เจ้าบ้านเจ้าเรือน

by แก้วเก้า

ไรวินท์ วิญญาณที่ติดอยู่ภายในบ้านโบราณหลังหนึ่งจากบาปที่เคยกระทำไว้กับ สีนวล ภรรยาผู้อาภัพของเขา ต้องทนทรมานมายาวนานโดยไม่สามารถหลุดพ้นไปได้ แพรขาว หญิงเคราะห์ร้ายจากการทำร้ายของสามีทั้งกายใจ จะเปิดประตูให้แก่ดวงวิญญาณที่น่าสงสารนี้ได้หรือไม่ เป็นเรื่องที่คาดเดาได้ยากยิ่งนัก

715 pages, Paperback

First published December 1, 2011

About the author

แก้วเก้า เป็นหนึ่งในนามปากกาของ รองศาสตราจารย์ ดร.คุณหญิง วินิตา ดิถียนต์ ป.ม., ท.ช., ต.จ., จ.ภ.
โดยเป็นนามปากกาที่ใช้สำหรับเขียนนวนิยายแนวจินตนิยาย และเรื่องเหนือธรรมชาติ

เป็นบุตรคนเดียวของนายวัลลภและนางกาญจนี วินิจฉัยกุล และต่อมาสมรสกับนายสมพันธ์ ดิถียนต์ มีบุตรสาว 2 คน

เธอจบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 จากโรงเรียนมาแตร์เดอีวิทยาลัย มัธยมศึกษาปีที่ 5 จากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา จบปริญญาตรีจากคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้รับปริญญาอักษรศาสตรบัณฑิต ซึ่งหลังจากนั้นได้บรรจุเป็นอาจารย์ประจำภาควิชาภาษาไทย คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาเขตพระราชวังสนามจันทร์ จังหวัดนครปฐม และได้ไปศึกษาต่อที่สหรัฐอเมริกา จนจบปริญญาเอกสาขาหลักสูตรและการสอนวรรณคดีจาก University of Northern Colorado แล้วกลับมารับราชการ ภาควิชาภาษาไทย คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากรอยู่ถึง 25 ปี

กระทั่งลาออกมาเป็นข้าราชการบำนาญ มีตำแหน่งทางวิชาการเป็นรองศาสตราจารย์ระดับ 9 ปัจจุบันเป็นอาจารย์พิเศษ สาขาภาษาและวัฒนธรรมเพื่อการสื่อสารและการพัฒนา สอนนักศึกษาปริญญาโทของสถาบันวิจัยภาษาฯ มหาวิทยาลัยมหิดล

คุณหญิงวินิตามีผลงานด้านการเขียนมากมาย ไม่ว่าจะเป็น ด้านนวนิยาย เรื่องแปล บทวิจารณ์ บทความทางวิชาการ ซึ่งบางเรื่องกลายมาเป็นละครโทรทัศน์โด่งดัง ซึ่งทำให้ได้รับรางวัลวรรณกรรมจากภาครัฐและภาคเอกชน

คุณหญิงวินิตา ดิถียนต์ นับเป็นนักเขียนนวนิยายชั้นแนวหน้าคนหนึ่งของไทยที่นักอ่านสนใจติดตามผลงานอย่างสม่ำเสมอ เพราะมีความทันสมัย สอดแทรกความรู้ทางประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม ประเพณี วรรณคดี ศิลปะ และยังนําสัจธรรมทางพุทธศาสนามาสื่อไว้อย่างเหมาะสม ผลงานจึงได้รับรางวัลและได้รับการยกย่องจากองค์กรต่างๆ มากมาย ทั้งยังเป็นผู้นําเทคโนโลยีสารสนเทศมาใช้ให้เกิดประโยชน์ในวงวรรณกรรมอีกด้วย การสร้างสรรค์งานของ คุณหญิงวินิตา ดิถียนต์ จึงไม่ได้มีคุณค่าเพียงแค่ให้ความบันเทิงเท่านั้น แต่ยังเติมเต็มคุณภาพชีวิตให้แก่ผู้อ่านอีกด้วย

คุณหญิงวินิตา ดิถียนต์ จึงได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติ์เป็นนศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลปะ ในปีพุทธศักราช 2547

Reviews

[Celeste · Rating 4 out of 5]

อ่านจบไปเป็น 10 ปี เพิ่งได้เอามาปัดฝุ่นอ่านใหม่เพราะอารมณ์เบื่อนิยายจีนกับอากาศร้อนจนอยากอ่านเรื่องหลอน ๆ ลี้ลับหน่อย ๆ คลายร้อนค่ะ 😁

ผีตายโหงตรงแม่น้ำน่ากลัวจริง ๆ 👻 แถมเวลาอาจารย์บรรยายถึงสภาวะกึ่งหลับกึ่งตื่นแล้วเจอผีนี่ เหมือนเวลาเราฝันร้ายตอนเผลอนอนหลับกลางวันไปถึงช่วงโพล้เพล้เลย มันจะอยู่ดี ๆ ก็ง่วงมากกก ลืมตาไม่ขึ้น และคิดว่าไม่ได้หลับ แต่ตอนนี้มีอีกคนอยู่ในห้องนอนเดียวกันกับเราด้วย!!! 😱

สยองมากกก คือเราไม่ค่อยกลัวนะคะเวลาเจอบรรยายผีเละ ๆ มาโทรม ๆ ดูหนังก็ไม่กลัว มีตกใจบ้างถ้ามาแบบตุ้งแช่

แต่ถ้ามาแบบค่อย ๆ แทรกซึมมาในฝัน มากึ่งหลับกึ่งตื่น มาแล้วพูดคุยได้ปกติ แต่มารู้ทีหลังว่าไม่ใช่คน!!! นี่น่ากลัวมากกกอะค่ะ 🥺

ประสบการณ์แบบฝันถึงสมัยเรียน หรือที่ทำงานเก่า ชีวิตประจำวันในวันธรรมดาทั่วไปแล้วมีสิ่งลี้ลับมาแทรกซึมมาผสมอยู่ด้วยนี่น่ากลัวมากก คืออยากตื่นจะตื่นเองเลยไม่ได้เหมือนหนัง inception ที่ Leo เล่น ฝันซ้อนฝันหลายชั้นจนพอกระพริบตาตื่นแล้วเหมือนโลกฝันแตกกระเจิงเป็นเสี่ยง ๆ จนตื่นขึ้นมาได้นี่เหนื่อยมากก แถมหลอนอีกว่า นี่ตื่นจริง ๆ หรือยัง ไอ้ตัวในฝันมานั่งอยู่ที่หัวเตียงไหม 😱👻


มาถึงเรื่องพระเอกของเราผีตัวแรกประจำเรื่องนี้ คุณไรวินท์ ข้าราชการระดับสูงสมัย 70-80 ปีที่แล้ว

มาอ่านอีกครั้งก็ยังคิดว่า คุณวินนี่น้า น่าตีจริง ๆ เลย พูดออกมาได้ว่าแต่งกับสีนวลเพราะแม่ชอบ แม่อยากให้แต่งกับคนนี้ก็แต่งให้เพราะอยากให้แม่มีความสุข แน่ะ!! ทำไม่ครบนะคุณวิน ถ้าอยากให้แม่สุขเต็มร้อยก็ต้องรักเมียรักลูกอยู่พร้อมหน้าพร้อมตาด้วยสิคะ

แถมไม่สนใจความรู้สึกของสีนวลอีก ช่างเป็นคนที่เอาตัวเองเป็นจักรวาล แบบฉันทำดีแล้วนะแค่นี้กับคนที่ไม่รักก็ดีเกินไปแล้ว

ถึงจะเข้าใจว่าผู้ชายสมัยก่อนก็แบบนี้แหละ ชายเป็นใหญ่ คุณวินนี่ยังดีไม่ตบตีเมีย ไม่ปอกลอกเมียหมดตัว (คือแกโดนปอกลอกเสียเองค่ะ 😂)แต่ก็นะ อยากทึ้งหัวตอนได้ยินเหตุผลเหมือนแพรขาวเลย มันฟังแล้วหงุดหงิดมากก ฮึ่ม!! คนอะไร

แต่ก็กลับไม่เกลียดคุณวินนะ บางทีก็แอบเห็นใจ น่าแปลกจริง ๆ 555 นี่คงเป็นคำสารภาพที่ยาวมากของชายเจ้าชู้คนนึง พวกคนแบบนี้เค้าคิดแบบนี้นี่เอง เบิกเนตรมากในครั้งแรกที่อ่านค่ะ ตอนนั้นยังสาว ๆ ตอนนี้แก่ละ เริ่มเข้าใจคนมากขึ้น

ที่จริงถ้าคุณวินยอมแข็งข้อกับคุณแม่สักหน่อย ว่าให้รอก่อน ถ้าเจอคนที่ชอบจริงจะแต่งงานด้วย แม่รักคุณวินขนาดนั้นพูดอะไรก็ฟังก็ต้องยอมรออยู่แล้วล่ะค่ะ

แล้วก็เลิกเก็บผู้หญิงมาอยู่ในฮาเร็มลับ ๆ ก็จะดีมากก ดูสิคะ แทนที่มีเยอะจะมีความสุขสนุกทุกวัน กลายเป็นเครียดต้องคอยโกหกคนนั้นคนนี้ มันสนุกตรงไหนกัน หมดสง่าราศรีกันตอนโกหกเป็นไฟนี่แหละค่ะ

แถมดูแกเป็นเสี่ยมือใหม่ คิดว่าเปย์สาวคนนี้คนนั้นแค่นี้ก็พอสมควรแก่ฐานะแต่ละคน แต่พอหลงมาลาตีฮีเปย์หนักสุดหลงไม่ลืมหูลืมตาก็ยังไม่พออีก เอาจริงคุณวินยังรวยไม่พอจะเปย์แหลกเลี้ยงเด็กไว้หลายคนขนาดนี้อะค่ะ เลยโดนเด็กมันหลอกเอาซะเข็ดไป 2 คน 😂 ทั้งบัวน้อย + มาลาตี สวย ๆ ทั้งนั้น

เอาคนยุคเดียว ๆ กัน น่าจะใช่นะ คือคุณวินต้องรวยเท่าเจ้าสัวกิมไซหรือกิมหงวน ไทยแท้ในสามเกลออะค่ะ 😁 ถึงจะเปย์ได้หนักกว่านี้ อาจ Happy Ending ไม่โดนมาลาตีหลอกก็ได้ เพราะรวยเกินมีเงินให้ใช้ขนาดนั้น ใช้ไม่ทันค่ะ นางคงไม่เสียเวลามาหลอกปลอมลายมือไปเอาเงินเมียเก่าคุณวินมาใช้ อ้อนสามีแป๊บเดียวคุณวินคงรีบประเคนเงินให้ เขียนเองยังหมั่นไส้!!!! 555

สุดท้ายคุณวินเองก็ไม่ได้ชอบผู้หญิงพวกนั้นจริง ๆ เลย เหมือนพอมีคนที่ถูกใจมาก ๆ อย่างมาลาตีก็พานเบื่อสาวอื่นไปหมดทุกคน ก็แทนที่จะแมน ๆ เลิกไปให้เด็ดขาดทุกคน รวมเมียแต่งด้วยไม่ชอบเค้าก็ไปหย่าเถอะ ไม่หย่าวันนี้ ดูตอนจบสิ แย่กว่าหย่ากันตรงนั้นเลยด้วยซ้ำ

พามาลาตีสุดที่รักไปกราบแม่ ขอแต่งงานอะไรก็ว่าไป แต่งกันแล้วถ้าจะโดนเค้าปอกลอกก็คงจะมีคนช่วยจับตามอง อาจตาสว่างเร็วขึ้นกว่านี้

นี่ซื้อเวลาไปเรื่อย ใครรับไม่ได้มารู้ทีหลังว่าเมียเยอะก็เลิกไปเองสิ แหมมมมมมมมม น่าตีจริง ๆ แต่ทำไมฟังคำสารภาพแล้วยังมีความเอ็นดูปนหมั่นไส้ เหมือนฟังหลานตัวแสบเอาวีรกรรมแกล้งเพื่อนที่โรงเรียนมาแฉให้ฟังล่ะมั้งคะ 😂 เพราะคุณวินแกเล่าไปตามเนื้อผ้าเอาจริง ๆ คิดยังไงก็เล่างั้น

ความซวยเดียวเลยคือ เลือกผู้หญิงผิดอะค่ะ น้องมาลาตีรอบจัดกว่าเยอะ เลยเกม แถมคุณวินแกไม่ค่อยสำนึกผิดอีกคิดว่าตัวเองทำถูกแล้วแต่โชคร้ายมารุม

เลยต้องมาติดเป็นผีบ้านผีเรือนนี่แหละค่ะ สมน้ำหน้า 555



ผีตัวที่สองที่ต้องมาติดแหงกตรงบ้านนี้ คุณสีนวล เมียแต่งถูกกฎหมายหนึ่งเดียวคนนี้ของคุณวิน ลูกสาวข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ผู้ร่ำรวยที่มาซื้อบ้านของคุณวิน

คนนี้เราอ่านด้วยความสงสารปนสมเพชอะค่ะ ต้องโทษพ่อแม่ของเธอที่เลี้ยงมาให้ไม่กล้ามีปากมีเสียงเอาซะเลย เจอปัญหาแล้วไม่กล้าลุกขึ้นมาแก้แห แต่ทนเอาแบบคิดว่าเดี๋ยวมันก็หายไปเอง

แต่ปัญหาของเธอมันใหญ่มากจนแก้ไม่ได้อะค่ะ มีทางเลือกเดียวเลยคือหย่ากับคุณวินไปแต่งงานใหม่กับคนที่รักเธอจริง

ซึ่งคุณสีนวลแกไม่กล้าคิดแบบนี้ด้วยซ้ำ มันเลยอึดอัดขับข้องแบบนี้ และเราคิดว่าต่อให้แต่งกับคนอื่นก็คงเจอแบบนี้หรือแย่กว่านี้อีก

เพราะยุคนั้นผู้ชายไทยมีเมียกันคนละเยอะ ๆ ทั้งนั้น แต่งกับผู้ชายไทยคนไหนก็คงเหมือนกันคงต้องไปแต่งกับฝรั่งล่ะมั้งเค้าถึงไม่มีเมียน้อยออกหน้าออกตาแบบนี้ ลับหลังไม่รู้อีก

แถมเธอดันเป็นคนไม่มีเสน่ห์ทางการพูดจาเอาเสียเลย คุยไม่เป็นถามคำก็ตอบคำ ความรู้รอบตัวไม่มี แถมเอาแค่เรื่องในบ้านมาคุยก็คุยไม่ได้เรื่องอีก พอชวนคุยก็ไม่มีความคิดเห็นของตัวเอง ตอบแค่ “ค่ะ” 😅 มันจะไหวเร้อ เป็นเพื่อนเราเองเรายังเบื่ออะคนแบบนี้ แล้วจะมีคนมาชอบนี่มันคงยากอะ เพราะเข้าไม่ถึงว่าเธอต้องการอะไร

น่าจะเกิดยุคนี้แล้วมาเป็นเพื่อนกับแพรขาวนางเอกของเรา เพราะดูเวลา 2 คนนี้คุยกันก็ดูคุยกันได้ยาวดี เข้าอกเข้าใจกันด้วย ทั้งที่เป็นสาวคนละยุคกัน อาจเปลี่ยนแปลงตัวเองได้มีความรักใหม่อีกครั้งให้ชุ่มชื่นหัวใจ มีความสุขกับเค้าซะที

อันนี้ไม่ได้คิดว่าผู้หญิงต้องมีแฟน แต่งงานถึงจะสุขกว่าอยู่โสดสวย ๆ แต่ดูคุณสีนวลแล้ว แกไม่ค่อย Happy มาตั้งแต่ครอบครัวพ่อแม่ตัวเองสอยแกไว้ใช้ละ ถ้าคนแบบนี้โสดก็จะโสดอย่างเฉา ๆ เพราะใจอยากมีแฟนหนุ่มที่น่ารักมาแต่งงานอยู่เป็นครอบครัวเดียวกันมากกว่า


ผีตัวที่สาม ต๊อก เด็กต่างด้าวคนดูแลสวนในสปานายลลิตนายเก่าแพรขาว

คนนี้น่าสงสารมากกก ตายอย่างไม่เป็นธรรม เป็นฮีโร่น้อยอุตส่าห์มาช่วยแพรขาวที่ใจดี เป็นห่วงเอาข้าวเอาขนมให้กินอยู่เรื่อย มาขวางทางปืนนายลลิตจนตัวตาย

แต่เป็นผีตนเดียวในเรื่องนี้ที่เป้าหมายชัดเจน มึงฆ่ากู กูจะลากคอมึงไปด้วยจะได้ไม่ม��ทำพี่สาวแพรขาวของกูอีก

สะใจตอนเล่นงานนายลลิต แถมก่อนหน้านี้เจอแต่ผีเวิ่นเว้อ จะเอาไงก็ไม่เอา อันนี้ตรงประเด็นทำมาทำกลับ พอสำเร็จก็สว่างสดใสช่วยแพรขาวตามหาสีนวลเสร็จก็ไปเกิดได้ละ

ส่วนผีตายโหงตัวอื่น ๆ ที่แม่น้ำฝั่งตรงข้ามยังอยู่กันครบ อันนี้คงคุยไม่รู้เรื่องละ จะฆ่าคนมาเป็นตัวตายตัวแทนอย่างเดียว หมดความรู้สึกตอนยังเป็นมนุษย์ไปแล้ว แปะยันต์ส่งไปเกิดอย่างเดียวพอค่ะ 😅

สุดท้ายก็จบเรื่องแบบที่คิดไว้ตั้งแต่บทแรก ๆ ว่าสองคนนี้แพรขาวกับคุณวินมี Something ต่อกันแน่นอน สุดท้ายก็ไปอยู่ด้วยกันในโลกผี ไม่รู้แพรขาวจะเบื่อแล้วทิ้งคุณวินไปไหม อันนี้อยากอ่านภาค 2 เป็นส่วนตัวค่ะ 😂

อ่านจบได้อารมณ์หลอนสมใจอยาก จะนอนก็แอบระแวงผีรออยู่ 555

[Monaliz Juang · Rating 3 out of 5]

ขึ้นชื่อว่าแก้วเก้าต้องได้รับการการันตีว่าสนุกแน่นอนอยู่แล้วค่ะ
เรื่องนี้เกี่ยวกับวิญญาณที่อาศัยอยู่ในบ้านหลังที่ แพรขาวไปเจอ
ก็คือไรวินทร์ เนื้อเรื่องอ่านสนุกน่าติดตามจนวางไม่ลงค่ะ

แต่ขัดใจหลายๆอย่างเกี่ยวกับพฤติกรรมตัวละคร ตั้งแต่นางเอก พระเอก
ตัวร้าย เหมือนพลิกหน้ามือเป็นหลังมือ ยิ่งพระเอกเรื่องนี้ไม่ต้องพูดถึง
ไม่ชอบเลยค่ะ ถึงแม่คุณหญิงจะแสดงให้เห็นถึงค่านิยมสมัยนั้น
ให้เห็นถึงความดิบในตัวของมนุษย์ ว่าไม่มีคนดีแท้ และไม่มีเลวแท้
แต่ล้วนแล้วแต่อยู่มีสีเทาก็ตาม

ไรวินทร์ หากเป็นพระเอกทั่วไปก็คงจะเป็นผู้ชายที่ดีรักเดียวใจเดียว
แต่นี่ไม่ใช่ แน่นอนว่าคุณแก้วเก้าจะสะท้อนเรื่องที่นิยายเรื่องอื่นไม่ทำ
แม้จะเห็นพ่อตัวเองมีเมียเยอะไม่ชอบ แต่ตัวเองกลับมีมากกว่า
ด้วยการที่รู้สึกว่ามันเป็นเรื่องที่ไม่ผิด และมีความต้องการ (เหมือนพวกใจอ่อน)
ทำให้เข้าใจค่านิยมคนในอดีต (ซึ่งปัจจุบันก็ยังมี) เลยทำให้เป็นสิ่งที่สะท้อนให้เห็น
ว่าการที่เติบโตมาแบบนั้นไม่ประพฤติแปลก ก็เลียนแบบพฤติกรรม
แต่ที่ยังคงสร้างความสงสัยจนอ่านจบเรื่อง คือ พระเอกนางเอกรักกันจริงหรือ?

แต่โดยรวมแล้วสนุกจนวางไม่ลงถึงแม้จะขัดกับพฤติกรรมตัวละครก็ตาม ถ้าให้เลือก
ชอบเรื่องสื่อสองโลก กับ เงาพรายมากกว่าค่ะ

[Kamons · Rating 4 out of 5]

งานเขียนระดับชั้นครูขนาดนี้ ความนิยมยาวนานขนาดนี้จะบอกว่าไม่สนุกก็คงไม่ได้ละมั้ง เรื่องนี้เล่าสลับระหว่างเรื่องเล่าเหตุการณ์ในอดีตกับปัจจุบัน ความน่าสนใจอยู่ที่ พระเอกถูกปูมาแล้วว่าน่าจะเป็นไรวินท์ แต่พระเอกไม่ใช่คนแล้วจะคู่กับนางเอกได้ยังไง รึจะไม่ได้คู่? หรือพ่อวินจะไม่ใช่พระเอก? อะไรแบบนี้น่าสนใจดี
มาพูดตรงส่วนที่ชอบดีกว่า ชอบตัวละครคุณวิน ชอบตรงที่ ความจริงแล้วแกเป็นตัวละครเอกที่มีสีเทา ตอนแกเล่าถึงพ่อเราก็คิดไปแล้วว่าแกได้บทเรียนจากพ่อล่ะ แกต้องเป็นคนดีตามขนบนิยายไทย เล่าไปเล่ามา..อ้าวเว้ย..อิหรอบเดียวกัน เผลอๆ จะแย่ยิ่งกว่าตัวพ่ออีก ตรงที่แกไม่รู้ว่าแบบนี้เนี่ยเรียกนิสัยไม่ดี ตัดมาที่ภาพปัจจุบันยามเป็นผี แกดูเป็นคนดี๊..คนดี อบอุ่นน่าสมยอม แต่พออ่านมาถึงตอนจบ ที่จริงแกก็คงไว้ซึ่งความเจ้าชู้ ปากหวานตามนิสัยเดิมอยู่ดีนั่นแหละ
ตัวละครอื่นก็ชัดเจนดี อันนี้คนดี อันนี้ตัวร้าย นอกจากนี้ชอบตอนบรรยายช่วงผีมาก มาน้อยแต่น่ากลัว อ่านแล้วแบบอยากอ่านเรื่องผีฉบับเต็ม

[Auraprang Pornpermpoon · Rating 5 out of 5]

สุดท้ายคนที่รับเคราะห์ความเจ้าชู้ของผู้ชาย ต้องอกไหม้ไส้ขม ก็คือเมียในบ้านเนี่ยแหละค่ะ เฮ้อ...
ตอนที่อ่าน หมั่นไส้คุณไรวินทร์เมื่อก่อนมาก คนอะไร้ เจ้าชู้ ไม่สนใจเมีย แย่ๆๆ
แต่คุณไรวินทร์ตอนเป็นเจ้าบ้านเจ้าเรือนนี้...แหมะ หล่อ อบอุ่น คอยปกป้องคนในบ้านสุดๆ (กรี๊ดนิดนึง เหมือนหนังคนละม้วน)
สุดท้ายอยากบอกว่าชอบไรวินทร์ มากกว่าสาโรจน์อ่ะ ไม่รู้ทำไม555

[Ploy · Rating 4 out of 5]

This book is unputdownable though it is too thick and heavy. Feel sorry for all wives who are cheated especially Sinuan. Being cheated hurts but knowing that she has never been loved by her husband is worst. Anyway, it also reflects Thai culture (in the past and now) that it is okay for Thai man to be unfaithful. It is up to Thai woman to choose their choice whether moving on or ...?

[Jeab · Rating 4 out of 5]

ปกติจะไม่อ่านเรื่องผีเรื่องวิญญาณ​ กลัว​จะเป็นเหมือนเจ้ากรรมนายเวร​ แต่เรื่องนี้ดีที่วิญญาณมาแบบดีๆ​ ไม่น่ากลัว​ แต่ก็มีวิญญาณโหดอยู่บ้าง​ ที่หาความเชื่อมโยงไม่ได้คืออาถรรพ์ลูกปัดตาเสือ​ มาจากไหนยังงงๆ​ และขอบเขตอำนาจของมัน​ รู้ว่าใส่แล้วจะสะกดจิตแต่ก็ยังไม่สุด​ คุณวินดูมีเลือดเนื้อ​ สุดท้ายหลุดออกมาได้คือด้วยเอาชนะใจตัวเอง​มาช่วยแพร แปลว่าที่ผ่านมาไม่มีเหตุที่ทำให้ออกจากบ้าน​หรือ​ ยังหาคำตอบไม่ลงตัว​ สรุปว่าสนุกดีค่ะ​

[Pairash Pleanmalai · Rating 5 out of 5]

การเดินเรื่องในช่วงครึ่งเล่ม จะเป็นเรื่องเล่าในอดีตของ 'ไรวินทร์(ผีเจ้าบ้าน)' เล่าให้นางเอกฟัง
กับเรื่องราวในปัจจุบันของ 'แพรขาว' ซึ่งเป็นนางเอก สลับไปมา แต่แปลกผู้เขียนทำได้ลื่นไหล ไม่งง
โดยตัวละครเยอะทั้งสองส่วน ผู้อ่านก็จะมีสองภาพในหัวคือเรื่องในอดีตที่จบไปแล้ว แต่กำลังทยอยเล่าออก
มาที่ละนิด กับเรื่องจริงซึ่งกำลังเกิดขึ้นและเป็นปัญหากับชีวิตนางเอก

โทนเรื่องหลักเป็นปัญหาของการที่ชายผู้เป็นสามีมีภรรยาน้อย แต่ผู้แต่งใช้ภาษาที่สวยงาม
เดินเรื่องให้น่าติดตามอยู่ตลอดเวลา ทำให้ไม่น่าเบื่อ

เรื่องนี้ชอบตอนจบ ถือว่าดีมากๆ โดยส่วนตัวชอบแบบนี้ คาดไม่ถึงดี

[Miki · Rating 3 out of 5]

อ่านจบได้แต่นิ่งคิดไปสักพักนึง
บางส่วนที่ดูแย่ผิดศีลธรรม แต่เอาเข้าจริงยุคสมัยนั้นก็คงธรรมดา และ มันก็มีในส่วนของความจริงที่มันก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ คนเราก็เป็นแค่บุคคลธรรมดา มีรัก มีเบื่อ
บางครั้งการรักตัวเองมากไปมันอาจทำให้คนอื่นเจ็บปวด โดยที่ตัวเองไม่รู้สึก

[Muchi Muchima · Rating 4 out of 5]

อ่านเมื่อหลายปีมาแล���ว จำไม่ไค่อยได้ว่ารายละเอียดเป็นยังไง แต่รู้ว่าเรื่องนี้น่าติดตาม วางไม่ลงอยากรู้เรื่องราวของไรวินทร์แต่ในขณะเดียวกันก็เกลียดมันมาก ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ฮ่า ๆ

แต่ชอบท่านเจ้าบ้านนะ รู้สึกนางหล่อมาก หล่อสุด ๆ แล้วก็นิสัยดีด้วย ไม่คิดจะแตะต้องแพรขาวด้วย

[Watinee Juthong · Rating 4 out of 5]

สนุกมากๆ อ่านแล้ววางไม่ลง

[หลังอ่านของน้ำฝน · Rating 5 out of 5]

หลังอ่านเพิ่มเติม : https://wp.me/p6yYEv-8s

[Elle · Rating 3 out of 5]

ก็ยังทำให้อ่านโดยวางไม่ลงได้เหมือนกับเล่มอื่นๆ ของผู้เขียน
ไรวินทร์ก็น่ารักดี เรื่องราวน่าติดตาม ก็อ่านสนุกๆ ได้อะไรมาได้อยู่

[Lala · Rating 4 out of 5]

เรื่องนี้สนุกค่ะ อ่านแล้ววางไม่ลงเลย ขนาดว่าเล่มหนามาก แต่อ่านแล้วก็ยังไม่ชอบไรวินทร์อยู่ดี 555