Dit jaar genoot ik al van 'Nachtvorst', 'Roadtrip'. 'Koraalrif' en 'Gletsjer' van Suzanne Vermeer. 'Strandfeest' kon dan ook gewoon niet in dit rijtje ontbreken.
In haar nieuwste zomerthriller neemt Suzanne Vermeer haar lezers eens niet mee naar standaard (vakantie)plekken als Italië, Frankrijk, Spanje of Noorwegen, maar naar... Macedonië. Hier hoopt Hannah samen met haar (stief)kinderen weer bij te komen van het lastige jaar dat ze hebben gehad. Het is namelijk hun eerste vakantie sinds het overlijden van hun vader en Hannahs grote liefde Christiaan. Hier kunnen ze weer ontspannen en op het resort zijn veel Nederlandse leeftijdsgenoten bij wie Vera en Max aansluiting vinden. Althans, dat denken ze. Wat ze alleen niet weten, is dat achter dit idyllische vakantieparadijs een duistere wereld schuilgaat. Eén die op het punt staat ontdekt te worden.
Ik kan je verder nog genoeg vertellen over het verhaal, maar dat laat ik aan jou over. Wat ik je wel kan vertellen, is dat 'Strandfeest' weer een goed geschreven en lekker mysterieus boek is. Suzanne Vermeer staat echt stil bij de (ontwikkeling van de) hoofdkarakters - Hannah en medewerkster Malou om precies te zijn - en laat jou het verhaal vanuit hen beleven. Hierdoor is het niet moeilijk om mee te leven en langzaam maar zeker te ontdekken welke geheimen er nu precies schuilgaan achter dit op het eerste oog mooie vakantiepark.
Dat het echter niet allemaal 'koek en ei' is, blijkt al snel. Verdwijningen en mysterieuze gebeurtenissen (die mensen zich de volgende dag niet meer herinneringen) wisselen zich in rap tempo af en dan heb je ook nog de aanwezigheid van een 'onontdekt deel' van het park. Mysterieus is dit boek dan zeker, verwacht alleen niet te veel spanning of actie. Het is en blijft echt een zomerthriller, oftewel een luchtig boek dat je zo uitleest tijdens een dagje op het strand. Ook niets mis mee.
Tot slot viel mij ook de actualiteit op: Suzanne Vermeer probeert dit boek actueel te maken door dingen erin te verwerken als de muziek van Harry Styles (waar jongeren naar luisteren) en het succes van Colleen Hoover. Dit vind ik aan de ene kant goed, maar aan de andere kant ook een risico. Het maakt dit boek wel tijdsgebonden: over een aantal jaar kan dit heel anders zijn.
Klein puntje dus, maar voor de rest heb ik wederom genoten. Suzanne Vermeer stelt nooit teleur.