What do you think?
Rate this book
De Stiefvader
Je hoort dit, je leest dit, toch zul je me vergeten.
Rover van Slooten is ongeneeslijk ziek en spreekt met zijn huisarts datum en tijd van zijn dood af. Op zijn sterfbed denkt hij na over zijn leven en naderende einde. Intussen verdringen zich steeds meer 'sterfbedtoeristen' voor zijn raam, en tonen ook de media belangstelling. Het heeft te maken met zijn beroemde stiefdochter Sarah, van wie hij hoopt dat ze hem nog zal bezoeken. Zijn vriend Damian wil hem helpen, maar het is niet duidelijk wat zijn motieven zijn.
De stiefvader is een roman over doodsangst en levensdrift, verstilling en openbaarheid.
*
Henry Sepers (Den Haag, 1955) publiceerde zes romans, waaronder De zondaars (2005) en Bedachte stad (1997). Toen bij De Arbeiderspers in 2009 zijn poëziebundel Baaierd verscheen, toonde Sepers zich ook een dichter van formaat. De tweede bundel Spreekt de troubadour werd genomineerd voor de J. C. Bloem-poëzieprijs.
'(...) De zondaars is goed geschreven en intrigeert'
Edith Koenders in De Volkskrant
'De lezer wordt in Bedachte stad meegezogen in een verhaal dat niet alleen van Nederland naar Afrika leidt, maar ook een aangrijpende analyse maakt van een gestoorde vader-dochterrelatie.'
Jos Gerits in De Morgen
Rover van Slooten is ongeneeslijk ziek en spreekt met zijn huisarts datum en tijd van zijn dood af. Op zijn sterfbed denkt hij na over zijn leven en naderende einde. Intussen verdringen zich steeds meer 'sterfbedtoeristen' voor zijn raam, en tonen ook de media belangstelling. Het heeft te maken met zijn beroemde stiefdochter Sarah, van wie hij hoopt dat ze hem nog zal bezoeken. Zijn vriend Damian wil hem helpen, maar het is niet duidelijk wat zijn motieven zijn.
De stiefvader is een roman over doodsangst en levensdrift, verstilling en openbaarheid.
*
Henry Sepers (Den Haag, 1955) publiceerde zes romans, waaronder De zondaars (2005) en Bedachte stad (1997). Toen bij De Arbeiderspers in 2009 zijn poëziebundel Baaierd verscheen, toonde Sepers zich ook een dichter van formaat. De tweede bundel Spreekt de troubadour werd genomineerd voor de J. C. Bloem-poëzieprijs.
'(...) De zondaars is goed geschreven en intrigeert'
Edith Koenders in De Volkskrant
'De lezer wordt in Bedachte stad meegezogen in een verhaal dat niet alleen van Nederland naar Afrika leidt, maar ook een aangrijpende analyse maakt van een gestoorde vader-dochterrelatie.'
Jos Gerits in De Morgen
218 pages, Kindle Edition
Published June 10, 2023
1 person is currently reading
20 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 2 of 2 reviews
March 21, 2024
In twee woorden; Prachtig boek!
Mooie zinnen, prachtige metaforen (‘Noodlottige gedachten marcheren door mijn kop als een hoempaorkest door de straten van een slaperig dorp.’ of ‘Ik voel er niks voor om op mijn laatste dag als een tor op mijn schild te liggen, het weke vlees en de krabbelende pootjes naar de hemel gericht.’) en een uiterst boeiend verhaal. Langzaam krijgen we de puzzelstukjes die samen het leven van Rover vormen. Rode draad is de relatie met zijn stiefdochter. Een relatie die van twee kanten beschreven wordt. Twee puzzelstukjes die niet op elkaar passen. Wie heeft gelijk? Misschien wel allebei. Het is goed mogelijk dat er twee verschillende waarheden naast elkaar kunnen bestaan.
En dat alles vanaf een sterfbed dat ook nog eens voor het raam staat zodat hij eigenlijk in een etalage ligt. Had een film van van Warmerdam kunnen zijn. Gedachten en gebeurtenissen volgen elkaar op. Ondertussen wacht Rover op de stiefdochter dat als wachten op Godot lijkt. En om te weten of deze Godot wel komt, moet je het boek maar lezen. Je gaat er geen spijt van krijgen.
Mooie zinnen, prachtige metaforen (‘Noodlottige gedachten marcheren door mijn kop als een hoempaorkest door de straten van een slaperig dorp.’ of ‘Ik voel er niks voor om op mijn laatste dag als een tor op mijn schild te liggen, het weke vlees en de krabbelende pootjes naar de hemel gericht.’) en een uiterst boeiend verhaal. Langzaam krijgen we de puzzelstukjes die samen het leven van Rover vormen. Rode draad is de relatie met zijn stiefdochter. Een relatie die van twee kanten beschreven wordt. Twee puzzelstukjes die niet op elkaar passen. Wie heeft gelijk? Misschien wel allebei. Het is goed mogelijk dat er twee verschillende waarheden naast elkaar kunnen bestaan.
En dat alles vanaf een sterfbed dat ook nog eens voor het raam staat zodat hij eigenlijk in een etalage ligt. Had een film van van Warmerdam kunnen zijn. Gedachten en gebeurtenissen volgen elkaar op. Ondertussen wacht Rover op de stiefdochter dat als wachten op Godot lijkt. En om te weten of deze Godot wel komt, moet je het boek maar lezen. Je gaat er geen spijt van krijgen.
This entire review has been hidden because of spoilers.
February 10, 2024
Deze recensie werd eerder gepubliceerd op mijn blog GraagGelezen.
Hoofdpersoon Rover van Slooten is ongeneeslijk ziek en heeft samen met zijn huisarts de datum en tijd van zijn dood afgesproken. Op zijn sterfbed reflecteert hij op zijn leven en de keuzes die hij heeft gemaakt.
De stijl van de auteur is helder en direct. Hij maakt gebruik van korte, krachtige zinnen.
Henry Sepers slaagt erin om een complex en gelaagd personage neer te zetten. Rover is geen held, maar een feilbaar mens met zijn eigen angsten en tekortkomingen. De lezer ervaart zijn gevoelens van angst, verdriet en woede, maar ook zijn verlangen naar liefde en acceptatie. Rover verbaast zich steeds opnieuw over het gedrag van zijn medemensen.
Deze roman is meer dan alleen een sterfbedverhaal. Het is ook een reflectie op de complexiteit van familierelaties, de kracht van vergeving en de betekenis van het leven. Sepers schetst een ontroerend portret van een man die op zoek is naar zingeving in de wetenschap dat zijn tijd bijna voorbij is. Rover telt zelfs de dagen af tot zijn euthanasie. Gedurende deze tijd houdt hij zelfs tegenover zijn lieve Eefje zijn gevoelens en gedachten voor zichzelf.
“Mijn bed is verschoond, dat merk ik heus wel. Ik ruik wasmiddel in plaats van doodslucht. De lakens zaten natuurlijk onder het bloed. Misschien heeft de buurman geholpen me uit bed te tillen. Dat heeft hij al eens eerder gedaan, mijn lijf moet miezerig hebben aangevoeld in zijn gespierde armen. Waar hebben ze me zolang gelaten? Op de bank? Of hebben ze me gedrapeerd over de bovenbenen van Eefje, als bij een piëta.
Ik kijk omlaag. Het pyjamajasje komt me niet bekend voor. Heeft Eefje dat in allerijl gekocht omdat er geen schone meer in de kast lag? Blauw flanel, wit afgebiesd aan de mouwen. Ik ruik aan een mouw. Geur van nieuwigheid, van de Hema. Waarom interesseert me dit? Probeert mijn geest me af te leiden van wat echt belangrijk is?”
De lezer zal waarschijnlijk moeite hebben met het personage van Rover; hij is een bijzonder gefrustreerde man die ervan baalt dat hij niet alles heeft kunnen krijgen wat hij wilde, ondanks de moeite die hij ervoor gedaan heeft.
De stiefvader is een roman die de lezer aan het denken zet over de waarde van het leven. Het is een verhaal over de kracht van de menselijke geest en de zoektocht naar zingeving in het aangezicht van de dood. Het verhaal maakt duidelijk dat de psyche van de mens een ware doolhof kan zijn.
De stiefvader is een verhaal met een indrukwekkend einde.
Hoofdpersoon Rover van Slooten is ongeneeslijk ziek en heeft samen met zijn huisarts de datum en tijd van zijn dood afgesproken. Op zijn sterfbed reflecteert hij op zijn leven en de keuzes die hij heeft gemaakt.
De stijl van de auteur is helder en direct. Hij maakt gebruik van korte, krachtige zinnen.
Henry Sepers slaagt erin om een complex en gelaagd personage neer te zetten. Rover is geen held, maar een feilbaar mens met zijn eigen angsten en tekortkomingen. De lezer ervaart zijn gevoelens van angst, verdriet en woede, maar ook zijn verlangen naar liefde en acceptatie. Rover verbaast zich steeds opnieuw over het gedrag van zijn medemensen.
Deze roman is meer dan alleen een sterfbedverhaal. Het is ook een reflectie op de complexiteit van familierelaties, de kracht van vergeving en de betekenis van het leven. Sepers schetst een ontroerend portret van een man die op zoek is naar zingeving in de wetenschap dat zijn tijd bijna voorbij is. Rover telt zelfs de dagen af tot zijn euthanasie. Gedurende deze tijd houdt hij zelfs tegenover zijn lieve Eefje zijn gevoelens en gedachten voor zichzelf.
“Mijn bed is verschoond, dat merk ik heus wel. Ik ruik wasmiddel in plaats van doodslucht. De lakens zaten natuurlijk onder het bloed. Misschien heeft de buurman geholpen me uit bed te tillen. Dat heeft hij al eens eerder gedaan, mijn lijf moet miezerig hebben aangevoeld in zijn gespierde armen. Waar hebben ze me zolang gelaten? Op de bank? Of hebben ze me gedrapeerd over de bovenbenen van Eefje, als bij een piëta.
Ik kijk omlaag. Het pyjamajasje komt me niet bekend voor. Heeft Eefje dat in allerijl gekocht omdat er geen schone meer in de kast lag? Blauw flanel, wit afgebiesd aan de mouwen. Ik ruik aan een mouw. Geur van nieuwigheid, van de Hema. Waarom interesseert me dit? Probeert mijn geest me af te leiden van wat echt belangrijk is?”
De lezer zal waarschijnlijk moeite hebben met het personage van Rover; hij is een bijzonder gefrustreerde man die ervan baalt dat hij niet alles heeft kunnen krijgen wat hij wilde, ondanks de moeite die hij ervoor gedaan heeft.
De stiefvader is een roman die de lezer aan het denken zet over de waarde van het leven. Het is een verhaal over de kracht van de menselijke geest en de zoektocht naar zingeving in het aangezicht van de dood. Het verhaal maakt duidelijk dat de psyche van de mens een ware doolhof kan zijn.
De stiefvader is een verhaal met een indrukwekkend einde.
Displaying 1 - 2 of 2 reviews