Σε έναν κόσμο κλεφτών, το μοναδικό αδίκημα είναι να σε πιάσουν.
Δέκα χρόνια πριν…
Η Οκτόμπερ ψάχνει τρόπο να φτιάξει το μέλλον της και να απομακρυνθεί από ένα επικίνδυνο και εχθρικό οικογενειακό περιβάλλον. Ένας κλέφτης προτείνει να της μάθει όσα ξέρει. Εκείνη δέχεται, πιστεύοντας ότι τα προβλήματά της έχουν τελειώσει.
Κάνει λάθος.
Η ζωή του κλέφτη δημιουργεί νέους κινδύνους και εμφανίζει καινούριους εχθρούς, που απειλούν την ύπαρξή της, αν δεν εξαφανιστεί για πάντα.
Θα το έκανε, αν είχε πού να πάει. Ή αν δεν υπήρχε εκείνος.
Δέκα χρόνια μετά…
Έχοντας παραμείνει για καιρό κρυμμένη στις σκιές, η Οκτόμπερ καταφέρνει να επιστρέψει στη Νέα Υόρκη.
Με ένα νέο όνομα, μια καινούρια ζωή και τη φήμη της επαγγελματικής της επιτυχίας να την ακολουθούν, πιστεύει ότι θα είναι πια ασφαλής.
Κάνει λάθος.
Μαθαίνει ότι ο άντρας που κάποτε αγάπησε έχει δολοφονηθεί. Και, παρότι ξέρει ότι είναι παγίδα, δεν έχει άλλη επιλογή από το να εκδικηθεί τον θάνατό του.
Και ας πεθάνει και η ίδια.
Τον δέκατο μήνα ήρθε στη ζωή, τον δέκατο μήνα κινδυνεύει να πεθάνει.
Η Εύη Φρυγανά γεννήθηκε στη Χαλκίδα και σπούδασε Διοίκηση Επιχειρήσεων στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου. Η αγάπη της για τη συγγραφή την οδήγησε τον Αύγουστο του 2013 να ιδρύσει το λογοτεχνικό μπλογκ Moonlight Tales και το ενδιαφέρον της για ό,τι σχετίζεται με τις έρευνες ανθρωποκτονιών να παρακολουθήσει πολυάριθμα σεμινάρια εγκληματολογίας. Ξεκίνησε να γράφει από τις πρώτες τάξεις του δημοτικού και το 2016 εκδόθηκε το πρώτο της μυθιστόρημα. Από τις εκδόσεις Χάρτινη Πόλη κυκλοφορεί το μυθιστόρημα Δείπνο Δολοφόνων και τα βιβλία με πρωταγωνίστρια την αρχιφύλακα Λόρεν Γουότερστον, Ο Κήπος με τους Υάκινθους και Ο Τοίχος με τις Ανεμώνες και το πρώτο βιβλίο της σειράς Δέκατος Μήνας, Το Φιλί. Επισκεφθείτε την ιστοσελίδα της στη διεύθυνση: www.evifrigana.gr.
Αυτό είναι το πρώτο βιβλίο της αστυνομικής σειράς, 10ος Μήνας, και είναι το πρώτο βιβλίο που έγραψε η συγγραφέας στην ηλικία των δεκαέξι χρονών και της πήρε έναν χρόνο να το ολοκληρώσει.
Είχε κυκλοφορήσει και το 2016 από έναν άλλον εκδοτικό αλλά για λόγους που αναφέρει η ίδια η συγγραφέας στο σημείωμα της στο τέλος, σταμάτησε η κυκλοφορία του δύο χρόνια αργότερα. Οπότε επανακυκλοφόρησε πέρυσι από τις εκδόσεις Χάρτινη Πόλη, με ένα τέλειο εξώφυλλο, και ευχαριστούμε πολύ για αυτό. Έχω διαβάσει ένα ακόμα βιβλίο της συγγραφέως, Ο τοίχος με τις ανεμώνες και μου άρεσε πολύ η γραφή της οπότε ανυπομονούσα να ξεκινήσω και αυτό.
Είναι ένα ενδιαφέρον βιβλίο με αρκετά γρήγορη πλοκή. Μου άρεσε η γραφή, απλή και αρκετά περιγραφική σε αρκετά σημεία, ένιωσα σαν να βλέπω ταινία σε πολλές σκηνές. Έχει πρωτοπρόσωπη αφήγηση, από την οπτική της πρωταγωνίστριας Οκτόμπερ. Παρακολουθούμε τις σκέψεις της και τα βιώματα της, τότε και τώρα. Μέσω flashbacks μαθαίνουμε πως άλλαξε ξαφνικά η ζωή της και επέλεξε να ακολουθήσει έναν γεμάτο κινδύνους δρόμο. Δεν κατάφερα να συνδεθώ μαζί της, ούτε με κάποιον άλλον χαρακτήρα αλλά αυτό μου συμβαίνει συχνά στα αστυνομικά μυθιστορήματα.
Δυστυχώς δεν καλύφθηκα πλήρως από την πλοκή και την ιστορία γιατί μου φάνηκε κάπως προβλέψιμη, αλλά να μην ξεχνάμε ότι είναι το πρώτο βιβλίο της συγγραφέως που το έγραψε στην εφηβεία της, κάτι που από μόνο του είναι αξιοθαύμαστο. Εννοείται θα διαβάσω και το επόμενο γιατί τελειώνει με cliffhanger και αφήνει πολλά ερωτηματικά.
Είναι ένα βιβλίο που διαβάζεται αρκετά εύκολα και γρήγορα, το προτείνω! 🦊
Έχοντας διαβάσει ό,τι έχει κυκλοφορήσει η Εύη Φρυγανά, μπορώ να πω πως πράγματι "Το Φιλί" δε μοιάζει με τίποτα από ότι έχει γράψει η Εύη. Παρ' ότι έχουμε συνηθίσει τη συγγραφέα να πλάθει ιστορίες για εγκλήματα που αποκαλύπτονται, εδώ διαβάζουμε για εγκλήματα που θα μείνουν για πάντα κρυφά.
Πρωταγωνίστρια είναι η Οκτόμπερ, την οποία γνωρίζουμε σε δύο φάσεις της ζωής της, στο τότε, όντας ακόμη μαθήτρια στο σχολείο, και στο τώρα, που είναι θα λέγαμε επαγγελματίας-κλέφτρα. Στο πρώτο εισαγωγικό βιβλίο δίνεται περισσότερη έμφαση στο παρελθόν και σε όλα τα γεγονότα που την έκαναν αυτή που είναι. Μαθαίνουμε για την ταραγμένη οικογενειακή ζωή της, το πώς γνωρίστηκε με τον μέντορά της και μπήκε στον κόσμο των κλεφτών. Από τις πιο εμπνευσμένες πινελιές θεωρώ το κομμάτι της "εκπαίδευσής" της ως κλέφτη.
Μου άρεσε πολύ που είχα πρόσβαση και στις δύο χρονικές περιόδους και μπόρεσα να δω την εξέλιξή της, που φυσικά είναι τεράστια δεδομένου του χρονικού διαστήματος που μεσολαβεί ανάμεσα στο τότε και το τώρα. Οι χαρακτήρες γενικά της Εύης Φρυγανά είναι άνθρωποι που δεν μπορείς να αποφασίσεις αν αγαπάς ή μισείς, αν θες να τους αγκαλιάσεις ή να τους δείρεις, οπότε σίγουρα και αυτό έκανε την ανάγνωση ακόμα πιο ενδιαφέρουσα.
Δε θα μιλήσω για τη γραφή, η οποία είναι δεδομένο ότι θα ήταν προσεγμένη, ευχάριστη, με άρτια συνοχή και ροή.
Συνολικά, το Φιλί είναι ένα ενδιαφέρον μυθιστόρημα μυστηρίου με μπόλικες ανατροπές που μας εισάγει σε έναν κόσμο κλεφτών, διαβάζεται γρήγορα και ευχάριστα και υπόσχεται ακόμα περισσότερη δράση στη συνέχεια.
''Σε έναν κόσμο κλεφτών, το μοναδικό αδίκημα είναι να σε πιάσουν."
Μπορεί η ζέστη καλά να κρατεί καί να μην είναι ''σύμμαχός'' μου, μα εγώ έχω βρει την λύση για να μένει ακμαίο το ενδιαφέρον για αναγνώσεις βιβλίων. Αυτό το διάστημα επιλέγω βιβλία που να ανήκουν σε αγαπημένα μου λογοτεχνικά είδη. Ένα απ΄αυτά είναι καί το αστυνομικό μυθιστόρημα της συγγραφέως Εύης Φρυγανά, με τίτλο ''Το Φιλί'', που ''ανοίγει'' την αυλαία για την σειρά βιβλίων ''10ος Μήνας". Άραγε, τί μας επιφύλασσε αυτό το νέο νοερό ταξίδι της ψυχής καί του νου; Σε τί περιπέτειες θα οδηγούμασταν καί με ποια κατάληξη;
Η συγγραφέας επιλέγει να ''παίξει'' με την σκέψη μας από τον τίτλο κιόλας του βιβλίου, ''Το Φιλί''. Όχι, δεν πρόκειται για ένα αισθηματικό, ρομαντικό βιβλίο. Άλλωστε, η συγγραφέας δεν μας έχει συνηθίσει σε ανάλογα μονοπάτια καί δεν πιστεύω πως πρόκειται να αλλάξει αυτό. Άρα; Πώς ένα φιλί μπορεί να ταιριάζει με ένα μυθιστόρημα αστυνομικής λογοτεχνίας; Οι απαντήσεις θα μας δινόντουσαν απλόχερα μέσα στις σελίδες του βιβλίου...
Περιγραφή:
Τον δέκατο μήνα ήρθε στη ζωή, τον δέκατο μήνα κινδυνεύει να πεθάνει. Δέκα χρόνια πριν… Η Οκτόμπερ ψάχνει τρόπο να φτιάξει το μέλλον της και να απομακρυνθεί από ένα επικίνδυνο και εχθρικό οικογενειακό περιβάλλον. Ένας κλέφτης προτείνει να της μάθει όσα ξέρει. Εκείνη δέχεται, πιστεύοντας ότι τα προβλήματά της έχουν τελειώσει. Κάνει λάθος! Η ζωή του κλέφτη δημιουργεί νέους κινδύνους και εμφανίζει καινούριους εχθρούς, που απειλούν την ύπαρξή της, αν δεν εξαφανιστεί για πάντα. Θα το έκανε, αν είχε πού να πάει. Ή αν δεν υπήρχε εκείνος. Δέκα χρόνια μετά… Έχοντας παραμείνει για καιρό κρυμμένη στις σκιές, η Οκτόμπερ καταφέρνει να επιστρέψει στη Νέα Υόρκη. Με ένα νέο όνομα, μια καινούρια ζωή και τη φήμη της επαγγελματικής επιτυχίας να την ακολουθούν, πιστεύει ότι θα είναι πια ασφαλής. Κάνει λάθος! Μαθαίνει ό,τι ο άντρας που κάποτε αγάπησε έχει δολοφονηθεί. Και, παρότι ξέρει ότι είναι παγίδα, δεν έχει άλλη επιλογή από το να εκδικηθεί τον θάνατό του. Και ας πεθάνει και η ίδια.
Αγαπώ τα πρόσωπα των βιβλίων που λειτουργούν ως ''αντιήρωες/ιδες''. Καί η συγγραφέας δίνει την ελευθερία του λόγου καί των πράξεων σε μία τέτοια ''ηρωϊδα'' που θα πρωταγωνιστήσει στην υπόθεση καί θα μας προσφέρει δυνατές στιγμές. Προσωπικά λάτρεψα την ευφυϊα καί τον τρόπο σκέψης της πρωταγωνίστριας. Γνώρισα καί μία άλλη πλευρά των ανθρώπων -εδώ των κλεφτών- που μέχρι σήμερα δεν μπορούσα να διανοηθώ. Για να μην υπάρξουν παρεξηγήσεις, η συγγραφέας δεν δίνει οδηγίες του πως να γίνει κάποιος/α αυτό που λένε άσσος στην κλεψιά, αλλά δίχνει καί την άλλη όψη του νομίσματος σε μία υπόθεση ανάλογων έργων. Κι εγώ αυτό το επικροτώ καί το εκτιμώ. Το ότι, δηλαδή, δεν μένει στα ίδια καί τα ίδια, αλλά πάει ένα βήμα παραπέρα.
Θετικά στοιχεία βιβλίου: - Η σκιαγράφηση του χαρακτήρα καί η συνολική παρουσία της βασικής πρωταγωνίστριας, - Αμεσότητα γραφής συγγραφέως, - Ανατροπές καί αρκετή δόση μυστηρίου, - Αρκετή δόση χιούμορ, - Τέλος, ορθή δομή κειμένου καί συνεχόμενη δράση.
Ναι, η συγγραφέας αφήνει κάποια ερωτήματα, επί τούτου, να μένουν αναπάντητα στο παρόν έργο, ώστε να υπάρχει μία αόρατη σύνδεση με το επόμενο βιβλίο της σειράς, κάνοντάς μας να ανυπομονούμε για την συνέχεια. Αναζητήστε το! Καλή ανάγνωση.
Έχουμε συνηθίσει στα αστυνομικά μυθιστορήματα να διαβάζουμε για τον οξυδερκή αστυνομικό ο οποίος χρησιμοποιεί την εμπειρία του και τις γνώσεις που έχει αποκτήσει για να ερευνήσει δύσκολες υποθέσεις εγκλημάτων, που έχουν διαπραχθεί από έξυπνους εγκληματίες και όπου κανένα έγκλημα δεν είναι τέλειο. Όμως υπάρχει και διαφορετική ανάγνωση. Κλέφτης που έχει αναγάγει την κλοπή σε επιστήμη αναζητά νέα ταλέντα για να τα εκπαιδεύσει. Ένα τέτοιο ταλέντο είναι η Οκτόμπερ στο μυθιστόρημα της Εύης Φρυγανά "ΤΟ ΦΙΛΙ". Και μέντοράς της ο Σάιμον...... Η ιστορία εκτυλίσσεται παράλληλα. Το τότε, που είναι η εποχή της εκπαίδευσης και το τώρα όπου οι ήρωες είναι αναμεμειγμένοι στις ίντριγκες για την επικράτηση στην εγκληματική οργάνωση. Το βιβλίο αυτό, πέρα από την πρωτοτυπία του ως ιστορία, είναι λογοτεχνικά άριστο κατά την ταπεινή μου γνώμη. Δεν είμαι ειδική σε τίποτα αλλά είμαι μανιώδης αναγνώστρια. Και με συνεπήρε η ανάγνωσή του. Είναι γραμμένο σε απλή καθημερινή γλώσσα που όμως δεν της λείπουν τα καλολογικά στοιχεία, ευχάριστο,χωρίς λογοτεχνικές υπερβολές και με άρτια συνοχή. Ένα βιβλίο που συνιστώ ανεπιφύλακτα για τις ώρες της ξεκούρασης. Μπράβο Εύη Φρυγανά.
Το Φιλί είναι το πρώτο βιβλίο που διαβάζω από την Εύη Φρυγανά και ομολογώ ότι ήταν μια "ιδιαίτερη" περίπτωση και εξηγώ:
Αρχικά, να πω πως διάβασα το 80% σε ένα απόγευμα, άρα το ότι με τράβηξε θετικά είναι γεγονός. Σε γενικές γραμμές, οι χαρακτήρες είναι πιστευτοί και συνεισφέρουν ενεργά στην υπόθεση δίχως να θεωρώ κάποιον λιγότερο προσεγμένο. Ωστόσο, ο ρυθμός με τον οποίο εξελισσόταν κάθε σκηνή με έβγαζε λίγο εκτός κλίματος καθώς γινόταν με μία ταχύτητα που δεν έχω συνηθίσει. Όλα έμοιαζαν να κυλούν γρήγορα και να κόβονται οι σκηνές απότομα, πράγμα που άρχισα να φιλτράρω βέβαια στην πορεία και έπαψε να με ενοχλεί.
Η πλοκή στη μεγάλη εικόνα έχει να δώσει πολλά στον αναγνώστη όπως ωμή σκληρή πραγματικότητα, σωστή δόση χιούμορ, δράση και όσα αναμένει κανείς από ένα βιβλίο του είδους. Είναι σίγουρα ενδιαφέρουσα και σε τραβάει να το διαβάσεις με μια ανάσα.
Το φινάλε μου άφησε κάποια ερωτήματα που θα ήθελα να έχουν απαντηθεί εν μέρει, αλλά θα περιμένω να με δικαιώσει το δεύτερο βιβλίο που θα το αναζητήσω σίγουρα.
Σε τελική ανάλυση, οι εντυπώσεις ήταν πολύ θετικές με τις κάνα δύο ενστάσεις που δεν ήταν φυσικά αρκετές, για να με απογοητεύσουν.
Όπως έχω ξανά αναφέρει σε παλιότερα άρθρα μου για βιβλία της συγγραφέως, εκτιμώ την γραφή και τον τρόπο που λειτουργεί το μυαλό της. Δεν θέλει απλά να μας παραθέσει μια ιστορία με απλούς χαρακτήρες και σχέσεις με καθημερινότητα που μπάζει. Θέλει να μας δώσει σχέσεις που υποφέρουν, χαρακτήρες με πυγμή και προβλήματα. Αυτό πραγματικά είναι κάτι που με ενθουσιάζει και την ενθαρρύνω πάντα να συνεχίζει ακριβώς όπως το έχει σκεφτεί, χωρίς να ακονίζει τις γωνίες.
Για ολόκληρη την άποψη μπορείτε να μεταφερθείτε στον παρακάτω σύνδεσμο.
Λίγο εξωπραγματικό, λίγο αφηρημένο, ωστόσο πολλά υποσχόμενο από τη μέση και έπειτα. Ωραία γραφή, μα χλιαρή ηρωίδα. Παρόλα αυτά κατάφερε να με κάνει να αναρωτιέμαι για τη συνέχεια.
Σε έναν κόσμο κλεφτών, το μοναδικό αδίκημα είναι να σε πιάσουν.
Όταν ένα μότο είναι αρκετό για να σε κερδίσει, ξέρεις ότι έχει γίνει καλή δουλειά. Είχα τη χαρά να επιμεληθώ για δεύτερη φορά το συγκεκριμένο βιβλίο (όσοι γνωρίζετε εμένα και την Εύη, θα ξέρετε και την ιστορία πίσω από αυτό. Είμαι ξεκάθαρα ενθουσιασμένη που βγήκε ξανά στο φως, σε νέα, αναθεωρημένη έκδοση, και θα δούμε επιτέλους αργότερα και τη συνέχειά της.
Μη σας ξεγελά ο τίτλος. Δεν πρόκειται για ρομαντικό ή κοινωνικό βιβλίο, αλλά για άλλη μία ιστορία της συγγραφέα γεμάτη σκοτάδι, πλεκτάνες, δολοφονίες και δράση. Σε αυτό το βιβλίο, ακολουθούμε τη ζωή της Οκτόμπερ Τζόουνς, η οποία δέχεται μια πρόταση να γίνει μαθητευόμενη ενός κλέφτη, που θα της διδάξει τα μυστικά του… επαγγέλματος.
Δεν θέλω να ξέρω από πού κατάφερε η Εύη να μάθει τόσες λεπτομέρειες για τον κόσμο των κλεφτών (εντάξει, google is our friend), αλλά σίγουρα γνωρίζει πια πώς να παραβιάσει μια πόρτα με ένα τσιμπιδάκι! Αν μη τι άλλο, μαθαίνουμε αρκετά τέτοια πραγματάκια μέσα στο βιβλίο.
Η επιμέλεια της συγκεκριμένης ιστορίας ήταν πολύ διασκεδαστική. Γνωρίζοντας την Εύη τόσα χρόνια, απολαμβάνω να βλέπω την εξέλιξη της πένας της και την αλλαγή μέσα σε κάθε διαφορετικό βιβλίο. Θεωρώ ότι είναι αρκετά ξεχωριστή στον τρόπο που αποδίδει τις ιστορίες της, στην αληθοφάνεια που υπάρχει σε όλες, στο να φτιάχνει χαρακτήρες που αγαπάς και μισείς ταυτόχρονα!
Αυτή η ιστορία δεν είναι για όσους θέλουν εκτενείς περιγραφές χώρων και συναισθημάτων, βαρύγδουπους διαλόγους και αργή πλοκή. Είναι για όσους απολαμβάνουν την ταχύτητα των εξελίξεων, το δεύτερο επίπεδο νοήματος και τις αληθοφανείς σχέσεις.
Θα πω πως η Εύη Φρυγανά μπορεί άνετα να γράψει σενάριο ταινίας. Το βιβλίο αυτό παραπέμπει περισσότερο σε κινηματογραφικο σενάριο παρά σε μυθιστόρημα. Στο μυαλό έπαιζε σαν ταινία με μουσική υπόκρουση και διάσημους ηθοποιούς. Αυτό που μου έλειψε απ τη διήγηση ήταν μια ολοκληρωμένη ληστεία για να δούμε την ηρωίδα μας εν δράσει. Και θα ήθελα να τονιστεί περισσότερο η σημασία και η αγάπη της στη συλλογή έργων τέχνης και η προτίμηση της στους πίνακες. Διαβάζετε σαν νεράκι και δεν βαριέσαι καθόλου! Ανυπομονώ για τη συνέχεια!
This entire review has been hidden because of spoilers.