ยูโทเปียชำรุด

by วิวัฒน์ เลิศวิวัฒน์วงศา

ยูโทเปียชำรุด ประกอบด้วยเรื่องสั้นต่อไปนี้

45RPM, มนุษย์แก้ว, ฤดูกาล,โรคชื่อความรัก, เรื่องเล่าไม่มีชื่อ, ยูโทเปียชำรุด
ความตายของอานนท์, โรงแรมอัลฟ่าวิลล์, จักรวาลของการมอดไหม้

ผลงานรวม 9 เรื่องสั้น ของ วิวัฒน์ เลิศวิวัฒน์วงศา
นักวิจารณ์/นักเขียน/ผู้กำกับหนังสั้น และ เภสัชกรชาวภูเก็ต หรือบรรดาบลอกเกอร์รู้จักเขาดีในนาม filmsick
เรื่องเล่าทั้งหลายถ่ายทอดดั่งมีองค์มาลงผ่านร่างทรงชื่อ วิวัฒน์
เพื่อจำลองสภาวะของเหล่ามนุษย์ชำรุด แตกหัก ท่ามกลางเศษเสี้ยวของตัวตนที่กระจัดกระจายในสังคมร่วมสมัย

นักอ่านหลายคนยืนยันตรงกันว่าหนังสือเล่มนี้มีสรรพคุณดึงให้จมดิ่ง
หลงวนอยู่ในบรรยากาศหลอกหลอนตราตรึง
ความทรงจำ บาดแผล เซ็กซ์ การตามหาบางส่วนที่หล่นหาย เหล่านี้หลอมเหล่ามนุษย์ชำรุดให้รวมเข้าไว้ด้วยกันในโลกเสมือนที่เหมือนมีทุกอย่างเพียบพร้อมเพื่อเรา แต่มันก็มอบความเจ็บปวดรวดร้าวให้ทุกครั้งที่ค้นหา เมื่อพบว่าที่สุดแล้ว โลกเหล่านั้นไม่เคยสมบูรณ์แบบ หรือกล่าวให้ชัดได้ว่า มันอาจไม่เคยดำรงอยู่จริง

Genres: Short Stories

237 pages, Paperback

First published March 1, 2013

Reviews

[Pawarut Jongsirirag · Rating 5 out of 5]

..รวมเรื่องสั้นขนาดย่อมบ้างไม่ย่อมบ้าง 9 เรื่องที่แสดงให้เห็นถึความแปลกแยกและความชำรุดในความรู้สึกของตัวละครแต่ละตัว ภาษาที่ใช้เป็นแดนแห่งภาษาที่ปกติจะไม่เคยเจอ เมื่ออ่านในตอนแรกจะอึดอัดบ้าง แต่เมื่อเริ่มชินแล้วจะพบว่าสามารถอ่านได้ไหลลื่นและไพเราะในแบบที่เราไม่คุ้นเคย เนื้อเรื่องในแต่ละตอนมีความไม่ชัดเจน แต่ที่ชัดเจนคืออารมณ์ที่ได้จากการอ่านในแต่ละตอน เหงา เศร้า แตกสลายไปตามเนื้อเรื่อง

..เป็นเรื่องสั้นที่อ่านแล้วให้ความรู้สึกว่าต้องหยุดอ่านไปซักพักเพราะมีความอิ่มกับภาษาที่เขาใช้ แต่เมื่อมันหายอิ่มก็กลับมาอ่านได้จนจบในเวลาอันรวดเร็ว

..เรื่องสั้นชุดนี้ถ้าไม่รักไปเลยก็คงเกลียดมันไปเลย.........

ก็คงประมาณนี้

[Nawara H. · Rating 3 out of 5]

เราชอบวิธีการสร้างประโยค การสร้างถ้อยคำของพี่ชาย มันเลยเป็นการอ่านที่จะหยิบตรงไหนมาโควตก็เปรี้ยงปร้างบาดใจไปซะหมด แต่พอมันกลายเป็นภาพรวม หลายๆ เรื่องสั้นในเล่มนี้เรากลับรู้สึกว่ามันซ้ำกันจังแฮะ ซ้ำจนสับสนว่านี่กำลังอยู่ในเรื่องไหน

แต่ก็มีเรื่องที่ชอบมากๆๆๆๆ จนจะไม่ยอมยกเล่มนี้ให้ใครไป คือ "ฤดูกาลระหว่างเรา" มันเศร้าแบบบีบมะนาวจนขมแล้วก็ยังไม่ยี่หระจะบีบต่อ

[Dawut Sassanapitax · Rating 4 out of 5]

เริ่มอ่านปี 2017 อ่านจบปี 2020 อยากตีตัวเอง 555

แต่ข้อดีของการดองคือเวลามันช่วยกรองเรื่องเด่นๆ ในรวมเรื่องสั้นชุดนี้ออกมาได้จริงๆ สำหรับเรา ฤดูกาลระหว่างเรา กับโรคที่ชื่อความรัก เป็นเรื่องสั้นที่ตราตรึงมากๆ เราไม่ใช่คนชอบอ่านเรื่องสั้นเท่าไหร่ แต่สองเรื่องนี้ทิ้งตะกอนค้างในใจได้อย่างประหลาด

หลายๆ เรื่องมีการแบ่งซอยยิบย่อยเป็นภาคเป็นตอนลงไปอีก งานของวิวัฒน์ทดลองกับการเล่าเรื่องอย่างสนุกสนาน แต่สำหรับเรามันอาจจะว้าวแค่ในไม่กี่เรื่องแรกที่อ่าน ช่วงหลังๆ ยอมรับเลยว่าเจอท่าเยอะๆ แล้วท้อเหมือนกัน ซึ่งก็ไม่ได้จะบอกว่าตัวเรื่องผิดบาปอะไร แต่เราจูนกับอะไรแบบนี้ติดยากน่ะ ก็เลยชอบไอสองเรื่องที่กล่าวถึงด้านบนที่มันมีความเป็นเนื้อเดียวกัน มีความกลมมากกว่า

อย่างไรก็ดี เรารักภาษาของวิวัฒน์มากๆ เป็นนักเขียนไทยที่มีอิทธิพลกับวิธีการที่เราใช้ภาษาเลยอ่ะ มันมีความลื่นไหล สนุก มีลีลาท่าที มีน้ำเสียงชวนเคลิ้ม และมีความเป็นภาพยนตร์มากๆ คือสำหรับเรามันเป็นภาษาชนิดที่สื่อถึงความเป็นภาพ อ่านแล้วเห็นเป็นภาพในหัวได้เหมือนดูหนัง อยากให้วิวัฒน์เขียนนิยายเรื่องยาวมากๆ ครับ ❤️

[Afew* · Rating 4 out of 5]

ชอบบ ชอบภาษาของคุณวิวัฒน์ โคตรร้าว โคตรหรูหรา ส่วนตัวชอบ “โรงแรมอัลฟ่าวิล์” ที่สุด โคตรเท่ ช่วงท้ายๆ ชวนให้นึกถึงหนัง In the mouth of madness อยูาเหมือนกัน ชอบๆ

[Chalermchai Kurapavee · Rating 5 out of 5]

ชอบ เรื่องสั้น โรคชื่อความรัก เป็นเรื่องสั้นที่ดาร์ค อ่านแล้วใจสั้นมาก มุมมองต่างการเล่าเรื่อง แสงส่อง แสงสลัวราง ความเศร้า ความขม ค่อยๆลิ้มลองรสละเลียดไปตามริมฝีปาก

บทการตายของอานนท์ จะเป็นอย่างไรถ้า เราเลือกที่จะจำประวัติศาสตร์พร่าเลือนจากทรงจำที่ถูกเขียนใหม่ มันช่ำไปด้วยขม ความเศร้า การพยายามสร้างตัวตนใหม่ ท่ามกลางความทรงจำโชกเลือด

ในบทของโรงแรมอัลฟาวิลล์ โคตรร สนุกกก มันทำให้เราเห็นมุมมองของตัวละครในงานเขียนที่พยายามยือหยุดแย่งชิงการมีชีวิตจากนักเขียน ชอบมาก สนุกมาก มันพาเราเดินด้วยความเชื่องช้าในตอนแรกก่อนจะกระตุกหนวดให้เราหลงไปในเรื่องราวปูนหลังของตัวละครต่างๆ

[Kin · Rating 3 out of 5]

ชอบเรื่อง 'ฤดูกาลระหว่างเรา', 'โรคชื่อความรัก' และ 'ยูโทเปียชำรุด' มากๆๆ

บางเรื่องคงให้ความรู้สึกเหมือนคนแปดสิบปีก่อนอ่าน 'สัญชาตญาณมืด' หละมั้ง เหมือนร้านอาหารลึกลับที่รสชาติถูกปากเรา แต่วัตถุดิบมันช่างได้มาอย่างน่าเศร้า เจ็บปวด ทำใจรับได้ยาก ยากเหลือเกิน ยากเกินกว่าจะแนะนำต่อให้ใครกระทั่งคนที่เรารัก

[Savagerecore · Rating 4 out of 5]

ค่อนข้างชอบนะคะ มีสไตล์เป็นตัวของตัวเองดี

[Nattawut · Rating 5 out of 5]

มันเป็นงานที่แปลก ไม่สมบูรณ์แบบ ชำรุดบกพร่องเช่นเดียวกับชื่อ
ทว่าฉันยังคงมอบ 5 ดาวให้เพราะรู้สึกเต็มอิ่มกับผลงานชิ้นนี้ มันทำ
หน้าที่ได้ดีอย่างที่ควรเป็น

ฉันเคยได้ยินคนกล่าวถึงรวมเรื่องสั้นชิ้นนี้มาพักใหญ่แล้ว กระแส Hype
ของมันมีอยู่มาก จนตอนแรกฉันอดนึกหมั่นไส้ไม่ได้ว่าดีเช่นนั้นจริงเหรอ

จนกระทั่งได้อ่านก็เจอกับความจริงดั่งว่า...มันไม่สมบูรณ์ ชำรุด แต่เป็น
การชำรุดอันแสนงดงาม เรื่องราวที่ไม่เรียงร้อยต่อกันอย่างเป็นลำดับ
มีความยอกย้อนและเข้าใจยาก แต่กลับเต็มไปด้วยเรื่องราวที่แทรกผ่าน
เข้าไปถึงเบื้องลึกจิตใจ

[Kittist Kosumsuriya · Rating 5 out of 5]

ผ่านเล่มนี้ไปได้
การมองโลกอาจแตกต่างจากที่เคยเป็น
แสดงถึงการเติบโตไปอีกขั้น

"ยูโทเปีย" โลกในอุดมคติที่ไม่มีจริง
มันแทรกอยู่ในทุกมุมที่เราอาจไม่เคยมองเห็น

[Supertanut · Rating 4 out of 5]

ติสต์ แปลก แหวก แตกต่าง
เนื้อเรื่องไม่ชัดเจนแต่ได้อารมณ์น่าสนใจ
โดยรวมชอบมีเอกลักษณ์โดดเด่น