உடையார் - பாகம் 6

உடையார் [Udaiyar] #6

by Balakumaran

About the Author Balakumaran, born in 1946, is a Tamil author and screenplay writer. He is the recipient of several prestigious literary awards such as Raja Sir Annamalai Chettiyar Trust Award, the Ilakkiya Sindhanai Award, and the Kalaimamani Award from Government of Tamil Nadu, to name a few. Some of his other works include Kai Veesamma Kai Veesu, Payanigal Kavanikkavum, Pani Vizhum Malar Vanam, and Appam Vadai Thayirsatham, among several others. He has also contributed to several movies in Kollywood.

Genres: Historical Fiction, Fiction, Novels

536 pages, Paperback

First published January 1, 2012

About the author

Balakumaran was born in Pazhamarneri village near Thirukattupalli in Thanjavur district in 1946. As a child, he was highly inspired by his mother, who was a Tamil scholar and a Siromani in Sanskrit, used verses of Sangam and other ancient literature to motivate him when ever he was emotionally down. This created a deep interest in Tamil literature which made literature his passion. His first stories were published in a literary magazine called ‘Ka-Sa-Da-Tha-Pa-Ra’ and for which he was also a founding member, a self-anointed militant literary journal that had been launched with a mission to blaze new trails in modernist literature.

He has also contributed to Tamil periodicals such as Kalki, Ananda Vikatan, Saavi and Kumudam. Later he became a famous Tamil writer, author of over 200 novels, 100 short stories, and dialogue/screenplay writer for over 14 films. His writings are noted for a distinct philosophical and religious tone. He is fondly called 'Ezhuthu Sithar' by his fans. He is a disciple of "Sri Yogi Ram Surath Kumar".

In his many novels he shows immense interest in enlightenment. He is considered as "Maanasiga Guru" for many individuals, who are in search of the formless almighty. His lucid but powerful expressions of man-woman relationship and human-God union is a tribute to mankind.

Reviews

[Kumaran Vellaisamy · Rating 5 out of 5]

அருண்மொழி என்றதுமே பொன்னியின் செல்வன் நினைவு வருவதை தடுக்கவே முடியாது. நானும் அப்படித்தான் உடையாரை ஆரம்பிக்கும்போது ஒவ்வொன்றையும் பொன்னியின் செல்வனோடு ஒப்பிட்டுக் கொண்டேயிருந்தேன். ஒவ்வொரு பாகம் முடியும்போதும் பொன்னியின் செல்வன் சிறிது சிறிதாக நம்மை விட்டு விலகி உடையார் மனதிற்குள் ஏறி அமர ஆரம்பித்தது. தஞ்சை பெரிய கோவிலை நாமும் உடன் கட்டியது போன்ற ஒரு உணர்வைக் கூட கொடுக்கும். கோவில் கட்டுவதை மையமாக வைத்து அன்றைய கலாச்சார வளர்ச்சியையும், மனதிர்களின் மனப்போக்கையும் மிக அழகாக விவரித்து இருக்கிறார். முதல் பாகத்தை படித்து முடித்தபோது எத்தனையோ சந்தேகங்கள் எழுந்தன. இப்பொழுது அவை என்ன சந்தேகங்கள் என்றே தெரியாது அளவிற்கு உடையார் மனதிற்குள் அமர்ந்துவிட்டார். உடையாரைப் பற்றி எவ்வளவு வேண்டுமென்றாலும் எழுதலாம். ஆனால் கடைசி பாகத்தை வாசிக்கும்போது என்னையறியாமல் ஒருவித துக்கம் மனதிற்குள் எழுந்தது. கண்ணீர் வரவில்லையே தவிர ஒரு துக்க உணர்ச்சியை உணர முடிந்தது. ராஜராஜ சோழன் நம்மையும் மீறி நம்முள் வந்து அமர்ந்துகொள்கிறார்.

[Dinesh · Rating 5 out of 5]

தஞ்சைப் பெரிய கோயிலை மையமாக வைத்து சோழர் நாகரீகத்தை கண் முன்னே பார்ப்பது போன்று மிகச்சிறப்பாக எழுதப்பட்ட புத்தகம்.

தஞ்சைப் பெரிய கோவில் கட்டிடக்கலையின் உச்சம்.

படித்து முடித்த பின்னர் கண்களில் நீர் கோர்த்துக் கொண்டது. என்னுடைய அடுத்த பயணம் தஞ்சைப் பெரிய கோயில் மற்றும் பஞ்சவன் மாதேவியாரின் பள்ளிப்படை கோவில்.

தன் வாழ்நாளில் இதுதான் சிறந்த புத்தகம் என பாலகுமாரன் சிலாகிக்கிறார். அதுதான் உண்மையுங்கூட.

[Sampath Kumar · Rating 5 out of 5]

ஒரு பிரம்மாண்டமான வரலாற்றுப் புதினம் படித்த உணர்வு.

இராஜராஜ சோழனின் வாழ்க்கையில் பங்கு கொண்டது போல் ஒரு எண்ணம்.
புத்தகத்தைக் கையில் எடுத்த பொழுது, "சிற்ப சாஸ்திரம் மேலோங்கி இருக்கும். அந்த பிரம்மாண்டமான கோயிலை எப்படி எழுப்பினான் என்பதற்கான திட்டங்கள் தலை காட்டும் " என்று எண்ணியே படிக்கத் தொடங்கினேன். ஆனால் படிக்கப்படிக்க, " ஒரு கோயில் கட்டுவதை விளக்க, சிற்ப சாத்திரங்களும் திட்ட சூத்திரங்களும் மட்டுமே முக்கியம் இல்லை. அதைக் கட்டுபவனின் மனம் படுகின்ற உளைச்சல் , எதிர்ப்படும் தடைகள், அந்தக் காலகட்டத்தில் நிகழும் சம்பவங்கள் அனைத்துமே இதில் மிகப்பெரிய பங்கு கொள்கின்றன " என்பது புரிந்தது.

"கட்டடவியலைக் காட்டிலும் வாழ்வியலே இப்புத்தகத்தில் புலிக்கொடி நாட்டுகிறது". அதுவே இது வரலாறால் போற்றப்படக்கூடியதற்கு மிகப்பெரிய காரணம்.

இறுதிப் பக்கங்களைப் படிக்கும் பொழுது குருதி கொதித்துக் கண்களில் நீர் தளும்பி நிற்கிறது. பொன்னியின் செல்வனாய்த் தொடங்கி உடையாராய் முடியும் நம் அருள்மொழி வர்மன் ராஜனுக்கெல்லாம் ராஜன் தான்.

[Prabhu R. · Rating 5 out of 5]

Very good writing, however I was disappointed at certain sections of the book where the author could have done better. The purpose of King Rajaraja in the entire novel is to build the temple. And the culmination of that task - the Kumbabhishekam - was described as something like an ordinary event. It would have been a grand festival, also many characters are missing at the right moment and even from the novel altogether - like Karuvuraar, Siraalan etc. Also the crowning of Rajendra Cholan as the Emperor, has been mentioned as a simple activity. The grandeur at the required pieces is missing. However, some of the parts very touching and really makes the reader feel and respect the Great King the world has ever produced. A visionary, a leader, a great administrator and most of all a great human being. The Cholas were brought to their zenith again by Rajaraja Cholan and Rajendra Cholan and they have left behind a legacy that will have to be preserved by the Tamil people to showcase their rich civilization. Those legacies cross the boundaries of caste, religion and portray the rich culture and vision our ancestors had. All the six volumes have done justice to the characters that the fans and readers have already known through பொன்னியின் செல்வன் Ponniyin Selvan , an amazing read overall.

[Kannan Sv · Rating 5 out of 5]

These are Selvaraghavan's words about Thiru 'Balakumaran'..."The only writer I felt so passionate about is the one and only Balakumaran. He writes emotions not novels. Epics.". I realized it once again when I read final phase of this great novel.My five months journey with this sensation finally came to end today. Some kind of void feeling invaded me while I finished it.That same was with me feel when my inspiration "Sachin" gave his farewell speech at cricket field.Both are very emotional feel to me which cannot be explained with words.Though lot of things goes through my mind to convey I just want to finish of this review by saying that "If you belongs to this great land of 'Tamil Nadu' or connected to it, please read this majesty." Long Live "Shri Balakumaran"....The following is the Meikeerthi of "Udayar shri Raja Raja Thevar" which says his fame forever...
"ஸ்வஸ்தி ஸ்ரீ
திருமகள் போலப் பெருநிலச் செல்வியும்
தனக்கே உரிமை பூண்டமை மனக்கொளக்
காந்தளூர்ச் சாலை கலமறுத் தருளி
வேங்கை நாடும் கங்க பாடியும்
நுளம்ப பாடியும் தடிகை பாடியும்
குடமலை நாடும் கொல்லமும் கலிங்கமும்
எண் திசை புகழ் தர ஈழமண்டலமும்
இரட்ட பாடி ஏழரை இலக்கமும்
முந்நீர் பழந்தீவு பன்னீரா யிரமும்
திண்திறல் வென்றித் தண்டாற் கொண்ட தன்
எழில்வளர் ஊழியுள் எல்லா யாண்டும் தொழுதகை விளங்கும் யாண்டே
செழியரைத் தேசுகொள் ஸ்ரீ கோவி ராஜ கேசரி வன்ம ரான ஸ்ரீ இராசராச தேவர்க்கு யாண்டு"...

[ஜ.சிவகுரு Jambulingam · Rating 5 out of 5]

I would never regard this whole series as a history or as a story about how big temple is built. Its much more than that. The core of this book as I understood, "தான் என்று மறந்து அவன் தாள் பணிவதற்கும் அவனருள் வேண்டும்".

[Anbu · Rating 4 out of 5]

Udayar, the series I would recommend to anyone who loved Ponniyin Selvan. To write a such a series in historical fiction series is, in my opinion, not an easy job. But Bala Kumaran had done a commendable job. After 6 books about 2500pages in total I felt bad that the story ended so quickly. . Such was the effect that book had on me. The book had the potential of many more parts with some characters were left out without a proper ending.

I had some doubts over the book when I finished the first one as it had black magic, the power of Godmen etc. But the author corrected it on the next parts and maintained as rational as possible. In covering the social life during Raja Raja Cholan’s period, Udayar scores more than Ponniyin Selvan. Hats off to Balakumaran to write such a wonderful which made me wanted to visit those places as soon as possible. I’m sure whoever read this book would definitely wants to go to Tanjore Big Temple and look for the places mentioned in the book.

[Priyanka · Rating 4 out of 5]

இராஜராஜசோழன் மற்றும் பெரிய கோவில் இரண்டும் தமிழின் பெருமைகள். அதை எழுத்தாளர் மிக அழகாக கூறியிருக்கிறார். ஆனால் ஏதோ முதல் 3 பாகங்களில் இருந்த விறுவிறுப்பு மீதி 3 பாகங்களில் இல்லை. ஒரு பகுதியை கூற முன்னாள் நடந்தவற்றையும் சேர்த்து கூறும்போது கொஞ்சம் அலுப்பாக உள்ளது.
ஆனால் எழுத்தாளரின் பணி மிகவும் போற்றவேண்டிய ஒன்று. நன்றி திரு.பாலகுமாரன் ஐயா அவர்களே.....

[Siva Prasath T R · Rating 5 out of 5]

மாமன்னர் இராஜராஜரைப் பற்றி விரிவாக தெரிந்துகொள்ள அனைவரும் பரிந்துரைத்தது உடையார��� என்னும் புதினமே. அதுபோலவே,எழுத்துச்சித்தர் பாலகுமாரன் என்றாலே அனைவரது நினைவுக்கும் வருவது, உடையார் என்னும் சரித்திரப் புகழ் பெற்ற ப���தினமே. நான் உடையார் நூல்களை முன்பே வாங்கியிருந்தாலும், ஊரடங்கு உத்தரவு காரணமாக வாசிக்க இயலவில்லை, எதேச்சையாக புத்தகக் கடைக்குச் சென்றபோது கங்கை கொண்ட சோழனை வாங்கி வந்து வாசித்து முடித்து வியந்தேன்.
பெரும்பாலும் சோழர் என்றவுடனே இராசராசரும் கரிகால சோழனைத் தான் கூறுவோம், நாம் இராசேந்திரனைப் பற்றி அறிந்தது மிகச்சொற்பமே. கங்கை கொண்ட சோழன் என்னும் புதினத்தை வாசித்து முடித்தவுடன், தந்தை எட்டு அடி பாய்ந்தால், குட்டி பதினாறு அடி பாய்ந்துள்ளார் என்றே உணர முடிந்தது. தந்தை பாய்ந்த 8 அடியை பற்றியதே இந்த உடையார் என்னும் புதினம்.

அமரர் கல்கி இயற்றிய பொன்னியின் செல்வன் என்ற புதினத்தை வாசித்து விட்டு உடையாரை வாசித்தால் தான் நன்றாக புரிந்து கொள்ள முடியும். கல்கி அவர்கள் அவிழ்க்காத முடிச்சுகளையும் பல கேள்விகளுக்கு விடையையயும் பாலகுமாரன் அவிழ்த்துள்ளார். (ஆசிரியரின் கற்பனையாகவும் இருக்கலாம்)

உடையார் புதினத்தை வாசிக்கும் பொழுது நம்மை சோழர் காலத்துக்கே அழைத்து செல்கிறார் ஆசிரியர் பாலகுமாரன். அதிலும் நம்மை இரதத்திலோ, குதிரையிலோ மாட்டிவண்டியிலோ கூட அழைத்துச் செல்லவில்லை. நடந்தே அவர் நம் கைப் பிடித்துக்கொண்டு அழைத்துச் செல்வதாக தோன்றுகிறது. ஏனெனில் கதை அவ்வளவு மெதுவாக நகர்கிறது. சற்று பொறுமையாக மனதை ஒருநிலைப்படுத்தி இந்தப்புதினத்தை அனுக வேண்டி உள்ளது. உடையார் புதினம் முழுக்க முழுக்க இராஜராஜரைச் சுற்றியே நகர்கிறது, அவர் பல தேசங்களை வீழ்த்தி போர்களில் வெற்றி பெற்று வந்த பின்பு , தஞ்சை பெரிய கோவிலை எவ்வாறு கட்டி முடித்தார் என்று மிக விரிவாக நேர்த்தியாக எழுதியுள்ளார்.

இப்புதினத்தை வாசிக்கத் தொடங்கும்முன்பு ஒரு முறையேனும் தஞ்சை பெரிய கோவிலை பார்த்து விட்டு வந்து வாசித்தால் மிகவும் பயனுள்ளதாக இருக்கும். பல போர்களில் வெற்றி பெற்ற செல்வங்களாலும்,அடிமை வீரர்களின் உதவியாலும், தஞ்சை மக்களின் பேராதரவினாலே, இப்பேர்ப்பட்ட பிரம்மாண்டமான,உலகமே வியக்கும்படி பெரியகோவில் கட்டிமுடிக்க முடிந்தது. எவ்வாறு, இவர் சிறிய சிறிய ஆதாரங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு இவ்வளவு பிரம்மாண்டமான புதினத்தைப் படைத்தார் என்பது விந்தையிலும் விந்தை. தஞ்சை பெரியகோவில் எவ்வளவு பிரம்மாண்டாக உள்ளதோ அவ்வளவு பிரம்மாண்டமாக இந்த புதினமும் உள்ளது.

இப்புதினத்தின் வியப்பு யாதெனில், தஞ்சை பெருவுடையார் கோவில் கட்ட ஆயத்தமாவதில் தொடங்கி முடியும் வரை என்னென்ன நிகழும், யாரெல்லாம் பங்கு பெற்றிருப்பார்கள் , யுத்தத்தின் பலன் எத்தகையது, அதன் தாக்கம் எத்தகையது யுத்தத்திற்கு பின்பு மக்களின் நிலை யாது என்பதையும், நாம் சோழ மக்களுள் ஒருவராக வாழ்ந்து, நடப்பதை வேடிக்கை பார்த்தால் எப்படி இருக்கும் அதே அனுபவத்தைத் தான் பாலகுமாரன் அளித்துள்ளார்.

பாலகுமாரன் அவர்கள் தான் படைத்துள்ள புதினத்தில் வரும் பஞ்சவன்மாதேவி, குந்தவை தேவி இராஜராஜி இன்னும் பற்பல முக்கிய கதாப்பாத்திரங்களான
மூலம் அக்காலத்தில் பெண்களின் நிலை பற்றி அறிய இயலுகிறது. அரச குடும்பத்தில் பெண்கள் நிலை சற்று உயர்வாகவும், பிற பெண்களின் நிலை இழிவானதாகவும் துன்பம் தருவதாகவும் வெளியில் சொல்லமுடியாத வகையில் இருந்தது, நிச்சயமாக வாசிப்பவர்கள் மத்தியில் மிக வேதனையை அளித்திருக்கும்.

மாமன்னர்களின் வாழ்வு, திருமணங்கள்,போர்கள், அரசியல், ஒற்றர்படைகள் தந்திரங்கள்,வணிகம், படையெடுப்பு, சமய ஈடுபாடு,தெய்வ வழிபாடு பல்வேறு காலகட்டத்தில் மக்களின் நிலை என பல்வேறு விடயங்களை படம்போட்டு காட்டியுள்ளார்.
இப்புதினத்தின் மூலம் அறிந்து கொண்ட முக்கியமான விடயம் கோவில் கட்டுவது அவ்வளவு எளிதன்று , அவ்வாறான கோவில் எழுப்ப அனைத்து மக்களின் ஒத்துழைப்பு இருந்தாலே சாத்தியம் என்பது புலனாகிறது. 16 அடி பாய்ந்த இளவரசர் இராஜராஜனைப் பற்றியும் மிக சிறப்பாக விவரித்து கூறியுள்ளார். இவர் மாமன்னர், இளவரசர் மட்டுமல்லாது அனைத்து வித காதாப்பாத்திரங்களுக்கும் முக்கியமளித்து முகவுரை கொடுத்துள்ளமை அதிசிறப்பு.

கதைக்குள் கதை ,அந்த கதைக்குள் இன்னேரு கதை என்று நீண்டு கொண்டே போகிறது, பல நேரத்தில் அந்தக் கதைகள் நிறைவுபெறாமல் பாதியிலே முடிந்தாதக தோன்றுகிறது.
இடையிடையே கூறப்பட்ட தத்துவங்கள் ஞான உபதேசங்கள் கதையின் வேகத்தை சற்றே குறைக்கிறது, நம்மையும் கிறங்கடிக்கிறது.
பல இடங்களில் ஆசிரியர், அவரது கருத்துக்களை தத்துவமாக கொடுத்துள்ளது போன்று தோன்றுவது வியப்பல்ல.

இந்தப் புதினத்தை வாசித்துவிட்டு தஞ்சை பெருவுடையார் கோவில் சென்றால் நாமும் இராஜராஜரையும் பஞ்சவன்மாதேவி நிச்சயமாக தேடுவோம், நாம் பெரிய கோவிலைக் காணும் விதமே மாறும் என்பதில் எள்ளளளவும் ஐயமில்லை.

இரவு பகல் பாராது மேற்கொண்ட உடையார் என்னும் தவவாழ்வு 16 நாட்களில் மனநிறைவுடன், முற்றுபெற்றது.

[Malarkodi · Rating 5 out of 5]

குடந்தை, தஞ்சை,பழையறையில் வலம் வந்தது போல் இருந்தது.
தஞ்சை கோவில் போக வேண்டும், சிற்பங்களை கையால் வருட தோன்றுகிறது!
அஸ்திவாரத்திலிருந்து வி்மானம்-கலசம் வரை
நடந்தவைகளை அசை போட்டிட வேண்டும்!
சோழம்! சோழம்! சோழம்!

[Komukill]

I enjoyed the reflection on life in a certain part of Tamil Nadu during the Chola reign a thousand years ago, the overall plot, how real and complex all the characters were, and the philosophical pondering of the author here and there across the books. While the books are said to be largely following historical facts, I enjoyed the creative aspects the author brought to the plot. I liked that female characters were given respectful treatment in the context of life back then and there weren’t many backward-minded thoughts on how a woman should behave.
But there were many loose threads in the plot. There is not much, if not any, closure to many of the subplots. For example, what has happened to the efforts of the enemies who were performing evil yagas and black magic rituals in book 1? Did they stop their effort at some point? Was there a government fox to it? There were many characters that were given elaborate introductions or attention at some point in the 6 books who don’t make a come back later on. Some characters I can think of who were given treatments like this are kunaseelan the talented Pandya soldier who becomes a sort of manager in the temple construction work and the Chalukya soldier slave who fixes the houses of the devaradiyar women. This also partly feeds into the next problem I found. Though there is an overall continuity with a focus on the temple construction and Rajaraja’s spiritual journey, there is a slight lack of continuity in other aspects of the plot and subplots. The timeframe of temple construction and events in the plot are also not too clear. Some books delve into events that happen in a span of a few months and then some others suddenly jump to a few years ahead but these jumps in time are not addressed properly, which left me a little bit confused in keeping track of time. Disappointingly, a lot of smaller events also got elaborate treatment while more significant events like the kumbaabishekam of the temple and the coronation of Rajendra were mentioned in the passing. The last chapter felt rushed too for this reason.
On the whole, I wished the books tied all the loose threads properly and concluded the story neatly. But despite this, I still enjoyed the plot, the elaborate thought process discussed on the construction of the temple, and importantly, the philosophical discourses across the books. Great read!

[Sujatha Guruvayurappan · Rating 4 out of 5]

ப்ரமாண்டம்.....அரசன், கோவில், கதை, கதையாசிரியர் . ராஜ ராஜ சோழனைப் பள்ளிக் கூடப் பாடப் புத்தகத்தில் படித்து, பின் அருண்மொழியாய் பொன்னியின் செல்வனில் கண்டதோடு முடிந்து போனது. மீண்டும் உடையாரில் ராஜ ராஜராஜ சோழன் உயிர் பெற்றிருக்கிறார். கோவில் வடிவமைப்பதைப் பற்றிய கதை அரை பாகம். அந்த நாளில் வாழ்ந்த மக்களைப் பற்றிய கதை கால் பாகம். ராஜராஜனுக்கும் பஞ்சவன் மாதேவிக்கும் இருக்கும் காதலும், ராஜராஜனுக்கும் ராஜேந்திரனுக்கும் இருக்கும் பாசமும், ராஜராஜனுக்க���ம், அனிருத்த ப்ரம்மராயருக்கும் இருக்கும் நட்பும், அந்தணர்கள், சிற்பிகள், கருமார்களுக்குள் நடக்கும் சண்டையும் மீதி கால் பாகம். ராஜ ராஜனே மீண்டும் எழுந்து வந்து தன் கதையை கூற நினைத்தாலும், இவ்வளவு அருமையாக கூற முடியாது.

இருந்தாலும், நெருடல்கள் இல்லாமல் இல்லை. இதே ஆசிரியரின் ப்ரஹல்லாதன் என்ற கதையில் நரசிம்மர் தூணில் இருந்து வரும் காட்சி மிக சாதாரணமாய் சொல்லப் பட்டிருக்கும். அதே போல் இந்த கதையிலும் கோவிலின் குடமுழுக்கு மிக சாதாரணமாய் சொல்லப் பட்டிருக்கிறது. இந்த கதையின் நோக்கமே கோவிலைப் பற்றியதாக இருக்கும் போது, குடமுழக்கு இன்னும் சற்று அழகாக சித்தரிக்கப் பட்டிருக்கலாம். அருண்மொழிப் பட்டனின் கதை முன்னுக்கு பின் முரணாக இருக்கிறது. பல கதாபாத்திரங்கள் பாதியிலேயே விடப் பட்டிருக்கிறது.

வருத்தமான விஷயம் பஞ்சவன் மாதேவி. அந்த ஒரே ஒரு பரத நாட்டிய கரணம் செய்து காட்ட முடியாது என்பதற்காக அவருக்கு இது போல் ஒரு முடிவு கொடுத்திருக்க வேண்டாம்.

பொன்னியின் செல்வன் என்ற புத்தகத்தைப் படிக்காமலேயே இருந்திருந்தால் "உடையார்" இன்னும் நன்றாக இருந்திருக்கும். பொன்னியின் செல்வனிலிருந்து கேள்வி கேட்டால் பதில் சொல்லும் அளவுக்கு படித்திருப்பதால் உடையார் ஒரு மாற்று குறைந்திருக்க்கிறது. பொன்னியின் செல்வனில் நல்லவராய் இருந்த செம்பியன் மாதேவி இதில் நல்லவர் அல்லாதவராய் சித்தரிக்கப் பட்டிருக்கிறார். நந்தினி உட்பட நம் அனைவர் மனதையும் கொள்ளை கொண்ட இளமையான, அழகான, அம்சமான வந்திய தேவன் இதில் வயதானவராய் வலம் வருகிறார். அருண்மொழிக்கு வயதாகி ராஜ ராஜனாய் இருப்பதை ஏற்றுக் கொள்ளும் மனது, வந்திய தேவனுக்கு வயதானதை ஏற்றுக் கொள்ள மறுக்கிறது.

நிறை இருந்தாலும், குறை இருந்தாலும் திரு. பாலகுமாரன் அவரிகளின் புத்தகத்தைப் படித்த பின் நல்ல கணவனாய், நல்ல மனைவியாய், நல்ல மனிதானய் இருக்க வேண்டும் என்ற எண்ணம் தோன்றும். உடையாரும் விதி விலக்கல்ல.

[Akila · Rating 4 out of 5]

திருமகள் போல பெருநில செல்வியும்
தமக்கே உரிமை பூண்டுமெனக்கெழு
காந்தளூர் சாலை கலமறுத்தருளி
வெண்கோடு நாடும் கங்க பாடியும் ...

என்று அவர் மெய்க்கீர்த்தி எதிரொலிக்க ஆயிரம் ஆண்டுகள் தாண்டி ராஜா ராஜரின் மீது அளவு கடந்த காதல் கொள்ள செய்யும் படைப்பு.

இந்த பாகத்திலும் இந்த தொகுப்பின் மற்ற பாகங்களிலும் சில தொய்வுகளும் சறுக்கல்களும் இருந்தலும், சில விஷயங்கள் தேவைக்கு மேல் சொல்லப்படும், சில முக்கிய நிகழ்வுகள் சுருக்கமாக சொல்லி இருப்பது உண்மையே.

ஆனால், நம் பெரிய கோவிலையும், தமிழையும், தமிழ் நாட்டின் வணிகமும் வளமும் பெருகி பல்கியதையும், நம் கணித மேன்மையும் இலக்கிய மேன்மையும் இவை எல்லாம் வளர 1000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னமே ஒரு அரசன் தோலைநோக்கு பார்வையுடன் இயங்கி இருக்கிறான் என்று தெளிவாக பதிவிட்டு சொன்னதால் எல்லா எழுத்து பிழையும் மன்னிப்புக்கு உரியதே.

நமக்கு நாம் யார் என்று நினைவூட்ட பெரிய கோவிலை விட அரிய நினைவு சின்னம் தேவையே இல்லை. உலகத்தில் எவ்வளவு geo political அழுத்தங்கள் வந்தாலும், ஒருங்கிணைப்பு என்ற போர்வையில் நம் தமிழை பின்னுக்கு தள்ளி புறக்கணித்தாலும், zomato போல தேசிய மொழி என்று எதை நம் தொண்டை குழியில் திணித்தாலும் - "ஹிந்தி தெரியாது போடா " என்று திமிரோடு சொல்ல ராஜராஜரையும் ராஜேந்திரரையும் அறிமுகம் காட்டி, அவர்களோடு பழக வாய்ப்பளித்த ஆசிரியர் பாலகுமாரனுக்கு என் பணிவான நன்றிகள்.

[A · Rating 3 out of 5]

Fantastic. !

[Kalidoss · Rating 5 out of 5]

Good to know the ancient Tamil History

[Saravanan Meivel · Rating 3 out of 5]

Very Good ending & but few ups & downs were inevitable in the story narration

[Vigneshkumar · Rating 4 out of 5]

its a good book

[Krishnakumar Subburaman · Rating 5 out of 5]

Can't help running tears down the cheeks when you are at the last pages. Surely gives a different perspective about the Big Temple and Rajaraja Chola.

[Devan · Rating 3 out of 5]

பாலகுமாரனின் "உடையார்" , ஆறு பாகங்களும் சுமார் 2745 பக்கங்களும் கொண்ட சரித்திர நாவல் சோழச்சக்கரவர்த்தி ராஜராஜனின் வரலாற்றையும் அவன் எழுப்பிய உலக மகா அதிசயங்களில் ஒன்றாக ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடிய தஞ்சை பெரியகோயிலின் வரலாற்றையும் சித்தரிக்கின்றது.

தஞ்சை பெரியகோயில் கி.பி. 1006 இல் ஆரம்பித்து கி.பி.1010இல் கட்டி முடிக்கப்பட்டது என்று வரலாறு சொல்கிறது. இந்த அற்புத வரலாற்றை ஏறத்தாழ இன்னுமோர் 1010 ஆண்டுகளுக்கு பிற்பாடு அதாவது இன்று 2019இல் நாவல் வடிவில் சுமார் 18 நாட்களில் வாசிக்கமுடிந்தது என்னைபொறுத்த வரையில் அதுவும் ஒரு அதிசயமே. குறுகியகாலத்தில் வாசிப்பது அதிசயம் என்றால் அதை எழுதிய பாலகுமாரன் நிச்சயமாக ஒரு அதிசயப்பிறவி. நிறைய ஆராய்ச்சிகள் செய்து அதை ஒரு பிரமாண்டமான படைப்பாக புத்தகவடிவில் நம்மிடையே விட்டுவிட்டு போயிருக்கின்ற அந்த மகாமேதைக்கு என் வாழ்த்துக்கள்.

இருப்பினும் இந்த நாவலை இன்னும் மேலும் சுவைபட எழுதி இருக்கலாம் என்கின்ற ஆதங்கம் எழத்தான் செய்கிறது. முக்கியமாக இந்த நாவலை ஓவியங்களுடன் தந்திருந்தால், குறிப்பாக யார் யார் இந்த கதாபாத்திரங்கள் என்பதை மனதில் நிறுத்தி அவர்களுக்கு என்று ஒரு அடையாளத்தை நம் கற்பனையில் தரித்து கதையூடாக பயணிக்க உதவி புரிந்திருக்கும். சிற்பக்கலையையும் ஓவியக்கலையையும் இடைவிடாது வர்ணித்து எழுதப்பட்ட நாவலில் ஒரு ஓவியமும் இல்லை என்பது வருந்தத்தக்க விடயம். நாவலில் வருவதுபோல் உடையார் ராஜராஜனே இந்த நாவல் எழுதுவதைத் தினமும் மேற்பார்வை செய்திருந்தாராயின் நிச்சயம் இதை பாலகுமாரனுக்கு சொல்லியிருப்பது மட்டுமல்ல அதற்கான நிதியையும் கொடுத்து பாலகுமாரனின் பெயரையும் கல்வெட்டில் எழுதிவித்திருப்பார்.

அது போகட்டும்...அதைவிட ஏமாற்றத்தை தந்தது எதுவென்றால், பல விடயங்கள், கோயில் கும்பாபிஷேஹம் ஆகட்டும், ராஜேந்திரர் முடிசூடல் ஆகட்டும், இது போன்ற மிகமுக்கிய சம்பவங்கள் ஓரிரு பக்கங்களில் தொட்டும் தொடாமலும் சொன்னது போன்ற முயற்சி வாசகரின் எதிர்பார்ப்பில் வெற்றிடத்தை ஏற்படுத்துகிறது.. அதே வேளையில் ஒரே விடயங்கள் மீண்டும் மீண்டும் பக்கம் பக்கமாக சொல்லப்படுவதும் அத்தியாயங்கள் எல்லாம் சரியாக பிரித்து ஒரு சீர் வரிசை அற்று எழுதும் ஆசிரியரின் போக்கு சற்று மனதுக்கு வருத்தமாக இ���ுக்கிறது. கற்பாறையில் கதை எழுதுவது போல் சிரமப்பட்டிருக்கிறார் போல் தெரிகிறது...அல்லது இவரும் குணவன் நித்தவினோத பெருந்தச்சன் போல் முக்கியமான வேளை வரும் சமயத்தில் தனது ஈடுபாட்டை தளர்த்திக்கொண்டார் போலும். ஒருவேளை யாராவது வெற்றிலை மடித்து கொடுத்திருந்தால் அல்லது தளிர்சேரி பெண்கள் வந்து குலவை இட்டு வணங்கி அவரை தொட்டு கிளுகிளுப்பு ஊட்டி இருந்தால் அவரின் கவனம் மீண்டும் திரும்பியிருக்கும் என்று நம்பத் தோன்றுகிறது. :)

இந்த நாவலை அமரர் கல்கியின் "பொன்னியின் செல்வன்" உடன் சேர்த்து விமர்சிக்கப்படுவது பற்றி எதுவும் இங்கு சொல்வதற்கில்லை. காரணம் இனிமேல்தான் அதை வாசிக்க உள்ளேன். அதுவும் திட்டமிட்டுத்தான்!

மொத்தத்தில் இந்த வாசிப்பு சோழ சாம்ராஜ்யத்தின் வரலாறையும் தஞ்சை பெரியகோவிலின் பெருமையையும் அறிய உதவி செய்தது என்பதில் எந்தவித ஐயமும் இல்லை. ��மிழன் கலையையும் நாகரீகத்தையும் அவன் வரலாறையும் அறியவிரும்புவர்களுக்கு இது ஒரு அருமையான நூல்!!

[Arun A · Rating 5 out of 5]

பிரம்மராயர் கிருஷ்ணராமனை வைத்து ஆரம்பிக்கும் கதை காவிரியில் வரும் வெள்ளம் போல அதில் சிக்கிக்கொண்ட தஞ்சை பெரிய கோவிலின் முக்கியமான வரைபடங்களை போல, நம் மனதை குளுமையான அந்த காவேரி வெள்ளத்தில் சிக்க வைத்து, ஆறு பாகங்களையும் இடைவெளி இல்லாமல் தொடர்ந்து கடக்க வைக்கிறார் பாலகுமாரன். இறுதியில் அதே வெள்ளம் குறைந்து வடிவது போல, ஆறாவது பாகத்தில் நம் கண்களில் கண்ணீரை வடியவைக்கிறார்.

பிரம்மராயர் கிருஷ்ணராமனின் சுபாவங்களில் பாலகுமாரன் தன்னுடைய முந்தைய அவதாரத்தை உருவாக்கப்படுத்தியுள்ளார். ஒரே ஒரு வித்தியாசம் பிரம்மராயர் வைஷ்ணவர், பாலகுமாரன் சைவர். ஒரு வரலாற்று நாவலுக்கு தேவையான, காதல், கோபம், போர், ஆளுமை, சூழ்ச்சி போன்ற எல்லா முக்கியமான நிகழ்வுகளும் ஆறு பாகங்களிலும் படர்ந்த கொடிபோல பூத்துக்குலுங்கும். பொன்னியின் செல்வன் படித்தவர்களுக்கு இந்த நாவல் முழுமையாக மகிழ்ச்சி தரும்.

ராஜராஜ சோழன் இத்தகைய பெரிய விமானம் கொண்ட தஞ்சை பரமஸ்வாமி கோவிலை கட்டிமுடிப்பதற்கு பட்ட கஷ்டத்தில் கண்டிப்பாக நான்கில் ஒரு பங்கு பாலகுமாரனும் அனுபவித்திருக்க வேண்டும். வரலாறு தளும்பும் நாவலாக இருந்தாலும் பாலகுமாரனின் அறிவுக்கூர்மையில் பல நல்ல விஷயங்களை படிக்கலாம். உதாரணமாக ராஜராஜரின் ஆளுமை திறமை. மக்களையும், மந்திரிகளை, கைதிகளையும் கட்டுக்கோப்பில் வைத்துக்கொள்ள ராஜராஜன் எடுத்ததாக சொல்லப்பட்ட முயற்சிகள், அதே போல பிரம்மராயரின் அனுபவத்தில் அவர் சொல்லும் ஆலோசனைகள், வைஷ்னவதாசன் வேளாளர்களுக்கு சொல்லும் அறிவுரைகள், ராஜேந்திர சோழனின் அவசர புத்தி பிறகு தவறை புரிந்துகொண்ட நேர்த்தியடைதல் , சேனாதிபதி அருண்மொழியின் கர்வமும் பபுத்திசாலித்தனமும், மிக முக்கியமாக பஞ்சவன் மாதேவியின் ஆலோசணைகள் இவையாவும் இன்றைய தொழில் முனைவோருக்கு நல்ல அறிவுரைகள்.

"வினைசெய்வார் தஞ்சுற்றம் வேண்டாதார் என்றாங்கு
அனைவரையும் ஆராய்வது ஒற்று"

- இந்த குரலுக்கேற்ப ஒவ்வொரு முக்கியமானவர்களும் ஒற்றர்களை வைத்து நாட்டின் அணைத்து விஷயங்களையும் ஒருவற்கு முன்பு ஒருவர் அறிந்துக்கொள்வது சற்றே மிகையாக சொல்லப்பட்டாலும், இருந்திருக்கலாம் என மனதை தேற்றிக்கொள்ளலாம்.

சித்தர் கருவூர்த்தேவர், சிவனடியார் நம்பியாண்டார் நம்பி, இவர்களின் ஆன்மிகம் தொடர்பான உரையாடல்கள் மிகவும் அருமை. ராஜராஜன் மனைவிகளுக்கு சொல்லும் குட்டி கதைகளும் கூட, ஆர்வமாக படிக்கவும் பாடம் செய்யவும் தூண்டும். முக்கியமாக கண்ணப்ப நாயனார், சுந்தரர் பற்றிய கதைகள்.

ஒரே ஆசிரியர் ஒவ்வொரு கதாபாத்திரத்திற்கு ஏற்றது போல உரையாடல்களை மாற்றி மாற்றி எழுதுவது மிகவும் கடினம். அதுவும் இதுபோன்ற நெடுநாவல்களில் மிகவும் கடினம். தொடர்கதையாக வந்ததால் ஆசிரியர் பல சிரமங்களை எளிதாக தாண்டியிருக்கவேண்டும். அதேபோல தஞ்சையிலிருந்து, குடந்தை, மதுரை, காஞ்சி, கங்கபாடி, சாளுக்கியம் என மொத வரைபடத்தையும் கல்கி அவர்கள் போல மனதில் முழுவதுமக்க பதித்தாலொழிய இவ்வளவு இயல்பாகவும் முழுமையாகவும் சொல்லமுடியாது.

ஒவ்வொரு பாகத்திற்கும் தலா ஐந்திலிருந்து ஆறுநாட்கள் விதம், முப்பது நாட்களில் முழுவதும் படிக்க முடிந்தது. இதற்கு காரணம் பொன்னியின் செல்வனை போல உடையாரும் அவரை பற்றி படிக்க படிக்க அவர்கள் காலத்திற்கே அழைத்து செல்கிறார்கள்.

[Sambath · Rating 4 out of 5]

What it is?
After a long time say about 08 months I have finished the series. I have to say this will not be your next ponniyin selvan if you want it to be. This is more of a documentary than a novel. The plot doesn't move fast in the whole series. But it is what it is, a nice view of the life of Tamil culture and it is people at that period.
How It is?
As the author goes on and on about the socio-economic condition and habits, rituals, religions, myths of those time he sometimes misses the plot for a large part of the pages altogether. In the end, I wondered why the author has gone into this much detailing on characters irrelevant to the central plot and came to the conclusion that without those things its hard to absorb the hardships and things Raja raja Cholan has to go through and handle. Conversations between the Raja raja cholan and Rajendran cholan are some of the high points of the books. The author has shown considerable interest in one of the R.R Cholan's wife Panchavan Ma Devi throughout the book. She is the most talked-about character in the book, even more than R.R cholan.
How i feel?
But being said the above, do I like the series, I as myself. Do the whole series is up to what I expected, I would say no. And I also have to say that the last 50 pages of the sixth part are worth reading the entire series. Because you can't understand and appreciate R.R cholan and his character without understanding the Tamil Nadu of his time. To know about the people and land of that time you have read this much of pages or even more, I guess.

So, after reading around 3ooo pages, my respect for Raja Raja cholan and his beloved son Rajendra cholan has increased by ten folds. Shear enormity of the temple project is daunting even in these modern times. But those Tamil people competed it before even any of the engineering nonsense was discovered.
Should you read?
Lastly for those who are in dilemma about reading it I would say the below
" It was the tallest building in the world when it was finished and stood that way for a long time"
"It was a world wonder when it was built" (still it is though)
"And it was built by non-other than our Tamil people"
don't you want to know how it happened - read it now

[Arvind Srinivasan · Rating 4 out of 5]

Udayar part 6 is all about temple and situation in tanjavur post war. The post war episode where the author explains on how maravar/soldiers will behave and what will be there mental state could be well understood. How they go about enjoying life with money they get and together with enjoyment comes issues is explained in an episode very close to temple building. The amount of detailing that the author goes in, makes this not only learning but takes us to the era and gives living experience. Balakumaran sir has yet again brought out the essence with very simple narration using simple screenplay.

Though while reading first few parts one get the feeling the author is one sided on certain communities, in subsequent parts he ensures that he calls out positive and negative effects of all communities making the novel very balanced in all sides. The concentration given to temple, psychology and idealogy gives us different perspective of things and even kingship at that period. The decisions that the negative characters take were too childish and that part of the story seemed to be the week parts of the plot.

The magnitude of efforts put in to come out with such a marvel and the difficulties could be well understood in the narration. More than awe it gives pride, but also brings the question of whether it is worth the effort around our thoughts. Explaining economy around building structure and new capital city is well narrated with different cunning / self centered people trying to take advantage of situation. Humanity is also well explained with certain characters like pandiya sirpi, the king and his anukki panjavanmadevi.

The entire plot of creating a drama by rajaraji on name of raja raja, atlast not being used big made us feel it could have well been avoided.

The importance given to mental state and thoughts of king , prince and queen make it a different read. U will understand the magnitude of the marvel. The effort to get the marvel makes this truely worth to have stayed so long in the history. The end makes us feel to go for the temple one more time to get warmth of raja raja and panjavanma devi.

The entire 6 part story is a experience and highly recommended.

Thanks arvind thangamani for pushing me to complete it

[Sudharsan srinivasan · Rating 4 out of 5]

Part 6:
With the pace which was set by part 4,part 5 starts from that place and drops down. And suddenly it picks up the pace and some heaviness is residing with readers as they feel they are going to come out of Chola period. When author writes chakkaravarthy Rajendra in last chapters it hurts as chakkaravarthy is always Raja Raja. When something is started it will end Udaiyaar is not an exception.Reading all parts will leave you with satisfaction. I have seen Big Temple before anyways I wanted to see again after Udaiyaar. Some unfinished characters like two daughters of Raja Raja,vimaladitan,kunavan,s departure could have finished well. I feel author had sudden pressure to finish it. Because the kumbabishekam of Big temple was described in normal way. Until Ponniyin Selvan is read, people will surely try to read this as well.
On the whole it is good describing about political situation when construction of big temple ongoing with many incidents are interesting and some could be reduced (may be at that time Author felt he needed those). Also author's love for Chola and Raja Raja is well conveyed and transferred.

[Venkataraman · Rating 5 out of 5]

இந்த பாகத்தில், மறுபடி பாலகுமாரன் கோவில் கட்டுவதற்கான தொடர்ச்சியில் கதையை நகர்த்துகிறார். கோவில் கட்டுவதில் ஏற்படும் இடைஞ்சல்கள், நித்த வினோத பெருந்தச்சனின் வாழ்க்கையில் ஏற்படும் குழப்பங்கள் என்று பல்வேற��� இடைஞ்சல்களை தாண்டி எவ்வாறு இராஜராஜர் வெற்றிகரமாக கோவில் கட்டுகிறார் என்பதை மிக சுவாரசியமாக கூறுகிறார்.
நித்தவினோத பெருந்தச்சனின் வாழ்க்கை எப்படி திடீரென புரட்டிப் போடப்படுகிறது என்பதை மிக அழகாக விவரிக்கிறார். நாமும் எப்போது லிங்கம் அமைக்கப்படும், எப்போது குடமுழுக்கு நடக்குமென ஆவலாக இருக்கிறோம்.
தஞ்சை பெருவுடையார் கோவில் நடன சிற்பங்கள் முடிவு பெறாமலிருப்பதற்கு பாலகுமாரன் மிக அழகானதோர் காரணம் அமைக்கிறார். பஞ்சவன் மாதேவியின் தியாகத்தை மிக அழகாக வடிக்கிறார். இராஜராஜரின் மரணத்தை மிக மரியாதையுடன் காட்டி, ஒரு பெரிய சகாப்தத்தை முடித்து வைக்கிறார்.
மிக நேர்த்தியான ஒரு நாவலை படைத்து, தமிழ் கூறும் நல்லுகிற்கு மிகப் பெரிய சேவை செய்துள்ளார். கல்கி இருந்திருந்தால், பாலகுமாரனை ஆசீர்வதித்திருப்பார்.

கல்கி போட்ட சாலையை, விரிவுபடுத்தி, ராஜபாட்டையாக மேம்படுத்தியுள்ளார்.

பாலகுமாரன் மறைந்தாலும், என்றென்றும் தமிழர்கள் நினைவு கூறும் ஒரு எழுத்தாளராக உருவாகிவிட்டார்.

[Senthil Athiban · Rating 4 out of 5]

தஞ்சை பெரிய கோவில் கட்டிய வரலாறு என்று சொல்வதை விட இராஜராஜனின் ஆட்சிக் காலம் பற்றிய நாவல் என்று சொல்வதே சரி. கோவில் கட்டியதை பற்றிய தகவல்களை விட, இராஜராஜன் எப்படி ஆட்சியை கைபற்றினான், மேலைச்சாளுக்கிய போர், அந்த காலத்து மக்களின் வாழ்க்கை முறை என்று ஆறு பாகம் முழுவதும் தகவல்கள் ஏராளம். கோவிலுக்கு அடிக்கல் நாட்டுவதும், கும்பாபிஷேக நிகழ்வும் குறுகிய அளவே எடுத்துரைக்கப்பட்டிருக்கிறது.

சில பாகங்களில் அந்தணர்கள் மீதான கோபம், கம்மாளர்களின் புதிய கோரிக்கைகள் என நீண்ட நெடும் பகுதிகள் அயர்ச்சியூட்டுவதாக இருந்தது. இது போல பல பிரிவினருக்கு இடையேயான மோதல் என பல பகுதிகள் உள்ளன.

நான்காம் பாகத்தில் மேலைச்சாளுக்கிய போர் பற்றி முழுவதும் சுவாரசியமாக விளக்கியிருக்கிறார். படைகளை எவ்வாறு ஒன்றினைத்து, யூகங்கள் வகுத்து, ஒற்றர்கள் துணையோடு போர் நடத்தியது அப்படியே கண் முன்னே கொண்டு வந்திருக்கிறார்.

மொத்தத்தில் பல்வேறு வரலாற்று தகவல்கள் மிகச்சரியாக நாவல் முறையில் கொண்டு வந்த முயற்சிக்காக நிச்சயம் படிக்கலாம். பொன்னியின் செல்வன் போல இருக்கும் என்று எதிர்பார்த்து வந்தால் ஏமாற்றமே மிஞ்சும். அதீத பொறுமையோடு படித்தால் நிச்சயம் பயனுள்ள நாவல். தஞ்சையின் கல்வெட்டுகளை தேட வைக்கும் நாவல்.

[MAHENDRAN S · Rating 4 out of 5]

உடையார் ...
சோழர்களின் அரசியல் கட்டமைப்பு, காவிரி நாகரீகம், சமூக கட்டமைப்பு,கட்டிடக்கலை, மற்றும் போர் முனை என்று அனைத்து திசைகளிலும் பயணித்து நம்மையும் சோழர் காலத்துக்கே கூட்டி கொண்டு செல்கிறார் பாலகுமாரன்..
சில இடங்களில் கதை ஓட்டம் சீராக இல்லையோ என்று தோன்ற ஒரு மந்த தன்மையை கொடுத்து , ஒரு சலிப்பை கொடுக்கிறது..
ஆனால் முடிவில் சாதித்து விட்டார் என்று தான் சொல்ல வேண்டும் .
தஞ்சை பெரிய கோவிலை ஒருவன் ஏப்படி பார்த்து ரசித்து வியக்க வேண்டும் என்ற ஒரு கோணத்தை ,ஒரு காதலை ,ஒரு பெரும் வியப்பை நமக்கு கொடுத்துள்ளார்....
பல கல்வெட்டுகளையும் சரித்திர முக்கியத்துவம் வாய்ந்த நிகழ்வுகளையும், பெயர்களையும் கதை வடிவில் அருமையான முறையில் கையாண்டிருக்கிறார்...
இதை படித்த 30 நாட்களும் சோழ தேசத்தில் சக்ரவர்த்தி ராஜராஜசோழனின் கீழ் எங்கோ ஒரு மூலையில் நானும் வாழ்ந்துவிட்டேன் என்ற இருமர்ப்பை கொடுத்துள்ளார்....
வாழ்க உடையார்...
வளர்க சோழதேசம்...
சோழம் ! சோழம் ! சோழம் !

[Kamesh Kumar N · Rating 3 out of 5]

After reading all five previous volumes was early waiting for the grand finale of temple consecration. But it was a big letdown when the temple unveiling and consecration was done very briefly in three to four pages only. Ironically, some of the trivial characters like the lovestory of daughter of the Chief architect was dealt in detail in the previous volumes. Another point is that there is no mention about the installation of the huge Nandi which is another significant feature of the great temple.

[Vinoth Kumar · Rating 4 out of 5]

My expectation was a racy story of how the temple was built. I was disappointed when i started the book three years ago. It was not a racy story like ponniyin selvan. My mistake. Later as i kept forcing myself to read it i realised this is about the civilization given in a more practical way. Finally i completed the book after thtee years i feel fulfilled not only because i finished but the rich heritage this country has because of the likes of raja raja. Hereafter the great Tanjore temple wil never be same for me.

[Caleb Arun · Rating 5 out of 5]

Rajaraja cholanin aalumai, kaathal, kadavul bakkthi yennai viyakka seithathu. eathanamurai periyakovil sendralum ovvoru muraium puthu anubavam, intha padipin eruthiyil vasipinpothu kangal kalangi sornthu ponen. arputhamaana padaipu😭

[A.soorianarayanan · Rating 4 out of 5]

this volume deals till the completion of the Big Temple and the death of Rajaraja Chozhan