότε εποχής. Στα πρόσωπα των δυο νέων αντικατοπτρίζεται η ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο χωρίς έχθρες και μίση.
Μου αρέσει πολύ η γραφή του, οι περιγραφές που κάνει, η σκιαγράφηση των χαρακτήρων αλλά και ο ρομαντισμός του με καθηλώνει.
Ο Ξενόπουλος γράφει μια ιστορία Ρωμαίου και Ιουλιέτας που λαμβάνει χώρα στη Ζάκυνθο των τελών του 19ου αιώνα, με τη διαφορά πως έχει ευχάριστο τέλος και ο έρωτας των δύο νέων καταφέρνει να ενώσει τις δύο αντίπαλες οικογένειες και όλοι να ζήσουν ευτυχισμένοι. Για άλλη μια φορά, δεν έχει σημασία τι γράφεις αλλά πώς το γράφεις και ο Γρηγόριος Ξενόπουλος είναι μεγάλος μάστορας της συγγραφής.